ஈகரை தமிழ் களஞ்சியம்



உறுப்பினராக இணையுங்கள்
உள்நுழைய இங்கு அழுத்தவும்
புதிய இடுகைகள்
மெக்சிகோவில் நிலநடுக்கம்:பலி எண்ணிக்கை 119 ஆக உயர்வு
 ayyasamy ram

போலி நிறுவனங்களில் இயக்குனர் பதவி: சசிகலாவுக்கு மத்திய அரசு தடை
 ayyasamy ram

மங்களூருவில் இருந்து துபாய் செல்லும் விமானத்தில் செல்போன் வெடி குண்டு
 ayyasamy ram

2க்கு மேல் பெற்றால் வேலையில்லை : சட்டத்துக்கு அசாம் அரசு ஒப்புதல்
 ayyasamy ram

மொபைல் அழைப்பு இணைப்பிற்கான கட்டணம்: டிராய் குறைப்பு
 ayyasamy ram

நவராத்திரியை புரட்டாசியில் கொண்டாடுவது ஏன்?
 ayyasamy ram

ஆங்கில நாவல்கள் தமிழில்
 Saravana2945

காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்காமல் கால தாமதம் செய்வது மத்திய அரசின் தவறான அணுகுமுறையாகும்-சுப்ரீம் கோர்ட்
 T.N.Balasubramanian

என்னவென்று நான் சொல்ல" - முத்துலட்சுமி ராகவன் 1 முதல்3 பாகம் வரை
 ANUSUYA DHURGAIMUTHU

12 பெண்கள் பாலியல் வன்கொடுமை பெற்ற மகனை கூலிப்படை வைத்து கொன்ற தாய்
 ayyasamy ram

தினகரன் ஆதரவு எம்.எல்.ஏக்கள் சார்பில் ஆஜராகும் மூத்த வழக்கறிஞர்கள் சல்மான் குர்ஷித்- துஷ்யந்த் தவே
 ayyasamy ram

"தகாதவன்" வருகையால் என்ன நடக்கும்?
 Pranav Jain

ஊழலை 100% ஒழிக்க முடியும்!!!!
 Pranav Jain

Can you imagine? (உங்களால் கற்பனை செய்ய முடிகிறதா?)
 Pranav Jain

பாராளுமன்ற நெறிமுறை குழு தலைவராக அத்வானி மீண்டும் நியமனம்
 ayyasamy ram

சஸ்பென்ஷன்’ பாலம்
 ayyasamy ram

புஷ்கர ஸ்ரீரங்கத்து பழமொழிகள்
 ayyasamy ram

முன்னோரிடம் நல்லாசி பெறுவோம் இன்று மகாளய அமாவாசை
 ayyasamy ram

பாசனத்திற்கு காவிரி நீரை பயன்படுத்த அரசு தடை
 ayyasamy ram

ஏசுதாஸிற்கு பத்மநாப கோயில் அனுமதி
 ayyasamy ram

வாழ்த்தலாம் வாருங்கள் உறவுகளே
 M.Jagadeesan

மதுராவில் ஆதரவற்ற பசுக்களை பராமரிக்கும் ஜெர்மனி பெண்
 sinjanthu

இலவசமாக தரவிறக்கம் -லட்ஷ கணக்கில் புத்தகங்கள்
 sinjanthu

(REQ) சிவகாமி பர்வம் பாகுபலி பாகம் 1
 sinjanthu

மலேசிய ரசிகர்களைச் சந்திக்கிறார் ஓவியா
 ayyasamy ram

அரசியலில் விவகாரம் : துணை ஜனாதிபதி, ஜனாதிபதியுடன் தமிழக கவர்னர் அடுத்தடுத்து ஆலோசனை
 M.Jagadeesan

உள்ளாட்சித் தேர்தல் தேதியை அறிவிப்பதில் சிக்கல்: தேர்தல் ஆணையம் ஐகோர்ட்டில் பதில் மனு
 ayyasamy ram

தமிழகத்தில் 18 சட்டமன்ற தொகுதிகள் காலியாக உள்ளது என அறிவிப்பு
 ayyasamy ram

சுஜாதா நாவல்கள் அனைத்தும் இதோ உங்களுக்காக
 T.N.Balasubramanian

சண்முகத்தின் சயாம் மரண ரயில் என்ற நாவல் தேவை
 pon.sakthivel

அறிமுகம்
 T.N.Balasubramanian

முத்துலட்சுமி ராகவன்- " அம்மம்மா கேளடி தோழி" 1 முதல் 5 பாகம் வரை
 ANUSUYA DHURGAIMUTHU

இதற்கொரு கவிதை தாருங்களேன் -{படமும்-கவிதையும் தொடர் )
 மகேந்திரன்

என். சீதாலக்ஷ்மி யின் " மலரும் இதழே" தமிழ் நவல்
 ANUSUYA DHURGAIMUTHU

என் . சீதாலக்ஷ்மி-யின் " அன்பில்லார் எல்லாம் " தமிழ் நவல்
 ANUSUYA DHURGAIMUTHU

ஏபிசிடியே தெரியாது, இவரெல்லாம் நாட்டை எப்படி ஆள்வார்? கமலுக்கு சுப்பிரமணியன் சுவாமி கேள்வி
 M.Jagadeesan

ஜாக்கியின் காதல் பரிசு..!
 vashnithejas

பூவே இளைய பூவே
 ayyasamy ram

இந்த திரைப்படங்களின் பாடல்கள்,,எங்கும் கிடைக்கவில்லை உங்களிடம் இருக்குமா..
 anikuttan

iசென்னையில் மழை -விளையாட்டில் வெற்றி மழை.-கிரிக்கெட் /பேட்மிண்டன்
 ayyasamy ram

நீ நடக்குமிடமெல்லாம் அழகு ! (ஸ்வீடன் மொழிப்பாடல்)
 sinjanthu

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(459)
 Dr.S.Soundarapandian

வீழ்வதற்கல்ல! - கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

தலைவருக்கு எது அலர்ஜி?
 Dr.S.Soundarapandian

முரண்கள்- கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

செத்த மீன்களின் கண்களில் நீலக்கடல்!
 Dr.S.Soundarapandian

அழகுத் தேவதை ! (இத்தாலிய நாட்டுப்புறப் பாடல்)
 Dr.S.Soundarapandian

கிரிக்கெட்: ஆஸ்திரேலியாவுக்கு இந்தியா இலக்கு 282 ரன்கள்
 ayyasamy ram

நூல்கள் தேவையா !!!!!
 Senthil Krishna

சாரண சாரணியர் தேர்தலில் படுதோல்வி அடைந்த எச்.ராஜா
 ayyasamy ram

கோயிலை காலி செய்ய அனுமனுக்கு நோட்டீஸ் அனுப்பிய ராமன்
 ayyasamy ram

ஒரு பக்கம் பணி மாற்றம்; மறுபக்கம் விருது - ரூபாவை கௌரவித்த கர்நாடக அரசு
 ayyasamy ram

அரசியலுக்கு வரத் தயார் ; ரஜினியையும் இணைத்துக்கொள்வேன் - கமல்ஹாசன் அதிரடி
 M.Jagadeesan

இன்று பிரதமர் மோடி பிறந்த தினம்
 M.Jagadeesan

வெள்ளை மாளிகைக்கு, ‘பெட்டிஷன்’ அனுப்பும் தயாரிப்பாளர் சங்கம்!
 ayyasamy ram

குஜராத்தில் சர்தார் சரோவர் அணையை பிரதமர் மோடி நாட்டுக்கு அர்ப்பணித்தார்
 ayyasamy ram

‘ப்ளூ வேல்’ விளையாட்டில் இருந்து பிள்ளைகளை காப்பது எப்படி? - வழிமுறைகளை வெளியிட்டது காவல்துறை
 ayyasamy ram

பலகோடி ரூபாய் குளிர்பான விளம்பரம் விராட் கோலி வேண்டாம் என கூறியது ஏன்?
 ராஜா

எந்த அணியில் இருக்கிறோம் என்பதை மறந்துட்டாராம்...!!
 ayyasamy ram

விமானப்படை முன்னாள் தளபதி அர்ஜன் சிங் மரணம்
 ayyasamy ram

மின்னூல்கள் தரவிறக்கம்

























Admins Online

இராம காவியம்

Page 2 of 6 Previous  1, 2, 3, 4, 5, 6  Next

View previous topic View next topic Go down

வாழ்த்து இராம காவியம்

Post by Admin on Wed 18 Feb 2009 - 1:26

First topic message reminder :

இராம காவியம்

தெய்வத்திரு திருமுருக கிருபானந்த வாரியார்

[You must be registered and logged in to see this image.]

ஞானக்கண் கண்ட காட்சி


உலகம் யாவையுந் தாமுல வாக்கலும்
நிலைபெ றுத்தலும் நீக்கலும் நீங்கலா
அலகி லாவிளை யாட்டுடை யாரவர்
தலைவர் அன்னவர்க் கேசர ணாங்களே

avatar
Admin
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 2964
மதிப்பீடுகள் : 194

View user profile http://www.eegarai.net

Back to top Go down


வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by Admin on Wed 18 Feb 2009 - 3:18

தசரதர் மூர்ச்சை தெளிந்தார். அழுகின்ற கௌசலையைப் பார்த்து மனம் பதைத்தார். பெண்மணியே! நெடு நாளைக்கு முன்னே யானை வேட்டைக்குச் சென்ற யான், சுரக்குடுக்கையில் தண்ணீர் முக்கி எடுத்த ஒரு குரு புத்திரனை, யானை தண்ணீர் குடிக்கிறது என்று தவறாகக் கருதி, சப்தவேதி என்ற கணையைத் தொடுத்தேன. அப்பாலகன் மாண்டுவிட்டான். அவனுடைய தாய் தந்தையர், அழுது புத்திர சோகத்தால் உனக்கு உயிர் புரியும் என்ற சாபமிட்டார்கள். அந்தச சாபம் இப்போது நேர்ந்துள்ளது. இராமன் கானகம் போவதும், யான் வானகம் போவதும் உறுதி. அவ்வினைக்கு இவ்வினை. விதியை வென்றவர் யாவர் ? நீ அழாதே.

கைகேயீ! கூற்றுவன் பெண் வடிவிலே வந்து என்ன வதைக்கின்றான். கணவனை உயிருடன் வாட்டி வதைக்கின்ற மகளிர் சிலர் உண்டு. உன்னைப்போல் கணவனை அடிடன் வதைத்த மாதர் யாண்டும் இல்லை.

இராமன் உத்தன குணம் நிறைந்தவன், அவன் அயோத்தியில் இருந்தால் உனக்கோ ? உன் மகன் பரதனுக்கோ என்ன தீங்கு செய்வான் ? அவன் காலில் அகப்பட்ட புழுவும் நசுங்காதே. பாவீ! கருவூலத்தில் உள்ள பணம் குடிகளின் வரிப் பணமாகும். அதனை ஊதாரித்தானமாகச் செலவு செய்யக் கூடாது. முடிசூட்டு விழாவுக்கு என்று சேகரித்த பொருள்களை என் உத்தரகிரியைக்கு வைத்துக்கொள். பரதனுக்கு முடிசூட்டும் கையில் காப்பு நூல் கட்டுவார்கள். அதற்க வேறு நூல் விலை கொடுத்து வாங்க வேண்டாம், உன் கழுத்தில் இருக்கும் தாலிக் கயிற்றை உன் மகன் கையில் கங்கண நூலாகக் கட்டுக. ஆலகாலவிடமே ஒரு பெண்ணுருவாக வந்துள்ளது.

குருநாதா! இந்தக் கைகேயி எனக்கு மனைவியல்லள், பரதன் எனக்கு மகன் அல்லன். அவன் எனக்கு ஈமக்கடன் செய்ய வரியவனாகான். ராம ராம ராம என்று கூறி மீண்டும் மூர்ச்சையடைந்தார்.

இந்தக் கோர சம்பவத்தைக் கண்டு வசிட்டர் பட்டாபி ஷேக மண்டபத்தை அடைந்த அங்கே கூடியிருந்தவர்களிடம் நிகழந்ததைக் கூறினார். வசிட்ட முனிவர்மூலம் செய்தியைக் கேட்ட மக்கள், வாய்விட்டுப் புலம்பி அழுதார்கள். மனிதர்கள் மட்டும் அழவில்லை. மாடு, ஆடு, யானை, குதிரை, மரம், செடி, கொடி என்ற சராசரங்கள் யாவும் அழுதன.

சுபா மண்டபத்துக்கு வந்த இலட்சுமணன். கைகேயி வரம்வாங்கி பரதன் நாடு ஆளவும், இராமன் காடு போகவும் ஏற்பாடு செய்தார் என்று கேட்டு எரிமலைபோல் கொதித்து நின்றார். கோதண்டத்தை வளைத்து, மகா ஜனங்களே! சிங்கக் குருளைக்கு என்று சமைத்த ஊனை நாய்க்குட்டிக்கு - இடுவதா ? கைகேயியின் தீய புத்தியின் தன்மை கொடியது! கொடியது!* வீரம் இருந்தால் போர் புரியுங்கள். ஏழு கடல்களையும் என் அக்கினிப் படையால் வற்றச் செய்வேன் என்று கூறி வில்லை வளைத்து நாண் ஓசையை உண்டாக்கினான். அண்டங்கள் அதிர்ந்தன.

சுமித்திரையின் பொன் மாளிகைக்குச் சென்றுகொண்டிருந்த இராமபிரான் இலட்சுமணனுடைய வில் ஓசையைக் கேட்டார். இலட்சுமணன் சீறினால் உலகம் அழியுமே என்ற எண்ணிச் சபா மண்டபத்தை அடைந்தார. கிணற்று நீர் கொதிக்குமானால் கடல் வந்த தணியச் செய்யுமாப்போல் இருந்தது.

இலட்சுமணர்,அண்ணா தங்கள் மகுடாபிஷேகத்துக்குத் தடை செய்வதவர்களைத் தவிடு பொடியாக்குவேன். பூவுலகம் மட்டும் அன்று, பதினான்கு உலகங்களையும் தங்கட்கு உரியதாக்கி முடி சூட்டுவேன் என்றான்.

தம்பீ! சாந்த அலைபாயும் இந்த அயோத்தியில் மண்ணுக்கே கோபம் வராதே ? உனக்குக் கோபம் எப்படி எய்தியது ?

அண்ணா! தேவரீருடைய பட்டாபிஷேகத்துக்குத் தடை செய்த இன்று என் ஆற்றல் மிகுந்த சீற்றம் என்ற மணிமாலையைப் பூணாமல் வேறு என்று பூண்பேன் ?

தம்பி! தானத்தில் சிறந்தது நிதானம். நதியில் தண்ணீர் இல்லையொன்றால் அது நதியின் பிழையன்று, மழையின் பிழையாகும். இந்த நிகழ்ச்சி மன்னர் பெருமானுடைய பிழையன்று, நம்மைப் பெற்றுப் பாலூட்டித் தாலாட்டிச் சீராட்டிப் பாராட்டி வளர்த்த தாயின் பிழையும் அன்று, பரதன் பிழையும் அன்று இது விதியின் பிழையாகும், சாந்தமடைவாயாக.

அண்ணா! விதிவிதி என்று பேசி, மதியையிழக்கின்றவன் நானல்லன், விதிக்கும் விதியைக் காணும் என் வில்லாண்மையை இப்போது காண்பீராக.

தம்பீ! வேதம் ஓதிய உன் நாவினால் விதியில்லை என்று விளம்புகின்றனையே. விதியை ஒப்புக்கொள்ளவில்லை என்றால் நமது மதம் கடைக்கால் இல்லாத கட்டிடம் ஆகும். அது இருக்கட்டும். என்னைக் கானகம் போகச் கட்டளையிட்டவர்கள் தாய் தந்தையராகும். தாய் தந்தையரின ஆணையை மீறலாமா ?

அண்ணா! தசரதர் தந்தையல்லர். சுமித்திரை தாயும் அல்லள். எனக்குத் தாய், தந்தை, தெய்வம் எல்லாம் தாங்கள்தான்.

தம்பீ! உனக்கு நான்தான் தந்தை, உன் உரிமையை நான் மறுக்கவில்லை. எனக்கு நல்லுரை கூறி நாறும் வளர்த்தவர் தந்தை தசரதர். அவர் என் தந்தை. அவருடைய கட்டளையை நான் மீறமாட்டேன். உனக்குத் தந்தை நான்தானே. என் கட்டளையை நீ மீறக்கூடாது. சாந்தியடைக என்றார். அவர் யார் ? செந்தமிழும் வடமொழியும் சேர்ந்த இராமச்சந்திர மூர்த்தி என உணர்க. மந்திரத்தால் கட்டுண்ட நாகம்போல இலட்சுமணர் சினமடங்கி சாந்தியானார். இராமரும் இலட்சுமணரும் சுமித்திரையின் திருமாளிகையை அடைந்தார்கள்.

கைகேயி இராமருக்கு மரவுரியை அனுப்பினாள். மகிழச்சியுடன் இராமர் விலை உயர்ந்த ஆடை அணிகலன்களை அகற்றி மரவுரியை உடுத்துக் கொண்டார்.

சுமித்திரை ஒரு மரவுரியை தன் அருமந்த மகன் இலட்சமணனிடம் தந்து உள்ளம் உருகிக் கண்ணீர் பெருகிக் கூறுகின்றாள்.

மகனே! நீ இராமனுக்குத் துணையாகக் கானகம் போய் வருக. அண்ணனுக்குப் பாதபூசை செய்து பதம் பெறுவாயாக. காட்டில் அரக்கர்கள் வந்தால் அண்ணனுக்கு முன்னே சென்று போர் புரிக. தம்பியுடையான் படைக்கஞ்சான் என்ற பழமொழியைக் கடைப்பிடிப்பாயாக.

உனக்குத் தாய் சீதா தேவி, தந்தை இராமபிரான். இராமனி உறைகின்ற கானகமே அயோகத்தி மாநகரமாகும். உன் அண்ணன் குறிப்பறிந்து தொண்டு செய்வாயாக. பதினான்கு ஆண்டுகள் கழித்து இராமன் அயோத்திக்கு வந்தால் நீயும் வருக. விதியின் வலிமையால் இராமனுக்கு முடிவு நேருமாயின், அவனக்கு முன் நீ முடிவாயாக. இன்று முதல் நீ இராமனுக்குத் தம்பியல்லன். இரமனுடைய பணியாளன். இராமனுஜன் அல்லன். நீ இராமதாசன், போய் வருக கண்ணீர் சொரிந்து விடை தந்தாள். இராம இலட்சுமணர் வசிட்டரையும் ஏனைய தாய்மார்களையும் வணங்கி, சீதா தேவியின் திருமாளிகையை அடைந்தார்கள்.
avatar
Admin
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 2964
மதிப்பீடுகள் : 194

View user profile http://www.eegarai.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by Admin on Wed 18 Feb 2009 - 3:22

இராமர் வனம் புகுதல்
[You must be registered and logged in to see this image.]

இராமரும் இலட்சுமணரும் மரவுரியுடுத்துத் துறவுக் கோலத்துடன் வருவதைக் கண்டு சீதாபிராட்டினாயார் திடுக்கிட்டார். திருமணம் நடக்கும்போது காசி யாத்திரை என்ற ஒரு சடங்க நிகழுமே, அதுபோல் பட்டாபிஷேகத்தில் இது ஒரு சடங்கோ ? என்று எண்ணினாள்.

சீதாதேவி, இராமருடைய திருவடியில் வீழ்ந்து வணங்கினாள். பெருமானே! உமக்கு இப்போது மகுடாபிஷேகம் நடக்கும் நேரம் ஆயிற்றே ? இது என்ன துறவுக்கோலம் ? என்று வினவினாள்.

இராமர், ஜானகீ! என் தந்தையார் இந்த அரச பதவியை என் தம்பி பரதனுக்கு அளிக்கின்றார் என்றார்.

சீதை, பெருமானே! தாங்கள் முடிசூடி அரச பதவியில் அமர்ந்தால் வேதவேதாந்தங்களை எனக்கு உபதேசிக்க நேரம் இராதே என்று எண்ணினேன். இப்போது தம்பி பரதர் முடிசூட்டிக் கொண்டால் தாங்கள் அதிக நேரம் என்னுடன் இருந்து எனக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருவீர் என்றாள்.

தேவீ! என் தந்தையார் என்னைப் பதினான்கு ஆண்டுகள் வனவாச் செய்யுமாறு கட்டளையிட்டிருக்கின்றார் என்றார் இராமர். இதைக் கேட்டதும் சீதை, சுவாமீ! மிக்க மகிழ்ச்சி. வனத்தில் அருவியில் நீராடலாம். மயில்கள் ஆடும், வண்டுகள் பாடும். குயில்கள் கூவும். செடி கொடிகள் பூத்துக் குலுங்கும் இயற்கை கொழிக்கும். எனக்கு வனவாசம் நிரம்பப் பிடிக்கும் என்றாள்.

இராமர், தேவீ! நீ அயோத்தியில் இரு. நான் வனம் போவேன்! என்றார். இந்த வெய்ய வார்த்தையைக் கேட்டு, சீதை நிலத்தில் வீழ்ந்து மூர்ச்சித்தனள், இராமர் சீதையை எடுத்து, தேவி! வனவாசம் கடினமானது. காட்டில் அனல் காற்று வீசும். பாறைமீது படுக்க வேணும். காய்கனியருந்த வேணும். உன் உடம்பு வருந்தும். நீ அரண்மனையில் இரு என்றார்.

தேவி, ஐயனே! உமது பிரிவில் பெருங்காடு சுடுமோ! நீர் படுக்கின்ற பாறைதான் எனக்குப் ப்சணை. நீர் உண்ணும் காய்கனிகள் எனக்கு அமுதமாகும். உன்னைப் பிரியேன் என்று மந்திரத்தைக்கூறி என் கைப்பிடித்தீரே. அதனை மறக்கலாமோ ? ஒருபோதும் உம்மைப் பிரியமாட்டேன். நான் தங்களுடன் வந்து தங்களுக்கு தொண்டு செய்வேன் என்றாள்.

இராமர், தேவீ! கானகத்தில் உன்னை வைத்துக் காப்பது கடினம். ஆதலால், நீ அயோத்தியில் இரு என்றார்.

ஐயனே! ஒரு பெண்ணை வைத்துக் காக்க இயலாதா, ஒரு பெண்ணைக் காக்க முடியாத நீர் உலகத்தை எப்படி காத்தருளுவீர் ? சுவாமீ! அம்மாவிடம் கூறி வனவாசத்துக்கு உத்தரவு பெற்றீரா ? அம்மா என்ன சொன்னார்கள் ? என்று கேட்டாள் சீதை.

ஜானகி என் தாய் புத்திர பாசத்தால் என்னுடன் வருவதாகக் கூறினார். நான் கற்புடைய மாதர்கள் கணவனை விட்டுப் பிரியக்கூடாது. நீங்கள் அப்பாவுக்குத் துணையாக இருங்கள் என்று கூறினேன்.

சீதை, ஐயனே! வயது முதிர்ந்த உமது அன்னை கணவனை விட்டுப் பிரியக் கூடாது என்று கூறினீரே! இளம் வயதுடைய நான் தங்களை விட்டு பிரிந்திருக்கலாமோ ? தாய்க்கு ஒரு நியாயம், தாரத்துக்கு ஒரு நியாயமோ! என்னை வரவேண்டாம் என்றால் என் உயிர் நிலை பெறாது என்று கூறி தான் அணிந்திருந்த அணிகலன்களையெல்லாம் அகற்றி மரவுரி உடுத்துத் தன் கணவனைப் பணிந்து எழுந்தாள்.

இராமர் சீதையுடனும் இலட்சுமணருடனும் வனம்போகப் புறப்பட்டார்.

இராமபிரான் வசிட்டரையும் ஏனைய தாய்மார்களையும் தொழுது புறப்பட்டார். சுமந்திரருடைய வேண்டுகோளின்படி தேர் ஏறிச் சென்றார். அயோத்தியில் வாழும் அன்பர்கள் அனைவரும் அழுது இராமரைத் தொழுது தேரின் பின் சென்றார்கள். இராமர் தமக்குரிய பொன் பொருள் பசு முதலியவற்றை வறியவர்க்கு வழங்கினார்.
avatar
Admin
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 2964
மதிப்பீடுகள் : 194

View user profile http://www.eegarai.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by Admin on Wed 18 Feb 2009 - 3:23

தசரதர் முத்தியடைதல்

இராமர் தேர் மீது ஏறி 16 மைல் சென்றார். ஆதித்தன் மேற் கடலில் வீழ்ந்தான். மக்கள் துன்பக் கடலில் ஆழ்ந்தார்கள். இருள் சூழ்ந்து. இராமர் சுமந்திரரை நோக்கி, நீர் தேருடன் ஊர் திரும்புவீராக. மக்களும் ஊர் திரும்புவார்கள். என் தந்தையாருக்கும் தாய்மார்கட்கும் என் வணக்கத்தைக் கூறு வீராக என்றார். சீதை தன் தங்கையர்க்கு ஆசி கூறி, தான் வளர்த்த கிளிகட்கு வேளை தவறாத உணவு தரும்படிக் கூறினாள். சுமந்திரர் திரும்பத் தேரைச் செலுத்தி அரண்மனைக்கு வந்து சக்ரவர்த்தியைச் சந்தித்தார். தசரதர் சுமந்திரா! என் மகன் எங்கே ? என்ற வினவினார். சுமந்திரர் மௌனமாக நின்றார். அவரடைய மௌனமே இராமர் கானகம் போனதை உணர்த்தியது. தசரதர், ராம ராம ராம என்ற கூறினார். அவருடைய ஆன்மா ஒளி மயமாக அவருடைய சிரசில் இருந்து கிளம்பியது. வானவர்கள் வரவேற்க முத்தியுலகத்தைச் சேர்ந்தார். எல்லாரும் கதறியழுதார்கள். வசிட்டர், மன்னனுடைய உடம்பை எண்ணெய்க் கொப்பரையில் இட்டார். பரதனை வருமாறு தூதுவரையனுப்பினார்.

இராமபிரான் சீதையுடனும் இலட்சுமணனுடனும் இருள் மிகுந்த அடர்ந்த கானகத்தில் நுழைந்து போகின்றார். அப்போது அவருடைய திருமேனியில் இருந்து ஒளி வீசுகின்றது. சூரியன் ஒளியில் எல்லா ஒளிகளும் அடங்கும். இதுதான் இயற்கை. ஆனால், இந்த இயற்கைக்கு மாறாக, சூரியனுடைய ஒளி இராமபிரானுடைய திருமேனியின் ஒளியில் அடங்கி ஒடுங்கினதாம். இது ஒரு பெரிய அதிசயமாகும். எம்பெருமானுடைய திருமேனி அ;சன மையோ ? மரகரமோ! நீலச் சுடரோ ? மழை மேகமோ ? இவைகட்கு மீறிய அழகு.

கங்கை நீராடுதல்

இராமபிரான், பெரும் புண்ணிய நதியாகிய கங்கையையடைந்தார். அந்தக் கங்கைக் கரையில் வாழுகின்ற பெருந்தவ முனிவர்கள் இராமபிரானைக் கண்டு. தாயைக் கண்ட இளம் பிள்ளைகள் போல் பெரிதும் மகிழ்ந்தார்கள். தங்கள் கண்களில் பெருகும் ஆனந்தக் கண்ணீரால் திரும்சனம் புரிந்தார்கள். இன்சொற்கள் என்ற மலர்களைச் சூட்டினார்கள். அழியாத அன்பு என்ற அருமையான அமுதத்தை ஊட்டினார்கள். இதனால், இராமருக்கு வழி நடந்த வருத்தம் நீங்கியது.

இராமரும் சீதாதேவியும் இலட்சுமணரும் புனித கங்கையில் மூழ்கி மகிழ்ந்தார்கள்.

கங்காதேவி, இராகவா! உலகில் உள்ள மாந்தர்கள் என்னில் மூழ்கித் தங்கள் பாவங்களைப் போக்குவார்கள். இன்று நீ என்னில் மூழ்கியதால் என்னிடம் தங்கியிருந்த பாவங்கள் அகன்றன. நான் உய்வு பெற்றேன். என்று கூறிக், கைதொழுது கங்கை மகிழ்ந்தாள். முனிவர்கள் இனிய கனிகள் - காய்கள் தர இராமர் உண்டு உவந்தார்.
avatar
Admin
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 2964
மதிப்பீடுகள் : 194

View user profile http://www.eegarai.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by Admin on Wed 18 Feb 2009 - 3:24

குகனைச் சந்தித்தல்
[You must be registered and logged in to see this image.]
கங்கைக் கரையில் சிருங்கி பேரம் என்ற நகரில் வாழ்பவன் குகன் என்ற வேடர் தலைவன். ஆயிரம் மரக்கலங்கட்கு அதிபன். கரிய மேனியும் திரண்ட தோள்களும், அகன்ற மார்பும் உடையவன்.

இத்தகைய குகன் இராமரைக் கண்டு மகிழ வேண்டும் என்று எண்ணினான். இலாங்கு மீன்கள் நெய்யில் பொறித்து மிளகுதூள் தூவி, ஊனும் மீனும் தேனும் காவடியாகச் சுமந்து சுற்றத்தார் புடை குழ வருகின்றான். குகன் இராமபிரானைக் காணப் புறப்பட்டு வருகின்றபோது, கூட்டமாகப் போவது நன்றன்று என்று எண்ணினான். சுற்றத்தாரையும் வில் வாள் முதலிய ஆயுதங்களையும் அகற்றித் தவப்பள்ளியை அடைந்தான்.

ஆசிரமத்தில் முன் நிற்கின்ற வீரனாகிய இலட்சுமணர், நீ யார் ? எங்கு வந்தனை ? என்று வினாவினார். குகன், ஐயனே! நான் வேடர் தலைவன். என் பேர் குகன்! உள்ளே இருக்கின்ற கருணாமூர்த்தியைக் காணவந்தேன் என்றான்.

லட்சுமணர், இங்கு நில் என்று கூறி உள்ளே சென்று இராமரை வணங்கி அண்ணா! குகன் என்ற ஒரு வேடர் தலைவன் தங்களைக் காண வந்திருக்கின்றான். சுற்றமும் தானும் உள்ள தூயவன். தாயினும் நல்லவன். உள்ளே விடலாமா ? என்று கூறினார். இராமர் அவனை என்பால் அனுப்புக என்றார். இலட்சுமணர் குகனுக்கு அனுமதி தந்தார். குகன் ஆசிரமத்துக்குள் சென்று பரந்தாமனைப் பலமுறை வணங்கினான். கண்ணீர் சொரிந்து பரிந்து, ஐயனே! மீன்களை நெய்யில் பொறித்துக் கொணர்ந்தேன். தேவீர் திருவுளம் எதுவோ ? என்றான்.

இராமர் அங்குள்ள முதிர்ந்த முனிவர்களைப் பார்த்துப் புன்னகை செய்தார். குகனே! நிரம்ப மகிழ்ச்சி. நீ கொணர்ந்த உணவுகளை நான் அங்கீகரித்துக் கொண்டேன். உன் அன்பு ஆழங் காணாத அலைகடல் போன்றது. இங்கே இரு என்றார். இராமர் பலமுறை கூறியும் குகன் அமர்ந்தானில்லை. பலமுறை பார்த்தும் குகனுக்குப் போதும் என்ற எண்ணம் வரவில்லை. எம்பெருமானை விழுங்குவதுபோல் கண்டு களிகூர்ந்தான். இராமரைத் தவக்கோலத்தோடு கண்ட கண்களைப் பிடுங்கி எறிய வேண்டும் என்று எண்ணினான்.

இராமருடைய அனுமதி பெற்ற அங்குத் தங்கினான். குகன் இலட்சுமணரைப் பார்த்து, இராமபிரான் கானகம் வரக் காரணம் யாது ? என்று கேட்டான். இலட்சுமணர், பரதன் பாட்டன் வீட்டில் இருந்து, தன் தாயாகிய கைகேயியை வரம் செய்தான். எம்பெருமான் எல்லாம் துறந்து இக்கொடிய காட்டில் வசிக்கின்றார் என்றார். இதனைக்கேட்ட குகன் ஆறாத் துயரம் அடைந்தான்.

அன்று இரவு குகன், தானும் சுற்றம் சூழக் காவல் புரிந்தான். மாற்றாங்தாய் மகனாகிய பரதன் அண்ணனைக் காட்டுக்கு அனுப்பினானே. இந்த இலட்சுமணரும் ஒரு மாற்றாந்தாய் மகன்தானே ? இவனை மட்டும் எப்படி நம்புவது என்று எண்ணி, இலட்சுமணரையும் இவன் காவல் புரிந்தானாம்.

இலட்சுமணர் இமைக்காமல் உள்ளம் உவந்த காவல்புரியும் போது நித்திரைத்தேவி தோன்றினாள். இலட்சுமணர், ஏ! நித்திராதேவீ நீ 14 ஆண்டுகள் என்பால் நெருங்காதே என்றார். அவள், உணவை ஒழித்தால் உறக்கத்தையும் ஒழிக்கலாம் என்றாள். இலட்சுமணர், உண்ணேன் என்றார். நித்திரா தேவி இலட்சுமணரைத் தொழுது சென்றாள்.

பொழுது புலர்ந்தது, இராமர் நீராடி ஜெபதபங்கள் செய்தார். குகனைப் பார்த்து, ஓடங் கொண்டு வா. நாங்கள் கங்கையைக் கடந்து வனவாசம் புரிய வேண்டும். என்றார்.

இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட குகன் அதிர்ச்சியடைந்தான். ஐயனே! தாங்கள் இங்கேயே இருக்க வேண்டும். தங்கட்குத் தொண்டு செய்ய அடியேனும் ஐயாயிரம் வேடர்களும் இருக்கின்றோம். கங்கைக்கரை சுகமான இருப்பிடம். பூசைக்கு நறுமணம் நிரம்பிய மலர்கள் இருக்கின்றன. நல்ல நல்ல போர்வைகள் இருக்கின்றன. இனிய கனிகள் இருக்கின்றன. பகைவரை வெல்லுவேன். கிழங்குகளைக் கெல்லுவேன். எட்டுத்திசைகட்கும் வழி சொல்லுவேன்! அடியேன் எல்லாத் தொண்டுகளையும் அன்புன் செய்வேன். ஆதலால், இங்கேயே இரும் என்று உள்ளம் உருகி உரைத்தான்.

இராமர் குகனை மார்புறத் தழுவி குகனே! இன்று முதல் தசரதருக்கு ஐந்து புதல்வர்கள், நீ எனக்குத் தம்பி. பரதன் முதலியோர் உனக்குத் தம்பியர். சீதை உனக்கு அண்ணி. ஊர்க்குருவி தலையில் பனங்குலை வைத்ததுபோல பரதனிடம் அரசியலை ஒப்படைத்துள்ளேன். அருகில் இருந்து அவனுக்குத் துணை செய். 14 ஆண்டுகள் 14 நாட்கள் போலக் கழியும். பின்னர், நாம் ஒன்று சேர்ந்து வாழ்வோம். என் சொல்லைத் தட்டாதே! ஓடங் கொணர்க என்றார். குகன் கண்ணீர் அரும்ப ஓடத்தைக் கொணர்ந்தான். இராமரும் சீதையும் இலட்சுமணரும் ஓடத்தின் மீது ஏறினார்கள். இராம நாமத்தை இனிமையாகப் பாடிக் கொண்டே ஓடத்தைக் குகன் செலுத்தினான்.

கங்கை வெள்ளத்தில் குகனுடைய ஓடப் பாடலின் நாத வெள்ளமும் அவனுடைய அன்பு வெள்ளமும் கொந்தளித்து ஒடின. அக்கரை சேர்ந்தார்கள். இராமர் குகனைத் தழுவி, மனம் வருந்தாமல் இரு .. . மீண்டும் ஒன்று சேர்ந்து மகிழ்வோம் என்று பரிந்துரை கூறினார்.

இராமர் அங்கிருந்து புறப்பட்டுக் கானகத்தில் நடந்து சித்திர கூடம் என்ற மலைச்சாரலையடைந்தார். அங்கு மாதவ மணி விளக்கான பரத்துவாச முனிவரைக் கண்டு வணங்கி மகிழ்ந்தார்கள். பரத்துவாச முனிவரின் சொற்படி சித்திரகூட மலைக்கு அருகில் உள்ள மந்தாகினி நதிக்கரையில் ஓர் ஆசிரமம் அமைத்துத் தங்கினார்கள்.

சின்னாட்கள் கழித்து, இராமபிரான் பயணத்தை மேற்கொண்டபோது வழியில் யமுனா நதியைக் கண்டார். அப்புண்ணிய நதியில் மனைவி, தம்பியுடன் நீராடினார். மூவரும் காய்கனிகளை உண்டு பசியாறினார்கள்.

இலட்சுமணர் மூங்கில்களை வெட்டி ஒரு தெப்பம் அமைத்து, அதில் இராமரும் சீதாதேவியும் ஏற, அந்நதியைக் கடந்து அக்கரையடைந்தார்கள். தம்பியின் தொண்டின் திறத்தைக் கண்டு இராமர் வியப்புற்றார்.

தம்பி! நீ எப்படி இந்த மகாநதியைக் கடந்தாய் ? என்று கேட்டார். இலட்சுமணர் அண்ணா! தேவருடைய திருவடியைப் பற்றினோர் பிறவிப் பெருங்கடலைத் தாண்டுவார்களே! அடியேன் இந்தச் சிறிய நதியைக் கடந்தது ஒரு பெரிய கருமமா ? என்று கண்ணீர் ததும்பிக் கழறினார்.

நதிக்கரையில் மூங்கில்களைக் கொண்டு ஓலைகளைப் பரப்பி ஒரு பர்ணசாலையை இலட்சுமணர் அழகாக அமைத்தார். தம்பியின் அன்பையும் தொண்டின் திறத்தையுங்கண்டு உள்ளம் உருகி, கண்ணீர் பெருகி, தம்பியை வாழ்த்திச் சீதையுடன் அப்பர்ணசாலையில் தங்கினார்.
avatar
Admin
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 2964
மதிப்பீடுகள் : 194

View user profile http://www.eegarai.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by Admin on Wed 18 Feb 2009 - 3:29

பரதரின் பரிவு

மகனுடைய பிரிவால் உயிர் நீத்த தசரதருடைய உடலை எண்ணெய்க் கொப்பரையில் இட்டு, பரதனை உடனே வருமாறு வசிட்ட முனிவர், கடிதம் எழுதிக் தூதுவரை அனுப்பினார் அல்லவா ?

கேகய நாட்டில் வாழ்கின்ற பரதர் தீக்கனவுகள் கண்டு திடுக்கிட்டு எழுந்தார். சத்ருக்னரைப்பார்த்து, தம்பீ, சத்ருக்னா! இப்போது மிகவும் கொடுமையான கனவுகள் கண்டேன். நான் எப்போதும் மங்களகரமான கனவுகளையே காண்பேன். ஆலயம் போவது போலவும், அரட்பிரசாதங்கள் கிடைப்பது போலவும், மகான்கள் என்னை வாழ்த்துவது போலவும் கனாக்கள் காண்பேன்.

தம்பீ! இன்று நம் தந்தையார் தலையில் எண்ணெய் தடவிக் கொண்டு கழுதை மீது ஏறித் தென்திசை நோக்கிப் போவதாகக் கனவு கண்டேன். நமது தாய்மார்கள் கழுத்தில் இருந்த திருமாங்கல்யம் அறுந்து நிலத்தில் வீழ்வதாகக் கனவு கண்டேன். அயோத்தியில் உள்ள நமது கோவிதாரக் கொடி பற்றி எரிவதாகக் கனவு கண்டேன். நிலம் வெடித்து அயோத்தி மாநிலம் பாதாளத்தில் அழுந்தியதாகக் கனவு கண்டேன. ஒரு சுமங்கலி ஆயிரம் விளக்குகளைக் கையில் ஏந்திக் கொண்டு கானகம் போவதாகவும், நகர மக்கள் ஆ! இராமா! ஆ! சீதா! என்று வாய்விட்டுப் புலம்பியழுதுகொண்டு கானகம் போவதாகவும், என்னைப் பலர் சூழ்ந்து ஈட்டிகளால் குத்துவதாகவும் கனவு கண்டேன. தந்தையார் மரணம் அடைந்திருக்க வேண்டும். என்ன நிகழ்ந்ததோ என்று கூறி, வருந்திக் கொண்டிருக்கும் போது அயோத்தியில் இருந்து வந்த சேவகன் கடிதத்தைத் தந்தான்.

அன்புள்ள பரதனுக்கு அநேக ஆசி. இக்கடிதத்தைக் கண்டவுடனே புறப்பட்டு வருக.
இங்ஙனம்.

உன் அன்புள்ள தந்தை
தசரதச் சக்ரவர்த்தி

இக்கடிதத்தைக் கண்ட பரதர் பெரிதும் வருந்தினார். உடனே தம்பி சத்ருக்னருடன் அயோத்திக்குப் புறப்பட்டார். பாட்டனாரும் பாட்டியும் பரதரையும் சத்ருக்னரையும் வாழ்த்தி ஆடைகள் அணிகலன்களை வழங்கி வாழ்த்தி வழியனுப்பினார்கள். சேனைகள் அணிவகுத்து நின்றன. வாத்தியங்கள் முழங்கின.

பரதர் தேரில் ஏறினார். சத்ருக்னர் தேரைச் செலுத்தினார். வேகமாகத் தேர் சென்றது. காடு, மலை, நதிகள் இவற்றைக் கடந்து தேர் சென்றது. தேர் அயோத்தி அருகில் சென்றது.

பரதர், தம்பி! தந்தையார் மரணம் அடைந்த விட்டார் போலும் எவ்வாறு தெரிகின்றதென்றால், சக்ரவர்த்தி மறைந்துவிட்டால், நமது கோட்டை மீதுள்ள கொடி இறங்கி விடும். அதோ பார்! நமது கோட்டைக் கொடி இறங்கியுள்ளது. என்ன நிகழ்ந்ததோ ? தேரை வேகமாக விடு என்றார்.

சிறிது தூரம் தேர் சென்றது. பரதர் தம்பியைப் பார்த்த, தம்பீ! நம் அண்ணா அயோத்தியில் இல்லை என உணர்வுகின்றேன். தம்பீ! சக்ரவர்த்தி இருந்தால் கோட்டை வாயிலில் இரட்டை சங்கு முழங்கு வேண்டும். சக்ரவர்த்தி இன்றி மூத்த மகன் இருந்தால் ஒற்றைச் சங்கு நாதமே யில்லை. அதனால் அயோத்தியில் அப்பாவும் இல்லை, அண்ணாவும் இல்லை என்ன நிகழ்ந்ததோ ? அறியேன். நேரே தேரைத் தந்தையாரின் அரண்மனைக்கு விடு என்றார். மன்னவர் மாண்டார் என்ற அமங்கல வார்த்தையைக் கூற அ;சி, ஒருவரும் பரதருக்கு முன் வரவில்லை. சாலை மக்கள் நடமாட்டம் இன்றி விரிச்சோடி இருந்தது.

பரதர், சக்ரவர்த்தியின் திருமாளிகை சென்றார். அரண்மனை புழுதி படிந்து பொலிவிழந்து இருந்தது. அப்பா அப்பா! என்று அழைத்தார். அங்கு மறுமொழி கூறுவார் இல்லை.
avatar
Admin
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 2964
மதிப்பீடுகள் : 194

View user profile http://www.eegarai.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by Admin on Wed 18 Feb 2009 - 3:31

பரதர் கோசலை சந்திப்பு
[You must be registered and logged in to see this image.]

மீண்டும் தேர் ஏறிக் கைகேயின் பொன் மாளிகையை அடைந்தார். அங்குத் தாயாரைக் கண்டு பாத மலர் வீழ்ந்து பணிந்தார்.

கைகேயி, மகனே! நீடு வாழி. இப்போதுதான் வந்தனையா ? தாத்தா சுகமா ? பாட்டி நலமா ? மாமா நலமா ? என்று நலம் விசார்த்தாள்.

பரதர், அம்மா! எல்லாரும் சுகம். எனக்குத் தரும குண நிதியாகிய தந்தையாரை வணங்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் பொங்கி எழுந்து கரை புரளுகின்றது. அறப்பெரு; செம்மலாகிய அப்பா எங்கே ? மக்களின் தனிப்பெருந்தலைவரும். கருணைக்கடலும் தயாநிதியும் ஆகிய தந்தையார் எங்கே ? என்று ஆர்வத்துடன் கேட்டார்.

கைகேயி, மகனே! பரதா! உன் தந்தை மண்ணுலகை வெறுத்துப் பொன்னுலகம் அடைந்தார் என்றாள். இதனைக் கேட்ட பரதர் இடியேறுண்ட நாகம்போல் நடுங்கினார். தந்தையே! தருமகுண தயாநிதியே! அறுபதினாயிரம் ஆண்டுகள் அறநெறி வழுவாமல் அரசு புரிந்து புத்ரகாமேஷ்டி என்ற யாகம் புரிந்து. எங்களை மகவுகளாகப் பெற்று, மார்பிலும் மடியிலும் சுமந்து கண்ணை இமைகாப்பதுபோல் காத்தருளினீரே. அப்பா, தாங்கள் எந்த வுலகம் போனீர் ? இனி என்று தங்கள் திருமுகத்தைக் காண்பேன் ? கேகய நாடு போய் வருக என்று கட்டளையிட்டீரே ? எப்போது வந்தாய் ? என்று கேட்டீரில்லையே. மக்கள் தாயகமே ? மன்னவர் நாயகமே! என்று பல வகையாகப் புலம்பி அழுதார்.

மகனே! உன் தந்தை, ராமா! ராமா! என்று கூறிக் கொண்டே உயிர் துறந்தார்.

பரதர், அரண்மனையில் இத்தனை மருத்துவ நிபுணர்கள் இருந்தும் என் தந்தையார் காப்பாற்றவில்லையே ? கடமையைச் செய்யவில்லையே ?

அம்மா எனக்கு உண்மையான தந்தையும் தாயும் குருவும் உறவும் தெய்வமும் இராமர்தான். அந்த என் தெய்வத்தின் திருவடியில் என் சென்னியை வைத்து வணங்கினாலன்றி என் மனப்புண் ஆறாது, அம்மா! என் வழிபாடு தெய்வம் ராமண்ணா எங்கே ? என்று கேட்டார்.

கைகேயி, பரதா வருந்தாதே. உன் அண்ணன் கானகம் போயுள்ளான். என்றாள்.

பரதர் அம்மா அண்ணா கானகம்போனாரா ? ஆ! ஆ* என்ன வேதனை, தந்தை மாண்ட பின் எனக்கு அயோத்தியில் என்ன வேலை என்று கானகம் போய் விட்டாரா! தாயே! அண்ணாவைப் பெற்றவர் கௌசலை, வளர்த்தவர் தாங்கள் தானே ? என் அண்ணா என் அண்ணிக்குத் திருமாங்கல்ய தாரணம் புரிந்துவுடனே பெற்ற தாயைக்கூட வணங்காமல் தங்கள் திருவடியைத்தானே வணங்கினார். தங்கட்கு என் அண்ணாவிடம் இருந்த பாசமும் அண்ணாவுக்குத் தங்கள் மீது இருந்த நேசமும் அளவிட முடியாததே. அண்ணா கானகம் போகும்போது, அம்மா, நீங்கள் வேண்டாம் என்று தடுக்கவில்லையா ? நீங்கள் தடுத்திருந்தால் அண்ணா கானகம் போயிருக்கமாட்டாரே என்று கூறித் தவித்தார்.

கைகேயி, மகனே, உன் அண்ணா மன்னவரின் மரணத்துக்கு முன்னாலேயே கானகம் போய்விட்டான் என்றாள்.

ஓ! முன் விசுவாமித்திர முனிவர் அழைக்க வேள்விக்காவல் செய்யச் சென்றாரே. அது போல ஒரு தவமுனிவருக்கு உதவி செய்யச் சென்றாரா ?

பரதா! அப்படியில்லை

அம்மா, இந்த அரசபதவியே அல்லலுக்கு உறைவிடமானது. இந்த அரச போகம் வேண்டாம் என்று கருதித் தவநெறி மேற்கொண்டு போனாரே ?

கைகேயி கூறினாள். மகனே! சிறது பொறுமையாகக் கேள். எல்லாம் உன் நலத்துக்காகவே செய்தேன்.

பல ஆண்டுகட்கு முன் உன் தந்தையார் சம்பராசுரனுடன் போர் புரிந்தபோது நான் தேர் செலுத்தினேன். தேர் பள்ளத்தில் இறங்கி அச்சு முரிந்துவிட்டது. அப்போது நான் இடக்கரத்தை அச்சுக்குப் பதிலாக நீட்டி உதவி செய்தேன. அன்று உன் தந்தையார் எனக்கு இரு வரங்கள் தருவேன் என்றார்.

பரதர், அம்மா தாங்கள் தங்கள் கணவனாருக்குச் செய்தது கடமைதானே. கடமை தங்கள் உடமை. தங்கள் நெற்றியில் உள்ள ம்சள் திலகம் வாழ, தாலிக்கயிறு வாழ உதவினீர். இதற்கு இருவருந் தருவேன் என்றது முறையாகாதே. சரி தாங்கள் என்ன வரங் கேட்டீர் ? என்றார்.

பரதா! நீ உன் பாட்டன் வீட்டில் இருக்கும்போது உன் தந்தையார் இராமனுக்கு முடிசூட்டுவிழா ஏற்பாடு செய்தார்.

பரதர், மகிழ்வுன்டு கூறினார். அம்மா! இதனை முதலிலேயே சொல்லக்கூடாதா ? பட்டாபிஷேகத்துக்கு முன் உலகைச் சுற்றி வருவது மரபு. திருமணத்திற்கு முன் காசியாத்திரை போவது போல ஆகும். அம்மா! ஆனந்தம். பரமானந்தம் என் அண்ணாவுக்கு முடி சூட்டுவிழாவா ? எங்கும் நடைபெறாத அளவில் நடத்த வேண்டும். எப்போது ராமர் அண்ணா திரும்புவார் ?

கேகேயி, பரதா! உன் பிதாவிடம் நான், 14 உலகங்களையும் நீ ஆட்சி புரிய வேண்டும் என்ற ஒருவரமும், 14 ஆண்டு மரவுரியுடனும் சடைமுடியுடனும் இராமன் கானகம் போக வேண்டும் என்று மறுவரமும் வாங்கினேன். அந்த வரத்தின்படி இராமன் மரவுரியுடன் கானகம்; போனான். உன் தந்தை வானகம் போனார். எல்லாம் உன் நன்மைக்காக என்றாள்.

இராமபிரான் கானகம் போனார் என்று கொடிய சொல் காதில் புகுமுன்னரே, ஹரே ராம்! என்று கூறி இருகரங்களாலும் பரதர் காதுகளை மூடிக்கொண்டார். கோபாக்னி மூண்டு எழுந்தது. புருவங்கள் நிமிர்ந்து துடித்தன. மூச்சுக்காற்றிலே நெருப்புப் பொறிகள் பறந்தன. கண்களில் உதிரம் சொரிந்தது.
avatar
Admin
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 2964
மதிப்பீடுகள் : 194

View user profile http://www.eegarai.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by Admin on Wed 18 Feb 2009 - 3:39

பரதர் பதைபதைதார். அவர் அடைந்த வேதனைக்கு அளவில்லை. அம்மா நீ வாங்கியது வரமா ? இல்லை என் கழுத்தை அறுக்கும் அரம். எம்பெருமான் இருக்க வேண்டிய அரியணையில் நான் இருப்பதா ? சிங்கம் அமரும் பீடத்தில் நாய்குட்டியிருக்கலாமா ? கணவனை உயிருடன் வாட்டுகின்ற வரைப் பார்த்திருக்கிறேன். நீர் கணவனைக் கொன்று விட்டீரே! ஆயிரம் நட்சத்திரங்கள் சேர்ந்தாலும் ஒரு சந்திரனுக்கு இணையாகுமா ? தவ்செய்து பிறந்த என் தெய்வம் காட்டில் துயரப்படச் சிறியேன் நகரத்தில் இருப்பதா ? அம்மா! என் தெய்வங்காய்கனியுண்ண நான் பாலும் பழமும், தேனும் நெய்யும் உண்பதா ? என் அண்ணன் கல்லின்மேல் படுக்க நான் ப்சணையில் படுப்பதா ? நோயின்றி என் தந்தை உயிர் துறந்தார். தங்கள்தான் நோய். மாண்டவனுடன் அவனைக் கெணான்ற நோயும் மடியும். நீர் என் தந்தையைக் கொன்று விட்டு மாளாமல் இருக்கிறீர். அதனால், நீர் நோயன்று. பேய். உன்னைக் கொன்று தாயைக் கொன்ற பாவத்தை தவ் செய்து போக்கிச் கொள்வேன். தம்பீ பரதா! தாயைக் கொல்லலாமா ? என்று என் தெய்வாமாகிய அண்ணா என்னை வைவாரே ? அதனால் உயிருடன் விடுகின்றேன். உன்னால் பெண் குலத்துக்கே இழுக்கு. எத்தனைப் பெரிய கொடிய
செயலைச் செய்து மாளாமல் வருந்தாமல் கற்சிலைபோல இருக்கிறீரே என்ன கொடுமை ?


கற்புடைய பெண்கள் கணவனுடன் மாள்வார்களே! நீர் உயிருடன் இருக்கிறீரே. உனக்கு ஒரு கயிறு கிடைக்கவில்லையா ? இப்படி ஒரு விபரீத புத்தியா ? என் உள்ளமாகிய கோயிலில் இராமண்ணாவைப் பிரதிஷ்டை செய்துள்ளேன். என்தெய்வத்துக்கு அல்லவா இத்தனைப் பெரிய கொடுமை செய்துவிட்டாய். அண்ணா இருக்க அடியேன் ஆட்சி புரிவதா ? என்னைப் பெற்று வளர்த்த உனக்கு என் உள்ளத்தை உணரும் திறம் இல்லையா ? அந்தோ! உன் முகத்தில் விழிப்பதும் பாவம் உன்னுடன் பேசுவதும் பாவம் என்று பலப்பல நிந்தனை உரைகூறி அங்கு நின்றால், மேலும் கோபக்கனல் வளரும் என்று கருதி அந்த இடத்தை விட்டு அப்பால் சென்றார் பரதர்.

சூடான, ஒரு பொருளை மற்றொரு பாத்தித்துக்கு மாற்றினால் சூடு ஆறும். அதுபோல், கோபத்தால் கொதிக்கும் ஒருவர் இடம் மாறினால் சீற்றம் ஆறும்.

ஆதலால், பரதர் கைகேயியை வெறுத்த அந்த இடத்தை விட்டுப் புறப்பட்டு, இராமபிரானை 12 மாதங்கள் கருச்சுமந்து பெற்றெழுத்து கௌசலா தேவியின் திருமாளிகையை அடைந்தார். கணவனாரையும் தன் அருமந்த மகனையும் இழந்து இரு சிறகுகளையும் இழந்த பறவை போல அழுத கண்ணீரால் நிலத்தில் ஏதோ எழுதுபவள்போல் துடித்துக் கொண்டு இருந்த பெரிய தாயருடைய பாத மலர்களில் தம் திருமுடி தோயப் பணிந்தார். அம்மா! அப்பா எங்கே ? என் தெய்வம் அண்ணா எங்கே ? என்று கேட்டு அழுது நின்றார்.

கௌசலை, பரதா! இராகவன் வனம் போன செய்தி உனக்குக் தெரியாதா ? உன் ஆலோசனையின்றியா உன் தாய் இந்த மலையத்தனை கொடுமை செய்தாள் ? செய்துவிட்டு தெரியாதவனைப் போல நடித்துக் கண்ணீர் வடிக்கின்றாயே ? என்றாள். இந்த வார்த்தை வானம் இடிந்து வஜராயுதம் போன்ற அனல் இடி தன் தலையில் வீழ்ந்தது போல்; இருந்தது. அம்மா! அம்மா! என்று பரதர் மீண்டும் கௌசலையின் திருவடியில் வீழ்ந்து அழுது கூறுகின்றார்.

அம்மா! என் தாய்வரம் கேட்டுப் பெற்று என் அண்ணனை வனம் புகுமாறு செய்த இந்தச் செய்தி அணுத்துணையேனும் அடியேனுக்குத் தெரியாது. என் வழிபாடு தெய்வமாகிய ராமண்ணா கானகம் போன செய்தி அணுத்துiணுயேனும் அடியேன் அறிந்திருப்பேனேயானால், பெற்ற தாய் பசியுடன் வருந்த, எவன் தன் மனைவியுடன் தலையணைக்குப் ப்சடைப்பது போல் உணவு உண்டு மகிழ்வானோ அவன் போகின்ற நரகம் போவேன். ராமண்ணா வனம் போன செய்தியைச் சிறிதேனும் அறிந்திருப்பேனானால், திருப்பணி செய்கின்றேன் கும்பாபிஷேகம் புரிகின்றேன் எனது கூறிப் பொது மக்களிடம் வசூல் செய்து அப்பொருளை எவன் அபகரித்துக் கொள்வானோ ? அவன் போகின்ற எரிவாய் நரகம் போவேன்.


Last edited by இளங்கோ on Wed 18 Feb 2009 - 3:52; edited 1 time in total
avatar
Admin
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 2964
மதிப்பீடுகள் : 194

View user profile http://www.eegarai.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by Admin on Wed 18 Feb 2009 - 3:40

கடவுள் இல்லை, புண்ணியம் இல்லை பாவம் இல்லை சுவர்க்கம் இல்லை என்று எவன் பிரசார் செய்து மக்களை மாக்களாக மாற்றுவானோ அவன் போகும் நரகம் போவேன். காவல்துறை நிலையத்தின் அருகில் சிறுநீர் கழித்தால் தண்டனை வரும் என்று அஞ்சி, ஆலயத்தின் அருகிகல் சிறுநீர் கழிப்பானோ அவன் போகின்ற நரகம் போவேன். கன்றுக்குப் பால் விடாமல் ஒட்டக் கறந்து பாலை எவன் பருகுவானோ அவன் போகின்ற நரகம் போவேன். திருட்டு நகைகளைக் குறைந்த விலைக்கு வாங்கி, அந்தத் திருடனுக்கு இடந்தருவானோ அவன் போகின்ற நரகம் போவேன்.

ஊக்கமது கைவிடேல் - ஊக்கத்தைத் தருகின்ற மதுவைக் கைவிடாதே என்று விபரீதப் பொருள் கூறுவானோ அவன் அடையும் நரகம் போவேன். ஆறு குளங்களில் அம்மணமாகக் குளிக்கின்றவன் போகின்ற நரகம் போவேன். ராமண்ணா கானகம் போகும் செய்தி, சிறிதளவேனும் எனக்குத் தெரிந்தால் செய்யும் அறத்தை எவன் குறுக்கே நின்று தடுக்கின்றானோ அவன் போகின்ற நரகத்தகப்வேன். ராமண்ணா கானகம் போகும் தகவல் சிறிதேதனும் அறிந்திருப்போனின், உயிர்க் கொலை செய்து ஊன் உண்பவர் போகின்ற நரகம் போவேன். ராமண்ணா கானகம் போன செய்தி கடுகளவேனும் நான் அறிந்திருந்தால், செய்நன்றி கொன்றவன் போகின்ற நரகம் போவேன். ராமண்ணா கானகம் போன செய்தி அடியேன் அறிந்திருந்தால் தாலி கட்டிய தருமபத்தினியைத் தடியால் அடிப்பவன், போகின்ற நரகம் போவேன். ராமண்ணா கானகம் போன செய்தி சிறிதேனும் அறிந்திரப்போனால் கைக்கூலி வாங்க மன்றோர் சொன்னவன், போகின்ற நரகம் போவேன். ராமண்ணா கானகம் போன செய்தி நான் அறிந்திருந்தேன் என்றால், நிழல் தரும் சாலை மரங்களை எவன் வெட்டுவானோ, அவன் போகின்ற நரகத்திற்குப் போவேன். ராமண்ணா கானகம் போன விஷயம் அடியேனுக்கு அணுவளவேனும் தெரிந்திருந்தால், பொய் சாட்சி சொன்னவன் போகின்ற நரகம் போவேன். ராமண்ணா கானகம் போன செய்தி நான் அறிந்திருந்தேன் என்றால் பிறர் பொருளுக்குப் பேயாய்ப் பறந்தவன் போகின்ற நரகத்துக்குப் போவேன். ராமண்ணா கானகம் போன செய்தி அடியேன் அறிந்திருந்தேன் என்றால் பிறர் மனைவியை விரும்பும் பேதை போகின்ற நரகம் போவேன். ராமண்ணா வனம் போன தகவல் எனக்குத் தெரிந்திருந்தால் மேலும் என்ன நரகங்களுக்கும் போவேன் என்று கூறிப் பரதர் கௌசலையின் பாத மலரை பணிந்தார்;.

கௌசலை பரதரை எடுத்துக் கண்ணீரைத் துடைத்து மகனே! வருந்தாதே, நீ மிதித்த மண் கூடத்தவறு செய்யாது நீ உத்தமமான சித்தம் உடையவன். விதி விளையாடிவிட்டது என்றாள்.

வசிட்ட முனிவர் அங்கு வந்தார். பரதர் வசிட்டருடைய திருவடியில் வீழ்ந்து அழுதார். தசரதருடைய உடலைக் கண்டு மிகவும் வருந்தியழுதார். பின்னர் தசரதருடைய திருமேனிக்கு அபிஷேகம் செய்து அலங்கரித்து மயானத்துக்குக் கொண்டு சென்றார்கள்.

வசிட்டர் பரதா! உன்னைச் சக்ரவர்த்தி. புத்திரன் அல்லன் என்று கூறிவிட்டார். அதனால் ஈமச்சடங்கு நீ செய்தல் கூடாது என்றார். பரதர் பெரிதும் வருந்தினார். சத்ருக்னர் இறுதிச் சடங்குகள் செய்தார். 10 நாள் சடங்குகள் செய்யப் பெற்றன.

வசிட்டர் பரதா! சக்ரவர்த்தியின் வாக்கின்படி நீ முடிசூட்டி அரசு செய்வாயாக என்றார்.

பரதர் இந்த வார்த்தையை கேட்டு மிகவும் வருந்தினார். குருநாதா! எம்பெருமான் அமரும் அரியணையில் சிறியேன் இருப்பது முறையா ? பெரியோர்களே! எம்பெருமானைக் காட்டில் இருந்து அழைத்து வந்து முடி சூட்டுவேன. இராமர் அயோத்தி வந்தால் நானும் வருவேன். இல்லையேல் நானும் அண்ணனுடன் வனவாசம் புரிவேன். இதுதான் என் முடிவு என்றுகூறி, ஆடம்பரமான ஆடை அணிகலன்களை அகற்றினார். மரவுரி உடுத்திக் கொண்டார். சத்ருக்னரும் மரவுரி உடுத்திக் தவக்கோலம் புனைந்து கொண்டார்.

அயோத்தில் உள்ள மாந்தர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் வாகனங்களில் ஏறிப் புறப்பட்டார்கள்.

பரதர் நடந்து சென்றார். சத்ருக்னர் பரதரைப் தொடர்ந்து சென்றார். 16 மைல் சென்றார்.

உலகமாளப் பிறந்த உத்தமராகிய இராமபிரான் என் பொருட்டு நடந்து கானகம் சென்றாரே, பாவியாகிய என்னால் இத்துயரம் ஏற்பட்டதே என்று கூறி அழுகின்றார், திசை நோக்கித் தொழுகின்றார். காய் கனி உண்டாரில்லை. இராமபிரான் இருந்த தருப்பைப் புல்லுக்கு அருகில் புழுதியில் இருந்து வருந்தினார்.


Last edited by இளங்கோ on Wed 18 Feb 2009 - 3:50; edited 1 time in total
avatar
Admin
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 2964
மதிப்பீடுகள் : 194

View user profile http://www.eegarai.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by Admin on Wed 18 Feb 2009 - 3:42

பரதர் குகனைச் சந்தித்தல்

பரதர் அறுபதினாயிரம் அக்ஷரோணி சேனைகளுடன் கங்கைக் கரையையடைந்தார்.

கங்கைக் கரையில் சிருங்கிபேரம் என்ற நகரில் குகன் என்ற வேடர் தலைவன் இருந்தான். இயமனையும் வெல்லுந் திறமையுடையவன். விற்போரிலும் வாட்போரிலும் வல்லவன். அஞ்சா நெஞ்சு படைத்தவன். எண்ணற்ற படகுகளையுடையவன். ஊனும் மீனும் உண்பவன். துர்நாற்றம் வீசும் உடம்பையுடையவன். ( இராமபிரான்மீது இவன் கொண்டுள்ள அன்பை ஏற்கனவே அறிந்திருக்கின்றோம். )

பரதர் பாட்டன் வீட்டில் இருந்து தாய்க்கு உளவு சொல்லி, அரசாட்சியைக் கவர்ந்து கொண்டதோடு, அமைதி பெறாமல் கானகத்துக்கும் வந்து, அண்ணனுக்கு இடர் செய்கின்றான் போலும் என்று எண்ணிய குகன் சீறி எழுந்தான். சங்க நாதம் செய்தான். வேடர்களே! வீறு கொண்டு எழுங்கள். வில்லை வளைத்து நில்லுங்கள். எதிர்த்தவரைக் கொல்லுங்கள்.

தோழர்களே! நம்முடைய உதவியின்றி இவர்கள் கங்கா நதியைக் கடக்க முடியுமா ? யானைப் படையைக் கண்டு நாம் அஞ்சுவோமா ? பரம ஏழையாகிய என்னை இராமபிரான் தம்பீ! என்றாரே. அந்த ஒன்றுக்காக நான் உயிரைக் காணிக்கையாகத் தரவேண்டாமா ? நாடு கொடுத்த நாயகனுக்கு காடுங்கொடுக்காமல், படையுடன் வரும் கொடுமை இவ்வுலகில் உண்டா ? அடியுங்கள், உதையுங்கள், கொல்லுங்கள் என்று கூறிக் குகன் ஆரவார் செய்தான்.

போர்ப் பறையறைவதைக் கேட்ட பரதர். சுமந்திரரே! அண்ணாவைக் காணாமல் வெந்து நொந்து வருகின்ற நம்மீது போர் தொடுக்கின்றவன் யாவன் ? என்று கேட்டார்.

சுமந்தரர், எம் பெருமானே! கங்கைக் கரைக்கு அதிபன் எண்ணில்லாத நாவாய்களை உடையவன். குகன் என்னும் வேடர் கோமான். நீர் இராமருக்கு இடர் செய்ய வருவதாக எண்ணிப் போருக்கு ஆயத்தம் புரிகின்றான் என்றார்.

பரதர் கடவுளே! வேடனுக்குக்கூட என் மீது சீற்றமா ? என்ன பாவ் செய்தேனோ ? என்று கூறிச் சேனைகள நிறுத்திவிட்டுத் தான் மட்டும் வருகின்றார். சத்ருக்னர் அவரைத் தொடர்ந்து வருகி;ன்றார்.

குகப் பெருமான் தொலைவில் வருகின்ற பரதரைக் கண்ணுற்றார். மரவுரியுடனும் அழுத கண்ணுந் தொழுத கையுமாகக் கல்லும் உருகுமாறு உள்ளம் உருகித் தவக்கோலத்துடன் வரும் உத்தம பரதனைப் பார்க்கின்றார்.

ஆ! ஆ! கெட்டேன். முன்னே வருகின்றவர் இராமண்ணாவைப் போல் இருக்கின்றாரே! பின்னே வருபவர் இலட்சுமணரைப்போல் காட்சி தருகின்றாரே! அளவற்ற துன்பத்துடன் இராமபிரான் சென்ற திசை நோக்கித் தொழுகின்றாரே! ராமண்ணாவிடம் ஒருநாள் பழகிய எனக்கே நற்குணங்கள் இருக்குமாயின் ராமண்ணாவுடன் பிறந்த பரதரிடம் தீயகுணம் இராதுதானே! நான் அவசர புத்தியுடையவன். நல்லவரைத் தீயவர் என்று எண்ணிவிட்டேன் என்று கூறிப் பரதரைச் சந்தித்து, அவருடைய மலரடியில் வீழ்ந்து வணங்கினான். பரதர் குகனைத் தழுவிக் கொண்டார்.

பரதரே! நீ ஏன் தவக்கோலத்துடன் வனம் வந்தாய் ? என்று வினாவினான்.

பரதர், அண்ணலே! மனுக்குலத்தில் மூத்தவன்தான் அரசுபுரிய வேண்டும் என்ற மரபு உண்டு. அந்த முறையைச் சக்ரவர்த்தி கை நழுவவிட்டார். அண்ணா இருக்க, இளையவானாகிய நான் ஆட்சி புரியலாமா ? அதனால், ராமபிரானை அழைத்துக் கொண்டு போய், முடிசூட்ட எண்ணி வந்தேன். என்றார்.

குகன் இந்த வசனத்தைக் கேட்டு மகிழ்ச்சியினால் ஒரு குதிகுதித்தான், ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தான். பரதா! தாய் வரம் கேட்க, தந்தை தந்த மகத்தான அரச பதவியை உதறித் தள்ளி விட்டுத் தவக் கோலத்துடன் வந்த உனக்கு, ஆயிரம் இராமர்கள் ஒன்று சேர்ந்தாலும் இணையாகுமா ? உன்னைப் போன்ற உத்தம குணம் பொருந்திய தம்பி 14 உலகங்களிலும் இல்லை என்றான்.

பரதர் அண்ணே! குகப் பெருமானே! அய்யா எங்குத் தங்கியிருந்தார் ? என்று கேட்டார். இராமர் தங்கியிருந்த ஆசிரமத்தைக் குகன் காட்டப் பரதர் கண்டு வருந்தினார். குகனைப் பார்த்து இலட்சுமணன் எங்குப் படுத்து உறங்கினார் ? என்று பரதர் கேட்டார்.

பரதா! இலட்சுமணன் படுத்து உறங்கினானா ? எம்பிரானும் எம்பிராட்டியும் உறங்க, இலட்சுமணன் வில்லை ஊன்றி. நின்று, கண்ணீர் சொரிந்து கொண்டு, வெப்பமான நெடு மூச்சுடன் விடியும் வரை நின்று கொண்டிருந்தான். கண்கள் இமைக்காமல் நின்று காவல் புரிந்து கொண்டிருந்தான் என்றான்.

சேனைகள் படகுகளில் போய் அக்கரை சேர்ந்தன. அரச குடும்பத்தினர் தனிப் படகில் பிரயாணம் புரிந்தார்கள்.

குகன் கன்றைப் பிரிந்த காராம்பசுமைப்போல் துயரமடைந்து அங்கு அமர்ந்திருந்த கௌசலையைப் பார்த்து இவர் யார். என்று குகன் கேட்டான். அன்பே கேள், உலகங்களை ஈன்ற பிரம தேவனை, நாபியில் ஈன்ற பரவாசு தேவனைப் பன்னிரு மாதங்கள் சுமந்து பெற்று, உலகமெல்லாம் தனக்கு உரியவனாக இருந்து, சிறியேன் பிறந்ததால் அத்தனையும் இழந்த துர்ப்பாக்கியவதி கௌசலா தேவி என்றார்.

குகன் கௌசலையின் பாத மலர் வீழ்ந்து பணிந்து அழுதான். கௌசலை, பரதா, குழந்தைபோல் விம்மியழுதிடும் இந்த உத்தமன் யார் ? என்று கேட்டாள். பரதர், அம்மா! இவர் இராமண்ணாவுக்குத் தம்பி, இலட்சுமணனுக்கும் சத்துருக்னனுக்கும் எனக்கும் தமையன் குகன் என்றார். கௌசலை, ஐவரும் ஒற்றுமையாகப் பல்லாண்டு அரசு புரிந்து வாழுங்கள் என்று வாழ்த்தினாள். மற்றைத் தாய்மார் களையும் அறிமுகம் செய்தார் பரதர்.

இலட்சுமணர் பரதருடைய படைகளைக் கண்டு பிழைபடக்கருதிச் சீறி எழுந்தார். துன்பத்தை ஓர் உருவமாக எழுதியதை ஒத்த பரதர் இராமர் திருவடியில் வீழ்ந்து அழுதார்.

அப்பா நலமா ? என்று இராமர் கேட்டார். சத்தியத்தை நிலைநாட்டி விண்ணுலகம் போனார் என்று பரதர் கூறினார் தந்தையாரை நினைத்து நெடிது புலம்பி இராமர் அழுதார். வசிட்டர் தேற்றத் தேறி இங்குலி என்ற கிழங்கைச் சுட்டுப் பிண்டம் தந்தார். சக்ரவர்த்திக்குப் பிண்டம் போட காற்படி அரிசிக்கு வழியில்லை இதுதான் உலக வாழ்வு.

பரதர், அண்ணா நீர் வந்து முடிசூட்டு ஆட்சிபுரிய வேண்டும் என்று வற்புறுத்தி அழைத்தார். இராமபிரான், தம்பி! 14 ஆண்டு வனவாசம் புரிய வேண்டும் என்ற நியதியைக் கைவிடக்கூடாது. என் சொல்லைத் தட்டாதே. 14 ஆண்டுகள் 14 நாள்களாகக் கழித்து வருவேன். அரசு புரிவேன். நீ அயோத்திக்குப்போய் கடமையைச் செய் என்றார்.

தேவர்கள் அசீரியாக இராமர் வனவாசம் புரிதல் வேண்டும் என்று கூறினார்கள்.

பரதர் எம்பிரானுடைய பாதுகைகளைப் பெற்றுக் கொண்டு பலமுறை இராமபிரானைத் தொழுது அழுது புறப்பட்டார்.

அயோத்திக்கு அருகில் நந்திக் கிராமத்தில் மணி மண்டபம் அமைத்து, இராமருடைய பாதுகைகளை வைத்து, அப்பாதுகைகளுக்கு முடிசூட்டி வழிபடுவாராயினார். தென் திசையையன்றி வேறு திசையை நோக்காமல் பொறிபுலன்களை அவித்து உப்பில்லாத க்சியைப் பருகி, இராமரின் பாதுகைகளுக்கு தினந்தினம் ஆயிரம் மந்திரங்களால் அர்ச்சனை புரிந்து இடையறாத இராம பக்தியுடன் தவநெறியில் இருந்தார்.
avatar
Admin
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 2964
மதிப்பீடுகள் : 194

View user profile http://www.eegarai.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by Admin on Wed 18 Feb 2009 - 3:43

விராதனின் காதலும் சாபமும்

தசரதருடைய மரணத்துக்குக் காரணம் யாது ?

மகனுடைய பிரிவினால் தசரதர் மரணம் அடைந்தார் என்று எல்லாரும் கூறுகின்றார்கள். இது பொருந்தாது. ஏன் ?

தசரதர் இராமனுக்கு முடிசூட்டிக், கானகம் போக முடிவு செய்தார். இந்த ஏற்பாட்டின்படி இராமருக்கு முடிசூட்டியிருந்தால் சக்ரவர்த்தி மறுநாள் தவம் புரியக் கானகம் சென்றிருப்பார். இப்போதுதான் பிள்ளைப் பிரிவு நேர்ந்திருக்கும்.

கைகேயியின் திட்டப்படிப் பரதருக்கு முடி சூட்டியிருந்தால் இராமபிரான் போகின்ற கானகத்துக்குத் தசரதரும் இராமபிரானுடன் சேர்ந்து போயிருக்கலாம். இதனால், மகனுடைய பிரிவு ஏற்பட்டிருக்காது. நன்கு சிந்தியுங்கள். தசரதர் ஏன் மரணமடைந்தார். ?

மது குலத்தில் மூத்த மகனுக்குத்தான் முடிசூட்ட வேண்டும். இது வழிவழியாக வந்த மரபு. இந்த மரபின்படி இராமருக்குத்தான் முடிசூட்ட வேண்டும் கைகேயிக்குத் தந்த வரத்தின்படி பரதருக்கு முடிசூட்ட வேண்டும். இது வாய்மை. இராமருக்கு முடிசூட்டினால் வாய்மை அழிகின்றது. பரதருக்கு முடிசூட்டினால் மரபு அழிகின்றது. ஒருபுறம் வாய்மை, மறுபுறம் மரபு. இருதலைக் கொள்ளி எறும்புபோல் தவித்தார் தசரதர். ஆனால், வாய்மையைக் காப்பாற்றினால் மரபு கெடுகின்றது. மரபைக் காப்பாற்றினால் வாய்மை கெடுகின்றது. இந்த இடர்ப்பாட்டால் இதயம் வெடித்து தசரதர் மாண்டார் என உணர்க. இதனை வாலி கூறுகிறான்.

பரதர் அயோத்தியை அடைந்தபின், இராமபிரான் சீதையுடனும் இலட்சுமணனுடனும் புறப்பட்டு அத்திரி முனிவருடைய ஆசிரமத்தை அடைந்தார். காமம், கோபம், மயக்கம் என்று மூன்று குற்றங்களும் இல்லாதவர் அத்திரி முனிவர்.

இவருடைய மனைவி அநுசூயை. அசூயை இல்லாதவள் அநுசூயை. இம்மாதரசி மும்மூர்த்திகளையும் குழந்தைகளாகச் செய்தவள். சமானமில்லாத கற்புக்கரசி.

அத்திரி முனிவரையும் அநுசூயை தேவியையும் மூவரும் பணிந்தார்கள். தங்கள் துயரம் தணிந்தார்கள். அந்த ஆசரமம் பூமரங்கள் சூழ்ந்து குளிர்ந்து இருந்தது. காலமில்லாத காலத்தில் மரங்கள் பழுத்திருந்தன. நறுமணம் வீசியது.

அத்திரி முனிவரும் அநுசுயா தேவியும் அவர்கட்குப் பழங்கள் தந்து பசியாரச் செய்தார்கள், அநுசூயா தேவி, சீதையைத் தழுவி, அன்புக் கண்ணீரால் நனைத்து, மகளே! ஜனகராசகுமாரியே, மரவுரியுடன் கணவரைப் பிரியாது கானத்தை அடைந்தனையே ? நீ கற்புக்கரசி, அணிகலன்கள் அத்தனையும் துறந்து வெற்றும்புடன் இருக்கின்றனையே ? நீ சுமங்கலி, கைவளையின்றி இருக்கக்கூடாது. இவை என்னுடைய அணிகலன். நீ என் மருமகள். இந்தா, இந்த அணிகலன்களை அணிந்துகொள் என்ற வரிந்து கூறி, உச்சி முதல் உள்ளங்காலி வரை நிரம்பப் பாரமான அணிகலன்களை அணிவித்தாள்.

அம்மா! உன் கற்புநெறி வாழ்க. ஒரு சமயம் நீ கணவனப் பிரிந்திருக்க நேரும், உனக்குப் பசியெடுக்காத வரம் தருகின்றேன், என் தவப்புதல்வியே! உன் புகழ் நீ வாழ்க, என்று அருள்புரிந்தாள்.

இராமபிரான் அத்திரி முனிவரின் தவச்சாலையில் ஓர் இரவு தங்கினார். மறுநாள் காலை முனிவரை வணங்கி அங்கிருந்து புறப்பட்டார், தண்டக வனத்தை அடைந்தார்.

வீராதன் என்ற ஒரு கொடியவன் அங்கு வந்தான். கரிய பெரிய உருவத்தையுடன். எதிர்த்த மன்னவர்களைக் கொன்று தின்று கொழுத்தவன். சமான மில்லாத ஆற்றல் படைத்தவன். தேர்களை மலைப்பாம்பில் கோத்து தேர்மலை, புலி மாலை, யானை மாலை, கரடி மாலைகளைத் தரித்தக் கொண்டிருப்பான்.

அவன் முத்தலைச் சூலத்தை ஏந்தியிருப்பான். அந்தச் சூலத்தின் ஒரு புறத்தில் 16 யானைகளையும், நடுவில் உள்ள கதிரில் 32 சிங்கங்களையும், மற்றொரு புறத்தில் 16 யாளிகளையும் கோத்திருப்பான், சூடுகின்ற வடையைப் பிள்ளைகள் ஒரு குச்சியில் குத்தி வைத்திருப்பது போல.

பசி வந்தால் ஒவ்வொன்றாகத் தின்பான். மீண்டும் யானை யாளிகளைப் பிடித்துச் சூலத்தில் குத்திச் கொள்வான். மலைபோன்ற பெரிய உருவமுள்ள அவன் இராம லட்சுமணரைத் தின்னும் பொருட்டு வந்தான். சீதா தேவியைக் கண்டான், மையல் கொண்டான். ஆ! ஆ! இவள் என்ன அழகு. இவள் என்ன தங்கச் சிலையா ? என்று கூறிக் கருடன் கோழிக்கு;சைக் கவர்வது போல் பிராட்டியாரை எடுத்துக் கொண்டு விண்ணில் பறந்து சென்றான். தேவி பதறிக் கதறி அழுதாள்.

இராமரும் இலட்சுமணரும் அவன் மீது பாணமழையைத் தூவினார்கள். விராதன் பாணங்களைத் தன் கைகளால் விலக்கி ஏ மனிதச் சிறுவர்களே! நான் பிரம தேவரிடம் அளவில்லாத வரங்களைப் பெற்றவன். ஏன்னால் சாதிக்க முடியாத கருமங்கள் இல்லை. இந்த அழகிய பெண்மணியை எனக்கு அளித்த நன்றிக்கடனுக்காக உங்கள் உயிரைத் தந்தேன். ஓடிப் போங்கள் என்றான்.

இராமர் அவனுடைய நெற்றியில் ஒரு பாணத்தை ஏவினார். அவன் அறிவுமயங்கி நின்றாள. இராமரும் இலட்சுமணரும் அவனுடைய தோள்மீது ஆரோகணித்தார்கள். மயக்கத் தெளிந்தபின் இராம லட்சுமணரைச் சுமந்து விண்ணில் பறந்தான். அதனால், சீதாதேவி பெரிதும் துயரம் அடைந்தாள்.

கருடன் மீது ஏறி விண்ணில் உலாவுதலைப் போல மகிழ்ந்தார் லட்சுமணர், அண்ணா! எம்பிராட்டி ஏங்கி அழுகின்றார். நீர் இவனுடன் விளையாடுகின்றீர். இவனைக் கொல்ல வேண்டும் என்றார். இராமர் அவனுடைய நீண்ட கரத்தை வாளல் வெட்டினார். இலட்சுமணர் மற்றொரு கரத்தை வெட்டினார். மலைபோல் நிலத்தில் வீழ்ந்த விராதன் கடிக்க வந்தான். இராமச்சந்திர மூர்த்தி ஞானமே உருவான சேவடியால் உதைத்தருளினார். அவனுடைய கரிய பெரிய உடம்பிலிருந்து அழகிய ஒரு பொன் வடிவம் வெளிவந்து இந்த வீரனைத் தொழுது துதி செய்தது.

எம்பெருமானே! வேதங்கள் துதி செய்கின்ற பாதமே உலகெங்கும் விரிந்தது என்றால் ஏனைய திருமேனியை அளவிட முடியுமோ ? மடுநடுவில் கஜேந்திரன் என்ற யானையை முதலை பற்றியபோது, மெய் தளர்ந்து ஆதிமூலமே தோன்றி அருள் புரிந்தனையே.

தாயைக் குழந்தையறியும், குழந்தையைத் தாயறிகின்றாள். இறைவனே! உயிர்களை நீயறிகின்றாய். உயிர்கள் உன்னை அறிவதில்லை. இது என்ன மாயம் ? என்ன நியாயம் ? வேதத்தின் மீதும், வேத கீதத்தின் மீதும், மெய்யான போதத்தின் மீதும், அருள் நாதத்தின் மீதும் விளங்கும் உன் பாதத்தை இச்சிறியேன் மீது வைத்தனையே! அடியேன் என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ ? உலக மாதாவாகிய எம்பிராட்டியை நாயினேன் விரும்பினேன். இந்த பெரும்பிழையை மன்னித்து அருள் புரிவாய். சேய் செய்த பிழையைத் தாய் பொறுப்பது நியாயந்தானே ? கருணைக் கடலே! உன் திருவடிக்குப் பல கோடி வணக்கம் என்று பலவாறு விராதன்துதி செய்தான். இராமர் விராதனுடைய துதி வசனங்களைக் கேட்டுப் புன்முறுவல் புரிந்தார். உன் வரலாறு யாது ? என்று வினவினார்.
avatar
Admin
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 2964
மதிப்பீடுகள் : 194

View user profile http://www.eegarai.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by Admin on Wed 18 Feb 2009 - 3:43

விராதன் கூறுகின்றான்.

எம்பிரானே! நான் ஒரு கந்தருவன். என் பெயர் தும்புருத்தன். குபேரனுடைய சபையிலே நடனம் புரிகின்ற அரம்பைக்கு நட்டுவனாகப் பணிபுரிபவன். ஓருநாள் குபேரனுடைய சபையிலே அரம்பை நடிக்கும்போது பாடினேன். அதனால் அரக்கனாகப் பிறந்தேன். இராமர் இடைமறித்து, அன்பனே, பாடுவது ஒரு கலை அதற்காக நீ ஏன் அரக்கனாகப் பிறந்தாய் ? என்றார்.

ஐயனே! அரம்பை மீது காதல் கொண்டு பாடினேன் இசை ஒரு தூய கலை. அதனால், குபேரன் என்னை இரக்கமின்றி அரக்கனாகச் சபித்தான் என்றான்.

சிறைச்சாலைக்கு ஒரு மன்னவன் சென்றான். நீ ஏன் சிறைக்கு வந்தாய் ? என்று கேட்டான். சிறைவாசி, தும்மினேன். அதனால் சிறைவாசம் பெற்றேன் என்றான்.

மன்னவன், சிறைவாசியே! தும்மியது ஒரு குற்றமா ? தும்மியதற்காகச் சிறைத்தண்டனை வர நியாயம் இல்லையே! என்றான். நான் பெட்டியைத் திறந்து பொருளைத் திருடினேன் அப்போது தும்மினேன். அதனால் சிறைத் தண்டனை கிடைத்தது என்றான். விராதன் கூற்று இது போல உள்ளது என உணர்க.

விராதன் துதி செய்து விண்ணுலகம் பெற்றான். இராமர் தம்பி இலட்சுமணா! நமது சிற்றன்னை மீது கோபித்தனையே! நான் வனவாசம் வந்ததனால் இவனுக்கு உய்வு கிடைத்தது என்றார்.

சரபங்கர் வீடு பேறு இவர் கற்பங்கள் பல தவ்செய்தவர் சரப - பிராண வாயு, பங்கம் - தடுத்து நிறுத்துதல், பிராணவாயுவைத் தடுத்து நிறுத்தித் தவம்
புரிந்தவர்.

சரம் - பாணம், மன்மத பாணத்தை வென்றவர் என்பது மற்றொரு பொருள்.

சரபங்க முனிவரைப் பிரமலோகத்துக்கு அழைத்து வருமாறு பிரமதேவன் இந்திரனை அனுப்பினான். ஊர்வசி முதலிய தேவ மகளிர் சூழ, இந்திரன் ஐராவத யானை மீது வந்து சரபங்க முனிவரைப் பணிந்து, முனிபுங்கவரே! அளவற்ற தவ செய்த உம்மைப் பிரமதேவர் அழைக்கின்றார் வருக என்று அழைத்தான்.

சரபங்கர், இந்திரனே! பல கற்பகங்கள் தவ் செய்து முத்தி நலம்பெற இருக்கின்றேன். பிரமபதம் அழியும் தன்மை உடையது. எனக்குப் பிரமலோகம் தேவையில்லை. நீ போகலாம் என்றார். இந்திரன் திரும்பும்போது அங்க இராமர் வந்தார். இராமபிரானை வணங்கித் துதி செய்து இந்திரன் பொன்னுலகம் போனான்.

பின்னர் இராமபிரான், சீதாதேவி, இலட்சுமணர் மூவரும் சரபங்கருடைய ஆசிரமத்தை அடைந்தார்கள்.

இராமச்சந்திர மூர்த்தியைக் கண்ட சரபங்கர், மழையைக் கண்ட சகோரப் பறவைபோல மட்டற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்தார். ஆனந்த வெள்ளத்தில் மூழ்கினார். தன் தவம் பலித்தது என்று எண்ணினார். ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தார்.

என்னை அழைத்து வருமாறு பிரமதேவர் இந்திரனையனுப்பினார். நான் பதவியை விரும்பாதவன். பிரமபதத்தை மறுத்துவிட்டேன். உன் கருணையினால் நான் முத்தி நலம் பெறுவேன் என்று கூறினார்.

சரபங்கரும் அவருடைய மனைவியும் ஓமத்தீ வளர்த்து அந் ஞானக்கினியில் மூழ்கினார்கள். அவர்களுடைய ஆத்மா பரமாத்மாவில் கலந்துவிட்டது. இந்த அதிசயத்தைக் கண்டு இராமர் வியப்புற்றார்.
avatar
Admin
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 2964
மதிப்பீடுகள் : 194

View user profile http://www.eegarai.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 15:43

தண்ட காருண்யம்

[You must be registered and logged in to see this image.]



மூவரும் தண்டக வனத்தையடைந்தார்கள்.

தண்டக வனத்தில் பலவகையான முனிவர்கள் வாழ்ந்தார்கள்.

வாலக்கில்லியர் என்ற முனிவர்கள், அங்குட்ட அளவில் உள்ளவர்கள். இவர்கள் பிரம குமாரர்கள். இவர்கள் அளவற்ற பெருந்தவசீலர்கள். ஆதித்தன் அருகில் இருந்து ஆதித்தனுடைய வெயிலை மிதமாக்கி உலகுக்கு அருள்பவர்கள்.

முருகப் பெருமானுடைய பன்னிரு கரங்களில் ஒரு கரம் இவர்களைத் தாங்குகின்றது.

இராமரைக் காண இந்த வாலக்கில்லிய முனிவர்களும் வந்தார்கள்.

தண்டகாருண்யத்தில் வசிக்கும் முனிவர்கள் பல நியமம் பூண்டவர்கள். நிலத்தைத் தொடாமல் கயிற்றின் மேல் இருப்பவர் சிலர். தழையை மட்டும் உண்பவர் சிலர், பத்ராசனர் சிலர் தானியங்களைப் பல்லில் கொறித்து உண்பவர்கள, தந்தூலகர் சிலர் தூங்காமலேயே இருப்பவர். அசையாகியர் மௌன நிலையில் உள்ளவர்கள்.

இத்தகைய சிறந்த முனிவர்கள் இராவணாதி அவுணர்களால் இரவும் பகலும் வேதனைப்பட்டு நிலை குலைந்து துயரத்தால் துள்ளித் துடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

பல புலிகளுக்கு இடையே உலவும் மான்களைப் போல் துன்புற்றார்கள்.

இந்த முனிபுங்கவர்கள் சாபாநுக்கிரக சக்தி படைத்தவர்கள் இவர்கள் நினைத்தால் அசுரர்கள் அனைவரும் ஒரு வினாடியில் அழிவார்கள். ஆனால், கோபத்தை வேருடன் களைந்து சாந்த சீலர்களாய் விளங்குவதனால் துயரம் அநை;தார்கள்.

தண்டக வனத்துத் தபோதனர்கள் காகுத்தனைக் கண்டவுடன் கதிரவனைக் கண்ட கமலங்களைப்போல் அகமும் முகமும் மலர்ந்து மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள்.

இராமச்சந்திர மூர்த்தியே, உனக்கு அபயம் அபயம்

இரக்கமில்லாத அரக்கர்களால் வேதம் ஓதுகின்றோமில்லை. வேள்வி செய்கின்றோமில்லை. மந்திர ஜெபம் செய்கின்றோமில்லை. தவம் புரிகின்றோமில்லை. அதனால், நாங்கள் அந்தணக் தன்மையை இழந்துவிட்டோம். எங்களைக் காப்பது நின் கடன் என்று கூறிச் சரணமடைந்தார்கள்.

இராமபிரான், தவ முனிவர்களே இனி, அரக்கருக்கு அஞ்ச வேண்டாம். என் கணை துணை புரியும். உங்கள் ஆசிர்வாதத்தால் இராவணாதி அரக்கர்களை அழிப்பேன். என் வாக்கு சத்திய வாக்கு. நான் பொய் சொன்னதில்லை. அரக்கர்களாகிய என் பாணமாகிய அக்னியில் சாம்பலாகச் செய்வேன் என்றார்.

இந்த இனிய மொழிகளைக் கேட்டு முனிவர்கள் பெரிதும் மகிழ்ந்தார்கள்.

தண்டக வனத்திலே இராமர் பத்து ஆண்டுகள் வசித்தார். நெருப்பு இருந்தால் பனி அணுகாது. இராமர் இருந்ததனால் அரக்கர்கள் கொடுமை அகன்றது.

இராமர், தம்பி இலட்சுமணா ஜானகி நம் வனவாசம் மிகவும் பயனுடையதாக ஆயிற்று. பசுவின் பொருட்டும், அந்தணர் பொருட்டும், எவன் தன் உயிரைத் தியாகம் புரிவானோ, அவன் மும்மூர்த்திகளும் வணங்கத் தக்கவனாகின்றான். பரம சாதுக்களாகிய இந்தத் தவ சீலர்களுக்கு உதவி செய்யும் பெரும் பாக்கியம் நமக்கு கிடைத்தது. இது பெரும் புண்ணியம் என்றார்.

இராமரைக் காண பல முனிவர்கள் வந்தார்கள். ஆனால் அகத்திய முனிவரைக் கண்டு வணங்க, இராமர் விரும்பினார்.

சுதீட்சினி முனிவர், அகத்திய முனிவரின் உறைவிடத்தைத் தெரிவிக்க, இராமர் அகத்தியருடைய ஆசிரமத்தையடைந்தார். என்றுமுள தென் தமிழை உலகுத்குத் தந்த பெருந்தவமுனிவராகிய அகத்திய முனிவர், இராமரை வரவேற்று ஆனந்தக் கண்ணீர் சொரிந்தார். ஆசியுரை கூறினார். நன்கு அவரை உபசரித்தார். சிவ கீதையை உபதேசித்தார். சிறந்த வில்லையும் உயர்ந்த கணைகளையும் தந்தார். இவை இராவைண சம்மாரத்துக்குப் பயன்பட்டன.

அகத்தியருடைய அருளைப் பெற்று மூவரும் பஞ்சவடியை நோக்கிப் புறப்பட்டார்கள்.
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 15:47

ஜடாயு சந்திப்பு

[You must be registered and logged in to see this image.]





காசிப முனிவருக்கு விநதை வயிற்றில் அருண பகவானும் கருட பகவானும் பிறந்தார்கள். இவர்கள் பறவைகளுக்கு வேந்தர்கள். தெய்வப் பறவைகள. பேசும் திறமை படைத்தவர்கள்.

அருண பகவான் பேராற்றல் படைத்தவர். ஆதித்த பகவானுக்கு ரத சாரதியாக இருந்து கொண்டு புரிபவர். இவருக்குச் சம்பாதி, ஜடாயு என்று இரு புதல்வர்கள்.

பலபல ஆண்டுகள் சடைபோல் பின்னிக்கொண்டு நீண்ட காலம் வாழ்ந்ததனால் ஜடாயு என்று பேர் பெற்றார். இந்தப் பறவை மன்னன் ஒரு கருமலையில் பவளக் குன்று வீற்றிருப்பது போல் கம்பீரமாக வீற்றிருந்தார். இராமர் அவரைக் கண்டு., கொடிய ஓர் அரக்கன் பறவை வடிவத்தில் நமக்கு இடர் செய்ய வந்திருக்கின்றான் போலும் என்று எண்ணினார்.

ஜடாயு இராம இலட்சுமணர்களை நெருங்கி, குழந்தைகளே நீங்கள் யார் ? என்று வினாவினார்.

நாங்கள் தசரத குமாரர்கள் என்று இராமர் கூறினார்.

இதைக் கேட்ட ஜடாயு, மக்களே தசரதன் என் உடன் பிறவாச் சகோதரன். அவன் நலமாக இருக்கின்றானா ? என்று வினாவினார்.

இராமர் என் தந்தையார் பரகதி அடைந்து விட்டார் என்று கூறினார்.

இதைக் கேட்ட ஜடாயு பதைபதைத்துக் கண்ணீர் வடித்து உள்ளம் துடித்துப் புலம்பி அழுதார்.

தம்பி தசரதா உன்னுடைய கொடைத் தனத்திற்குச் கற்பகம் தோல்வி அடைந்தது. உன்னுடைய குளிர்ந்த வெண் கொற்றக்குடைக்குச் சந்திரனும் தோற்றுவிட்டான். உன்னுடைய பொறுமைக்கு நிலமகளும் தோற்றுவிட்டாள். உன்னுடைய மறைவினால் கற்பகமும், முழுமதியும், பூமியும் மகிழ்ச்சி அடையும். நான் உடல் நீ உயிர். உடலைவிட்டு உயிர் பிரிந்து விட்டது. இனி ஒருபோதும் வாழமாட்டேன். குழந்தைகளே தீ வளர்த்திக் கொடுங்கள். நான் நெருப்பில் விழுந்து மாண்டு போவேன் என்றார்.

இராமர் அவரை வணங்கி, பெரியப்பா நாங்கள் வாழும் பொருட்டுத் தாங்கள் மாளாது வாழ வேண்டும் என்று வேண்டினார்.

இலட்சுமணர், தந்தையே சிறிய தாய்க்குத் தந்தையார் கொடுத்த வரத்தின்படிப் பரதனுக்கு நாட்டை அளித்து இவர் கானகத்தை அடைந்தார் என்றார்.

தந்தையின் சொல்லைப் பரிபாலிக்கத் தம்பிக்கு அரசைக் கொடுத்த உங்கள் தியாகத்தை மிகவும் பாராட்டுகின்றேன். இந்தப் பெண்மணி யார் ? என்று கேட்டார் ஜடாயு.

நான் இலட்சுமணன். இவர்கள் ஜனக ராஜ குமாரி. அண்ணாவுடைய தர்மபத்தினி என்று கூறினார்.

ஜடாயு சீதையைப் பார்த்து. கற்புக்கு அரசியே நின் புகழ் என்றும் வாழ்க. கட்டிய ஒரு துணியுடன் கணவனுடன் வந்தனையே உன் கற்பின் திறத்தை யாரால், எவ்வாறு புகழ முடியும் ? மற்ற பெண்களென்றால், என்னைத் தாயார் வீட்டில் விட்டுவிட்;டுப் போய் வாருங்கள். வனவாசம் முடிந்ததும் திரும்பி வரும்பொழுது என்னை அழைத்து வாருங்கள் என்று கூறுவார்கள். அம்மா ஊசி போன வழியே நுநூல் போவது போல், கணவன் வந்த கொடிய கானகத்திற்கு உன் மெல்ல பாதங்கள் நோவ வந்தனையே உன் கற்புத்திறம் வாழ்க என்று வாழ்த்தினார்.

ஜடாயு பறந்து நிழல் கொடுத்து வழிகாட்டி வர, இராம லட்சுமணர்கள் கோதவரிக் கரையிலுள்ள 5 மாமரங்கள் சூழ்ந்த தபோவனமாகிய பஞ்சவடியில் தங்கினார்கள்.

பஞ்சவடி- மூவரும் புண்ணிய ஏழு நதிகளில் ஒன்றாகிய கோதவரியில் அகமர்ஷண மந்திரம் சொல்லி மூழ்கி மகிழ்ந்தார்கள். அந்த நதி சான்றோர்களின் கவியைப்போல் தெளிவாக இருந்தது.

சக்ரவர்த்தி திருக்கமாரர்களாகிய இராம இலட்சுமணரும், ஜனக ராஜகுமாரியாகிய சீதா தேவியும் விலங்குகளம், அசுரர்களும் நிறைந்த கொடிய கானகத்தில் வசிப்பதைக் கண்டு நிலமகள் கண்ணீர் வடித்து அழுவதைப்போல் இருந்தது அந்த மகாநதி.

சூர்ப்பணகை சூர்ப்பணகை - முறம் போன்ற நகங்களை உடையவள். பிரம தேவருடைய புதல்வர் புலஸ்திய முனிவர். புலஸ்திய முனிவருடைய புதல்வர் விச்சிர வசு. விச்சிர வசுவின் புதல்வன் குபேரன். அதனால், குபேரனுக்கு வைச்ரவணன் என்ற பெயர் உண்டாயிற்று.

அசுர வேந்தனாகிய சுமாலியின் மகள் கேகசி. இந்தக் கேகசிக்க விச்சிர வசு முனிவரால் பிறந்தவர்கள் இராவணன் கும்பகர்ணன், விபீஷணன், சூர்ப்பணகை ஆகியோர்.

இராவணனுக்குத் தந்தை அந்தணர். தாய் அரக்கி. இவ்வாறு இரு ஜாதி ஒட்டாகப் பிறந்தவன் இராவணன். சூர்ப்பணகை அசுர குலம் அடியோடு அழியக் காரணமானவள். இராமாயண மாகிய காவியத்தை நீட்டி விட்டவர்கள் இரண்டு உதவாக்கரையான பெண்கள். ஒருத்தி கூனி, மற்றெநூருத்தி சூர்ப்பணகை இராமாயணமாகிய காவியத்தில் சூர்ப்பணகை கலந்தபின் ஆரண்ய காண்டம், கிஷ்கிந்தா காண்டம், சுந்தர காண்டம் யுத்த காண்டம் இந்த மூன்றரைக் காண்டங்கள் விரிவு பெற்றன.

ஒரு மனிதனுக்கு நோய் பிறக்கும்பொழுதே உடன் பிறந்து உரிய காலத்தில் வெளிப்பட்டு அவனை அழிப்பதுபோல் சூர்ப்பணகை இராவணனோடு பிறந்து அவனைக் குலத்துடன் மூல நாசம் பெற அழத்துவிட்டாள்.

சூர்ப்பணகையின் கணவன் பித்யுத்ஜிஹ்வா. இவன் இராவணனைவிட அதிகம் படித்தவன். இவன் இருந்தால் நமக்குப் பெருமை வராது என்று எண்ணிய இராவணன், தங்கையின் கணவன் என்று கூடப் பாராமல் கொன்று விட்டான். கணவன் மாண்ட செய்தி அறிந்து சூர்ப்பணகை மகிழ்ச்சி அடைந்தாள். நீ எங்கே சென்றாய் ? யாருடன் உறவாடினாய் என்று கேட்பதற்கு ஆள் இல்லை என்று எண்ணி மகிழ்ச்சி அடைந்தாள்.
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 15:51

சூர்ப்பணகை அடக்குவாரின்றித் தன் விருப்பம்போல் திரிந்த அந்த இடம் ஜனஸ்தானம் என்று பெயர் பெறும்.

இராவணனுடைய தாய் கேகசி. இவளுடைய தங்கை கும்பீனசி. இவளடைய புதல்வர்கள் கரன், திரிசிரன், தூஷணன். கரன் அரனிடம் அறவற்ற வரங்களைப் பெற்றவன், பேராற்றல் படைத்தவன்.

இராமர் வனவாசம் பதிமூன்று ஆண்டுகளும், இரண்டு மாதங்களும் கழிந்தன. எஞ்சியிருப்பது பத்து மாதங்கள்தான்.

ஒருநாள் இராமபிரான் அதிகாலையில் எழுந்து கோதாவரியில் நீராடி, அதன் கரையில், ஒரு சந்தன மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து எங்கும் நிறைந்த இறைவனை நினைத்து தியானம் செய்து கொண்டிருந்தார். அந்தக் கானகத்தில் அடக்குவாரின்றி விருப்பம்போல் திரிந்து கொண்டிருந்த சூர்ப்பணகை அழகின் சிகரமாகிய இராமபிரானைக் கண்டாள். அவள் உள்ளத்தில் காமாக்கினி கொழுந்துவிட்டு எரியத் தொடங்கியது.

ஆ ஆ இவர் என்ன அழகு ? ஆயிரம் மன்மதர்கள் சேர்ந்தாலும் இவருடைய பாத தூளுக்கு நிகராகார். பிரம தேவன் பெரிதும் முயன்று, இவரை அழகின் கருவூலமாகப் படைத்தான் போலும். புதிய வீட்டில் கண்ணேறு கழிப்பதற்குத் தொடங்க விடுகின்ற விகாரப் பதுமை போல் என்னைப் படைத்தான். இவரை அடைந்து இன்பத்தை நுகர்வேன் என்று எண்ணினாள்.

தன் மாயா சக்தியால் அழகிய தங்கப் பதுமைபோல், தேவ அரம்பைபோல் வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டாள். அண்ணம் போல் நடந்து இராமபிரான் திருமுன் நின்றாள். அவளைக் கண்டவுடன் இராமபிரானுடைய அடி மனம் தீயவள் என்று உணர்த்தியது.

அம்மா உன் வரவு எங்களுக்குத் தீமை இல்லாமல் இருக்கட்டும். நீ எந்த ஊர் ? உன் பேர் என்ன ? உன் உறவினர் யாவர் ? என்று வினாவினார்.

சூர்ப்பணகை, பெருமானே வணக்கம். நான் பிரம தேவருடைய பேரன் விச்சிரவசுவினுடைய புதல்வி. என்னுடைய அண்ணன் குபேரன். வெள்ளி மலையை அள்ளி எடுத்த இராவணனுடைய தங்கை என் பெயர் காமவல்லி. எனக்கு இன்னும் திருமணம் ஆகவில்லை. கன்னியாக இருக்கிறேன் என்றாள்.

இராமபிரான், பெண்மணியே இராவணன் அசுர வேந்தன். நீ அவன் தங்கையானால் அசுர வடிவாக இருக்க வேண்டும். நீ தெய்வ மகளாகக் காட்சி அளிக்கின்றனையே என்று கேட்டார்.

பெருமானே நான் தவம் செய்து அசுர வடிவத்தை மாற்றி இத்தெய்வ வடிவத்தைப் பெற்றேன். என்றாள் சூர்ப்பணகை.

இராமர், பெண்மணியே மூன்று உலகங்களையும் ஆளுகின்ற இராவணேசுரனுடைய தங்கையாகிய நீ இந்தக் கொடிய காட்டினில் தனியாக வந்த காரணம் யாது ? என்று கேட்டார்.

என் சித்தத்தில் தித்திக்கும் புத்தமும் போன்றவரே நான் அசுரர்களின் தன்மையைக் கண்டு வெறுத்துத் தேவருக்கும் முனிவருக்கும் அன்புடையவளாக இருக்கின்றேன். தங்களைக் கண்டவுடன் அனலில் வைத்த மெழுகுபோல் என் உள்ளம் உருகுகின்றது. தாங்கள் இதய ராஜா, நான் இதய ராணி.. . தங்களை நான் கரும்பென விரும்புகின்றேன். என்னை நீர் மனைவியாக ஏற்றுக் கொள்ளும் என்று சூர்ப்பணகை அழகாகப் பேசினாள்.

அம்மா நீ விச்சிரவசு என்ற அந்தணரின் மகள். நான் தசரத ராஜகுமாரன். அந்தணரின் மகளை அரசன் மணந்து கொள்ளக்கூடாது. அன்றியும் இராவணன் முதலிய உன் தமையனார்களின் அனுமதி இன்றி உன்னை நான் மணந்து கொள்வது பிழை. ஆதலால், நீ என்னை விரும்புவது முறையன்று என்றார் இராமர்.

அன்பு அதிகமானால் குலம் தடை செய்யாது. காந்தர்வ மணத்தால் நாம் இருவரும் கூடி மகிழலாம்.

இவ்வாறு சூர்ப்பணகையும் இராமரும் உரையாடிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது சீதாதேவி இராமரை நாடி வருவதைச் சூர்ப்பணகை பார்த்தாள். பார்த்து விம்மிதம் அடைந்தாள். இவள் நம்மைப் போல் இடையில் வந்தவளாக இருக்க வேண்டும். பிரமதேவன் அழகிற்கு ஒரு வரம்பாக இந்த இருவரையும் படைத்தான் போலும். கரும்பை மென்றவன் இரும்பை மெல்லுவானா ? இந்த அழகியை மருவுகின்ற இவர் என்னை விரும்புவாரா ? என்று எண்ணினாள்.
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 15:56

இராமரைப் பார்த்து பெருமானே இங்கு வருகின்ற இவள் கொடிய அரக்கி. முனிவர்களை மயக்கி மோசம் செய்கின்றவள். மாயத்தில் வல்லவள். மிகவும் பொல்லாதவள். இவளை நம்பாதீர்கள் என்று கூறினாள்.

சீதையைப் பார்த்து, சிவ பூiஜயில் கரடி புகுந்தது போல் நானும், என் கணவரும் பேசி மகிழ்கின்ற பொழுது இங்கு ஏன் வந்தாய் ? இந்த இடத்தைவிட்டு ஓடிப்போ என்று விரட்டினாள்.

சீதாதேவி அஞ்சி இராமரைப் பற்றிக் கொண்டாள். இராமர், இந்த அரக்கியுடன் உரையாடுவது பிழை. இது பெரும்கேடு செய்யும் என்று எண்ணி ஏ அரக்கியே நெருப்பைத் தின்னப் புழு விரும்புவதுபோல் நீ என்னை விரும்புகின்றாள் என்று கூறிவிட்டு, சீதாதேவியின் கரமலரைப் பற்றிக்கொண்டு பர்ணசாலையை அடைந்தார்.

சூர்ப்பணகை மிகுந்த காமாக்கினியால் வெந்து தம் இருப்பிடம் சென்றாள். அன்று இரவெல்லாம் விரக வேதனையினால் துயரமுற்றாள்.

மறுநாள் ஆதித்தன் உதிக்கின்ற நேரம். இராமபிரான் அதிகாலையில் எழுந்து கோதாவரியில் மூழ்கி அதன் கரையில், ஒரு மரத்தடியில் தியானம் செய்து கொண்டிருந்தார்.

பர்ணசாலையில் சீதாபிராட்டியார் கணவனாருக்குப் பாத பூசை செய்ய மலர்களை ஒழுங்கு செய்து கொண்டிருந்தார். இளைய பெருமாள் வாள் ஏந்தி இருண்ட சோலையில் காவல் புரிந்து கொண்டிருந்தார். சூர்ப்பணகை காமக்கனலால் வெந்து, நொந்து, பர்ணசாலையில் இருக்கும் ஜானகியைக் கண்டாள். காவல் புரியும் இலட்சுமணரைக் கண்டாளில்லை. அழகே ஒரு வடிவாகிய இவள் இருக்கின்றவரை இராமன் தன்னை விரும்பமாட்டான். நல்ல நாதசுரம் கிடைக்கவில்லை யானால் அபஸ்வர நாதசுரத்தை அமைக்குமாறுபோல் இவள் இல்லையானால் இராகவன் என்னை விரும்புவான் என்று எண்ணி, சூர்ப்பணகை சீதாதேவியைக் கொன்று தின்னும் பொருட்டுப் பாய்ந்து வந்தாள்.

இலட்சுமணர் ஒரு சிறிது பாராமுகமாக இருந்திருப்பாரானால் சீதாதேவி கொடியவளின் வயிற்றுக்குள் போயிருப்பாள். இராமாயண வரலாறே திசை திரும்பிப் போயிருக்கும். இலட்சுமணர், நில்லடி என்று கூறி, ஓடி வந்து அவள் தலைமயிரைப் பற்றிப் பெண்ணைக் கொல்லக்கூடாது என்று கருதி, அவள் வயிற்றில் உதைத்து, வடிவாளை உருவி அவளுடைய மூக்கையும், செவிகளையும், நகில் காம்புகளையும் அரிந்து வீசனார்.

சூர்ப்பணகை பெரும் துயரம் அடைந்து வலி தாங்காமல் ஓ வென்று வாய்விட்டுக் கதறி அழுதாள். அண்ணா இராவணா வெள்ளி மலையை அள்ளி எடுத்த உன் தங்கைக்கு இந்தக் கதி வந்ததே அண்ணா கும்பகர்ணா மருகனே இந்திரஜித்தே அண்ணா கரனே நான் பட்ட வேதனையை யாரிடம் கூறுவேன் ? என் செய்வேன் ? அற்பமான மனிதர்களால் எனக்கு இந்தத் துயரம் வந்தது என்று கூறி, கதறி அழுது கொண்டிருந்தாள். அப்போது அங்கு வந்த இராமபிரான், நீ யார் ? உன்னுடைய மூக்கை அறுத்தவர் யார் ? என்று வினாவினார்.

சூர்ப்ணகை, ஐயனே நேற்று நான் தங்களுடன் பேசியது நினைவில்லையா ? என்று கேட்டுக் கண்ணீர் வடித்தாள்.

நேற்று அழகாக இருந்தாயே இன்று விகாரமாக இருக்கின்றாயே என்று கேட்டார் இராமர்.
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 16:00

சூர்ப்பணகை, உன் தம்பி மூக்கை அறுத்ததனால் என் அழகு போய்விட்டது. பெருமானே தங்களுக்கு ஒரு தம்பி இருப்பதாக இப்பொழுது அறிகின்றேன். என்னைத் தங்கள் தம்பிக்குக் கல்யாணம் செய்து வைத்துவிடுங்கள். நானும் அவரும் இன்பமாக வாழ்வோம். மலரினும் மெல்லிய இந்தப் பெண்ணால் உங்களுக்கு என்ன பயன் ? என்னைச் சேர்த்துக் கொண்டால் போரில் உதவி புரிவேன். நல்ல உணவுகளைத் தேடித் தருவேன். உங்களை வானவெளியிலே தூக்கிச் செல்லுவேன். நீங்கள் மிகுந்த அறிவு உள்ளவர்கள். மூக்கு இருந்தால் அழகாக இருக்கும். பலரும் என்னைக் கண்டு விரும்புவார்கள். மூக்கில்லாத என்னை ஒருவரும் விரும்ப மாட்டார்கள். அயோத்திக்குப் போனால் என்னைப் பார்த்தவர்கள் இராகவா உன் தம்பி மனைவிக்கு மூக்கு இல்லையே என்று கேட்டால் என் மனைவி சீதைக்கு இடுப்பு இல்லையே என்று சொல்லுங்கள். முகத்தில் மூக்கு இருந்து என்ன பயன் ? நீங்கள் அறிவு படைத்தவர்கள். அதனால், வேண்டாத மூக்கை வெட்டி விட்டீர்கள். பெண்ணாகிய என்பால் இரக்கம் காட்டி என்னை உங்கள் தம்பிக்கு மனைவியாக ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்றெல்லாம் பிதற்றினாள்.

இராமர், கொடிய அரக்கியே என் தம்பி கண்டால் உன் உயிருக்கு உலை வைத்து விடுவான். ஓடிப் போ என்ற கூறி விட்டுப் பர்ணசாலைக்குச் சென்றார்.

கரன் வதை் அவள் அறுப்பட்ட காதுகளையும் மூக்கையும் எடுத்துக் கொண்டு ஜனஸ்தானத்தில் ஆட்சி புரிகின்ற தன் சிறிய தாயார் கும்பீநசியின் மகனாகிய கரனுடைய அரசவைக்குச் சென்று, அவன் கால்மேல் விழுந்து கதறிப் பதறி அழுதாள். அரசவையில் இருந்தவர்கள் சூர்ப்பணகையின் நிலை கண்டு, கதிகலங்கி, மதிகலங்கி நின்றார்கள்.

கரன் தங்கையின் நிலைகண்டு எரிமலைபோல் குதித்தான். கால்களால் தரையை மிதித்தான். என் அன்புத் தங்கையே பதினாலு உலகங்களிலும் உன்னைத் தொட்டு மூக்கு அரிவார் இல்லை. நீ இராவணேசுரனின் சகோதரி. தெய்வத்துக்கு வேண்டுகோள் செய்து மூக்கை அரிந்து கொண்டனையா ?

சூர்ப்பணகை, அண்ணே இராமன், இலட்சுமணன் என்று இரண்டு மானிடர்கள். சிறந்த வில்லாளிகள், அரக்கர் குலத்தை வேருடன் அழிக்கப் பஞ்சவடியில் வந்து தங்கியிருக்கிறார்கள். அந்த இராமனுடைய மனைவி சீதை. அவள் பேரழகி. அவளை அண்ணனுக்குத் தரவேண்டுமென்று தூக்கப் போனேன். இளையவனாகிய இலட்சுமணன் என்னுடைய மூக்கையும் காதையும் அறுத்துவிட்டான். இதுதான் நடந்தது என்றாள்.

கரன் கோபித்துப் போருக்கு எழுந்தான். அவனுடைய அமைச்சர்கள், மகா வீரனே இரு மானிடப் புழுக்களின் மீது நீர் போருக்குச் சென்றால் தேவர்கள் சிரிப்பார்கள் என்று கூறித் தடுத்தார்கள்.

கரன், நன்று கூறினீர் என்று சொல்லிப் பதினாலு கோடி வெண்கலத்தேர் வீரர்களைப் போருக்கு அனுப்பினான். சூர்ப்பணகை வழி காட்ட அவர்கள் பஞ்சவடியை அடைந்தார்கள். போர்ப் பறை அறைந்தார்கள். அது கேட்டு இலட்சுமணர் கொதித்து எழுந்தார். இராமர், தம்பீ நீ சீதைக்குக் காவலாக இரு. நான் சென்று இவர்களைக் கொன்று வருவேன் என்று கூறிப் புறப்பட்டார்.

இராமருக்கும் அசுர சேனைகளுக்கம் போர் நிகழ்ந்தது. இராமர் வெண்கலத்தேர் வீரர்களைக் கொன்று அழித்தார். கரனும், திரிசிரனும் , தூஷணனும் அறுபது லட்சம் சேனைகளுடன் வந்து இராமருடன் கடும் போர் புரிந்தார்கள்.

இராமர், திரிசிரனையும், தூஷணனையும் கொன்றார். கரன் இராமருடன் போர் புரிகின்றபொழுது அவர் நெற்றியில் பாணத்தால் உதிரம் ஒழுகச் செய்தான். இராமர் சீற்றமடைந்து வில்லில் பாணத்தைப் பூட்டி வேகமாக இழுத்தார். வில் ஒடிந்து விட்டது. இராமர் சிறிதும் தளர்ச்சி அடையாமல் தன் வலக்கைப் பின்புறம் நீட்டினார். பரசுராமர் கொடுத்த திருமாலின் வில்லாகிய பிரசண்ட கோதண்டத்தை வருணனிடம் கொடுத்து வைத்திருந்தார். அந்த வில்லைக் கொண்டு வந்து வருணன் கொடுத்தான். ரகுவீரர் பிரசண்ட கோதண்டத்தை வளைத்து, பாணத்தைத் தொடுத்து, கரனைக் கொன்று அருளினார். இராமர் பஞ்சவடி சென்றார். சீதையும், இலட்சுமணரும் கண்ணீரினால் அவர் உடம்பில் இருந்த புண்ணைக் கழுவினார்கள்.

சூர்ப்பணகை, அரக்கர் குல வீரர்களே நான் மனிதர்களை விரும்பி மூக்கறுப்புண்டேன். என் வாக்கினால் நீங்களும் அழிந்தீர்கள் என்று கூறி வருந்தி, இலங்கையை நோக்கிப் புறப்பட்டாள்.
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 16:18

பொன்மானும் பெண்மானும்

[You must be registered and logged in to see this image.]


சூர்ப்பணகை முகத்தில் உதிரம் ஒழுக அலங்கோலமாக இலங்கைவாசிகள் திடுக்கிட்டுத், திகைத்து நின்றார்கள். இராவணன் சபா மண்டபத்தில் கம்பீரமாக வீற்றிருந்தான். அரம்பையர்கள் ஆடினார்கள் கந்தர்வர்கள் பாடினார்கள் முனிவர்கள் தங்கக் கிண்ணத்தில் அட்சதையை வைத்துக் கொண்டு இந்த அரிசியை உன் வாயில் என்று இடுவோமோ என்ற முணுமுணுத்துக் கொண்டு நீடு வாழ்க என்ற உரத்த குரலில் கூறிக்கொண்டே அட்சதையைத் தெளித்தார்கள். மகோன்னதமான அந்த ராஜ சபையில் நெருப்போடு மேகம் வீழ்வதுபோல், உதிரம் சிந்த சூர்ப்பணகை இராவணன் காலில் வீழ்ந்து அழுதாள்.

இராவணன் தங்கையின் நிலைமையைக் கண்டு கட்டுக்கடங்காத கடுங்கோபத்தைக் கொண்டான். கோபத்தினால் அவன் கண்களிலும் காதுகளிலும், மூக்கிலும் இருந்து நெருப்புப் பொறிகள் பறந்தன. அதனால் மீசை மயிர்கள் எரிந்து கரிந்தன. நாவினால் அத்தீயை அணைத்துக் கொண்டான். இடி இடித்ததுபோல் முழங்கி, என் அருமைத் தங்கையே உன் மூக்கையும், காதையும் அறுத்தவர்கள் யார் ? என் அருமைத் தங்கையாகிய உன் மூக்கு அரிய உலகங்களிலும் யாருக்குத் துணிவு ஏற்படும் ? இவ்வாறு செய்தவர்கள் யாராக இருப்பினும், அவர்களை ஒரு நொடியில் நமன் உலகிற்குக் குடியேற்றுவேன் என்று முழங்கினான், அவனுடைய சீற்றத்தைக்கண்டு அமரர்கள் அஞ்சினார்கள். கதிரவன் கதிகலங்கினான். எட்டுக்குல மலைகள் அசைந்தன. ஏழு கடல்களும் கொந்தளித்தன.

சூர்ப்பணகை, அண்ணா இரண்டு சிறிய மானிடர்கள் முப்புரிநூல் தரித்துள்ளவர்கள். தசரத ராஜகுமாரர்கள். சமானமில்லாத வில்லாளிகள், உன்னை ஒரு பொருளாக எண்ணாமல் ஒரு சிறிய துகளாக எண்ணுபவர்கள். மூத்தவனாகிய இராமன் மிகவும் சாந்த சீலன். இளையவன் சீற்ற முடையவன். அவன்தான் என்னை இவ்வாறு செய்தான் என்றாள்.

இராவணன், அன்புத் தங்கையே தேள்கூடக் கை வைத்தால் தான் கொட்டும். நீ என்ன செய்தாய் ? என்று கோபத்துடன் கேட்டான்.

அண்ணா இராமனுடைய மனைவி அழகு சிகரம் அவளைக் காண லட்சம் கண்கள் வேண்டும். உன் இருபது கண்கள் போதா. அவள் தங்கச்சிலை, அன்னநடை, மின்னலிடை, பால்மொழி, சேல்விழி, அவளை நீ அடைந்தால் அதுவே பெரும்பாக்கியம் ஆகும். அண்ணா இந்திரன் சசிதேவியைப் பெற்றான். முருகனின் தந்தையாகிய சிவபெருமான் உமாதேவியை மனைவியாகப் பெற்றார். செந்தாமரைக் கண்ணாகிய் திருமால் லட்சுமிதேவியை மனைவியாகப் பெற்றார். சீதையை நீ பெற்றாயானால், சீதைக்குள்ள அழகு இந்திராணிக்கும், பார்வதிக்கும் திருமகளுக்கும் இல்லாமையினால் நீயே பெரிய புண்ணியவான். அண்ணா திருமால் இலக்குமியை மார்பில் வைத்திருக்கின்றார். சிவபெருமான் மலைமகளை தன் உடம்பின் ஒரு பாதியில் வைத்திருக்கின்றார். சீதையை நீ அடைந்தால் அவளை எங்கே வைத்து வாழ்பபோகின்றாய் ? அண்ணா அழகின் தெய்வாமாகிய இலட்சுமி சீதைக்குப் பணிவிடை செய்யவும் தகுதியாக மாட்டாள். அவள் கைப்பட்டால் பட்டமரம் துளிர்க்கும். அவள் பேசினால் கல் கரையும், இரும்பு இளகும், ஆதலால், அவளை உனக்குக் கொண்டு வந்து தர வேண்டுமென்று தூக்கப்போனேன். கோபமே வடிவாகிய இலட்சுமணன் மூக்கையும், காதையும் அரிந்துவிட்டான். அண்ணா நீ சீதையைக் கொண்டு வந்து வாழ்கின்றபொழுது அந்த இராமனை எனக்குக் கொடுத்துவிடு என்றாள்.

இதனைக் கேட்ட இராவணன், தங்கையே ஜனஸ்தானத்தில் வாழ்கின்ற கரனிடம் சொல்லிருந்தால், கரன் அரனிடம் வரம் பெற்றவன். அவன் அந்த மானிடப் புழுக்களைக் கொன்றிருப்பானே அவனிடம் நீ ஏன் முறையிடவில்லை ? என்று கேட்டான்.

சூர்ப்பணகை, அப்படிச் செய்யாமல் இருப்பேனா அண்ணா நான் கரனிடம் போய் முறையிட்டேன். கரன், திரிசரன், தூஷணன் அறுபது லட்சம் சேனைகளுடன் இராமனிடம் போர் புரிந்து மூன்று நாழிகையில் அத்தனைப் பேரும் மாண்டு போனார்கள் என்று கூறியதைக் கேட்டதும் இராவணன், தன் தம்பியாகிய கரன் மாண்டதையும் மறந்தான். தங்கையின் நாசியை அறுத்த லட்சுமணனையும் மறந்தான். சூர்ப்பணகையால் கேள்விப்பட்ட சீதையை மறந்தானில்லை.

அரசவையைக் கலைத்துவிட்டுத் தன் அரண்மனைக்குச் சென்றான். சீதாதேவியை தன் இதயமாகிய சிறையில் வைத்தான். பிராட்டியார் மேல் கொண்ட பெருங்காதலால் காமாக்கினி கொழுந்து விட்டு எரிந்தது. அவன் உடம்பெல்லாம் கருகியது. மையல் பெருகியது. சந்திரனும், தென்றல் காற்றும் அவனுக்கு வடவைத் தீயைப்போல் வெப்பத்தைக் கொடுத்து வாட்டி வதைத்தன., வசந்தருது முதலிய ருதக்களையெல்லாம் மாற்றி மாற்றி அழைத்தான். காலங்கள் அவன் கட்டளைக் கடங்கி மாறி மாறி வந்தன. அன்று இரவு அவன்பட்ட வேதனைக்கு அளவே இல்லை. பொழுது புலர்ந்தது.

கண்ட கண்ட இடமெல்லாம் சீதையின் வடிவம் உருவெளியில் தோன்றின. அந்த மாய வடித்தைத் தடவித்தடவித் பார்த்து ஏமாந்தான். இதைப்போல் சூர்ப்பணகை இராமபிரானையே எண்ணி ஏங்கினாள். அவளுக்கும் கண்ட கண்ட இடங்களெல்லாம் இராகவனுடைய உருவம் தோன்றிக் காட்சி அளித்தது. தூதரை அனுப்பிச் சூர்ப்பணகையை இராவணன் அழைத்தான். பொய்தங்கும் நெஞ்சைவிடக் கொடியவளாகிய சூர்ப்பணகை அங்கு வந்தாள். தங்கையே இதோ பார் மின்னல் இடை, இருண்ட ஜடை, மான் விழி, தங்க மேனி, இவள் தானே நீ சொன்ன சீதை
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 16:18

சூர்ப்பணகை, அண்ணா நீலமேகம் போன்றி அழகிய மேனி. அழகிய சடைமுடி, மரவுரி, வில்லை ஏந்திய திருக்கை இது இராமன் அண்ணா என்றாள். அங்கே சீதையுமில்லை இராமனும் இல்லை.

தங்கையே நாம்தான் இந்திர ஜாலம் செய்கிறோமென்றால், இந்தச் சிறிய மானிடர்கள் மந்திரஜாலம் செய்து நம்மையே ஏமாற்றுகிறார்கள்.

சூர்ப்பணகை, அண்ணா நீ இரவெல்லாம் சீதையையே நினைத்தபடியால் உனக்கு அவள் வடிவம் தெரிகிறது என்றாள்.

தங்கையே எனக்குச் சீதை மேலுள்ள ஆசைப்பெருக்கால் சீதையின் வடிவம் தெரிகிறது என்றாள். உனக்கு ஏன் இராமன் வடிவம் தெரிகிறது ?

அண்ணா இராமன் மீதுள்ள அச்சத்தினால் எனக்கு தெரிகின்றது என்றாள்.

இராவணன் காலையில் நீராடினானில்லை. வழக்கம்போல சிவபூசை செய்தானில்லை. வஞ்சனை செய்து சீதையைக் கவர வேண்டும் என்றே எண்ணினான். தாடகையின் மகனான மாயத்தில் வல்ல மாரீசனைத் துணை பற்ற வேண்டும் என்று எண்ணினான். கடற்கரையில் ஓர் ஆலமரத்தின் கீழ் தவம் செய்து கொண்டிருந்த மாரீசனிடம் சென்றான்.

மாரீசன் இராவணனைக் கண்டு துணுக்குற்றான். இந்த காலை நேரத்தில் இவன் எங்கு வந்தான் ? என்று எண்ணினான். மருகனே வருக வருக எல்லாரும் நலமா ? என்று வினாவினான்.

இராவணன், மாரீசனைப் பார்த்து, மாமா எல்லாரும் நலம். உன் மருகியாகிய சூர்ப்பணகையைத் தசரத குமாரர்களாகிய இராம லட்சுமணர் மூக்கையும் காதையும் அரிந்து விட்டார்கள். கரன், திரிசிரன், தூஷணாதியரை வதைத்து விட்டார்கள். நம்முடைய குலத்துக்கே இது பெரிய அவமானம்.

மாமா இராகவனுடைய மனைவி சீதை அளவற்ற அழகுள்ளவளாம். அவளை நான் அடைய வேண்டும். இதற்கு நீ துணை செய்ய வேண்டும் என்று கூறினான்.

மாரீசன், இராவணா உன்னுடைய செய்கையால் நமது அசுர குலமே அழிந்துவிடும். நான் தீயவனாக இருந்தாலும் உனக்குத் தூய உள்ளத்துடன் அறிவுரை கூறுகின்றேன். பாவங்களுக்கெல்லாம் தலையாய பாவம் பரதாரத்தை விரும்புவது. உனக்கு ஒரு லட்சம் மனைவியர் இருக்க, இன்னொருவன் மனைவியை விரும்பலாமா ? பிறன் மனைவியை விரும்பி அழிந்தவர்கள் பலர். இந்திரன் அகலிகையை விரும்பிப் பெருமை குன்றினான். சந்திரன் தாரையை விரும்பி நலம் அழிந்தான். பரதாரகமனம் செய்து அழிந்தவர் பலர். இராவணா உனக்கு கிடைத்திருக்கின்ற பதவியும் செல்வமும் எளிதாகக் கிடைத்தவை அன்று. பலகாலும் பட்டினி கிடந்து வேள்வித் தீயில் உன் கரங்களையும், சிரங்களையும் துணித்து, அக்னியில் ஆஹுதி கொடுத்துப் பலகாலம் தவம் செய்து பெற்ற பதவியைப் பெண்ணாசையினால் இழக்காதே என்று அறவுரை கூறினான்.

செவிடன் செவியில் வீணையின் ஒலி விழுமா ? இராவணன். மாமா அற்பமான மானிடப் பதர்களுக்கு அஞ்சுகின்றாய். ஜானகியை நான் அடைந்தே தீர வேண்டும் என்றான் தீவிரமாக.

மாரீசன், இராவணன் திருந்தமாட்டான். இவனுக்கு அழிவுகாலம் வந்திருக்கின்றது என்று எண்ணி, இராவணா நீயும் நானும் போர் செய்து இராம இலட்சுமணர்களைக் கொன்ற சீதையைக் கவரலாம் என்று கூறினான்.

இராவணன், மாமா சீதை அளவில்லாத கற்புள்ளவள். கணவன் இறந்தவுடன் அவளும் இறந்து விடுவாள். ஆதலால், வஞ்சனையாகக் கவர்தல் வேண்டும் என்றார்கள்.

மாரீசன், நான் என்ன செய்ய வேண்டும் ? என்று கேட்டான்.

மாமா பெண்களுக்கு அதிசயப் பொருள்களில் விருப்பம் அதிகம். நீ பொன் மானாகச் சென்று சீதைக்கு முன் உலாவுவாய். சீதை மான் பிடித்துத் தருமாறு இராமனை வேண்டுவாள். மான் பின்னே இராமனும், இலட்சுமணனும் செல்வார்கள். நான் சீதையை வஞ்சனையாக அபகரித்துக் கொள்வேன் என்றான்.

மாரீசன், இராவணா இராகவன் என் தாய் தாடகையையும் என் சகோதரனாகிய சுபாகுவையும் இளமையிலேயே கொன்றவன். அன்றே என்னைக் கொல்ல பாணத்தைத் தொடுத்தான். அக்கணை என்னைக் கடலில் தள்ளியது. நான் உனக்கு உறவாகி இத்தனைக் காலம் வாழ்ந்தேன். இப்போது என்னை நமன் உலகம் வா வா என்று கைகாட்டி அழைக்கின்றது. அசுரகுல வேந்தனாகிய நீ மாள்வது திண்ணம். நான் முன் கூட்டியே சென்று உங்களுக்கெல்லாம் நரக உலகத்தில் இடம் பிடித்து வைப்பேன் என்று கூறினான்.
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 16:18

பஞ்சவடியில் இராமச்சந்திர மூர்த்தி சந்தியாவந்தனம் செய்துவிட்டு மரகதக் கம்பளம் விரித்தாற்போன்ற புல்தரையில் மனோ சாந்தியுடன் வீற்றிருந்தார். மாரீசன் நவமணிகள் இழைத்த பொன் மானாகச் சீதா தேவியின் திருமுன் உலாவினான். சீதை அந்த மானைக்கண்டு அதன்மீது அளவற்ற ஆசை கொண்டாள். கண்ணை இமைக்காமல் பார்த்துப் பரவசமடைந்தாள். இராமபிரானைப் பார்த்து பெருமானே இந்த மானைப் பாருங்கள் எத்துணை அழகாக இருக்கின்றது ? இதனைப் பற்றிக் கொடுங்கள். இதனுடன் நான் விளையாடுவேன் என்றாள்.

அரண்மனையில் தனக்கென்றிருந்த விலைமதிக்க முடியாத நவரத்தின் அணிகலன்களையும் பட்டாடைகளையும் தூசாக நினைத்துத் துறந்து வந்த ஜனக ராஜகுமாரி, வனத்தில் உலாவும் மானை விரும்பினாள். அதற்கென்ன காரணம் ? விதி வழி மதி செல்லுகின்றது.

இராமபிரான், தம்பி இலட்சுமணா நீ உன் அண்ணிக்கு பாதுகாவலாக இரு., நான் சென்று மானைப் பற்றித் தருவேன் என்றார்.

கூர்த்த மதியுடைய இலட்சுமணர், அண்ணா அண்ணிக்கு யஜமான் தாங்களிருக்க அந்த மான் ஏன் ? தவம் செய்ய வந்த தங்களுக்குத் துணை செய்ய வந்த அண்ணி காட்டு மானை விரும்புவது நலன் அன்று என்றார்.

சீதாதேவி, பெருமானே தங்கள் தம்பி எப்போதும் வேதாந்தமே பேசுவார். இந்த மான்மீது எனக்கு அதிக விருப்பம் ஏற்பட்டிருக்கின்றது. தாமதம் செய்தால் மான் ஓடிவிடும். இதனைச் சீக்கிரம் பற்றிக் கொடுங்கள் என்றாள்.

இராமர், தம்பி நாட்டையும் வீட்டையும் தியாகம் செய்து வந்த உன் அண்ணியின் விருப்பத்தை, நான் நிறைவேற்ற வேண்டும். ஆதலால், நீ இங்கு இரு. நான் சென்று மானைப் பற்றி வருவேன் என்றார்.

இலட்சுமணர், அண்ணா நெய்கின்றவனுக்குக் குரங்குக் குட்டி ஏன் ? என்று ஒரு பழமொழி உண்டு. இயற்கையான மானுக்கு இத்தனை அழகு இருக்காது. மாரீசன் மான் வடிவாக வந்திருக்கின்றான் என்று எனக்கு தோன்றுகின்றது. அயோத்தியில் அம்மாவின் வார்த்தையால் அப்பா மாண்டு விட்டார். தாங்கள் அண்ணி வார்த்தையைக் கேட்கின்றீர்கள். இதனால், என்ன துன்பம் வருமோ என்று அஞ்சுகின்றேன். இவனை மானாக அனுப்பிய அசுரக் கூட்டம் மேகம்போல் சூழ்ந்து சூழ்ந்து நமக்கு இடர் செய்ய இருக்கின்றது என்றார்.

சீதை மான் வேண்டுமென்று கண்ணீர் சிந்தி அழுதாள். இராமர், இலட்சுமணா இவன் மாரீசனாக இருந்தால் என்ன ? ஓர் அம்பினால் இவனைக் கொல்லுவேன். நீ இங்கு இரு என்று சொல்லிவிட்டுக் கோதண்டத்தைக் எடுத்துக் கொண்டு மான் பின்னே சென்றார்.

மான் குன்றிடை தவழும், மேகக் குழுவில் நடக்கும், நின்றால் நிற்கும், சென்றால் அதுவும் செல்லும். இப்படி எம்பெருமானை நெடுந்தூரம் அலைக்குழித்தது. இராமர் இவன் அரக்கன் என்று உணர்ந்தார். ஒரு கூரிய பானத்தைத் தொடுத்தார். செத்தும் கெடுத்தான் சீவகத்துச் செட்டி என்ற பழமொழிபோல் மாரீசன் இராமா குரலால், ஆ சீதா ஆ இலட்சுமணா என்று அலரி மாண்டான்.

இதனைக் கேட்ட சீதாதேவி இராமருக்கு ஏதோ ஆபத்து வந்தது என்று எண்ணி, இலட்சுமணா அண்ணா அலறுகிறார். நீ ஓடி உதவி செய் என்றாள்.

இலட்சுமணர், அண்ணி வேதவேத்யனான என் அண்ணனுக்கா ஆபத்து ? என் அண்ணனுடைய கோதண்டம் காதண்டம் வரை வளைந்தால் மூதண்டம் பிளக்குமே என் அண்ணன் சுண்டு விரல் அசைந்தால் அண்டங்கள் அசையுமே ஆறாயிரம் எறும்புகள் சேர்ந்து ஓர் இரும்புக் குண்டை விழுங்குமா ? எண்ணாயிரம் புழுக்கள் சேர்ந்து நெருப்பைத் தின்னமா ? சூரிய குலத்தை மூவேழு இருபத்தோரு முறை கருவறுத்த பரசுராமனை என் அண்ணா ஒரு விநாடியில் வென்றாரே தாங்கள் நேரில் பார்த்துக் கொண்டிருந்தீர்களே யாராலும் வெல்ல முடியாத கிராதனை ஒரு விநாடியில் கொன்றாரே. கரன் முதலிய அரக்கர்களை மூன்று நாழிகையில் வதை செய்தாரே இவற்றையெல்லாம் அறிந்த தாங்கள் பேராற்றல் படைத்த எம்பெருமானுக்கு ஆபத்து என்று எண்ணலாமா ? நான் தங்களை விட்டுப் பிரிந்தால் அரக்கர்களால் தங்களுக்கு துன்பம் நேரும் என்றார்.

சீதாதேவி, இலட்சுமணா நீ மாற்றாந்தாய் மகன். நயவஞ்சகன். நாட்டிலே கைகேயி வெண்கொற்றக்குடையைப் பறித்துக் கொண்டாள். பரதன் அழுதுகொண்டே எம்பெருமான் திருவடியில் முள் குத்தட்டுமென்று பாதுகையைப் பறித்துக் கொண்டான். நீ அடுத்துக் கெடுக்க வந்தனை போலும். உன் கருத்தை நான் உணர்கின்றேன். நீ அண்ணனுக்குத் துணை செய்யப் போகவில்லையானால், இதோ எரிகின்ற காட்டுத் தீயில் வீழ்ந்து மாண்டு போவேன், என்ற அக்கினிக்கருகில் ஓடினாள்.

இலட்சுமணர், அண்ணி நீர் இறக்க வேண்டாம். தாங்கள் சொல்லம்பினால் என்னைத் துளைத்துவிட்டீர். நான் போகின்றேன். வெஞ்சின் விதியினை வெல்ல வல்லவர் யார் ? நான் போகின்றேன் என்று பெரும் துயரத்துடன் புறப்பட்டார்.
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 16:38

ஜடாயுவின் வீரப்போர்

[You must be registered and logged in to see this image.]


இலட்சுமணர் மிகவும் வேதனைப்பட்டு உள்ளம் உடைந்தார். "தான் பிரிந்து சென்றால் சீதைக்கு என்ன ஆபத்து வருமோ ?" என்று எண்ணிக் கலங்கினார். துன்பம் நேர்ந்தால் ஜடாயு பகவான் காத்தருள்வார் என்று ஒருவாறு மனம்தேறி இராமரை நாடிப் புறப்பட்டுச் சென்றார்.

மாயையில் வல்ல இராவணன் முதிய தவமுனிவனாக, காவித்துணியும் தண்டு கமண்டலமும் உத்திராட்ச மாலையும் ஏந்தி, சீதாதேவியின் பாணசாலையை அடைந்தான்.

பிராட்டியரை உற்று நோக்கினான். பிராட்டியாரின் அழகைப் பார்க்க எனக்குள்ள இருபது கண்கள் போதாதே. ஆயிரங்கண்கள் இல்லையே ? என்று வருந்தினான். வேதகீதங்களை இனிய குரலில் பாடினான். ஆ.. . ஆ.. இப்பெண்மணி எத்தனை அழகாக இருக்கின்றாள் ?

அழுகின்ற முகத்தின் அழகே இப்படி இருக்குமானால் புன்னகை பூத்த முகம் எப்படி இருக்கும் ? நான் இனி இலங்கையை ஆளமாட்டேன். இலங்கை ஆட்சியை இவளை எனக்கு தெரிவித்த என் தங்கை சூர்ப்பணகையிடம் கொடுத்துவிட்டு நான் இந்தப் பெண்மயிலுக்கு ஏவல் செய்து வாழ்வேன் என்றெல்லாம் எண்ணினான்.

சீதாதேவி, சந்நியாசியைப் பார்த்தக் கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டு, முனிவரே வருக என்று கூறி, ஒரு தருப்பைப் பாயிட்டு அமரச் சொன்னாள்.

இராவணன், "பெருமை நிறைந்த பெண்மணியே நீர் யார் இங்கு ஏன் இருக்கின்றீர்" என்று வினவினான்.

சீதா தேவி, "முனிவரே நான் தசரதருடைய புதல்வரின் மனைவி. என் பெயர் சீதை.

"கணவனாரின் பெயரைக் கற்புடைய பெண்கள் சொல்லக்கூடாது. நான் துறவிகளைத் தெய்வமாக எண்ணுகின்ற ஜனக மாமன்னரின் புதல்வி.. . தாங்கள் எங்கிருந்து வருகின்றீர் ?" என்று கேட்டாள்.

"இராவணன், இலங்கையை ஆளுகின்றவன். அளவில்லாத பெருமையுடையவன். நற்குண சீலன், இந்திரன் முதலிய இமயவர், அவனுக்கு ஏவல் புரிகின்றார்கள். சிவபெருமான் எழுந்தருளியுள்ள வெள்ளிமலையை அள்ளியெடுத்தவன். அவன் பிரமதேவருடைய பேரன். புகழ்பெற்ற நிகரில்லாத வீராதி வீரன். பெண்கள் நாயகமே இராவணன் உயர்ந்த பண்புடையவன் இசையிலும் வல்லவன். மிகவும் நல்லவன். அவன் ஒரு மாதரை நாடுகின்றான்" என்று கூறினான்.

சீதாதேவி, "தவமுனிவரே தாங்கள் தீயவனைத் தூயவனாகக் கூறுகின்றீர் என் கணவனார், இராவணாதி அரக்கர்களை அழிக்க உறுதி கொண்டுள்ளார். இராவணன் இருபது தோள்களையுடைய வீரன் என்று கூறினீரே. ஆயிரந்தோள்களையுடைய கார்த்தவீரியனை இரண்டு தோள்களையுடைய பரசுராமர் கொன்றதை நீர் அறியவில்லையா ? அசுரர் குலத்தில் வந்த இராவணன் முதலிய தீயவர்களை அழித்துத் தூயவர்களை வாழவைப்பதை என் கணவனார் விரதமாகக் கொண்டுள்ளார்" என்று கூறினாள்.

சீதாபிராட்டியாரின் வீரதீர மொழிகளைக் கேட்ட இராவணன் எரிமலைபோல் சீற்றம் அடைந்தான். அந்த கோபாக்கினியால் அவனுடைய மாய வடிவம் அகன்றது. பத்துத் தலைகளும் இருபது தோள்களும் உடைய அசுர வடிவுடன் நின்றான். சீதாதேவி அவ்வடிவைக் கண்டு அஞ்சி நடுங்கினாள். இராவணன் அவரைத் தீண்ட அஞ்சி, ஆழமாக அகழ்ந்து பூமியுடன் பர்ணசாலையை எடுத்துத் தேரின் மீது வைத்து விண்வழியே புறப்பட்டான்.

சீதாதேவி, எரியில் வீழ்ந்த மலர்க்கொடிபோல் துடிதுடித்தாள். அலறினாள். இரக்கமில்லாத அரக்கனே மானை அனுப்பி மாயஞ்செய்து என்னைக் கவர்ந்த தன்மை என் கணவனாருக்கு அஞ்சினாய் என்பதை விளக்குகின்றது. மரங்களே மலைகளே என்னை இந்த அரக்கன் கவர்ந்ததை எம்பெருமானிடம் கூறுவீர்கள். மாதாவனைய கோதாவரியே நீ என் கணவனாரிடம் கூறுவாய் என்று கதறி அழுதாள். தெய்வத்தை நினைத்து தொழுதாள். அவளுடைய துன்பத்தைக் கண்டு சராசரங்கள் எல்லாம் துன்புற்றுன.

ஒரு குன்றின்மீது வயது தளர்ந்த சோர்ந்திருந்த ஜடாயு சீதாதேவியின் குரலைக் கேட்டார். உணர்ச்சியினால் உந்தப்பட்டு பறந்து வந்தார். சீதாதேவியை இராவணன் கவர்ந்து செல்வதைக் கண்டு அதிர்ச்சி அடைந்தார். "ஏ மூடனே இந்தப் பெண் தெய்வத்தை நீ அபகரிக்கலாமா ? யாக குண்டத்தின் அருகில் இருக்கின்ற நெய்யை நாய்க்குட்டி விரும்பலாமா ? இவள் உலகமாதா. உனக்கு அழிவுகாலம் வந்துவிட்து. அதனால், இந்த அதர்மத்தைச் செய்கின்றாய் என்று கூறிச் சிறகினால் வரும் காற்றினால் அங்குள்ள அலைகளையும், மரங்களையும் நடுங்க வைத்தார்.

ஜடாயுவின் ஆற்றலைக் கண்டு அமரர்களும் அதிசயித்தார்கள். இராவணனைப் போகவொட்டாமல் தடுத்துப் போர் புரிந்தார். மூக்கினால் கிள்ளியும் சிறகினால் அடித்தும் அமராடினார். இராவணனுடைய வீணைக் கொடியை மூக்கினால் துணித்து எறிந்தார். அவன் உடம்பில் உதிரம் ஒழுக அடித்தார். தேர்ப்பாகனுடைய தலையை வெட்டித் தள்ளினார். தன் மாமனாராகிய ஜடாயுவின் வீரப்போரைக் கண்டு சீதை மகிழ்ந்தாள். ஜடாயு இராவணனுடைய தேரை அழித்தார்.

இராவணன் மிகச் சிறந்த வேலை அவர்மீது விடுத்தான். அந்த வரபலமுடைய வேல் அவருடைய மார்பில் பட்டுக் கூர் மழுங்கித் திரும்பியது. இராவணன் தண்டாயுதத்தால் ஜடாயுவை அடித்தான். ஜடாயு உடல் புண்ணாகி உதிரம் ஒழுக, மீண்டும் எழுந்து அவனுடன் போர் புரிந்தார். இராவணன் சிவபெருமான் தந்த வாளை எடுத்து ஜடாயுவின் இரு சிறகுகளையும் வெட்டி வீழ்த்தினான். ஜடாயு உதிரம் ஒழுக, "ராம்.. . ராம்.. ." என்று கூறி மண்ணில் வீழ்ந்தார். வானவர் மலர்மழை பொழிந்தார்கள்.
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 16:39

இராவணன் சாலையுடன் சீதையைத் தேரில் வைத்து இலங்கையை நோக்கிச் செல்லலாயினான். அதுகண்டு ஜடாயு பெரிதும் வருந்தினார். "என் சிறை அற்றுவிட்டது. ஆனால், சீதாதேவியின் கற்பு என்றும் சிறையறாது" என்று புலம்பி மூர்ச்சித்து விட்டார்.

சீதாதேவி ஜடாயுவுக்கு நேர்ந்த மரணத்தைக் கண்டு துயரக் கடலில் ஆழ்ந்தர். "தர்மம் தோற்றும் அதர்மம் வெல்வதா ? என்னைக் காக்க வந்த நீர் இந்த நிலையை அடைந்தீரே ? அந்தோ தேவரீர் தங்கள் புதல்வரைக் கண்டு என் நிலையைக் கூறுவீராக " என்று அழுதாள்.

இராவணன் இலங்கையடைந்து தேவியை அசோக வனத்தில் சிறை வைத்தான். கொடிய அரக்கியரைக் காவல்புரிய ஏற்பாடு செய்தான்.

சீதை தனியே இருப்பதால் என்ன இடர் விளையுமோ ? ஏது வருமோ ? என்ற வருந்தி இலட்சுமணர் அண்ணனை நாடிச் சென்றார்.

மாரீசன் குரலை மாற்றிப் புலம்பினானே இதனைக் கேட்டுச் சீதை கலங்குவாளே என்று இராமர் எண்ணி, வேகமாகத் திரும்பி வந்தார். வருகின்ற வழியில் தொலைவில் தம்பியைக் கண்டார். திடுக்கிட்டார்.. . மனம் பதைபதைத்தார்.

சீதையைத் தனியே விட்டு என் தம்பி வரமாட்டான். மாரீசன் குரலைக்கேட்ட ஜானகி கடுஞ்சொற்களால் என் தம்பியை வைதிருக்கவேண்டும். இல்லையேல் என் தம்பி வந்திருக்கமாட்டான்.

அண்ணா இது மான் அன்று. மாரீச அரக்கன். மான் பிடிக்கப் போகவேண்டாம்" என்று என் தம்பி என்னைத் தடுத்தான். அவன் சொல்லைக் கடந்து நான் மான் பின் சென்றேன். என் தம்பி என் சொல்லைக் கடந்து வருகின்றான். அதலால், என் தம்பி மீது பிழையில்லை. என்மீதுதான் பிழை என்று இராமர் கருதினார்.

இலட்சுமணர், இராமருடைய திருவடியில் வீழ்ந்தார், இராமர், தம்பீ அண்ணியைத் தனியே விட்டு ஏன் வந்தாய் ? என்று கேட்டார்.

இலட்சுமணர், அண்ணா அரக்கன் குரலைத் தங்கள் குரலாகக் கருதிய அண்ணி, தங்களுக்கு ஆபத்து நேர்ந்துள்ளது நீ சென்று துணை புரிக என்றார். நான் பலப்பல கூறியும் அண்ணி கேளாமல் நெருப்பில் வீழ்ந்து மாள்வேன் என்று நெருப்பிடம் நெருங்கினார். "நான் வரவில்லை யென்றால் நெருப்பில் வீழ்ந்து மாண்டுபோவார். ஆதனால், வர நேர்ந்தது" என்றார்.

இராமர், தம்பி உன்மீது குற்றம் இல்லை.. மானை நோக்கி வந்தது என் பிழை என்று பர்ணசாலையிருந்த இடம் சென்றார். பர்ணசாலை மண்ணோடு பறிக்கப்பட்டு வெறுமையாக இருந்தது இராமருக்குக் கண் சுழன்றது. விண் சுழன்றது. மண் சுழன்றது. ஆறாத்துயரம் அடைந்தார். அவருக்கு உலகமே இருண்டுவிட்டது.

இலட்சுமணர், எம்பிராட்டியைத் தீண்டுவதற்கு அஞ்சி பர்ணசாலையுடன் கொண்டு சென்றுள்ளான். தேர்ச்சுவடு தெரிகின்றது. அதுவுந் தெற்கே நோக்கிச் சென்றுள்ளது. நாம் விரைந்து செல்லுவோம் என்றார். இராமரும் இலட்சுமணரும் தெற்கு நோக்கிச் சென்றார்கள். வழியில் வீணைக் கொடி வீழ்ந்திருந்தது.

இலட்சுமணர், அண்ணா இதோ பாருங்கள் வீணைக் கொடி.. இது இராவணனுடைய கொடி.. . நமது பெரியப்பா ஜடாயு போர் புரிந்திருப்பார் போலும்.. . அவருடைய மூக்கினால் கொடி முரிந்துள்ளது என்ற கூறி, மேலும் விரைந்து சென்றார்கள் வழியில் பல தலைகள், பல கரங்கள் அறுபட்டு வீழ்ந்திருந்தன. இதனைக்கண்ட இராமபிரான் தம்பீ தலைகள் பல கைகள் பல இருப்பதனால் பலர் சேர்ந்து சீதையை அபகரித்திருப்பார்கள் போலும்" என்றார்.

இலட்சுமணர், அண்ணா தலைகள் பல, கரங்கள் பல ஆனால், கால்கள் இல்லை.. . அதனால் இராவணன் ஒருவன் தான் கவர்ந்துளன், அவனுடைய சிரங்களும் கரங்களும் அறுக்க அறுக்க முளைக்கும் வரம் பெற்றவன் என்ற கூறி, மீண்டும் விரைந்து செல்வராயினர். உதிரச் சேற்றிலே ஜடாயு நினைவு இன்றி மூர்ச்சிருப்பதைக் கண்டார்கள்.

இராமர், தந்தையே தந்தையே என்று வாய் விட்டுப் புலம்பியழுதார்.
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 16:40

நாட்டில் ஒரு தந்தையை இழந்தேன். காட்டில் ஒரு தந்தையரை இழந்தேன். அந்தோ என் செய்வேன். என் பொருட்டுத் தேவரீர் இந்த மரணத்தை எய்தினீர் என்று கதறி யழுதார்.

ஜடாயு மூர்ச்சை தெளிந்தார். இராவணனுடைய பத்துத் தலைகளையும் பலமுறை வெட்டி, வெற்றி பெற்ற மூக்கால் இராம லட்சுமணருடைய உச்சியை மோந்தார்.

மக்களே சீதையைத் தனியே விட்டு எங்குச் சென்றீர்கள் ? இராவணன் என் மருகியைச் சாலையுடன் எடுத்துச் சென்றான். நான் என்னால் ஆனமட்டுந் தடுத்தேன். சிவன் தந்த வாளால், என் சிறையை வெட்டி விட்டான் என்றார்.

இதனைக்கேட்ட இராமர் எரிமலைபோலச் சீறினார். சீதையை இராவணன் எடுத்ததையும் தங்கள் சிறகுகளையும் இராவணன் வெட்டியதையும் பார்த்திருந்த விண்ணவரையும் விண்ணவர் உலகையும் அழிப்பேன் என்ற கோதண்டத்தை வளைத்து நாணொலி செய்தார். இராமருடைண கோபாக்கினியைக் கண்டு உலகம் நடுங்கியது.. . இலட்சுமயரும் அஞ்சினார்.

இவ்வாறு இராமச்சந்திர மூர்த்தி, விண்ணவர்கள்மீது கோபித்தபோது, ஜடாயு பகவான், இராகவா அழகிய இளம் பெண்ணைத் தனியே காட்டில் விட்டு, மான் பின் சென்று குலப்பழியைத் தேடிக் கொண்டீர்கள். உங்கள் குற்றமேயாகும், உலகத்தைக் கோபிக்கலமா ? என்று சிறிது உரத்த குரலில் கூறினார். இராமருக்கு அறிவுரை கூற, அவரையன்றி வேறுயாருளர் ?

இராமர் சீற்றத்தை விடுத்துச் சாந்தமாகி, பெரியப்பா இராவணன் எங்கே சென்றான் ? என்று கேட்டார்.

ஜடாயு இலங்கை என்று ஒரு சொல் கூறியிருந்தால் சீதா தேவியை உலகமெலாம் தேடும் தன்மை நேர்ந்திருக்காது. உரத்த குரலில் பேசியதால் ஜடாயு ஆற்றல் அடங்கி பரமாத்மாவாகிய இராமரைப் பார்த்துக் கொண்டே ஆவி நீங்கினார். அறுபது ஆயிரம் ஆண்டு தவம் செய்து இராமரை மகனாகப் பெற்ற தசரதருக்கு இந்தப் புண்ணியம் அமையவில்லை. மரணத் தருவாயில் இராமரைத் தரிசிக்கும் வாய்ப்பு தசரதர் பெறவில்லை. ஜடாயு செய்த புண்ணியத்தால் மரணப் படுக்கையில் இராமச்சந்திர மூர்த்தியைத் தரிசித்தார். "ராம ராம" என்று கூறிக்கொண்டே, அவருடைய ஆன்மா சாந்தியடைந்தது.

அரண்மனையையும் விலைமதிக்கவொண்ணாத ஆடை ஆபரணங்களையும் துறந்து வந்து சீதாதேவி மானைப் விரும்பியதும், அதனைப் பற்றித் தருமாறு கணவனுக்குக் கட்டளை யிட்டதும் வேதங்கள் தேட நின்ற விமலன், காட்டுமானைத் தேடிச் சென்றதும், சீதை இலட்சுமணருடைய மனம் நோவப் பேசியதும் ஆகிய அனைத்தும் விதி செய்யும் விளையாடல் என உணர்க. எல்லாம் விதிப்படிதான் நடைபெறும் என்பதை நினைவில் கொள்ளவேண்டும்.

ஜடாயுவின் ஆன்மா பரகதியை அடைந்தது. அவருடைய பிரிவை எண்ணி இராமர் பெரிதும் புலம்பினார். அவருடைய உடம்பை மந்திரத்துடன் கூடிய புனித நீரால் அலம்பி காட்டில் உள்ள விறகுகளை அடுக்கி, ஓமாக்கினி வளர்த்து தகனம் செய்து எலும்பை நீரில் கரைத்தார்.

இந்தப் பாக்கியம் ஜடாயு பெற்றார்.

அங்கிருந்து இராம லட்சுமணர் கிரவுஞ்ச வனத்தையடைந்தார்கள். ஆதித்தன் மேற்கடலில் முழுகினான்.
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 16:41

சபரி மோட்சம்



இராமர் ஜடாயு பகவானுக்கு நெருப்புக்கடன், நீர்க்கடன்களைச் செய்தபிறகு, சீதாதேவியைத் தேடும் பொருட்டு, இராமரும் இலட்சுமணரும் தெற்கு நோக்கிச் சென்றனர். ஆதித்தன் மேற்கடலில் வீழ்ந்தான். எங்கும் இருள் சூழ்ந்தது. ஒரு மலைச்சாரலில் இராமர் இருந்து சீதா தேவியை நினைந்து, பெரிதும் உள்ளம் வருந்தினார். இட்சுவாகு குலத்தில் பிறந்த என் மனைவியை அரக்கன் கவர்ந்து சென்றனனே என்ற தன்மானமும் சீதை மீதுள்ள காதலும் அவரை மிகவும் வருத்தின. "எனக்கு இனி கோதண்டம் வேண்டுமோ ?" என்று எண்ணி, வில்லை நோக்கிச் சிரிக்கும். ஆற்றல் நிறைந்த தன் தோள்களை நோக்கிச் சிரிக்கும். உலகத்தைக் காக்க வந்த நான், என் மனைவியைக் காக்க முடியாது கவல்கின்றேனே என்றும், சீதை என்ன துன்பம் அடைகின்றாளோ என்றும் எண்ணி வேதனை அடைந்தார்.

இலட்சுமணர் மாந்தளிர், அசோகந்தளிர், புங்கந்தளிர் முதலிய தளிர்கள் பரப்பிய படுக்கையில் சாய்ந்தார். அவருடைய திருமேனியின் வெப்பத்தால், அந்தத் தளிர்கள் தீய்ந்துவிட்டன, வாயும், நெஞ்சும் உலர்ந்து விட்டன.

இராமர் தம்பியை நோக்கி, தம்பீ தண்ணீர் விடாய் மிகுந்துள்ளது. தண்ணீர் கொண்டு வருவாய் என்று பணித்தருளினார்.

இதைக் கேட்ட இலட்சுமணர், "இராமர் கேட்பதற்கு முன்னமே செய்திருக்க வேண்டும் ஏவா மக்கள் மூவா மருந்து என்ற பழமொழிப்படி நானே குறிப்பறிந்து தண்ணீர் கொடுத்திருக்க வேண்டும். என் கடமை தவறிவிட்டேனே" என்ற எண்ணித் தண்ணீரை கோக்கிப் புறப்பட்டார். எங்கும் இருள் சூழ்ந்திருந்தது. புதிய வனம். கையில் விளக்கு இல்லை, நெஞ்சில் இராம பக்தி நிறைந்திருந்து. காலால் தடவிக் கொண்டு தண்ணீரை நாடி நான்கு திசைகளிலும் அலைந்தார்.

அங்கே அயோமுகி என்ற அரக்கி இலட்சுமணரைக் கண்டு, காமத்தீயால் கருகினாள், உள்ளம் உருகினாள். "ஆ இவன் என்ன மன்மதனா ? இந்திரன் மைந்தனா ? எத்துணை அழகு ? இவனைக் கணவனாக அடைந்து வாழ்வேன்" என்று எண்ணினாள்.

அவள் ஆயிரம் அமாவாசை ஒருங்கு சேர்ந்தாற் போன்ற கரிய உடம்பும், பெரிய தனங்களும், விகாரமான முகமும் உடையவளாய் நின்றாள், மலைப்பாம்புகளைக் கை வளையலாக அணிந்தும் பாம்பாகிய கயிற்றில் கட்டிய புலிகளை ஆரமாக அணிந்தும், இரண்டு சிங்கங்களைக் காதில் குழைகளாக அணிந்தும், நெருப்புச் சிந்திய கண்களுடனும் காட்சியளித்தாள். இலட்சுமணருக்கு முன்னே வந்து நின்றாள். இலட்சுமணர் அவனை நோக்கி, "நீ யார் ?" என்று வினாவினார்.

அயோமுகி, என் உள்ளத்தை கவர்ந்த அழகனே, நான் இந்தக் காட்டில் வாழும் அயோமுகி. உன்னைக் கண்டு மையல் கொண்ட தையலானேன். ஐயனே உன் கரங்களால் என்னைப் அணைத்து என் விருப்பத்தை நிறைவேற்றி வைப்பாயாக என்றாள்.

இலட்சுமணர், அவளுடைய கோர வடிவத்தைக் கண்டு சிரித்தார். இந்தக்காட்டில் சூர்ப்பணகை போன்ற அடங்காப் பிடாரிகள் பலர் இருப்பார்கள் போலும். "கொடியவளே என் அருகிலே வந்து நெருப்பிலிட்ட பஞ்சைப்போல, எரிந்து கரிந்து சாம்பலாகாதே.. . விலகிப்போ" என்று விரட்டினார்.

அயோமுகி ஒரு விநாடியில் இலட்சுமணரை எடுத்துத் தன் மார்பில் அணைத்து விண் வழியே பறந்து செல்லலானாள். அந்தக் காட்சி முருகன் மயில் மேல் சென்றது போலிருந்தது. இலட்சுமணருடைய ஆற்றல் அவள் கையில் அடங்கியது. இரு மலைகளுக்கு நடுவே அகப்பட்டு கொண்டது போல் ஆனார்.
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by சிவா on Mon 15 Jun 2009 - 16:41

இராமரது துயரம்

இராமபிரான், தண்ணீரைத் தேடிச் சென்ற தம்பி திரும்பி வாராமையால் பெரிதும் வருந்திப் புலம்பலானார். இலட்சுமணர் எள் என்றால் எண்ணெயாய்க் கொண்டு வருவான், பஞ்சென்றால் புடைவையாய்க் கொண்டுவருவான். தண்ணீரை நாடிச் சென்றவன் திரும்பி வரவில்லையே. தண்ணீர் கிடைக்காமையால் அலைகிறானோ ? ஒருகால் சீதையை கவர்ந்த அரக்கன் எதிர்ப்பட, போர் செய்யத் தொடங்கினானோ ? என் அருமைத் தம்பியை இராவணன் கவர்ந்து சென்றானோ ? அவன் செய்த மாயத்தால் மாண்டு போனானோ ? தம்பீ இலட்சுமணா உத்தம குணங்களுக்கு உறைவிடமானவனே உன் பிரிவால் பெரிதும் வருந்துகின்றேன். சீதையை பிரிந்தும், உன்னைப் பிரியாத தன்மையால் உயிர் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றேன்.

என் சிற்றன்னையாகிய சுமத்திரை இலட்சுமணரைப் பார்த்து "மகனே இராமன் அயோத்திக்கு வந்தால் நீ வருக. இல்லையேல் அவனுக்கு முன் மாண்டுபோக வேண்டும்" என்று கட்டளையிட்டாளே. அதனை நிறைவேற்றும் பொருட்டு எனக்கு முன் நீ மாய்ந்துவிட்டாயோ ? இனி, எப்பிறப்பில் காண்பேன் ? உன்னைப் போன்ற உத்தம சகோதரன் உலகில் உண்டோ ? உன்னைப் பிரிந்து உயிர் வாழேன். பதினான்கு ஆண்டுகள் என்னை உண்பித்து நீ உண்ணாமலிருந்தாய். என்னை உறங்குவித்து நீ உறங்காமலிருந்தாய். நாட்டைத் துறந்து, நகரைத் துறந்து, வீட்டை துறந்து அன்புருவாகிய இன்ப மனைவியைத் துறந்து, காட்டில் கண்ணிமைக்காமல் என்னைக் காத்து நின்றனையே. தருமத்தின்மேல் ஆணை. அடுத்த பிறவி எனக்கு வருமானால் நீ எனக்குத் தமையனாகப் பிறக்கவேண்டும். நான் உனக்கு தம்பியாகப் பிறந்து, இந்த கடன்களைத் தீர்ப்பேன். இனி நான் வாழகில்லேன் என்று புலம்பி, வடிவாளை எடுத்துத் தன் கழுத்தில் வைத்துக் கொண்டார். தற்கொலை செய்து கொள்ள முயல்கின்றார்.

இராமர் தன் காதல் மனைவியைப் பிரிந்தபோது பெரிதும் வருந்தினார். ஆனால், உயிர்விடத் துணியவில்லை. இப்பொழுது தன் அருமைத் தம்பியைப் பிரிகின்றபொழுது. உயிர்விடத் துணிந்தார். இதனால், இராமருக்குச் சீதை மீதுள்ள பட்சத்தைக் காட்டிலும் உடன் பிறந்தான் மீது பட்சம் அதிகம் என்பது புலனாகின்றது.

அயோமுகியின் கைக்குள் அகப்பட்ட இலட்சுமணரின் செவியில் இராமருடைய அழுகுரல் கேட்டது. இலட்சுமணர். அண்ணா அழுகின்றாரே என்று எண்ணி. வாள் பிடித்த கையை வெளியே எடுத்து வாளினால் அயோமுகியினுடைய மூக்கு முதலிய உறுப்புகளை அறுத்து வீழ்த்தினார். வேதனைப் பட்ட அயோமுகி "ஓ" வென்று புலம்பினாள். அரக்கியின் குரலைக் கேட்ட இராமர், கழுத்தில் வைத்த வாளை எடுத்துக் கொண்டார். அது இருளை நீக்கி ஒளியை வாரியிறைத்தது.

இலட்சுமணர், பெண் கொலை கூடாது என்று அயோமுகியைக் கொல்லாமல் விட்டு, இராமரிடம் ஓடி வந்து வணங்கி நின்றார். கன்றைக் கண்ட பசுவைப் போல் இராமர் பெரிதும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

"அன்புத் தம்பியே நீ மாய்ந்து விட்டனையோ என்று வருந்தினேன். என்ன நிகழ்ந்தது ?" என்று வினாவினார்.

இலட்சுமணர், அண்ணா "அயோமுகி என்ற அரக்கி என்னைக் கவர்ந்தாள். பெண்ணைக் கொல்லக்கூடாது என்று அவளுடைய மூக்கு முதலியவைகளைக் கொய்து திரும்பினேன்" என்றார்.

"தம்பீ இலட்சுமணா மாதரைக் கொல்வது பழி பாவம் என்று அவளை மன்னித்து மனுகுல நெறியை நிலைநாட்டினாய். உன் புகழ் வாழ்க" என்று வாழ்த்தினார்.

தண்ணீர் கிடைக்காமையினால் வருணாஸ்திரத்தை விடுத்து வான நீரைத் தருவித்துப் பருகி விடாய் தீர்ந்தார். தம்பி அமைத்த தளிர்ப்படுக்கையில் தம்பி கால் வருடக் கண் துயின்றார். கதிரவன் உதயஞ் செய்தான்.
avatar
சிவா
நிறுவனர்

நிறுவனர்

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 84484
மதிப்பீடுகள் : 10458

View user profile http://www.sivastar.net

Back to top Go down

வாழ்த்து Re: இராம காவியம்

Post by ரூபன் on Mon 15 Jun 2009 - 19:55

இந்த வாரம் பக்தி வாரம்!!!!!!!!!!!
avatar
ரூபன்
வி.ஐ.பி

வி.ஐ.பி

நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 10784
மதிப்பீடுகள் : 72

View user profile http://www.eegarai.net/forum.htm

Back to top Go down

Page 2 of 6 Previous  1, 2, 3, 4, 5, 6  Next

View previous topic View next topic Back to top


Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum