ஈகரை தமிழ் களஞ்சியம்



உறுப்பினராக இணையுங்கள்
உள்நுழைய இங்கு அழுத்தவும்
புதிய இடுகைகள்
அழுக்குப் பிடித்து மஞ்சளாக இருக்கிறாய் ! (ரஷியக் கவிதை)
 ayyasamy ram

இன்பமாய் இருக்கின்றனரே! (சீன நாட்டுப்புறப் பாடல்)
 ayyasamy ram

நிதானமாக அடித்து ஆடும் ஆஸ்திரேலியா....
 ayyasamy ram

எல்லாம் பிறர்க்காகவே!
 Dr.S.Soundarapandian

இன்னொரு திருமணம் செய்துகொள்கிறார்களே ! (சீன நாட்டுப்புறப் பாடல்)
 Dr.S.Soundarapandian

போய்வருகிறேன் அழகே ! (இத்தாலி நாட்டுப்புறப் பாடல்)
 Dr.S.Soundarapandian

பெண் குழந்தை ஒன்றிற்கு பிறந்து 6 நிமிடங்களில் ஆதார் எண் கிடைத்தது
 ayyasamy ram

படித்ததில் பிடித்த கவிதைகள் - தொடர் பதிவு
 Dr.S.Soundarapandian

வாட்ஸ் அப்-ல் பெறப்படவை - (பல்சுவை) - தொடர் பதிவு
 Dr.S.Soundarapandian

அழகென்றால் நீதான்! (நேபாளக் காதல் கவிதை)
 Dr.S.Soundarapandian

நேபாளிக் காதல் கவிதை !
 Dr.S.Soundarapandian

தொலைந்து போன நாட்கள் – கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

ஏழைகளுக்கு எட்டாத சட்டம்' சட்ட ஆணையர் விளாசல்
 Dr.S.Soundarapandian

புதிரான போர் - கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

பேதம் இல்லாத காதல் - கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

ஐந்து கடல்கள் நாடு என்பது எகிப்து - பொ.அ.தகவல்
 Dr.S.Soundarapandian

கூட்டு குடும்பம் - கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

மனைவியுடனே மீண்டும் ஜோடி போடும் வேலு பிரபாகரன்...
 ayyasamy ram

காயாம்பூ நிறம் கறுப்பு - பொ.அ.தகவல்
 ayyasamy ram

அரசியல் கார்ட்டூன்
 ayyasamy ram

காதல் என்பது...
 Dr.S.Soundarapandian

காதல் - கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

அறிமுகம் சந்திரசேகரன்
 Dr.S.Soundarapandian

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(462)
 Dr.S.Soundarapandian

தமிழக மக்களுக்காக முதல்வராக விருப்பம் : நடிகர் கமல்
 ராஜா

பேஸ்புக்லயும் புதிய பாடத்திட்டத்தை கொண்டு வரணும்...!!
 ayyasamy ram

ஞானம் பெற வைஷ்ணவியை வணங்குங்கள்!
 ayyasamy ram

அசாமில் மூங்கிலில் தயாரான 101 அடி உயர துர்கா சிலை
 ayyasamy ram

இலவச, 'லேப் - டாப்' இந்த ஆண்டும் இல்லை!
 ayyasamy ram

நாட்டு நடப்பு - கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

நதிக்கரை - கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

மிஸ்டர் பெத்தேரி படுக்கை அறையில் ! (பின்லாந்து நாட்டுப்புறப் பாடல்)
 Dr.S.Soundarapandian

ஈச்ச மரங்களுக்கு மேலே அவள் முகம் ! (ஈராக் நாட்டுப்புறப் பாடல்)
 Dr.S.Soundarapandian

பின்லாந்தில் எல்லாம் இருக்கிறது ! (பின்லாந்து நாட்டின் இசைப்பாடல்)
 Dr.S.Soundarapandian

மின் நூல்கள்
 aeroboy2000

ஆங்கில நாவல்கள் தமிழில்
 aeroboy2000

முதல் பெண் போலீசார் 40 ஆண்டுக்கு பின் சந்திப்பு
 Dr.S.Soundarapandian

புகைப்படம் - கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

நீ என்ன தேவதை – கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

எனக்குன்னா எரிச்சல் ! (ஒருபக்கக் கதை)
 Dr.S.Soundarapandian

தமிழகத்தில் மக்களாட்சி மலர்வதற்கு ஆலோசனைகள் தேவை!
 Pranav Jain

வேலன்:-புகைப்படத்தினை வேண்டியவாறு மாற்றி பயன்படுத்திட -Cpix
 T.N.Balasubramanian

ஞானக் களஞ்சியம் ஔவையின் குறள்
 T.N.Balasubramanian

அந்த நாள் -செப் 22 --2016
 T.N.Balasubramanian

நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் கிருஷ்ணா நதி கால்வாய் சீரமைப்பு
 ayyasamy ram

2018–ம் ஆண்டுக்கான ஆஸ்கர் விருதுக்கு ‘நியூட்டன்’ இந்தி படம் பரிந்துரை
 ayyasamy ram

பிரதமர் மோடிக்கு ரூ.1 கோடி சொத்து
 ayyasamy ram

7 வங்கிகளின் கார்டுகளில் மட்டுமே ரெயில் டிக்கெட் முன்பதிவு செய்ய முடியும்
 ayyasamy ram

இன்று முதல் 10 நாட்கள் சிவில் கோர்ட்டுகளுக்கு விடுமுறை
 ayyasamy ram

நான் சாகவில்லை!
 Dr.S.Soundarapandian

விஷ சேவல் கோழி மீன்
 Dr.S.Soundarapandian

வளவளப் பேச்சு , தேவைதான் ! (ஒருபக்கக் கதை)
 Dr.S.Soundarapandian

. விநோதமான வேலை!
 Dr.S.Soundarapandian

வெட்டத்தான் தெரியும் கத்திக்கு….
 Dr.S.Soundarapandian

‘மெர்சல்’ படத்தில் ஜல்லிக்கட்டு வீரராக விஜய் -தீபாவளிக்கு வெளியாகிறது
 ayyasamy ram

உலக மசாலா: ரியல் ஹீரோவுக்கு சல்யூட்!
 ayyasamy ram

பொது இடங்களில் கட்டிப்பிடிக்கும் தம்பதியை சிறையில் அடைக்க வேண்டும்
 ayyasamy ram

ஹைதராபாத்தில் போலி திருமணங்களால் வாழ்க்கையை தொலைக்கும் சிறுமிகள்: அரபு நாட்டவர்கள் 8 பேர் உட்பட 20 பேர் கைது
 ayyasamy ram

இந்தியன், சாமி, சண்டக்கோழி இரண்டாம் பாகங்களில் நடிக்கும் கமல்ஹாசன், விக்ரம், விஷால்
 ayyasamy ram

தமிழகத்தில் 3 நாட்களுக்கு கன மழை
 T.N.Balasubramanian

மின்னூல்கள் தரவிறக்கம்

























Admins Online

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(462)

Page 8 of 29 Previous  1 ... 5 ... 7, 8, 9 ... 18 ... 29  Next

View previous topic View next topic Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(462)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Mon Dec 31, 2012 8:44 pm

First topic message reminder :

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (1)

   - முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்                
  எம்.ஏ.(தமிழ்),எம்.ஏ(ஆங்கிலம்),பி.எட்.,டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி
  சென்னை-33

 தொல்காப்பியத்தின் முதல் நூற்பாவில்,
                                                                                 
 “ எழுத்தெனப் படுப
  அகரமுதல்  னகர இறுவாய்
  முப்பஃது என்ப “        எனக் காண்கிறோம்.

                             
 இதில்  இரண்டு நுட்பங்கள் உள்ளன.
                          
 1) முப்பது எழுத்துக்களைக் கணக்கிடும்போது,  அ,ஆ,இ,ஈ,உ,ஊ,எ,ஏ,ஐ,ஒ,ஓ,ஔ என்ற  12 உயிர்களைக் கூறி, க,ங,ச,ஞ,ட,ண,த,ந ,ப,ம,ய,ர,ல,வ,ழ,ள,ற,ன எனும் 18 உயிர்மெய்களைச் சேர்த்து ,மொத்தம் 30 என்று பலர் கூறுவர்.

இங்கு ஒரு திருத்தம். பதினெட்டு உயிர்மெய்களைச் சேர்க்கக் கூடாது; பதினெட்டு மெய்களையே கணக்கில் சேர்க்கவேண்டும். அஃதாவது, 12 உயிர்களையும் ,க்,ங்,ச்,ஞ்,ட்,ண்,த்,ந்,ப்,ம்,ய்,ர்,ல்,வ்,ழ்,ள்,ற்,ன் என்ற 18 மெய்களையும் கூட்டி
30 என்று கூறவேண்டும்.

உயிர்மெய்,உயிரும் மெய்யும் சேர்ந்து வருவது; அடிப்படை எழுத்து அல்ல.

அடிப்படை எழுத்துக்கள் உயிர்களும் மெய்களுமே.

2) ‘படுப’ என்ற சொல் நோக்கத்தக்கது. எழுத்து அஃறிணையாதலால், ‘படுவ’ என்றுதானே வரவேண்டும்? ‘ப’ பலர்பால் ஈறாயிற்றே? ‘வ’ அல்லவா பலவின்பால் ஈறு? அப்படியானால் தொல்காப்பிய மூலத்தைத் திருத்தவேண்டுமா?

குழப்பத்தை நீக்குகிறார்! “செய்யுளின்பம் நோக்கி வகரம் நீக்கிப் பகரம் இடப்பட்டது” என்பது அவர் விளக்கம். ‘நூற்பா’ ஆனாலும் ‘செய்யுளின்பம்’ தேவை ;அதற்காகவே தொல்காப்பியர் ‘படுப’ என்று எழுதினார் என்பதே இளம்பூரணர் தரும் தெளிவாகும்!
குழப்பம் நீங்கியது!


Last edited by Dr.S.Soundarapandian on Sat Sep 28, 2013 11:48 am; edited 7 times in total (Reason for editing : topic no.incorrect)
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down


தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (129)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Tue Sep 17, 2013 8:59 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (129)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

மென்றொடர்க் குற்றியலுகரச் சொற்கள் சில ‘அக்கு’ச் சாரியை பெறுவதையும் (‘குன்றக் கூகை’ , குற்றியலு. 13) , சில ‘அன்’ சாரியை பெறுவதையும் ( ‘ஒன்றன் காலம்’ , குற்றியலு. 14) முன் கட்டுரைகளில்  ஆய்ந்தோம் !

சில மென்றொடர்க் குற்றியலுகரச் சொற்கள் , ‘இன்’ சாரியை பெறுதலை அடுத்துக் கூறுகிறார் தொல்காப்பியர் ! :-

“வண்டு பெண்டு மின்னொடு சிவணும்” (குற்றியலு. 15)

இதற்கு இளம்பூரணரின் எடுத்துக்காட்டுகள் !:-

வண்டு + கால் = வண்டின் சாரியை (இன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
(வண்டு – ஈற்று உகரம் , மென்றொடர்க் குற்றியலுகரம்)
பெண்டு + கால் = பெண்டின் கால் (இன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
(பெண்டு – ஈற்று உகரம் , மென்றொடர்க் குற்றியலுகரம்)
‘வண்டின் கால்’ என்றால் வண்டது கால்தானே ? அப்போது ‘இன்’ என்பது வேற்றுமை உருபு ஆகாதா ?
நல்ல கேள்வி !
இங்கு ‘இன்’ வேற்றுமை உருபா சாரியையா என்பதை அறிய ஒரு சூட்சுமம் உள்ளது !
அஃதாவது , ‘அது’ எனும் ஒரு வேற்றுமை உருபை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் ! ‘வண்டினது கால்’ ஆகும் ; பொருளிலும் குழப்பமில்லை ! ‘அது’ எனும் வேற்றுமை உருபை ‘இன்’ ஏற்றுள்ளதால் , அந்த ‘இன்’னானது சாரியைதான் என முடிவுகட்டுங்கள் ! அந்த ‘இன்’ உருபாக இருந்தால் , இன்னொரு வேற்றுமை உருபை ( ‘அது’வை)  ஏற்காதல்லவா?

‘அவரின் பண்புகள்’ – இங்கே ‘இன்’ வேற்றுமை உருபு ! சாரியை அல்ல ! ஏனெனில் , ‘அவரினது பண்புகள்’ என வராது !

‘பெண்டு’ என்பது ‘இன்’ சாரியை பெறும் ; ஆனால் , இது ‘அன்’ சாரியையும் பெறும்  என அடுத்துக் கூறவருகிறார் தொல்காப்பியர் ! :-

“பெண்டென் கிளவிக் கன்னும் வரையார்”  (குற்றியலு. 16)

அஃதாவது ,  பெண்டு + கை = பெண்டன் கை (அன் - சாரியை)(வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
மேல் நூற்பாவில் ‘அன்’னும் என்பதிலுள்ள உம்மை எச்ச உம்மை !
‘உம்’மையை , மொழியியலில் ‘Particles’ என்ற பிரிவில் பேசுவர் !
‘பெண்டென் கிளவி’ – என நூற்பாவில் வந்ததல்லவா ?
இதிலுள்ள  ‘என்’னை ‘Referential Particle’ என்று மொழியியலில் குறிப்பர் ! தமிழ் மரபிலக்கணத்தில் ‘என்ற எனும் பொருளில் வரும் ஓர் இடைச் சொல்’ !
***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (130)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Fri Sep 20, 2013 10:27 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (130)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

யாது – நெடில்தொடர்க் குற்றியலுகரம் !
அஃது – ஆய்தத் தொடர்க் குற்றியலுகரம் !
- இரண்டும் வல்லெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொற்களுடன் எப்படிப் புணருமாம் ?

தொல்காப்பியம் கூறுகிறது !:-

“யாதெ னிறுதியுஞ் சுட்டு முதலாகிய
ஆய்த விறுதியு முருபிய  னிலையும்”  (குற்றியலு. 17)

‘யாதென் இறுதியும்’ – ‘யாது’ எனும் குற்றியலுகர ஈற்றுச் சொல்லும் ,

‘சுட்டு முதலாகிய ஆய்த இறுதியும்’ – ‘அஃது’ என்ற ஆய்தத் தொடர்க் குற்றியலுகரச் சொல்லும் ,

‘உருபியல் நிலையும்’ – உருபியலில் (குற்றியலு. 26) கூறியபடி , ‘அன்’ சாரியை பெறும் !

இந் நூற்பாவிற்கு நச்சினார்க்கினியர் தந்த எடுத்துக்காட்டுகள் ! :-

யாது + கோடு = யாதன் கோடு (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

யாது + செவி = யாதன் செவி  (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

யாது + தலை = யாதன் தலை  (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

யாது + புறம் = யாதன் புறம்  (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

அஃது + கோடு = அஃதன் கோடு ×
    = அஃது கோடு ×
   = அதன் கோடு √ (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
அஃது + செவி = அதன் செவி √    (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
அஃது + தலை  = அதன் தலை √    (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
அஃது + புறம் = அதன் புறம் √    (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

இஃது + கோடு = இதன் கோடு √ (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
இஃது + செவி = இதன் செவி √    (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
இஃது + தலை  = இதன் தலை √    (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
இஃது + புறம் = இதன் புறம் √    (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

உஃது + கோடு = உதன் கோடு √ (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
உஃது + செவி = உதன் செவி √    (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
உஃது + தலை  = உதன் தலை √    (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
உஃது + புறம் = உதன் புறம் √    (அன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

இத் தொல்காப்பிய நூற்பா (குற்றியலு. 17) ஆழ்ந்து எண்ணற் குரியது !

‘அதன்’ என்ற சொல்லைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் அதற்குள் ‘அஃது’ இருப்பதை ஊகிக்க முடியாது ! தொல்காப்பியர் காலத்திற்குப் போனால்தான் உண்மை தெரிய வருகிறது !

‘அது’ என்ற சொல் இருக்கும்போது ‘அஃது’ ஏன் வருகிறது ?

புணர்ச்சிதான் காரணம் !
  ‘அது + ஆவது = அதுவாவது ’ என வந்தால் ஒரு உடம்படு மெய் வருகிறது ! உடம்படுமெய்யைத் தவிர்க்க ,  ஆய்தத்தைப் போட்டு ‘அஃதாவது’ ஆகிக்கொள்கிறது ! ‘அது’ எனும் முற்றியலுகரச் சொல் தன்னைக் குற்றியலுகரச் சொல்லாக –  ‘அஃது’வாக – ஆக்கிக் கொண்டால்தான்  இப் புணர்ச்சி சாத்தியமாகும் ! திருக்குறளில் ‘அஃதொருவன்’ என்று வருகிறதல்லவா? இதை ‘அதுவொருவன்’ என மாற்றிப் பாருங்கள் ! வெண்பாவிற்குரிய ஓசையே கவிழ்ந்துவிடும் ! எனவே புணர்ச்சி நோக்கில்தான் ‘அது’ , ‘அஃது’வாக மாறுகிறது என்பது புலனாகிறது !
‘அதன்’ என்ற சொல்லில்  , ‘அன்’ என்பது வேற்றுமை உருபு போலத் தோன்றலாம் ! ஆனால் தொல்காப்பியர்  அந்த ‘அன்’ என்பது , சாரியைதான் என்று தெளிவாக்கியுள்ளார் !

சாரியையை மொழியியலில்  ‘Augment ’என்றும் எழுதுவர் .
யாது – Interrogative pronoun .
‘யாது’ என்பதில் , யா – Proclitic எனப்படும்.
Clitic என்பதைப்  ‘பிந்து ஒட்டு ’ என்பர் !
 ‘வந்ததுவோ’ – என்பதில் ‘அது’ , விகுதி ; ஓ , ‘பிந்து ஒட்டு’ ; சொல்லின் ஈற்றில் வந்துள்ளதால் , இது Enclitic எனப்படும்!

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (131)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sat Sep 21, 2013 4:43 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (131)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

அஃது , இஃது, உஃது – சுட்டுப் பெயர்கள் ! ஆய்தத் தொடர்க் குற்றியலுகரத்தை ஈற்றிலே கொண்ட  சொற்கள் !

இவற்றின்  வேற்றுமைப் புணர்சிகளை முன் கட்டுரையில் பார்த்தோம் !

அல்வழிப் புணர்ச்சியில் இவை எப்படிப் புணரும் ?

தொல்காப்பியர் விடை கூறுகிறார் ! :-

“முன்னுயிர் வருமிடத்  தாய்தப்  புள்ளி
மன்னல் வேண்டு மல்வழி யான”      (குற்றியலு .18)

‘முன்னுயிர் வருமிடத்து’  - புணர்வதற்கு வரும் சொல்லின் முதல் எழுத்து உயிர் எழுத்தாக இருந்தால் ,

‘ஆய்தப் புள்ளி மன்னல் வேண்டும்’  - அஃது, இஃது, உஃது ஆகிய சொற்களின் இடையே உள்ள ஆஃத எழுத்து கெடாது நிற்க வேண்டும் ;
‘அல்வழி யான’ – அல்வழிப் புணர்ச்சியில் !
ஆய்த எழுத்தை , ‘ஆய்தப் புள்ளி’ என்று தொல்காப்பியர் எழுதினார் பாருங்கள் ! ‘புள்ளி’ என்ற சொல் தொல்காப்பியர் நாளையில் எழுத்தையும் குறித்திருக்கிறது !
ஆய்தப் புள்ளி – இருபெயரொட்டுப் பண்புத் தொகை  ;  ஆய்தமாகிய புள்ளி என விரியுங்கள் , உங்களுக்கு விளங்கும் !

நச்சினார்க்கினியர் இதற்குத் தரும் எடுத்துக்காட்டுகளை வருமாறு விரித்தெழுதலாம் ! :-

அஃது + அடை = அதனடை ×
  = அஃதடை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

அஃது + ஆடை = அஃதாடை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + இலை = அஃதிலை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + ஈயம் = அஃதீயம் √         (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + உரம் = அஃதுரம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + ஊர்தி = அஃதூர்தி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + எழு = அஃதெழு √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + ஏணி = அஃதேணி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + ஐயம் = அஃதையம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + ஒடுக்கம் = அஃதொடுக்கம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + ஓக்கம் = அஃதோக்கம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + ஔவியம் = அஃதௌவியம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எழு – தூண் ; ஓக்கம் – உயரம் ; ஔவியம் – வஞ்சகம் (fraud) .

‘அஃது’ என்ற ஆய்தத் தொடர்க் குற்றியலுகரச் சொல், அ முதல் ஔ வரையான 12 உயிர் எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட சொற்களுடன் வந்து புணர்ந்த முறையை மேலே பார்த்தோம் !

     சிறு வயதில் நாம் படித்த ‘அணில் , ஆமை’ப் பாடம் நமக்கு நினைவுக்கு வரவேண்டும் !

     ‘ஔ’வை முதலாகக் கொண்ட சொல்லுக்கு நச்சினார்க்கினியர் தந்த எடுத்துக்காட்டைப் பார்த்தீர்களா? – ஔவியம் !

       ‘அவ்வியம்’ என  இதனை எழுதக் கூடாது என்பது நச்சினார்க்கினியரின் ஆணை !

    ‘ஔ’வும் ‘அவ்’வும் ஒன்றல்ல !

      ‘ஔ’வை உச்சரித்துப் பாருங்கள் ; உங்கள் அழகிய இதழ்கள் எப்படி அமைகின்றன? பிறகு ‘அவ்’ என்று சொல்லிப்பாருங்கள் ; இதழ் அமைவது வேறுமாதிரியாக இருக்கும் ! ஒலிப்பு முறையிலேயே வேறுபாடு இருக்கும்போது ‘ஔ’வை ‘அவ்’வென்று எழுதலாமா? நுண்ணிய ஒலி நுட்பத்தைத்  தமிழ் உலகுக்கு அறிவித்திருக்கும்போது , ‘அதெல்லாம் எங்களுக்குத் தெரியாது’ என்று சொல்லப் போகிறீர்களா?

‘அஃது’ புணர்ந்ததை மேலே பார்த்தோம் ! அதே முறையில் ‘இஃது’ ,‘ உஃது’ புணர்வதைக் கீழே கண்போம் ! : -

    இஃது + அடை = இதனடை ×
  = இஃதடை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இஃது + ஆடை = இஃதாடை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + இலை = இஃதிலை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + ஈயம் = இஃதீயம் √         (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + உரம் = இஃதுரம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + ஊர்தி = இஃதூர்தி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + எழு = இஃதெழு √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + ஏணி = இஃதேணி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + ஐயம் = இஃதையம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + ஒடுக்கம் = இஃதொடுக்கம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + ஓக்கம் = இஃதோக்கம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + ஔவியம் = இஃதௌவியம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

உஃது + அடை = உதனடை ×
  = உஃதடை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

உஃது + ஆடை = உஃதாடை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + இலை = உஃதிலை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + ஈயம் = உஃதீயம் √         (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + உரம் = உஃதுரம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + ஊர்தி = உஃதூர்தி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + எழு = உஃதெழு √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + ஏணி = உஃதேணி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + ஐயம் = உஃதையம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + ஒடுக்கம் = உஃதொடுக்கம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + ஓக்கம் = உஃதோக்கம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + ஔவியம் = உஃதௌவியம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மேல் நூற்பாவுக்கு இளம்பூரணரும் நச்சினார்க்கினியரும் ஒரு விதி விலக்கைத் தருகிறார்கள் !

  உயிர் எழுத்தை முதல் எழுத்தாகக் கொண்ட சொற்கள் வந்து புணரும்போது , அல்வழிப் புணர்ச்சியில் மட்டுமல்லாது , வேற்றுமைப் புணர்ச்சியிலும், சிலபோது ,அஃது , இஃது , உஃது ஆகியவற்றின் நடுவே உள்ள ஆய்தம் கெடாது நிற்கும் ! – இதுதான் அந்த உரையாசிரியர்கள் தரும் விதிவிலக்கு !
இதற்கு நச்சினார்க்கினியர் தரும் சான்றுகளை வருமாறு தரலாம் ! :-

அஃது + அடைவு = அதனடைவு ×
= அஃதடைவு √ (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
அஃது + ஒட்டம் = அஃதொட்டம் √ (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

இஃது + அடைவு = இஃதடைவு √ (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
இஃது + ஒட்டம் = இஃதொட்டம் √ (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

உஃது + அடைவு = உஃதடைவு √ (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
உஃது + ஒட்டம் = உஃதொட்டம் √ (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

அஃதடைவு(இரண்டாம் வேற்றுமைத் தொகை) – அதனை அடைதல் .
அஃதொட்டம் (இரண்டாம் வேற்றுமைத் தொகை) – அதனை ஒட்டுதல் .

    ஒட்டுதல் - பந்தையப் பொருளாக வைத்தல் . 1950 களில் இச்சொல் வழக்கில் இருந்தது ! இன்று அருஞ்சொல்லாகிவிட்டது !நாங்கள் விளையாடியபோது ‘நான் பத்துத் தீப்பெட்டிப் படம் ஒட்டியுள்ளேன்; நீ எவ்வளவு ஒட்டுகிறாய் ?’ என்று கேட்டது என் நினைவுக்கு வருகிறது ! தீப்பெட்டிப் படம்தான் பந்தயப் பொருள் !

நூற்பா இறுதியில் ,  ‘அல்வழி யான’ என்று இரு சீர்கள் வந்ததைப் பாருங்கள் !  

‘அல்வழிக்கு’ என வரவேண்டியதுதான் ‘அல்வழியான’ என்று வந்துள்ளது !

அஃதவது , ‘கு’ என்ற நான்காம் வேற்றுமை உருபு வரவேண்டிய இடத்தில் , ‘ஆன்’ எனும் மூன்றாம் வேற்றுமை உருபு வந்துள்ளது ! இதுதான் ‘வேற்றுமை மயக்கம்’ (Antiptosis)!

‘ஆன’ என்ற சீரை , ‘ஆன் + அ’ எனப் பிரிக்க வேண்டும் !
‘ஆன்’ என்பதற்கு விளக்கம் மேலே பார்த்துவிட்டோம் !
ஈற்று  ‘அ’ ?

ஈற்று ‘அ’வைச் சாரியை எனல் வேண்டும் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

Re: தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(462)

Post by ராஜு சரவணன் on Sat Sep 21, 2013 9:23 pm

விளக்கங்கள் அருமை ஐயா புன்னகை

ராஜு சரவணன்
வழிநடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 4638
மதிப்பீடுகள் : 1529

View user profile http://puthutamilan.blogspot.in/

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (132)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Sep 22, 2013 10:00 am

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (132)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

அஃது , இஃது , உஃது – ஆகிய சொற்கள் , அல்வழிப் புணர்ச்சியில் , ஆய்தத்தை இழக்காமல் புணரும் என்பதை முன் கட்டுரையில் பார்த்தோம் !

நாம் பார்த்த எடுத்துக்காட்டுகள் , உயிரெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொற்கள் ( ‘அடை’முதலானவை) வந்து புணர்ந்ததற்கே !

அப்படியனால் , மெல்லின , இடையின , வல்லின எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட சொற்கள் வந்து புணர்ந்தால் ?

தொல்காப்பியரின் விடை ! :-

“ஏனைமுன்  வரினே  தானிலை  யின்றே” (குற்றியலு.19)

‘ஏனைமுன் வரினே’ – உயிர் எழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொற்கள் தவிர , ஏனைய , மெல்லின , இடையின , வல்லின எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட சொற்கள் வந்து புணர்ந்தால் ?

‘தான் நிலையின்றே’ – அஃது ,இஃது , உஃது ஆகியவற்றின் இடையிலே உள்ள ஆய்தம் நிலைக்காது !

இதற்கு இளம்பூரணர் காட்டிய எடுத்துக்காட்டுகளை வருமாறு பட்டியலிடலாம் ! :-

அஃது + கடிது = அது கடிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + சிறிது = அது சிறிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + தீது = அது தீது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + பெரிது = அது பெரிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மேல் நான்கும் வல்லெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொற்கள் வந்து புணர்ந்ததற்குச் சான்றுகள் ! கீழே , மெல்லெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொற்கள் வந்து புணர்வதற்குச் சான்றுகள் !:-
அஃது + ஞான்றது = அது ஞான்றது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + நீண்டது = அது நீண்டது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + மாண்டது = அது மாண்டது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இனி , இடையெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொற்கள் வந்து புணர்வதற்குச் சான்றுகள் !:-

அஃது + யாது = அது யாது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃது + வலிது = அது வலிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மேல் ஒன்பது சான்றுகள் ‘அஃது’க்கு வந்தது போல ‘இஃது’க்கும் , ‘உஃது’க்கும் வருமாறு முறையே காட்டியுள்ளார் இளம்பூரணர் ! : -

இஃது + கடிது = இது கடிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + சிறிது = இது சிறிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + தீது = இது தீது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + பெரிது = இது பெரிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இஃது + ஞான்றது = இது ஞான்றது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + நீண்டது = இது நீண்டது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + மாண்டது = இது மாண்டது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இஃது + யாது = இது யாது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இஃது + வலிது = இது வலிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

உஃது + கடிது = உது கடிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + சிறிது = உது சிறிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + தீது = உது தீது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + பெரிது = உது பெரிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

உஃது + ஞான்றது = உது ஞான்றது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + நீண்டது = உது நீண்டது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + மாண்டது = உது மாண்டது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

உஃது + யாது = உது யாது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உஃது + வலிது = உது வலிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

உஃது – இந்த வடிவம் இப்போது இல்லை !
தொல்காப்பியம் மிகப் பழமையான நூல் என்பதற்கு இதுவே சான்று ! ‘அஃது’ம் ‘இஃது’ம் இறக்கும் தருவாயில் மருத்துவ மனையில் உள்ளன ! நம் கண் முன்னே பழஞ் சொற்கள் மறைவதைப் பார்த்தீர்களா ?

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

Re: தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(462)

Post by சதாசிவம் on Sun Sep 22, 2013 1:23 pm

பயனுள்ள பதிவு,,,, அருமையான விளக்கங்கள்...... தொடருங்கள் அய்யா
வி.பொ.பா ..
avatar
சதாசிவம்
நிர்வாகக் குழுவினர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 1758
மதிப்பீடுகள் : 1117

View user profile

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (133)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Sep 22, 2013 4:11 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (133)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

குற்றியலுகரப் புணரியலில் நங்கூரம் பாய்ச்சியுள்ளோம் !

இப்போது நாம் காணப்போகும் நூற்பா ! :-

“அல்லது கிளப்பி னெல்லா மொழியும்
சொல்லிய பண்பி னியற்கை யாகும்”!    (குற்றியலு. 20)  

‘அல்லது கிளப்பின்’ – அல்வழிப் புணர்ச்சியில்,

‘எல்லா மொழியும்’ – வன்றொடர்க் குற்றியலுகரம் நீங்கலாகப் பிற நெடில்தொடர்க் குற்றியலுகரம் , உயிர்த்தொடர்க் குற்றியலுகரம் , மென்றொடர்க் குற்றியலுகரம் , ஆய்தத்தொடர்க் குற்றியலுகரச் சொற்களும்,

‘சொல்லிய பண்பின்’ -  முன் (குற்றியலு.19) சொன்னவாறு,

‘இயற்கை யாகும்’ – சந்தியாகப் புதிய எந்த எழுத்தும் தோன்றாது முடியும் !

இதற்கு இளம்பூரணர் தரும் சான்றுகள் ! :-

நாகு + கடிது = நாகு கடிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி) (சந்தி வரவில்லை!)
(நாகு – ஈற்று உகரம், நெடில்தொடர்க் குற்றியலுகரம்)

நாகு + சிறிது = நாகு சிறிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நாகு + தீது = நாகு தீது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நாகு + பெரிது = நாகு பெரிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

வரகு + கடிது = வரகு கடிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி) (சந்தி வரவில்லை!)
(வரகு – ஈற்று உகரம், உயிர்த்தொடர்க் குற்றியலுகரம்)

வரகு + சிறிது = வரகு சிறிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
வரகு + தீது = வரகு தீது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
வரகு + பெரிது = வரகு பெரிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

தெள்கு + கடிது = தெள்கு கடிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி) (சந்தி வரவில்லை!)
(தெள்கு – ஈற்று உகரம், இடைத்தொடர்க் குற்றியலுகரம்)

தெள்கு + சிறிது = தெள்கு சிறிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
தெள்கு + தீது = தெள்கு தீது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
தெள்கு + பெரிது = தெள்கு பெரிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எஃகு + கடிது = எஃகு கடிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி) (சந்தி வரவில்லை!)
(எஃகு – ஈற்று உகரம், ஆய்தத்தொடர்க் குற்றியலுகரம்)

எஃகு + சிறிது = எஃகு சிறிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எஃகு + தீது = எஃகு தீது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எஃகு + பெரிது = எஃகு பெரிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

குரங்கு + கடிது = குரங்கு கடிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி) (சந்தி வரவில்லை!)
(குரங்கு – ஈற்று உகரம், மென்றொடர்க் குற்றியலுகரம்)

குரங்கு + சிறிது = குரங்கு சிறிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
குரங்கு + தீது = குரங்கு தீது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
குரங்கு + பெரிது = குரங்கு பெரிது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இவற்றின் பின் தொல்காப்பியர் சொல்லாமல் விட்ட சில இலக்கணக் கூறுகளை மொழிகிறார் இளம்பூரணர் ! :-


1 . “வினைச் சொல்லும் , வினைக் குறிப்புச் சொல்லும் இயல்பாய் முடிந்தன கொள்க”.
இளம்பூரணரின் இக்கருத்துக்கு அவரே சில சான்றுகளைத் தருகிறார் :-

கிடந்தது + குதிரை = கிடந்தது குதிரை (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(கிடந்தது – வினைச் சொல் ; ஈற்று உகரம் , உயிர்த்தொடர்க் குற்றியலுகரம்)

கரிது + குதிரை = கரிது குதிரை (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(கரிது – வினைக்குறிப்புச் சொல் ; ஈற்று உகரம் , உயிர்த்தொடர்க் குற்றியலுகரம்)

2 . “இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகை முடிபு கொள்க”.

இளம்பூரணரின் இக் கருத்திற்கு நச்சினார்க்கினியர் சிறு விளக்கம் தருகிறார் ! – “இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகை வன்கணத்துக்கண் இனவெழுத்து மிக்கு , வல்லெழுத்துப் பெற்று முடிதலும் , இயல்புக் கணத்துக்கண் இனவொற்று மிக்கு முடிதலும் கொள்க !”
நச்சினார்க்கினியர் அவரது கருத்திற்கு ஏதுவான சான்றுகளையும் தருகிறார் !:-

கரடு + கானம் = கரட்டுக் கானம் (வல்லெழுத்து மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(கரடு – பெயர்ச் சொல்; ஈற்று உகரம் , உயிர்த்தொடர்க் குற்றியலுகரம்)
( ‘கரடாகிய கானம்’ என விரித்தால் , ‘இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகை’ ஆவதைச் சுகமாகக் காண்பீர் !)
‘கரடு’ என்பது, ‘கரட்டு’ ஆனதில்  ‘ட்’ இரட்டித்துள்ளதைக் காண்கிறோமல்லவா? இதைத்தான் நச்சினார்க்கினியர் ‘இனவெழுத்து மிக்கு’ , ‘இனவொற்று மிக்கு’ என்றார் !வேறு ஒன்றும் அஞ்ச வேண்டாம் !

இதே முறையில் கீழ்வரும் நச்சினார்க்கினியரின் காட்டுகளையும் நோக்குக :-

குருடு + கோழி = குருட்டுக் கோழி (வல்லெழுத்து மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
திருடு + புலையன் = திருட்டுப் புலையன் (வல்லெழுத்து மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
களிறு + பன்றி = களிற்றுப்  பன்றி (வல்லெழுத்து மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
வெளிறு + பனை = வெளிற்றுப்  பனை (வல்லெழுத்து மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எயிறு + பல் = எயிற்றுப் பல் (வல்லெழுத்து மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

வறடு + ஆடு = வறட்டாடு (வல்லெழுத்து மிகவில்லை)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
குருடு + எருது = குருட்டெருது (வல்லெழுத்து மிகவில்லை)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

3 . “ ஐ என்னும் சாரியை பெற்று வரும் அல்வழி முடிபும் கொள்க”!

இதற்கு அவரே , இளம்பூரணரே , காட்டும் சான்றுகளை வருமாறு விரிக்கலாம் ! :-

அன்று + கூத்தன் = அற்றைக் கூத்தன் ( ஐ - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(அன்று – ஈற்று உகரம், மென்றொடர்க் குற்றியலுகரம்)

பண்டு + சான்றார் = பண்டைச் சான்றார் ( ஐ - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(பண்டு – ஈற்று உகரம், மென்றொடர்க் குற்றியலுகரம்)

ஓர் யாண்டு + யனை = ஓர் யாட்டை யானை ( ஐ - சாரியை) (அல்வழிப்
புணர்ச்சி)
(யாண்டு – ஈற்று உகரம், மென்றொடர்க் குற்றியலுகரம்)

மற்று + யானை = மற்றை யானை ( ஐ - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(மற்று – ஈற்று உகரம், வன்றொடர்க் குற்றியலுகரம்)

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (134)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sat Sep 28, 2013 11:51 am

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (134)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

அல்வழிப் புணர்ச்சியில், நெடில்தொடர்க் குற்றியலுகரம் , உயிர்த்தொடர்க் குற்றியலுகரம் , மென்றொடர்க் குற்றியலுகரம் , இடைத்தொடர்க் குற்றியலுகரம் , ஆய்தத்தொடர்க் குற்றியலுகரம் , இடைத்தொடர்க் குற்றியலுகரச் சொற்கள் , வல்லெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொற்களோடு புணரின் , இயல்பாய் ( ‘நாகு கடிது’) முடியும் என்று கண்டோம்  (குற்றியலு. 20)!

மேல் பட்டியலில் , வன்றொடர்க் குற்றியலுகரம் விடுபட்டதை நீங்கள் பார்க்கவேண்டும் !

அல்வழிப் புணர்ச்சியில் , விடுபட்ட வன்றொடர்க் குற்றியலுகரச் சொற்கள் எவ்வாறு முடியும் என்பதை விளக்குகிறார் தொல்காப்பியர் ! :-

“வல்லொற்றுத் தொடர்மொழி வல்லெழுத்து மிகுமே” (குற்றியலு. 21)

‘வல்லொற்றுத் தொடர்மொழி’ – வன்றொடர்க் குற்றியலுகரச் சொல் ,

‘வல்லெழுத்து மிகுமே’ – வல்லெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொல்லுடன் புணரும்போது , வல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் ! :-

கொக்கு + கடிது = கொக்குக் கடிது  (க்- மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

கொக்கு + சிறிது = கொக்குச் சிறிது  (ச்- மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

கொக்கு + தீது = கொக்குத் தீது  (த்- மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

கொக்கு + பெரிது = கொக்குப்  பெரிது  (ப்- மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

‘நாகு கடிது’ என்பதும் அல்வழிப் புணர்ச்சிதான்; ‘கொக்குக் கடிது’ என்பதும் அல்வழிப் புணர்ச்சிதான் ! இப்படி இருக்க , ஒன்றில் வல்லெழுத்து மிகவில்லை ; மற்றதில் மிகுகிறது ! என்ன இரகசியம் ?

வெல்லப் பாகு காய்ச்சுகிறீர்கள் ! அது கெட்டியாக உள்ளது ; அதை  எப்படிச் சொல்வீர்கள் ?

‘பாகு கடிது’ – எனக் கூறலாம் ! ‘பாகு கெட்டியாக உள்ளது’ – என்றுதான் கூறுவர் ! ஒற்று வரவில்லை இடையே ! தொல்காப்பியர் இதைத்தானே கூறினார் ?

ஆனால் , ‘கொக்கு’ என்ற வன்றொடர்க் குற்றியலுகரச் சொல் வரும்போது மட்டும் , அந்தக் கொக்கானது சிறிதாக இருந்தால், ‘கொக்குச் சிறிது’ என்று கூறவேண்டும் !

இது நமக்குக் கொஞ்சம் நெருடலாகத்தான் இருக்கிறது !

ஆனால் , கிராமங்களில் நம் தமிழர்கள் எப்படிப் பேசுகிறார்கள் ?

‘மூக்குப் பெரிசு அவளுக்கு’ !

‘சாக்குச் சின்னதா இருக்கு’ !

‘வாக்குச் சுத்தம் அவருக்கு’! – இந்த மூன்றும் அல்வழிப் புணர்ச்சிதான் ! மூக்கு , சாக்கு, வாக்கு மூன்றுமே வன்றொடர்க் குற்றியலுகரச் சொற்கள்தாம் !  

தமிழர்கள் நாவில் இயல்பாகப் புழங்குவதற்கு மதிப்பளிப்பது தொல்காப்பியம் !

தொல்காப்பியத்திற்கு முந்தைய அகத்தியமும் இப்படித்தான் இருந்திருக்கும் !

ஒலிப்புமுறை (Articulation) அடிப்படையிலும்  இதனை ஆராய்வோம் !

‘குரங்கு ’ என்று கூறிவிட்டுச் சிறிது இடைவெளி கொடுத்துச் ‘சிறிது’ என்று கூறும்போது, ‘குரங்கு சிறிது’ ஆகிக் கருத்தும் தெளிவாகிறது !

ஆனால் , அதே பிராணியான குரங்கைக்  ‘குரக்கு’ என்று எழுதினால் , அப்போதும் ‘குரக்கு’ என்று சொல்லிவிட்டு ஓர் இடைவெளியைத் தர உந்துதல் (Urge) ஏற்படுகிறது ! அதைச் செய்துமுடிப்பதற்குத்தான், ஒரு ‘க்’கை அண்டக்கொடுக்கிறோம் ! நாம் எதிர்பர்த்த இடைவெளி கிடைத்துவிடுகிறது !

‘பாகு கடிது’ , உதாரணத்தில், ஈற்று எழுத்துக்கு( ‘கு’விற்கு) முன் (இடப்புறம்) உயிர் எழுத்தாகிய  ‘ஆ’உள்ளது;  இந்த உயிருடன் ஈற்றுக் ‘கு’வை உச்சரிக்கும்போது , வேகம் குறைந்து , ஓர் இடைவெளி உண்டாகிறது ! இந்தக் காரணத்தால்தான் , இங்கு வல்லெழுத்து மிகவில்லை !

இந்த ஒலிப்பு முறையோடு , நாம் மேலே பார்த்த தமிழர்தம் இயல்புப் பேச்சும் ஒத்துவரக் காணலாம் !

இப்போது , ‘கொக்குக் கடிது’ என்பதில் ஏன் சந்தியாக ‘க்’ வருகிறது என்ற இரகசியம் விளங்கியதா ?
நீங்கள் வாழ்க !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

Re: தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(462)

Post by ராஜு சரவணன் on Sat Sep 28, 2013 5:07 pm

தமிழர்கள் நாவில் இயல்பாகப் புழங்குவதற்கு மதிப்பளிப்பது தொல்காப்பியம் !
புணர்ச்சி விதிகள் பற்றிய விளக்கங்கள் அருமை புன்னகை தொடர்கிறோம்  

ராஜு சரவணன்
வழிநடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 4638
மதிப்பீடுகள் : 1529

View user profile http://puthutamilan.blogspot.in/

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (135)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Sep 29, 2013 5:21 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (135)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

‘ஆங்கு சென்றான்’

‘ஆங்குச் சென்றான்’

- இவற்றில் எது சரி ?
தொல்காப்பியத்தில் விதி இருக்கிறதா?


இருக்கிறது ! :-

“சுட்டுச்சினை நீடிய மென்றொடர் மொழியும்
யாவினா முதலிய மென்றொடர் மொழியும்
ஆயிய றிரியா வல்லெழுத் தியற்கை”       (குற்றியலு. 22)

‘சுட்டுச் சினை’ – ‘சினை’ என்றால் ‘உறுப்பு’;சொல்லுக்கு உறுப்பாகச் சுட்டெழுத்து நிற்பதால், சுட்டெழுத்தைக் குறிக்கச் ‘சுட்டுச் சினை’ என்கிறார் தொல்காப்பியர் ! ‘அ இ உ  அம்மூன்றும் சுட்டு’ (நூன் மரபு.31) என ஏற்கனவே அவர் கூறியுள்ளதை நினைக்க !

‘நீடிய’ – ‘அ’ நீண்டால் ‘ஆ’ ; ‘இ’  நீண்டா  ‘ஈ’ ; ‘உ’  நீண்டால் ‘ஊ’ !

‘மென்றொடர் மொழியும்’ -  ‘ஆ’வைக் கொண்ட மென்றொடர்க் குற்றியலுகரச் சொல் ‘ஆங்கு’ ; இதே போல  ‘ஈ’யைக் கொண்டது  ‘ஈங்கு’ ; ‘ஊ’வைக் கொண்டது ‘ஊங்கு’ ! இம் மூன்றும் ,

‘யா வினா முதலிய மென்றொடர் மொழி’ -  வினாப் பொருள் தரும் ‘யா’ என்ற எழுத்தை அடியாகக் கொண்ட ஒரு மென்றொடர்க் குற்றியலுகரச் சொல் ‘யாங்கு’ம் ,

‘ஆயியல்’ -  முன் நூற்பாவில் (குற்றியலு.21) கூறிய இயல்பு – ‘கொக்குக் கடிது’; அல்வழிப் புணர்ச்சியில் , வல்லெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொற்கள் வரும்போது , வல்லொற்று மிகும் இயல்பு ,
‘திரியா வல்லெழுத்து இயற்கை’ – ‘கொக்குக் கடிது’ – என்பதில் வல்லொற்றுச் சந்தி வந்ததுபோலப் புணரும் !

இதன்படி நடக்கும் புணர்ச்சிகளை இளம்பூரணர் காட்டும் எடுத்துக்காட்டுகளின் அடிப்படையில் வருமாறு தரலாம் ! :-

ஆங்கு + கொண்டான் = ஆங்குக் கொண்டான் (க் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஈங்கு + கொண்டான் = ஈங்குக் கொண்டான் (க் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஊங்கு + கொண்டான் = ஊங்குக் கொண்டான் (க் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
யாங்கு + கொண்டான் = யாங்குக் கொண்டான் (க் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)


ஆங்கு + சென்றான் = ஆங்குச் சென்றான் (ச் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஈங்கு + சென்றான் = ஈங்குச் சென்றான் (ச் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஊங்கு + சென்றான் = ஊங்குச் சென்றான் (ச் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
யாங்கு + சென்றான் = யாங்குச் சென்றான் (ச் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)


ஆங்கு + தந்தான் = ஆங்குத் தந்தான் (த் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஈங்கு + தந்தான் = ஈங்குத் தந்தான் (த் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஊங்கு + தந்தான் = ஊங்குத் தந்தான் (த் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
யாங்கு + தந்தான் = யாங்குத் தந்தான் (த் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆங்கு + போயினான் =ஆங்குப் போயினான் (ப் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஈங்கு + போயினான் =ஈங்குப் போயினான் (ப் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஊங்கு + போயினான் =ஊங்குப் போயினான் (ப் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
யாங்கு + போயினான் =யாங்குப் போயினான் (ப் - சந்தி) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

‘ஆங்கு’ என்பதை  “ஏழாம் வேற்றுமை இடப் பொருளுணர  நின்ற இடைச் சொல்’’ எனக் குறிக்கிறார் இளம்பூரணர் !

இஃது இன்றியமையாத குறிப்பு !

‘அங்கு’ வேறு ; ‘ஆங்கு’ வேறு !

அங்கு – சுட்டுப் பெயர் (Demonstrative pronoun) !
ஆங்கு –  ‘அவ்விடத்து’ எனும் பொருளில் வரும் ஓர் இடைச் சொல் (Particle) !
சுட்டிக் கூறும் பொருள் கொண்டது , ‘அங்கு’!
இடப் பொருள் கொண்டது , ‘ஆங்கு’ !
காரைக்குடி நல்ல ஊர் ; ஆங்குப் பெறும் கல்வி சிறந்தது ! √
காரைக்குடி நல்ல ஊர் ; அங்குப் பெறும் கல்வி சிறந்தது ! ×

காரைக்குடி நல்ல ஊர் ; அங்குச்  சென்றேன் ! √
காரைக்குடி நல்ல ஊர் ; ஆங்குச்  சென்றேன் !  ×

இப்போது , ‘அங்கு’ , ‘ஆங்கு’களுக்குள்ள வேறுபாடு விளங்கியிருக்கலாம் !

இந் நூற்பா உரையில் , இளம்பூரணர் தரும் கூடுதல் இலக்கணம் – “அக் குற்றுகர ஈற்று வினையெச்ச முடிபு கொள்க !” .

இதற்கு விளக்கம் , அவரது எடுத்துக்காட்டுகளில் உளது ! :-

செத்து + கிடந்தான் = செத்துக் கிடந்தான் ( க்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருந்து + கொண்டான் = இருந்து கொண்டான் ( க்- மிகாது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

செத்து – வன்றொடர்க் குற்றியலுகரம் பெற்ற வினையெச்சச் சொல் !
இருந்து – மென்றொடர்க் குற்றியலுகரம் பெற்ற வினையெச்சச் சொல் !

பலருக்கும் வினையெச்சத் தொடர்கள் எழுதுவதில் தகராறு ! ஒற்றுப் போட வேண்டுமா ? வேண்டாமா?
இங்கே இளம்பூரணர் தீர்த்துவைத்துள்ளார் !

‘யாங்குக் கொண்டான்’ எனும் வடிவத்தை மேலே பார்த்தோம் !

‘யாங்கு கொண்டான்’ – என்பதுதானே சரி ? – நீங்கள் தலையைச் சொறிகிறீர்கள் !

உங்கள் ஐயம் நியாயமானதுதான் !

‘யாங்கு கொண்டான்’ √
‘யாங்குக்  கொண்டான்’√   -   இரண்டுமே சரிதான் !

சொல்பவர் தொல்காப்பியர் ! :-

“யாவினா மொழியே யியல்பு மாகும்”  (குற்றிய . 23)

‘யாவினா மொழி’ – ‘யாங்கு’

‘இயல்பு மாகும் ’ – முன் சொன்னதுபோல ஒற்றுப் பெற்றும் வரும் , பெறாதும் வரும் !

இதற்கு இளம்பூரணர் தந்த சான்றுகள் ! :-

யாங்கு + கொண்டான் = யாங்குக் கொண்டான் √ (க்- மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
= யாங்கு  கொண்டான் √ (க்- மிகவில்லை) )(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

யாங்கு + சென்றான் = யாங்குச் சென்றான் √ (ச்- மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
= யாங்கு  சென்றான் √ (ச்- மிகவில்லை) )(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

யாங்கு + தந்தான் = யாங்குத் தந்தான் √ (த்- மிகுந்தது)(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
= யாங்கு  தந்தான் √ (த்- மிகவில்லை) )(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மேல் ‘யாங்கு’ என்ற சொல்லுக்குப் பொருள் – ‘எப்படி’ என்கிறார் நச்சினார்க்கினியர் ! (குற்றியலு . 23 நச். உரை)
அப்படியானால் , குற்றியலு . 22 இன் கீழ் வந்த ‘யாங்கு’க்கு வேறு பொருளா ?

நமக்குப் பொறி தட்டுகிறது !

ஆம் !
‘யாங்கு’  =  எங்கே ? (குற்றியலு. 22)
‘யாங்கு’  =  எப்படி ? (குற்றியலு . 23)

‘எங்கே?’ என்ற பொருளில் ‘யாங்கு’ வந்தால் , ஒற்று மிகும் ! – ‘யாங்குச் சென்றாள் ?’ = ‘எங்கே சென்றள் ?’

‘எப்படி ?’ என்ற பொருளில் ‘யாங்கு’ வந்தால் , ஒற்று மிகாது ! – ‘யாங்கு சென்றாள் ?’ = ‘எப்படிச் சென்றாள் ?’
ஆகவே ‘யாங்கு’ என்ற வடிவத்தைப் பயன்படுத்தும்போது , இந்த வேறுபாட்டை அறிந்து பயன்படுத்துவோமாக !

ஆளைக் காணவில்லையே , யாங்கு சென்றாள் ? ×
ஆளைக் காணவில்லையே , யாங்குச் சென்றாள் ? √

வண்டி ஓட்டத்தெரியாதே ,   யாங்கு சென்றாள் ? √
வண்டி ஓட்டத்தெரியாதே ,   யாங்குச்  சென்றாள் ? ×

‘யாங்கு’ என்பதற்கு நச்சினார்க்கினியர் ‘எப்படி’ என்ற பொருளைக் காட்டியதால் நமக்கு மேலைக் கருத்துகள் தெளிவாயின !

நமக்கு முன்பும் இதனைத் தொட்டுக் காட்டியுள்ளார் ச . பாலசுந்தரனார் – “யாங்ஙனம் எனப் பண்புப் பொருட்டாக வருங்காலையே இயல்பாம்; இடப் பொருளாயின் மிகுமென அறிக !”.

இவற்றை அடுத்த நூற்பா ! :-

       “அந்நான் மொழியும் தந்நிலை திரியா !”  (குற்றியலு . 24)

‘அந் நான் மொழி’ – எந்நான் மொழி ?

விளக்கம் எந்த உரையாசிரியர்களிடமும் காணப்படவில்லை !

உரையாசிரியர்கள் தந்த எடுத்துக்காட்டுகளிலிருந்து நாம் பொருளை வருவிக்க வேண்டும் !

தொல்காப்பிய ஆய்வில் குறிப்பிடத்தக்கது இது !

இளம்பூரணர் இந்த நூற்பாவிற்கு (குற்றியலு. 24), ‘அங்குக் கொண்டான்’ , ‘எங்குக் கொண்டான்’ என்றெல்லாம் தந்த சான்றுகளைக் கொண்டு கீழ் வரும் விளக்கத்தை நாம் எட்டலாம் !
அஃதாவது , குற்றியலு.22இல் வந்த ‘சுட்டுச் சினை நீடிய’ ,  ‘யா வினா’ முதலியன நிலை திரிந்தவை என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும் !
அப்படியனால் , சுட்டுச் சினை (சுட்டெழுத்து) நீடாது வருகின்றதையும் ,  ‘யா’வை முதலாகக் கொள்ளாத ,அதற்கு முந்தைய வடிவத்தையும் நாம் கொள்ள வேண்டும் ! அவை – அங்கு ,இங்கு , உங்கு, எங்கு !
மேல் நூற்பாவில்  (குற்றியலு. 24), வந்த  ‘அந் நான் மொழி’ – அங்கு , இங்கு . உங்கு , எங்கு !

‘தந்நிலை திரியா’ – அங்கு , இங்கு , உங்கு , எங்கு என்று இதே நிலை திரியாது ( அக்கு , இக்கு என்றெல்லாம் ஆகாது), வல்லெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொற்களுடன் புணரும்போது , வல்லொற்றைச் சந்தியாகப் பெறும் !

இதற்கு இளம்பூரணரின் சான்றுகள் ! :-

அங்கு + கொண்டான் = அங்குக் கொண்டான் (க்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இங்கு + கொண்டான் = இங்குக் கொண்டான் (க்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உங்கு + கொண்டான் = உங்குக் கொண்டான் (க்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எங்கு + கொண்டான் = எங்குக் கொண்டான் (க்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

அங்கு + சென்றான் = அங்குச் சென்றான் (ச்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இங்கு + சென்றான் = இங்குச் சென்றான் (ச்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உங்கு + சென்றான் = உங்குச் சென்றான் (ச்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எங்கு + சென்றான் = எங்குச் சென்றான் (ச்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

அங்கு + தந்தான் = அங்குத்  தந்தான் (த்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இங்கு + தந்தான் = இங்குத் தந்தான் (த்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உங்கு + தந்தான் = உங்குத் தந்தான் (த்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எங்கு + தந்தான் = எங்குத் தந்தான் (த்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

அங்கு + போயினான் = அங்குப் போயினான் (ப்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இங்கு + போயினான் = இங்குப் போயினான் (ப்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உங்கு + போயினான் = உங்குப் போயினான் (ப்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எங்கு + போயினான் = எங்குப் போயினான் (ப்- மிகுந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

‘ஆங்குக் கொண்டான்’ , ‘அங்குக் கொண்டான்’ என்று மென்றொடர்க் குற்றியலுகரச் சொற்கள்  புணரும் இதே முறையில்தான் எல்லா மென்றொடர்க் குற்றியலுகரச் சொற்களும் புணருமா ?

‘அல்ல !’ என்பவர் இளம்பூரணர் !

வல்லொற்றுச் சந்தி பெறாது , இயல்பாய் முடியும் மென்றொடர்க் குற்றியலுகரச்  சொற்களை இளம்பூரணர் காட்டுகிறார் ! :-

முந்து + கொண்டான் = முந்துக் கொண்டான் ×
முந்து + கொண்டான் = முந்து கொண்டான் √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி )

பண்டு + கொண்டான் = பண்டுக் கொண்டான் ×
பண்டு + கொண்டான் = பண்டு கொண்டான் √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி )

இன்று + கொண்டான் = இன்றுக் கொண்டான் ×
இன்று + கொண்டான் = இன்று கொண்டான் √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி )

அன்று + கொண்டான் = அன்றுக் கொண்டான் ×
அன்று + கொண்டான் = அன்று கொண்டான் √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி )

மேலே கண்ட முந்து , பண்டு , அன்று , இன்று ஆகிய நான்கும் பெயர்ச் சொற்களே (Nouns)
இவற்றை நச்சினார்க்கினியர் எப்படிக் கூறினார் ?

“எழாவதன் காலப் பொருட்டாய சொற்கள்”!

அஃதாவது , ஏழாம் வேற்றுமை உருபாகிய ‘கண்’ என்பதற்கு இடப் பொருளும் உண்டு , காலப் பொருளும் உண்டு !
வீட்டின்கண் அது காணப்பட்டது ! ( கண் – இடப் பொருள்)
சென்ற மாதத்தின்கண் அது  நடந்தது ! ( கண் – காலப் பொருள்)

இதன் அடிப்படையில் ,
முந்து  - முற்காலத்தின்கண் (கண் – காலப் பொருளில்)
பண்டு  - பண்டைக் காலத்தின்கண் (கண் – காலப் பொருளில்)
இன்று  - இற்றைநாளின்கண் (கண் – காலப் பொருளில்)
அன்று  - அற்றைநாளின்கண் (கண் – காலப் பொருளில்)

நச்சினார்க்கினியர் கணக்கு நேர் !

இந்த ஆய்வில் பெறும் ஒரு மொழியியல் உண்மையை (Linguistic truth) நாம் குறித்தாக வேண்டும் !
‘அங்கு’ என்பதிலிருந்தே ‘ ஆங்கு’ வந்தது !
‘எங்கு’ என்பதிலிருந்தே  ‘யாங்கு’ வந்தது !

அங்கு >  ஆங்கு
எங்கு > யாங்கு

ஓலைச் சுவடிகளிலிருந்து செவ்வியல் (Classical) நூற்களைப் பதிப்பிக்கும் முயற்சிகள் அண்மைக்காலத்தில் எழுந்துள்ளதால் , அப் பணிக்கும் இம் முடிபு பயனாகும் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (136)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Wed Oct 02, 2013 12:15 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (136)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

‘உண்டு’ என்ற சொல்லை வைத்துத் தொல்காப்பியர் நம்மை  ‘உண்டு இல்லை’என்றாக்கியுள்ளார் !

உண்டு -  சாப்பிட்டு (வினை எச்சம்) (Verbal participle)
உண்டு -  உள்ளது (குறிப்பு வினைமுற்று) (Appellative finite verb)

கடையில் நூல் உண்டு – விற்பனைக்கான நூல் நம் காணுமாறு இருக்கிறது .

உழைப்புக்கு உயர்வு  உண்டு – உழைப்புக்கான உயர்வு கிட்டும் என்ற உண்மை நிலவுகிறது .

‘உண்டு’ என்பதற்கான பொருள் நுணுக்கத்தைச் சற்று நிறுத்துவோம் !

தொல்காப்பியத்தின்படி(நூற்பாவைப் பிறகு பார்ப்போம்),

உண்டு + பொருள் = உண்டு பொருள் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

உண்டு + பொருள் = உள்பொருள் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இந்த ‘உள்பொருள் ’ என்பதற்கு , ‘உளதாகிய பொருள்’ எனப் பொருள் சொன்னால் , அப்போது பண்புத் தொகை   (Qualitative compound)ஆகும் !அங்கே , ‘உள்பொருள்’ என்பதை ஒருசொல் (single word) போல , இடைவெளி இல்லாமல் உச்சரிக்கவேண்டும் !  இந்த உச்சரிப்பு நுணுக்கத்தைச் சொல்பவர் – இளம்பூரணர் !

இடைவெளியோடு ‘உள் - பொருள்’ என்று உச்சரிப்பீர்களானால் , ‘உள்’ என்பது ‘உண்டு’ என்ற பொருள் கிடைக்கும் ! அஃதாவது , சுட்டும் பொருளின் உண்மைத் தன்மை புலனாகும் !

உண்மைத் தன்மை என்றால் ?

தெய்வம் உண்டு ! – இதில் ‘உண்டு’ என்பதற்கு ‘உண்மைத் தன்மை’ என்ற பொருள் உளது ! ‘தெய்வம் உண்மை’ என்பது கருத்து ! (நீங்கள் நாத்திகராக இருந்தால் ‘ஒரு பேச்சுக்காக’என்று எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் !)

‘களிறு உண்டு’ – களிறு என்ற விலங்கிருப்பது உண்மை !  (அது நேரிலே நின்றுகொண்டிருக்க வேண்டுமென்பதில்லை !)

‘ப’வை முதல் எழுத்தாகக் கொண்ட சொற்கள் வந்து புணரும்போதுதான் , ‘உண்டு’ , ‘உள்’ என மாறுகிறது !

வேறு புணர்ச்சிகளில் ‘உண்டு’ , ‘உள்’ ஆவதில்லை ! :-

உண்டு + காணம் = உண்டு காணம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உண்டு + சாக்காடு = உண்டு சாக்காடு √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உண்டு + தாமரை = உண்டு தாமரை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உண்டு + ஞாண் = உண்டு ஞாண் √√(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உண்டு + நூல் = உண்டு நூல் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உண்டு + மணி = உண்டு மணி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உண்டு + யாழ் = உண்டி யாழ் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உண்டு + அடை = உண்டடை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
உண்டு + ஆடை = உண்டாடை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

காணம் – பொன் .
(உண்டு – ஈற்று உகரம் , மென்றொடர்க் குற்றியலுகரம்).
‘உண்டு காணம்’  - பயனிலைத் தொடர் (Predicative sentence).
அஃதாவது , ‘உண்டு’ , பயனிலையாகத் (Predicate) தொடரில் முதற்கண் நிற்கிறது ! ; ‘காணம்’ ,எழுவாய் (Subject); ‘உண்டு’ எனும் குறிப்பு வினைமுற்று ,பயனிலையாகத் தொடரில் நிற்கிறது !

இப்போது தொல்காப்பிய நூற்பாவைக் காண்போம் ! :-

“உண்டென் கிளவி யுண்மை செப்பின்
முந்தை யிறுதி மெய்யொடுங் கெடுதலும்
மேனிலை யொற்றே ளகார மாதலும்
ஆமுறை யிரண்டு முரிமையு முடைத்தே” (குற்றியலு. 25)

’உண்டென் கிளவி’ – ‘உண்டு’ எனும் சொல் ,
‘உண்மை செப்பின்’ – உண்மைத் தன்மை கூறினால் ; அஃதாவது , எப்போதும் நிலைபெற்றிருக்கும் அதன் தன்மையைக் கூறினால் ,
‘முந்தை இறுதி’ – ‘உண்டு’ என்பதிலுள்ள கடைசி ‘உ’ ,
‘மெய்யொடுங் கெடுதல்’ – உகரம் , ‘ட்’ என்ற மெய்யோடு சேர்ந்து கெடுதலும் ; அஃதாவது , ‘டு’கெடுதலும் ,
‘மேனிலை ஒற்றே’ – ‘டு’வுக்கு முன் (இடப்புறம்) உள்ள ‘ண்’,
‘ளகர மாதலும்’ – ‘ண்’ என்ற எழுத்து ‘ள்’ ஆதலும் ,
‘ஆ முறை இரண்டும்’ -  ‘உண்டு’ என்பது மேலே விவரித்தபடி , ‘உள்’ ஆதல் ஒரு முடிவு ; ‘உண்டு’ என மாறாமல் அப்படியே நிற்பது இரண்டாம் முறை ; இவ்விரண்டு முறைகளும் ,
‘உரிமையும் உடைத்தே’ – உரித்தாகும் ,
‘வல்லெழுத்து வரூஉம் காலையான’  - புணர்வதற்கு வரும் சொற்களின் முதல் எழுத்துகள் வல்லின எழுத்துகளாக இருக்கும்போது !

- இந்த நம் உரையில் , ‘ப’வை முதல் எழுத்தாகக் கொண்ட சொல் பற்றி ஒரு வரிகூட இல்லை என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும் !
‘ப’வை முதலாகக் கொண்ட சொற்களோடு , ‘உண்டு’ புணரும்போது , ‘உள்’ ஆகும் என்று தெளிவு தந்தவர் இளம்பூரணர்தான் !
உரையாசிரியர்கள் இல்லையாயின் தொல்காப்பியத்தில் நாம் ஒரு துரும்பைக்கூட அசைக்க முடியாது !
ஏனெனில் , மனப்பாடம் செய்வதற்கு ஏற்ற சுருக்கச் சூத்திரங்களே தொல்காப்பியம் ! அதில் விளக்கத்தை எதிர்பார்க்க இயலாது !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (137)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sat Oct 05, 2013 7:58 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (137)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

கிழக்கு – வன்றொடர்க் குற்றியலுகரம் .
மேற்கு – வன்றொடர்க் குற்றியலுகரம் .
தெற்கு – வன்றொடர்க் குற்றியலுகரம் .
வடக்கு – வன்றொடர்க் குற்றியலுகரம் .

இவ்வாறு திசைகள் குற்றியலுகரச் சொற்களாக இருப்பதால் தொல்காப்பியர் இவற்றின் புணர்ச்சிகளைத் தெரிவிக்க முனைகிறார் !

கிழக்கையும் மேற்கையும் சேர்த்துக் குறிப்பிடக் , ‘கிழக்கும் மேற்கும்’ என்று நாம் கூறுவோம் !
ஆனால் தொல்காப்பியர் , ‘கிழக்கே மேற்கு’ என்று ஒரு புது வடிவத்தைக் காட்டுகிறார் ! :-

“இருதிசை புணரின் ஏயிடை வருமே” (குற்றியலு. 26)

இதன்படி ,

கிழக்கு + மேற்கு = கிழக்கே மேற்கு (ஏ – சாரியை ) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
தெற்கு + வடக்கு = தெற்கே வடக்கு (ஏ – சாரியை ) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

‘கிழக்கே மேற்கு’ – என்றால் என்ன பொருள் ?

‘கிழக்கும் மேற்கும்’ என்பது பொருள் !

எனவே , ‘கிழக்கே மேற்கு’ – உம்மைத் தொகை (Ellipsis of the conjuctive particle உம்)!

‘ஏ யிடை’ என்பதையும் கவனிக்க !
ஏ + இடை = ஏவிடை ×
ஏ + இடை = ஏயிடை √  (ய் – உடம்படு மெய், Onglide)

மொழியியலில் வருமாறு குறிப்பர் ! :-
ø  →    ய் / ஏ – உயிர் (ø  - சூனியத்தைக் குறிக்கப் பயன்படும் அடையாளம்; வெற்றிடத்திலிருந்து ‘ய்’ உருவாகிறது, எப்போதென்றால் ‘ஏ’ முன் உயிர் வரும்போது என்று நிரலே இதனைப் படிக்கவேண்டும். )

  ஆமாம் ! ‘வட கிழக்கு’ , ‘தென் மேற்கு’ என்றெல்லாம் கூறுவோமே , அதுபற்றித் தொல்காப்பியர் கூறியுள்ளாரா?

அடுத்த நூற்பா அது பற்றியதுதான் ! :-

“திரிபுவேறு கிளப்பி னொற்று மிறுதியும்
கெடுதல் வேண்டு மென்மனார் புலவர்
ஒற்றுமெய் திரிந்து னகார மாகும்
தெற்கொடு புணருங் காலை யான ”   (குற்றியலு. 27)

‘திரிபு வேறு கிளப்பின்’ – முன் நூற்பாவில் கிழக்கு +மேற்கு, தெற்கு+ வடக்கு எனப்   புணரவிட்டது போலப் புணர்க்காமல் , வடக்கு+ கிழக்கு , தெற்கு+ கிழக்கு என மாற்றிப் (திரிபு) புணரவிட்டால் ,

‘ஒற்றும் இறுதியும் கெடுதல் வேண்டும்’ – ‘வடக்கு’ , ‘கிழக்கு’ ஆகிய திசைச் சொற்களின் ஈறுகளாகிய ‘க்’ , ‘கு’ ஆகியவை கெடவேண்டும் !

‘ஒற்றுமெய் திரிந்து னகார மாகும்’ -  ‘ற்’ திரிந்து , ‘ன்’ஆகும் !

‘தெற்கொடு புணரும் காலையான’ -  ‘தெற்கு’ என்ற சொல்லோடு புணரும் போது !

இவ் விளக்கத்திற்குக் கீழே வருவன சான்றுகள் ! :-

வடக்கு + கிழக்கு = வட கிழக்கு (க்கு - கெட்டன) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
வடக்கு + மேற்கு = வட மேற்கு (க்கு - கெட்டன) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

தெற்கு + கிழக்கு = தென் கிழக்கு (ற் → ன் ஆனது; கு- கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

தெற்கு + மேற்கு = தென் மேற்கு (ற் → ன் ஆனது; கு- கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

இங்கே இளம்பூரணர் நமக்காக ஒரு சிறப்புக் குறிப்பைத்  தருகிறார் ! :-

“திசைப் பெயரோடு பொருட் பெயருக்கும் இவ்விதி கொள்க ; வட கடல் , வட வரை என வரும்” !

இதன்படி ,

வடக்கு + கடல் = வட கடல் (க்,கு - கெட்டன) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
வடக்கு + வரை = வட வரை (க்,கு - கெட்டன) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

    இவற்றைப் போலக் கீழ்வரும் வேறு எடுத்துக்காட்டுகளையும் நாம் தரலாம் ! :-

வடக்கு + மாநிலம் = வட மாநிலம் (க்,கு - கெட்டன) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
வடக்கு + நெறி = வட நெறி (க்,கு - கெட்டன) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
தெற்கு + பொதிகை = தென் பொதிகை (ற் → ன் ஆனது; கு- கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
தெற்கு + பழனி = தென் பழனி (ற் → ன் ஆனது; கு- கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மேல் ஆறு எடுத்துக் காட்டுகளில் , ‘கிழக்கு’ , ‘மேற்கு’ வரவில்லை என்பதைக் கவனியுங்கள் !
ஏன் ?
இதற்குத் தனி விதி கூறுகிறார் இளம்பூரணர் ! :-

“திசைப் பெயரோடு பொருட்பெயர் புணருமிடத்து இறுதியும் முதலும் திரிந்து முடிவன வெல்லாம் கொள்க ; கீழ் கரை , மேல் கூரை என வரும் !”.

இதன்படி ,

கிழக்கு + கரை = கீழ்க் கரை ×
கிழக்கு + கரை = கீழ் கரை √ (கி →கீ ஆனது; ழ → ழ் ஆனது ;க் , கு – கெட்டன  ) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)


மேற்கு + கூரை = மேற் கூரை ×
மேற்கு + கூரை = மேல் கூரை √  (ற் → ல் ஆனது ; கு - கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மேல் உதாரணங்களில்  ‘கீழ்க் கரை’ ,‘மேற் கூரை’ ,என ஏன் வரக்கூடாது?

நல்ல கேள்வி !

‘கீழ்க் கரை’ எனில் , ‘கீழே உள்ள கரை’ என்றாகிவிடும் ! ‘கிழக்கு’ என்ற பொருள் இருக்காது !
இதைப்போலவே , ‘மேற் கரை’ எனில் , ‘மேலே உள்ள கரை’ என்றாகிவிடும் ! ‘மேற்கு’ என்ற பொருள் இருக்காது !

‘கீழ் கரை’யில் இவ்விதக் குழப்பம் சிறிது இருந்ததால்தான் , அகரச் சாரியை கொடுத்துக் ‘கீழக் கரை’ ஆக்கியுள்ளனர் ! அதன் பிறகுதான் ‘கீழக் கரை பாய்’ நமது நண்பரானார் !

கீழ் கரை , மேல் கரை – பழைய வழக்குகள் (Old Tamil Usages) !
கிழக்குக் கரை ,மேற்குக் கரை – புதிய வழக்குகள் (New Tamil Usages)!

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (138)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sat Oct 05, 2013 10:37 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (138)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

குற்றியலுகரப் புணரியலில் நாம் அடுத்துக் காணவிருக்கும் சொல் – பத்து !

பத்து – வன்றொடர்க் குற்றியலுகரம் .

  இஃது , ‘ஒன்று’ முதலிய சொற்களுடன் (எண்ணுப் பெயர்களுடன்) எப்படிப் புணரும்?

பத்து + ஒன்று = பதினொன்று (து – கெட்டது; இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + மூன்று = பதின் மூன்று (து – கெட்டது; இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + நான்கு = பதினான்கு (து – கெட்டது; இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + ஐந்து = பதினைந்து (து – கெட்டது; இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + ஆறு = பதினாறு (து – கெட்டது; இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + ஏழு = பதினேழு (து – கெட்டது; இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + எட்டு = பதினெட்டு (து – கெட்டது; இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இப் பட்டியலில் ‘இரண்டு’ இடம்பெறவில்லை என்பதைக் கவனியுங்கள் ! இதற்குத் தனி விதி கூறியுள்ளார் தொல்காப்பியர் ; அதனைப் பிறகு பார்ப்போம் !

இங்கு இளம்பூரணர் அரிய இரு பழைய புணர்ச்சிகளை நமக்கு அறிமுகம் செய்கிறார் ! – “இன் பெற்றவழி பதிற்றொன்று , பதிற்றிரண்டு என்றாற்போல முடிபுகள் வேறுபட வருவனவெல்லாம் கொள்க ! ”.
இதன்படி –
பத்து + ஒன்று = பதினொன்று √ (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
= பதிற் றொன்று √ (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

பத்து + இரண்டு = பதிற் றிரண்டு √ (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அஃதாவது , முதலில்,
‘பத்து + ஒன்று = பதின் + ஒன்று ’ ஆகிறது (இன் - சாரியை); பின்பு ,
‘பதின் + ஒன்று = பதிற் றொன்று ’ ஆகிறது ! பொதுவாக ‘ன்’ → ‘ற்’ ஆவது தமிழ்ப் புணர்ச்சி இலக்கணத்திற்கு உட்பட்டதுதானே?

ஆனால் , ‘பதிற்றொன்று’ , ‘பதிற்றிரண்டு’ ஆகிய பழைய  புணர்ச்சி விதிகள் (Old Tamil Marphophonemic rules ) செல்வாக்குப் பெறாமல் மறைந்தன !

 ‘இன்’ சாரியை மேலே வந்ததல்லவா?

 அது ‘பத்து’ என்பதோடு மட்டுமல்ல , வேறு சில எண்களோடும் வரலாம் என்கிறார் இளம்பூரணர் ! – “பிற மொழியும் அவ் ‘இன்’ பேறு கொள்க ; ஒன்பதின் பால் , ஒன்பதின் கூறு என வரும் . ”

  இதற்கிணங்க ,
ஒன்பது + பால் = ஒன்பதின் பால் (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + கூறு = ஒன்பதின் கூறு (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

பால் – பகுதி ; பிரிவு .
ஒன்பதின் பால் – ஒன்பது பகுதிகள் .

தொடக்கத்தில் ‘இரண்டு’ என்பதன் புணர்ச்சியைப்  ‘பிறகு பார்ப்போம்’ என்றோமல்லவா?
இப்போது பார்க்கலாம் ! :-

“ பத்தனொற்  றுக்கெட  னகார மிரட்டல்
 ஒத்த தென்ப விரண்டுவரு  காலை”  (குற்றியலு . 29)

எடுத்துக்காட்டு –

பத்து + இரண்டு = பதினிரண்டு ×
= பன்னிரண்டு √  (த், து – கெட்டன ; இன் –சாரியை; ன்- இரட்டித்தது)
இதனை , வருமாறு விளக்கலாம் –
பத்து + இரண்டு = பதின் + இரண்டு (து - கெட்டு, இன் – சாரியை  வந்தது)
பதின் + இரண்டு = பன் + இரண்டு (தி - கெட்டது)
பன் + இரண்டு = பன்னிரண்டு (ன் - இரட்டித்தது)

‘பத்து’ , ‘இரண்டு’ என்பதோடு  புணரும்போது மட்டும் ஏன் இரட்டிக்கிறது ? இதன் இரகசியம் யாது ?
ஒலிப்பு முறைதான் இரகசியம் !
‘பதின் ’ என்பதன் ஈறான ‘ன்’னை( Apical alveolar nasal) உச்சரித்தபின் , ஒ, மூ, நா, ஐ, ஆ,ஏ,எ ஆகிய ஒலிகளை உச்சரிப்பதில் சிக்கல் இல்லை ! ஆனால் ‘ன்’னை உச்சரித்துவிட்டு ‘இ’யை உச்சரித்துப் பாருங்கள் ; இடர்ப்பாடு தெளிவாகும் ! இந்த இடர்ப்பாட்டைக் களையத்தான் ‘பதின்’ என்பதன் நடுவே உள்ள ‘தி’யை  நீக்கிவிட்டுப், ‘பன்’ ஆக்கிப், பிறகு இரட்டித்துப் ‘பன்னி’ஆகிக்கொள்கிறது ;உச்சரிப்பு எளிமையாகிறது !

‘பன்னிரண்டு’ ஆனதன் இரகசியம் இதுவே !
***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

Re: தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(462)

Post by அசுரன் on Sun Oct 06, 2013 10:09 am

பன்னிரண்டின் ரகசியம் விளக்கிய விதம் அருமை ஐயா  
avatar
அசுரன்
நிர்வாகக் குழுவினர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 11641
மதிப்பீடுகள் : 2861

View user profile

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (139)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Oct 06, 2013 7:34 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (139)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

‘பத்து’ என்ற வன்றொடர்க் குற்றியலுகரச் சொல்லின் புணர்ச்சிகளைப் பார்த்துவருகிறோம் !

‘ஆயிரம்’ என்ற சொல்லோடு ‘பத்து’ப்  புணரும்போது கீழ்வருமாறு புணரும் என்பது தொல்காப்பியம் ! :-

பத்து + ஆயிரம் = பதினாயிரம் (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இதற்குத் தொல்காப்பிய நூற்பா :-
“ஆயிரம் வரினு மாயிய றிரியாது” !  (குற்றியலு. 30)

‘ஆயியல்’ – குற்றியலு. 27இல் ( ‘ஒன்று முதலா…’) கூறியபடி ‘இன்’ சாரியை பெறுதல் ,
‘திரியாது’ – குறையாது முடியும் !
இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகள் :-
பத்து + ஆயிரம் = பத்தாயிரம் √(அல்வழிப் புணர்ச்சி) (தற்காலப் புணர்ச்சி)
பத்து + ஆயிரம் = பதினாயிரம் √(அல்வழிப் புணர்ச்சி) (தொல்காப்பியப் புணர்ச்சி)

‘பதினாயிரம்’ என்று சொல்லும்போது ஒரு குழப்பம் ஏற்படுகிறது ! பத்தாயிரமா ? பதினான்காயிரமா? இக் குழப்பத்தைத் தீர்க்கத்தான் , ‘பத்தாயிரம்’ !
மொழிக் குழப்பத்தை நீக்கக் காலந்தோறும் மொழியானது தன்னைத் தகுதியாக்கிக் கொள்கிறது ! இஃது ஒரு மொழியியல் அடிப்படைத் தத்துவம் (Basic Linguistic Principle)!

அடுத்துப் ‘பத்து’என்பதோடு , நிறைப் (எடை) பெயரும், அளவுப் (முகத்தலளவு)பெயரும் புணரும் முறையைக் கூறுகிறார் ! :-

“நிறையு மளவும் வரூஉங் காலையும்
குறையா தாகு மின்னென் சாரியை” ! (குற்றியலு . 31)

இதன்படி –
நிறைப் பெயர்கள்
பத்து + கழஞ்சு = பதின் கழஞ்சு (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + தொடி = பதின் தொடி (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + பலம் = பதின் பலம் (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

அளவுப் பெயர்கள்
பத்து + கலம் = பதின் கலம் (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து +சாடி = பதின் சாடி (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + தூதை = பதின் தூதை (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + பானை = பதின் பானை (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + நாழி = பதின் நாழி (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + மண்டை = பதின் மண்டை (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + வட்டி = பதின் வட்டி (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + அகல் = பதினகல் (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + உழக்கு = பதினுழக்கு (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இவற்றின்பின் , இளம்பூரணர்   ஒரு கூடுதல் இலக்கணம் கூறுகிறார் ! –   “பத்து என்பதன் முன்னர்ப் பொருட் பெயர்க்கு முடிபும் கொள்க ” எனக் கூறிவிட்டுச் சில எடுத்துக் காட்டுகளைத் தருகிறார் ! அவற்றை வருமாறு காட்டலாம் –
பத்து + திங்கள் = பதின் றிங்கள் (இன் -சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + முழம் = பதிற்று முழம் (இன் -சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + வேலி = பதிற்று வேலி (இன் -சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + இதழ் = பதிற் றிதழ் (இன் -சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

1 வேலி = 6. 74 ஏக்கர்
1 ஏக்கர் = 43,560 சதுர அடி .


‘பத்து ’ என்பதை நிலை மொழியாக நிறுத்திக்கொண்டு , பிற சொற்களும் , எண்ணுப் பெயர்களும் வந்து புணர்ந்தால் எப்படிப் புணரும் என்று இதுவரை பேசினார் தொல்காப்பியர் !
அடுத்துப் ‘பத்து’ எனும் சொல்லை வருமொழியாக்கிப் பிறகு என்ணுப் பெயர்களை நிலைமொழியாக்கிப் பார்க்கிறார் தொல்காப்பியர் ! –

“ஒன்றுமுத லொன்பா னிறுதி முன்னர்
நின்ற பத்த னொற்றுக்கெட வாய்தம்
வந்திடை நிலையு மியற்கைத் தென்ப
கூறிய வியற்கைக் குற்றிய லுகரம்
ஆற னிறுதி யல்வழி யான ” (குற்றியலு . 32)

‘ஒன்றுமுத லொன்பா னிறுதி முன்னர்’ – ‘ஒன்று’ முதல் ‘ஒன்பது’ வரை நிலை மொழிகள் ! இவற்றின் முன் ,
‘நின்ற பத்தன் ஒற்றுக் கெட’ – ‘பத்து’ வரும்போது , இதன் ‘த்’ கெட ,
‘ஆய்தம் வந்து இடை நிலையும் இயற்கைத்து என்ப’  - அவ்விடத்து  ‘ஃ’ வரும் என்பார்கள் ;
‘கூறிய இயற்கைக் குற்றிய லுகரம் ஆறன் இறுதி அல்வழி யான’ -  நிலை மொழி ஈற்று உகரம் , அது ஏறிய மெய்யோடு (  ‘ஒன்று’ என்பதன் ‘று’ , ‘ இரண்டு’ என்பதன் ‘டு’ முதலியன) கெடும், ‘ஆறு’ என்ற சொல் தவிர !
இதன்படி ,
ஒன்று + பத்து = ஒரு பஃது  ( ‘த்’ கெட்டது ; ஃ - தோன்றியது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + பத்து = இரு பஃது  ( ‘த்’ கெட்டது ; ஃ - தோன்றியது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மேல் விளக்கத்தில் , ‘ஒன்று’ → ‘ ஒரு’ ஆவதற்கு விதி கூறப்படவில்லையே ?
‘இரண்டு’ → ‘இரு’ ஆவதற்கு விதி கூறப்பட வில்லையே ?


நாம் கேட்போம் என்று தெரிந்துதான் , முன் நூற்பா எழுதிய கையோடு , நம் வினாக்களுக்கு விடையையும் எழுதியுள்ளார் தொல்காப்பியர் ! :-

“முதலீ ரெண்ணி னொற்று ரகரமாகும்
உகரம் வருத லாவயி னான ”  (குற்றியலு. 33)

‘முதல் ஈரெண்ணின்’ – ‘ஒன்று’ , ‘இரண்டு’ ஆகிய எண்களின் ,
‘ஒற்று ரகரம் ஆகும்’ -  ‘ன்’ →   ‘ர்’ ஆகும் ; ‘ண்’ → ‘ர்’ ஆகும்;
‘உகரம் வருதல் ஆவயி னான’ – அந்த ‘ர்’ உடன் ‘உ’ சேர்ந்து , ‘ரு’ ஆகும் !

அஃதாவது –
ஒன்று  →  ஒன் ( ‘று’ கெட்டது ; விதி- குற்றியலு . 32)
ஒன்  →  ஒர் (  ‘ன்’→‘ர்’ ஆனது ; விதி- குற்றியலு . 33)
ஒர் + உ  → ஒரு  (  ர் + உ = ரு , ஆனது ; விதி- குற்றியலு . 33)


மேல் நூற்பாக்களில் ,
‘இரண்டு’ → ‘இரண் ’( விதி – குற்றியலு. 32)
‘இரண்’ → ‘இரர் ’( விதி – குற்றியலு. 33)
‘இரர்’ → ‘இரரு ’( விதி – குற்றியலு. 33) !

ஆக , ‘இரண்டு’  →  ‘இரரு’ ஆனதற்கு விதிகள் பார்த்துவிட்டோம் !

‘இரரு’ → ‘இரு’ ஆனதற்கு விதி ?
“அவசரப் படாதீர்கள் ! இதோ வந்துவிட்டேன் !” – என்பவர் தொல்காப்பியர் ! –

“இடைநிலை  ரகர  மிரண்டெ  னெண்ணிற்கும்
நடைமருங்  கின்றே  பொருள்வயி  னான”  (குற்றியலு. 34)
‘இடை நிலை ரகரம்’ -  ஏற்கனவே , ‘இரண்டு’ என்ற சொல் ‘இரரு’ வரை வந்துள்ளதல்லவா? அதன் ‘ர்’ ,
‘நடை மருங்கின்றே’ – நடக்கும் இடமிலாது கெடும் ! ‘ர்’ கெட்டு , ‘இரு’ ஆகும் !


மேலே , ‘ஒரு பஃது’ , ‘இரு பஃது’ வந்த வழியைத்தானே பார்த்தோம் ? ‘முப்பஃது’ , ‘நாற்பஃது’ முதலியன எப்படி வரும் ?
அவற்றுக்குத் தனித்தனி நூற்பாக்கள் ஓதியுள்ளார் தொல்காப்பியர் ! அவற்றைப் பின்னர் காண இருக்கிறோம் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

Re: தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(462)

Post by Aathira on Sun Oct 06, 2013 7:43 pm

எண்ணுப் பெயர் புணர்ச்சி அருமையாக விளக்கம் பெற்றுள்ளது. இது ஈகரைக்கு ஒரு வெகுமதி ஐயா. மிக்க நனறி


[You must be registered and logged in to see this image.][You must be registered and logged in to see this image.][You must be registered and logged in to see this image.][You must be registered and logged in to see this image.][You must be registered and logged in to see this image.][You must be registered and logged in to see this image.][You must be registered and logged in to see this image.][You must be registered and logged in to see this image.]
avatar
Aathira
தலைமை நடத்துனர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 14380
மதிப்பீடுகள் : 1878

View user profile http://www.tamilnimidangal.blogspot.

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (140)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Tue Oct 08, 2013 9:54 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (140)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

எண்ணுப் பெயர்களுடன் (Count nouns) ‘பத்து’ எனும் சொல் வந்து புணர்வதைப் பார்த்துவருகிறோம் !

இப்போது , ‘மூன்று’ , ‘அறு’ ஆகிய எண்ணுப் பெயர்களை நிலை மொழியாக நிறுத்திக் கொள்கிறார் தொல்காப்பியர் ! வருமொழியாகப்  ‘பத்து’ என்பதை வரவிடுக்கிறார் அவர் ! விளைவு ? :-
 “மூன்று  மாறு  நெடுமுதல்  குறுகும்
 மூன்ற  னொற்றே பகார மாகும் !”   (குற்றியலு . 35)

‘மூன்றும் ஆறும்’ – ‘மூன்று’ , ‘ஆறு’ ஆகிய இரு சொற்களும் ,

‘நெடுமுதல் குறுகும்’ – மூ → மு,  ஆகும் ; ஆ  → அ , ஆகும் !

‘மூன்றன் ஒற்றே’ -  ‘மூன்று’ என்பதன் நடுவே உள்ள ‘ன்’ ,

‘பகார மாகும்’ -  ன் → ப் , ஆகும் !

                 அஃதாவது –

மூன்று + பத்து = முப்பஃது  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஆறு + பத்து = அறுபஃது  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

அது சரி !  ‘பத்து’ →  ‘பஃது’ ஆவது பற்றி இந்த நூற்பவில் இல்லையே ?

இல்லைதான் ! ஆனால் இதனை முன்பே (குற்றியலு. 35) கூறிவிட்டாரே ! “நின்ற பத்தன் ஒற்றுக் கெட ஆய்தம் வந்திடை நிலையும்”  என அங்கு சொல்லிவிட்டார் ! அதை நாமும் விளக்கமாகப் பார்த்துவிட்டோம் !

இப்போது , ‘நான்கு’ :-

“நான்க  னொற்றே  றகார மாகும்”  (குற்றியலு . 36 )

  ‘நான்கன் ஒற்றே’ – ‘நான்கு’ என்பதிலுள்ள  ‘ன்’ ,
‘றகார மாகும்’ -    ன்  →  ற்  ,  ஆகும் !

இதன்படி –

நான்கு +  பத்து =  நாற்பஃது  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இனி , ‘ஐந்து’ :-

“ஐந்த  னொற்றே  மகாரம்  ஆகும்”  (குற்றியலு . 37)

‘ஐந்தன் ஒற்றே’ – ‘ஐந்து’ என்ற சொல்லின்  மெய்யாகிய ‘ந்’ ,

‘மகாரம் ஆகும்’ – ந்  →  ம் , ஆகும் !

            அஃதாவது –    
ஐந்து + பத்து = ஐம்பஃது (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

அடுத்த நூற்பா :-

“எட்டன்  ஒற்றே  ணகாரம் ஆகும்”  (குற்றியலு .38 )

’எட்டன் ஒற்றே’ -  ‘எட்டு’ என்பதன் மெய் , ‘ட்’ ,

‘ணகாரம்  ஆகும்’ -  ட்  →  ண் , ஆகும் !

         அஃதாவது -  
எட்டு  +  பத்து =  எண்பது  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

‘மூன்று’ முதல் ‘எட்டு’ வரை பார்த்தோமே , அவற்றின் இடையில் வந்த எழுத்துகளின் மாற்றத்திற்குத்தானே விதிகள் பார்த்தோம் ? ஈற்று எழுத்துகள் - ‘று’ , ‘கு’ , ‘து’ முதலியன  - என்னவாயின?

று, கு , து – முதலிய ஈற்றுக்  குற்றியலுகரச் சொற்கள் எல்லாம் கெடும் என்று முன்பே (குற்றியலு 32) கூறிவிட்டார் ! அதனால் , ஒவ்வொரு நூற்பாவிலும் அதனைக் கூறிக்கொண்டிருக்க வேண்டாம் என்று தொல்காப்பியர் விட்டுவிட்டார் !

மேலே வந்த எண்ணுப் பெயர்களில் ‘ஏழு’ பற்றிக் கூறப்படவில்லையே ?

அப்படிக் கேளுங்கள் !
‘ஏழு’ என்பதன் ஈற்று உகரம் , குற்றியலுகரம் அல்ல ! எனவேதான் , குற்றியலுகரப் புணரியலில் இந்த எண் பற்றிக் கூறவில்லை !

‘ஒன்று + பத்து =  ஒரு பஃது’ என்பதற்கான தொல்காப்பிய விதியைப் பார்த்தோம்   (குற்றியலு. 32) !

இதனோடு சற்று விளையாடுவோம் வருகிறீர்களா ?

தொல்காப்பியர் , புணர்ச்சியில், ‘இன்ன எழுத்து இந்த எழுத்தாக மாறும் ’ என்று அதனதன் மாற்றத்தை எழுத்துவிடாமல் கூறியுள்ளார் !
ஆனால் , ஏன் அப்படி மாறுகிறது என்ற இடத்திற்கு அவர் போகவில்லை !

இந்த இடத்தில்தான் நுழைந்தார்கள் மொழியியலாளர்கள் (Linguists)! அஃது ஒரு தனி வழி !

ஆனால் , நாம் , தமிழுக்கே உரிய வழியில் செல்லலாம் !

அஃது என்ன தமிழுக்கே உரிய வழி ?

அதுதான் வேர்ச்சொல்  (Root word)வழி !

‘ஒன்று’ என்பது , ‘பத்து’ எனும் எண்ணுடன்  புணரும்போது , சட்டென்று ‘ஒரு’ ஆவதில் ‘ஒ’ மட்டும் மாறாமல் கட்டை கட்டையாக நிற்பதைக் கவனியுங்கள் !

அதுதான் வேர் !

‘ஒ’ என்ற தமிழ் வேருக்கு ஒன்று , ஒருமை , தனி என்றெல்லாம் பொருண்மைகள் உண்டு !
‘ஒற்றை மாடு’
‘ஒண்டிக் கட்டை’
‘ஒருத்தி’  -  இப்படிப் பல சொற்களை ஆயும்போது இந்த உண்மை புலனாகும் !

‘தமிழர்களுக்குத் தமிழ்ச் சொற்களே வழிகாட்டும் ’என்பது இலக்கண உண்மை மட்டுமல்ல ; வாழ்க்கைத்  தத்துவமும் ஆகும் !  

தமிழில் எடுத்த எடுப்பிலேயே  ‘ஒருபஃது’ வந்திருக்காது !  ‘ஒரு பத்து’ என்பதுதான் வந்திருக்கும் !

இந்த ‘ஒருபத்து’ என்பதை மீண்டும் மீண்டும் சொல்லிப் பாருங்கள் ! ‘த்’ ஆனது மெலிந்து ஒலிக்க நம்முள் ஓர் உந்துதல் இயல்பாக ஏற்படும் !  அந்த இடத்தில் ‘த்’ஐ  அனுசரித்து ஒலிக்கக் கூடிய  ஒரு சார்பெழுத்தான  ‘ஃ’ வந்து உட்கார்ந்துகொண்டது !
பத்து →  பஃது ஆன இரகசியம் இதுதான் !

‘பல் + துளி = பஃறுளி’ ஆனதை இங்கு ஒப்பிட்டால் நம் ஆய்வு சரிதான் என்பது விளங்கும் !

நாளடைவில்  ‘ஒருபஃது ’ என்று உச்சரிக்க உச்சரிக்க , அச் சார்பெழுத்தும் சற்று இடர்ப்பாடாக இருக்கவே , ‘ஒரு பஃது’ →  ‘ஒருபது’ ஆனது ! ‘இருபது’ , ‘முப்பது’ என்பனவெல்லாம் இப்படி ஆனவையே !

வேர்ச்சொல் அடிப்படையிலும் , ஒலிப்பு முறையிலும் இப்படி ஆய்வதே தமிழ் வரலாற்றிலக்கணத்தை  (Historical Grammar of Tamil) நமக்குச் சரியாகக் காட்டும் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (141)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Thu Oct 10, 2013 10:49 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (141)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

‘தொண்ணூறு’ என்ற  எண்ணுப் பெயர்ச் சொல் எப்படி வந்தது ? இதற்குத் தொல்காப்பிய விதி யாது ?

இதோ ! :-

“ஒன்பா  னொகரமிசைத் தகர மொற்றும்
முந்தை யொற்றே ணகார மிரட்டும்
பத்தென் கிளவி யாய்த பகரங் கெட
நிற்றல் வேண்டு மூகாரக் கிளவி
ஒற்றிய தகரம்  றகார மாகும் ! ”     (குற்றியலு . 39)

‘ஒன்பான் ஒகரமிசை’ -  ‘ஒன்பது’ நிலை மொழி ; அதிலுள்ள  ‘ஒ’ என்ற எழுத்துடன் ,

‘தகரம்  ஒற்றும்’ -  ‘த்’ சேரும் ; சேர்ந்து , ‘தொ’ ஆகும் !

‘முந்தை ஒற்று’ – ‘ஒ’வுக்கு முன்னுள்ள (வலப் புறம்) மெய்யான ‘ன்’ ,

‘ணகாரம் இரட்டும்’ – ‘ன்’ ,  ‘ண்ண்’ ஆகும் !

‘பத்து என் கிளவி’  -  ‘பத்து’ என்னும் சொல்,

‘பகரம் ஆய்தம் கெட’ -   ‘பஃது’ என்பதிலுள்ள  ‘பஃ’ கெட !

‘ நிற்றல் வேண்டும் ஊகாரக் கிளவி’ – ‘ஊ’ வரவேண்டும் ; வந்தால் , ‘ண்ண்’ என்பதோடு சேர்ந்து, ‘ண்ணூ’ ஆகும் !

‘ ஒற்றிய தகரம்’ -  ‘பஃது’ என்பதிலிருந்த ‘து’வின் ‘த்’ ,

‘றகாரம் ஆகும்’ -  ‘த்’ ,  ‘ற்’ ஆகும் ; ஆகவே , ‘து’விலிருந்த  ‘உ’ சேர்ந்து ‘று’ ஆகும் !

இவ்வுரையைக் கீழ் வருமாறு காட்டலாம் ! :-

ஒன்பது + பத்து   →  ‘ஒ’வுடன்  ‘த்’ சேர்ந்து   →  தொன்பது + பத்து →  ‘ன்’ , ‘ண்ண்’ ஆன பின் →  தொண்ண்பது + பத்து →  ‘பத்து’ ,  ‘பஃது’ ஆனபின் →  தொண்ண்பது + பஃது → ‘பஃது’வின் ‘பஃ’ கெட்ட பின் → தொண்ண்பது + து → ஊகாரம் நின்ற பின் →  தொண்ணூ + து →  ‘து’வின் ‘த்’ , ‘ற்’ ஆனபின் →  தொண்ணூ + று = தொண்ணூறு !
 
  ஒழுங்காக வந்த புணர்ச்சி இரண்டு இடங்களில் தாவி உள்ளது !

‘பத்து’ , ‘பஃது’ ஆகியுள்ளது ! – ஒரு தாவல் !

‘ஒன்பது’ என்பதிலுள்ள ‘பது’ திடீரென்று காணாமல் போயுள்ளது ! – இன்னொரு தாவல் !

இதற்கு இளம்பூரணர் விடை கூறுகிறார் !

அவர் கூற்றின்படி , ‘பத்து’ , ‘பஃது’ ஆனதும் , ‘து’ கெட்டதும்  குற்றியலு.நூ 32இன்படி ஆகும் ! (இதனை முன்பே பார்த்துள்ளோம் !) ; மீதி இருப்பது ‘பது’விலுள்ள ‘ப’ மட்டுமே !  ‘ ஒன்பதும் பத்தும் புணரும்போது , பத்து , பஃது ஆகும் என்று ஒவ்வொரு படியாகத் தொல்காப்பியர் விளக்காததால் , இந்தப் ‘ப’வும் கெட்டதாக நாம் பொருள் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்’ என்பது இளம்பூரணர் கருத்து !

ஆக , ஒன்பது + பத்து = தொண்ணூறு (அல்வழிப் புணர்ச்சி) !

இந்தப் புணர்ச்சியை மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் குழப்பம் வருவது இயற்கையே !

இதற்குப் பின்னால் ஒரு வரலாறு இருக்கிறது !

‘ஒன்பது’ – எப்படி வந்தது ?

ஒன்பது -  பத்தில் ஒன்று குறை !

ஒன் – பது ; ‘பது’வில் (பத்தில்)  ஒன்று குறை !  =  9

இதே போன்று –

தொண்ணூறு -  நூறில் பத்துக் குறை !

ஒன் – நூறு ; நூறில் , ஒன்(ஒரு) பத்துக் குறை !

நூறில் ஒரு 10 போக மீதி 90 தானே?

இதுதான் அவ் வரலாறு !

சரிதான் ! ஆனால் , ‘ஒ’ எப்படித் ‘தொ’ ஆகிறது ?

‘ஒ’ முன் ‘த்’ சேரும் என்று தொல்காப்பியர் கூறியதை யாரும் நம்பவில்லை ! ‘தொண்ணூறு’ பற்றி ஆய்ந்த அறிஞர்கள் பலரும் இந்த இடத்தில் தடுமாறியுள்ளனர் !

‘ஒ’ எப்படித் ‘தொ’ஆகும்? அதெல்லாம் தொல்காப்பியர் கூறியது தவறு !  ‘தொண்டு’ என்பதுதான் பகுதியாக இருந்திருத்தல் வேண்டும் என்றெல்லாம் பலர் எழுதியுள்ளனர் !

ஆனால் , தொல்காப்பியர் கூறிய இலக்கணம்தான் சரி !

‘ஒ’ முன் ‘த்’ வந்து ஒட்டுவது தமிழ் இலக்கணத்திற்கு உட்பட்டதே !

இதனை விளக்கலாம் !

‘த்’ முன்னே சேர்ந்து பல  தமிழ்ச் சொற்கள் உருவாகியுள்ளன!

‘தொண்டு கிழம்’ என்கிறோம் ! என்ன தொண்டு ? என்ன தொண்டாற்றினார் அவர் ? ‘ஒண்டு கிழம்’ என்பதே ‘த்’ சேர்ந்து ‘தொண்டு கிழம்’ ஆனது !  ஒண்டு – ஒல்லி .

வட்டிப் பணத்தை அண்டி (சேர்த்து) வசூலிப்பதால் அது ‘அண்டல்’ ; ‘த்’ சேர்ந்து ‘தண்டல்’ ஆனது !

‘கண் அடித்து வீங்கியுள்ளது’ என்பர் ! தடித்து வீங்கியுள்ளதையே அப்படிக் குறிப்பிடுகின்றனர் ! ‘த்’ ஒட்டுவதற்கு முன் ‘அடித்து’ ;  ஒட்டிய பின் ‘தடித்து’ ! இரண்டும் வழக்கில் உள்ளதைப் பார்த்தீர்களா?

‘ஒற்று’ என்பதன் முன் ‘த்’ சேர்ந்து ‘தொற்று’ ஆனது ! ‘ஒற்று நோய்தான்’ , ‘தொற்று நோய்’ ஆயிற்று !

இப்படி ஆய்ந்தால் தமிழ்ச் சொற்கள் பல ‘த்’தை முன்னொற்றகப் பெற்றுள்ளமை புலனாகும் !

ஆகவே ‘ஒன்பது’ என்பதன் முன் ‘த்’ ஒட்டியதாகத் தொல்காப்பியர் எழுதியது தவறல்ல !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (142)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sat Oct 12, 2013 3:20 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (142)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33


மக்கள் பொருள்களை அளந்து வாங்குவதும் , நிறுத்து வாங்குவதும் அன்றாடம் செய்யக் கூடியவை !

அளவு , நிறை வரலாற்றில் , உலகளவில் தமிழர்கள் முன்னோடிகள் !

எனவேதான் , தொல்காப்பியர் , அளவுப் பெயர்ச் சொற்களையும், நிறைப் பெயர்ச் சொற்களையும்,  வெவ்வேறு  சொற்களுடன் புணர்த்திக் காட்டிய வண்ணம் உள்ளார் !

இப்போது , ‘ஒன்று’ முதல் ‘ஒன்பது’ வரை உள்ள எண்ணுப் பெயர்ச்சொற்களுடன் , அளவுச் சொற்களையும் , நிறைச் சொற்களையும் புணர்த்துவதற்கான விதி கூறுகிறார் ! :-

“அளந்தறி கிளவியும் நிறையென் கிளவியும்
கிளந்த வியல தோன்றும் காலை ”   (குற்றியலு . 40)

‘அளந்தறி கிளவியும்’ -  முகத்தல் அளவைப் பெயர்ச் சொற்களும் ,
 ‘நிறையென் கிளவியும்’ -  நிறுத்தல்  அளவைப் பெயர்ச் சொற்களும் ,
‘கிளந்த இயல’ -  குற்றியலு . நூ. 32 இல் கூறிய முறைப்படி ,
‘தோன்றும் காலை’ -  புணர்ச்சி நடக்கும் !

குற்றியலு. நூ. 32ஐ  முன்பே படித்துள்ளோம் !

அதில் , ‘ஒன்று’ →  ‘ஒரு’ ஆவதும், ‘இரண்டு’ → ‘இரு’ ஆவதும் கூறப்பட்டுள்ளது !

அதே அடிப்படையில் , வல்லின எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட அளவு ,நிறைச் சொற்களும் , இடையின எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட  அளவு, நிறைச் சொற்களும் , மெல்லின எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட அளவு, நிறைச் சொற்களும் , ‘ஒன்று’ மற்றும் ‘இரண்டு’ என்பவற்றோடு புணரும் முறை :-

                 அளவுப் பெயர்
------------------
ஒன்று + கலம் = ஒரு கலம்  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + சாடி = ஒரு சாடி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + தூதை = ஒரு தூதை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + பானை = ஒரு பானை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + வட்டி = ஒரு வட்டி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + நாழி = ஒரு நாழி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + மண்டை = ஒரு மண்டை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

                        நிறைப் பெயர்
         ------------------
ஒன்று + கழஞ்சு = ஒரு கழஞ்சு  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + தொடி = ஒரு தொடி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + பலம் = ஒரு பலம்  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

                 அளவுப் பெயர்
------------------
இரண்டு + கலம் = இரு கலம்  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + சாடி = இரு சாடி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + தூதை = இரு தூதை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + பானை = இரு பானை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + வட்டி = இரு வட்டி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + நாழி = இரு நாழி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + மண்டை = இரு மண்டை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நிறைப் பெயர்
         ------------------
இரண்டு + கழஞ்சு =இரு கழஞ்சு  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + தொடி = இரு தொடி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + பலம் = இரு பலம்  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இளம்பூரணர் இங்குக் கூடுதல் இலக்கணம் தருகிறார் !  அவர் தந்தபடி –

ஒன்று + ஒன்று  = ஓரொன்று  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + இரண்டு  = ஓரிரண்டு  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இரண்டு + ஒன்று  = ஈரொன்று  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + இரண்டு  = ஈரிரண்டு  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒன்று + முந்திரிகை  = ஒரு முந்திரிகை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + முந்திரிகை  = இரு முந்திரிகை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒன்று + அரைக்கால்  = ஓரரைக்கால் (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + அரைக்கால்  = ஈரரைக்கால் (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒன்று + கால்  = ஒரு கால் (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + கால்  = இரு கால் (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒன்று + அரை  = ஓரரை (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + அரை  = ஈரரை (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒன்று + முக்கால்  = ஒரு முக்கால் (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + முக்கால்  = இரு முக்கால் (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
1 பலம் = 35 கிராம்
1 கலம் -  64½  லிட்டர்
அரைக்கால் =  1/8
முந்திரி =  1/320
மேலைப் புணர்ச்சிகளில் சிலவற்றை ஆயலாம் !

ஒன்று + ஒன்று  =  ஓரொன்று √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  (பழைய புணர்ச்சி)
ஒன்று + ஒன்று  =  ஒவ்வொன்று √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  (புதிய புணர்ச்சி)

இரண்டுக்கும் பொருள் ஒன்றுதான் !

ஒரு + கால்  =  ஒரு கால் √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  (¼ பங்கு)
ஒரு + கால்  =  ஒருக் கால் ×

ஒருக் கால்  =  ஒருவேளை (Perhaps)

‘ஒருக்கால்’ , ‘ஒருவேளை’ ஆகியன வினை அடைகளாகக் (Adverbs) கீழ்வரும் தொடர்களில் நிற்கின்றன ! :-
‘ஒருக்கால் உன் மனைவி சண்டை பிடிச்சா?’
‘ஒருவேளை மணமகள் தாலி கட்ட மறுத்துவிட்டால் ?’  

(3) ஒன்று + அரை =  ஒன்றரை √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  ( 1 +  ½)
ஒன்று +  அரை =  ஓரரை √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  (½ பங்கு)

தமிழ்ப் புணர்ச்சிகள் தொடத் தொட இன்பம்தான் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (143)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sat Oct 12, 2013 9:04 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (143)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

முன் கட்டுரையில் ,
‘ஒன்று  + கலம் = ஒரு கலம்’ என்பதற்கான தொல்காப்பிய விதியைப் பார்த்தோம் !

அப்படியானால் ,
‘மூன்று + கலம் = மூன்று கலம்’ என எழுதலாமா?

‘கூடாது !’ என்று நம் கையைப் பிடிக்கிறார் தொல்காப்பியர் ! :-

“மூன்ற னொற்றே வந்த தொக்கும்”  (குற்றியலு . 41)

‘மூன்றன்  ஒற்றே’ -  ‘மூன்று’ என்ற சொல்லின் நடுவே நிற்கும் ‘ன்’,

‘வந்தது’ – ‘மூன்று’  என்பதோடு ‘கலம்’ என்ற சொல் வந்து புணருமானால் , அதன் முதல் எழுத்தாகிய ‘க்’ ,

‘ஒக்கும்’  -  ‘ன்’ →‘க்’  ஆகும் !

இதற்கு , இளம்பூரணர் காட்டுகளை வருமாறு பிரித்துத் தரலாம் !

மூன்று +  கலம் =  முக் கலம் (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ன்’ → ‘க்’)
மூன்று +  சாடி =  முச் சாடி (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ன்’ → ‘ச்’)
மூன்று +  தூதை =  முத் தூதை (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ன்’ → ‘த்’)
மூன்று +  பானை =  முப் பானை (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ன்’ → ‘ப்’)
மூன்று +  கழஞ்சு =  முக் கழஞ்சு (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ன்’ → ‘ஞ்’)
மூன்று +  தொடி =  முத் தொடி (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ன்’ → ‘த்’)
மூன்று +  பலம் =  முப் பலம் (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ன்’ → ‘ப்’)

அது சரி ! மூ →  மு  ஆனதற்கு மேல் நூற்பாவில் விதி இல்லையே?

அதற்கு விதியைக் குற்றியலு. 35 இல் கூறிவிட்டார் ; நாமும் பார்த்தோம் !

அதில் (35) , “மூன்றும்  ஆறும் நெடுமுதல் குறுகும்”  என்றதை நினைத்துக்கொள்க !

‘மூன்று’ போலவே , ‘ஐந்து’ என்பதன் ‘ந்’ ஆனது முதல் எழுத்தை அனுசரித்து  மாறிக்கொள்கிறது என்கிறது அடுத்த நூற்பா !

“ஐந்தன் ஒற்றே  மெல்லெழுத் தாகும்” (குற்றியலு. 42)

‘ஐந்தன் ஒற்றே’ – ‘ஐந்து’ என்பதன் ‘ந்’ ,

‘மெல்லெழுத்து ஆகும்’ -  ‘கலம்’ என்பது வருமொழியாயின் , ‘ற்’  →  ‘ங்’ ஆகும் !

இதற்கான இளம்பூரணர் எடுத்துக்காட்டுகளை வருமாறு பிரித்துப் பார்க்கலாம் ! : -

ஐந்து + கலம் =  ஐங் கலம் (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ந்’ → ‘ங்’)
ஐந்து + சாடி =  ஐஞ் சாடி (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ந்’ → ‘ஞ்’)
ஐந்து + தூதை =  ஐந் தூதை (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ந்’ , மாறாது)
ஐந்து + பானை =  ஐம் பானை (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ந்’ → ‘ம்)
ஐந்து + கழஞ்சு =  ஐங் கழஞ்சு (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ந்’ → ‘ங்’)
ஐந்து + தொடி =  ஐந் தொடி (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ந்’, மாறாது)
ஐந்து + பலம் =  ஐம் பலம் (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ந்’ → ‘ம்’)

மேல் ‘மூன்று’ , ‘ஐந்து’ ஆகியவற்றின் புணர்ச்சி விதிகளைப் பார்த்தோமல்லவா?

அதற்கான எடுத்துக்காட்டுகளை உற்றுப் பாருங்கள் ! க,  ச, த , ப – நான்கு எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட அளவு , நிறைப் பெயர்கள் மட்டுமே  வந்து புணர்ந்துள்ளன !

மீதி எழுத்துகள் ?

மீதி எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட சொற்களுடன் புணரும்போது இந்த விதிகள் பொருந்தா ! இதற்குத்தான் எல்லை கட்டுகிறார் தொல்காப்பியர் ! :-

“க ச த ப   முதன்மொழி வரூஉங் காலை” (குற்றியலு . 43)  

இவண் , இளம்பூரணர் , “மேல் மாட்டேற்றானே , அறுகலம் , - சாடி,- தூதை , -      பானை எனவும் , அறுகழஞ்சு , - தொடி ,- பலம் எனவும் வரும்”என்று குறிப்பு எழுதுகிறார் !

மாட்டேறு’ பற்றி முன்பே விளக்கப்பட்டுள்ளது ! அஃதாவது- முன் வந்த ஒன்றோடு தொடர்புபடுத்திப் பார்த்தல் !

இங்கு இளம்பூரணர் குற்றியலு .35இல் , ‘மூன்று மாறும் நெடுமுதல் குறுகும்’ என்ற தொல்காப்பிய விதியோடு பொருத்தித்தான் ‘அறு கலம்’ முதலியன வரும் என்கிறார் !

இளம்பூரணரின் எடுத்துக்காட்டுகள் ! :-
                  அளவுப் பெயர்
----------------

ஆறு + கலம் = அறு கலம் (அல்வழிப் புணர்சி) (ஆ →அ)
ஆறு + சாடி = அறு சாடி (அல்வழிப் புணர்சி) (ஆ →அ)
ஆறு + தூதை = அறு தூதை (அல்வழிப் புணர்சி) (ஆ →அ)
ஆறு + பானை = அறு பானை (அல்வழிப் புணர்சி) (ஆ →அ)

                    நிறைப் பெயர்
----------------
ஆறு + கழஞ்சு = அறு கழஞ்சு (அல்வழிப் புணர்சி) (ஆ →அ)
ஆறு + தொடி = அறு தொடி (அல்வழிப் புணர்சி) (ஆ →அ)
ஆறு + பலம் = அறு கலம் (அல்வழிப் புணர்சி) (ஆ →அ)

இப் புணர்ச்சி  இலக்கணம் இன்றியமையாதது !

 இதன்படி –

‘ விளையாட்டு அறுநாட்கள் நடக்கும்’ ×  
‘ விளையாட்டு ஆறுநாட்கள் நடக்கும்’ √

‘ அறு வீடுகள் வாடகைக்கு உள்ளன’ ×  
‘ ஆறு வீடுகள் வாடகைக்கு உள்ளன’ √

‘அறுமரம் வெட்டினான்’ ×
  ‘ஆறுமரம் வெட்டினான்’ √

மேலே பார்த்த இருவகைப் புணர்ச்சிகள் குழப்பம் தருவதாகவே உள்ளது ! இடையின , மெல்லின எழுத்துகளுக்கு ஒருவகையாகவும் , வல்லின எழுத்துகளுக்கு வேறுவகையாகவும் இருந்தால் குழப்பம் வரத்தான் செய்யும் !

இக் குழப்பத்தை நீக்கத்தான் தொல்காப்பியர் காலத் தமிழை நெகிழ்த்து இன்று க , ச , த , ப – எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட சொற்கள் வந்தாலும் ‘ஆறு’ என்ற பகுதி வரலாம் என
இயல்பாகவே ஒரு மாற்றம் கொண்டுள்ளது !


 ஆகவே –

‘பிடிபட்ட  அறுகட்டி தங்கத்தையும் ’ √
‘பிடிபட்ட  ஆறுகட்டி தங்கத்தையும் ’ √

‘அவள்  அறுசட்டி கொணர்ந்தாள்’ √
‘அவள்  ஆறுசட்டி கொணர்ந்தாள்’ √

‘மேசையில்  அறுதட்டு  வைத்தாள்’ √
‘மேசையில்  ஆறுதட்டு  வைத்தாள்’ √

‘குயவனின் அறுபானைக்கு நல்ல விலை’ √
‘குயவனின் ஆறுபானைக்கு நல்ல விலை’ √

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (144)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Oct 13, 2013 7:21 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (144)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33


குற்றியலுகரச் சொற்களின் வெவ்வேறு புணர்ச்சி இன்பத்தில் திளைத்து வருகிறோம் !

நமது அடுத்த நூற்பா ! :-

“நமவ  வென்னு மூன்றொடு சிவணி
அகரம் வரினு மெட்டன்மு னியல்பே”   (குற்றியலு . 44)

‘ந ம வ என்னும் மூன்றொடு சிவணி’ -  ந , ம , வ -  ஆகிய மூன்று எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட சொற்களும் ,
‘அகரம் வரினும்’ -  ‘அ’வை  முதலாகக் கொண்ட சொற்களும் ,
‘எட்டன்முன் இயல்பே’  -   ‘எட்டு’ என்ற சொல்லோடு புணர்ந்தால் , இயல்புப் புணர்ச்சி ஆகும் !

இதற்கு முன் (குற்றியலு 43) ‘மூன்று’ , ‘ஐந்து’ ஆகிய சொற்களுக்குக் , ‘க ச த ப  வரும்போது மட்டும்தான்’  என்று ஓர் எல்லை கட்டினாரல்லவா? அந்த எல்லையைத் தளர்த்துகிறார் இங்கு , ‘எட்டு’ என்ற பகுதிச் சொல்லுக்கு!

இதன்படி –
                          அளவுப் பெயர்கள்
-----------------------  

எட்டு  +  கலம்   =   எண் கலம்  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  
எட்டு  +  சாடி   =   எண் சாடி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
 எட்டு  +  தூதை   =   எண் தூதை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு  +  பானை   =   எண் பானை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  
எட்டு  +  நாழி   =   எண் ணாழி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு  +  மண்டை   =   எண் மண்டை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  
எட்டு  +  வட்டி   =   எண் வட்டி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
 எட்டு  +  அகல்   =   எண் ணகல்  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  
எட்டு  +  உழக்கு   =   எண் ணுழக்கு   (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

                    நிறைப் பெயர்கள்
-----------------------  

எட்டு  +  கழஞ்சு   =   எண் கழஞ்சு  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு  +  தொடி   =   எண்டொடி   (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இளம்பூரணர் இங்கு ‘வேண்டா கூறி வேண்டியது முடித்தல்’ என்ற உத்தியைத் தெரிவிக்கிறார் !

          அஃதாவது , தொகை மரபு நூ . 2இல் (‘ஞ ந ம ய வ … இயல்பாகும்மே’ ) இயல்புப் புணர்ச்சி கூறப்பட்டுவிட்டதால் , இங்கு மீண்டும் கூறவேண்டாம் என்பதால் இச் சூத்திரத்தை (44) ‘வேண்டா கூறல் ’ என்றார் இளம்பூரணர் ! இதனைத் தொட்டுக் காட்டியது , சரசுவதிமகால் நூலகத்தின் உரைக்கொத்து (2009) ஆகும் ! ஆயினும் , அளவு, நிறைப் பெயர்களுக்காக மற்ற எண்களின் புணர்ச்சிகளைக் கூறிவருவதால் ,இங்கு மீண்டும் ‘எட்டு’ தொடர்பான இயல்புப் புணர்ச்சியைக் கூற முற்பட்டார் தொல்காப்பியர் ! இதுவே ‘வேண்டியது முடித்தல்’ !

      அது சரி ! ‘எட்டு’ என்பதுதானே பகுதி ? அஃது எப்படி ‘எண்’ ஆனது ?

    குற்றியலு. நூ . 38ஆல் ஆனது ! அதில் , ‘எட்டன் ஒற்றே ணகாரம் ஆகும்’ என்று கூறினார் ; நாமும் அதை விளக்கமாகப் பார்த்தோம் ! அதனை இங்குக் கொணரவேண்டும் !

மேலே ந ,  ம ,  வ – ஆகிய எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட சொற்களோடு , ‘எட்டு’ என்பதைப் பொருத்திப் பார்த்தாரல்லவா ? இதன்பின் , ந , ம ஆகிய இரண்டு எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட சொற்களோடு , ‘மூன்று’ , ‘ஐந்து’ ஆகிய பெயர்களைப் பொருத்திப் பார்க்கிறார் ! : -

 “ஐந்து  மூன்று  நமவருங் காலை
வந்த தொக்கு  மொற்றிய நிலையே”  (குற்றியலு. 45)

‘ஐந்து மூன்றும்’ -  ‘ஐந்து’ , ‘மூன்று’  ஆகிய இரு சொற்களோடு,
‘ந ம வருங்காலை’  -  ‘ந’ , ‘ம’  ஆகிய இரு எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட சொற்களும் வந்து புணர்ந்தால்,
‘வந்த தொக்கும்  ஒற்றியல் நிலையே’ – வருமொழி முதலில் வந்த எழுத்தின் ஒற்று வடிவம் தோன்றும் !

  இதன்படி –
                            அளவுப் பெயர்
------------------
மூன்று  +  நாழி  =  முந் நாழி (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘நா’வின் ஒற்று ‘ந்’ வந்தது)
மூன்று  +  மண்டை  =  மும் மண்டை (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ம’வின் ஒற்று ‘ம்’ வந்தது)

மூன்றின்  ‘மூ’ என்பது ‘மு’ ஆனதற்கு ,விதி  குற்றியலு நூ. 35ஐக் ( ‘மூன்று மாறு நெடுமுதல் குறுகும்’) கொள்ளலாம் !
ஐந்து  +  நாழி  =  ஐந் நாழி (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘நா’வின் ஒற்று ‘ந்’ வந்தது)
ஐந்து  +  மண்டை  =  ஐம் மண்டை (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ம’வின் ஒற்று ‘ம்’ வந்தது)

இவ்விடத்தில் ‘நான்கு’ என்ற சொல்லை எடுத்துக்கொண்டு அதன் புணர்ச்சி விசித்திரத்தைப் பேசுகிறார் இளம்பூரணர் !

நான்கு  +  நாழி  =  நான்கு நாழி ×
    =  நால்  நாழி ×
   =  நானாழி √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ன்’ கெட்டது ;  வருமொழி ‘நா’ → ‘னா’  ஆனது)

  தொல்காப்பியர் சொன்ன இலக்கணம் ‘மூன்று’ ,ஐந்து’ ஆகிய இரு எண்களுக்கு மட்டுமே ! ஆனால் , இடையே உள்ள ‘நான்கு’ எப்படிப் புணரும் என்ற வினா இயல்பாக எழுகிறது !

  இதற்கு விடையை இளம்பூரணர் கூறவேண்டும் ! ஆனால் அதனைத் தொல்காப்பியத்தோடு பொருத்திக் காட்டவேண்டும் ! என்ன செய்வது ? எப்படிப் பொருத்தினார் இளம்பூரணர் ? –

   “மூன்றும் ஐந்தும் என்னாத முறையன்றிய கூற்றினால் , ‘நானாழி’ என்ற முடிபின்கண் விகாரமாகிய நகரத்தின் முன்னர் வருமொழி நகரத் திரிபும் , அது காரணமாகிய  நகரக் கேடும் கொள்ளப்பட்டன”.

  உரையாசிரியர்களின் உத்தி (Technique) இது!

  எதையும் தன் கருத்தாகக் கூறினால் மற்ற ‘பண்டிதர்கள்’ ஒத்துக்கொள்ள மாட்டார்கள் ! அதனால் எப்படியாவது , தொல்காப்பிய மூலத்தின் கொடுக்கைப் பிடித்துக்கொண்டு கூறத் துடித்துள்ளார் !

  தொல்காப்பியர் ‘மூன்றும் ஐந்தும்’ என்று கூறாது , ‘ஐந்தும் மூன்றும்’ கூறியதை ஒரு முறையற்ற  (வரிசைமுறை இல்லாத) கூற்று என்று இளம்பூரணர் கூறியுள்ளார் ! அப்படிப்பட்ட அந்தச் சிறு சந்தில் நுழைந்தார் இளம்பூரணர் ! ‘நானாழி’யை அச் சந்தில் விளக்கினார் !

 உண்மையில் , ‘ஐந்தும் மூன்றும்’ என்று வரிசைமுறையைச் சிறிது மாற்றித் தொல்காப்பியர் கூறியதற்கு வேறு காரணம் உள்ளது !
என்ன காரணம் ?

   ‘வந்த தொக்கும்’ என்ற அடுத்த அடியைப் பாருங்கள் ! அதன் முதல் சீரில் ‘ந்’ உள்ளதல்லவா? அதற்கு எதுகை தேவைப்பட்டது தொல்காப்பியருக்கு !  அதனால் ‘மூன்று’ என்பதை இரண்டாவதாக எழுதி , ‘ஐந்து’ என்பதை முதலாவதாகப் போட்டு எதுகை பிடித்தார் தொல்காப்பியர் ! இதனைச் சாதகமாக்கிக் கொண்டார் இளம்பூரணர் !

    உரையாசிரியர்களின் உரை உத்திகளுக்கு இந்த இடம் ஒரு சான்று !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (145)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Mon Oct 14, 2013 10:01 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (145)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

‘மூன்று’ – மென்றொடர்க் குற்றியலுகர எண்ணுப் பெயர் !

இது ‘வட்டி’ என்ற சொல்லோடு எப்படிப் புணரும் ? :-

“மூன்ற னொற்றே வகாரம் வரும்வழித்
தோன்றிய வகாரத் துருவா கும்மே”  (குற்றியலு. 45)

‘மூன்றன் ஒற்றே’ -  ‘மூன்று’ என்பதன் ஒற்று – ‘ன்’ ,

‘வகாரம் வரும் வழி’ -  ‘வ்’வை முதலாகக் கொண்ட அளவுப் பெயர் வரும்போது ,

‘தோன்றிய வகாரத்து  உருவா கும்மே’ -  ‘ன்’ , ‘வ்’ ஆகும் !

அஃதாவது –

மூன்று + வட்டி  =  முவ்வட்டி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ன்’ → ‘வ்’  ஆனது)

இதுதான் மிகப் பழைய தமிழ்ப் புணர்ச்சி !

ஆனால் , இளம்பூரணர் வேறு இரு புணர்ச்சிகளைச்  சேர்த்துக்  கூறுகிறார் ! :-

மூன்று  +  வட்டி  =  மூவட்டி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று  +  வட்டி  = முவட்டி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

‘மூ’ என்ற மூக்கொலியும் (Nasal)  , ‘வ’ என்ற  பல்லிதழ் ஒலியும் (Labio dental) சேர்வதுதான் இந்த மூன்றுவகைப் புணர்ச்சிகளுக்கும் காரணம் ! வேறு ஒன்றும் இல்லை !

இதே ‘வட்டி’யுடன் ‘நான்கு’ புணர்ந்தால் ? :-

“நான்க  னொற்றே  லகார மாகும்”  (குற்றியலு. 47)

‘நான்கன்  ஒற்றே ’  -  ‘நான்கு’ என்ற சொல்லிலுள்ள ‘ன்’ ,

‘லகாரம் ஆகும்’ -  ‘ன்’ , ‘ல்’ ஆகும் , ‘வட்டி’ என்ற அளவுப் பெயர் புணர வரும்போது !

அஃதாவது –

நான்கு +  வட்டி =  நால் வட்டி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ன்’ → ‘ல்’ ஆனது)

‘வட்டி’யுடன் ‘மூன்று’ , ‘நான்கு’ புணர்ந்ததைக் கூறினார் தொல்காப்பியர் ! இப்போது ‘ஐந்து’ ! :-

“ஐந்த  னொற்றே  முந்தையது கெடுமே”  (குற்றியலு. 48)

‘ஐந்தன் ஒற்றே’ -  ‘ஐந்து’ என்பதன் ‘ந்’ ,
‘முந்தையது’ -  ‘ஐ’க்கு முன்னே உள்ள  ‘ந்து’ ,

‘கெடுமே’ -  ‘ந்து’ கெடும் !

ஐந்து +  வட்டி =  ஐவட்டி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி) (  ‘ந்து’ , கெட்டது)

இங்கு இளம்பூரணர் ,  “நகர ஒற்றுக் கெடாது அவ்வகரமாய்த் திரிந்து ஐவ்வட்டி என்றும் ஆம்” என்கிறார் !

அஃதாவது –


ஐந்து  + வட்டி =  ஐவட்டி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ந்து’ , கெட்டது)
ஐந்து  + வட்டி =  ஐவ்வட்டி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ந்து’ , கெட்டது; ‘வ்’ தோன்றியது)

‘வட்டி’ வருவாய் அமோகம் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (146)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Wed Oct 16, 2013 11:01 am

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (146)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

‘ஒன்று’ – மென்றொடர்க் குற்றியலுகர எண்ணுப் பெயர் !

இது , ‘பத்து’ என்பதோடு புணரும்போது , ‘ஒரு’ ஆகும் என முன்பே (குற்றியலு. 33) பார்த்தோம் ! நினைவிருக்கிறதா?

இப்போது , அதே ‘ஒன்று’ , உயிர் எழுத்தை  முதலாகக் கொண்ட அளவுப் பெயர்ச் சொற்களுடன் புணர்ந்தால் , எப்படியாகும் என்று காட்டுகிறார் ! :-

“முதலீ ரெண்ணின்முன் னுயிர்வரு காலை
தவலென  மொழிப  வுகரக்  கிளவி
முதனிலை  நீட  லாவயி னான”   (குற்றியலு . 49)

‘முதலீரென்ணின் முன்’  -   ‘ஒன்று’ ,  ‘இரண்டு’  ஆகிய இரு எண்களின் முன் ,

‘உயிர் வரு காலை’  -  உயிர் எழுத்து வந்து புணரும்போது ,

‘தவலென மொழிப’ -  ‘கெடுக’ என்று சொல்லுவர் ,
‘உகரக் கிளவி’ -  ‘உ’ என்ற எழுத்து!

‘முதல் நிலை நீடல் ஆ வயினான’ -  ‘ஒன்று’ என்பதன் முதல் எழுத்தாகிய ‘ஒ’ என்ற எழுத்து  ‘ஓ’ என நெடிலாகும் ; ‘இரண்டு’ என்பதன் ‘இ’ ,  ‘ஈ’ என நெடிலாகும் !

இதன்படி –

ஒன்று  + அகல் =  ஒரு அகல்  ×
ஒன்று  + அகல் =  ஓரகல்  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒன்று  + உழக்கு =  ஒரு உழக்கு  ×
ஒன்று  + உழக்கு =  ஓருழக்கு  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இரண்டு  + அகல் =  இரு அகல்  ×
இரண்டு  + அகல் =  ஈரகல்  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இரண்டு  + உழக்கு =  இரு உழக்கு  ×
இரண்டு  + உழக்கு =  ஈருழக்கு  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

சில அளவுப் பெயர்களுடன் , ‘ஒன்று’ , ‘இரண்டு’ புணர்வதை மேலே பார்த்தோம் !

தொடர்ந்து , ‘மூன்று’ , ‘நான்கு’ ,  ‘ஐந்து’  ஆகிய  சொற்கள் அதே உயிரெழுத்தை  முதலாகக் கொண்ட அளவுச் சொற்களுடன் புணர்வதைக் கூறுகிறார் ! :-

“மூன்று  நான்கு  மைந்தன்  கிளவியும்
தோன்றிய  வகரத்  தியற்கை  யாகும் !”  (குற்றியலு . 50)

‘மூன்றும் நான்கும்  ஐந்தன் கிளவியும்’ -  ‘மூன்று’ , ‘நான்கு’ , ‘ஐந்து’  ஆகிய சொற்கள் ,

‘தோன்றிய  வகரத்து  இயற்கை  ஆகும்’  -  குற்றியலு . 46இல்  சொல்லியபடி , ‘மூன்று’ , ‘முவ்’ ஆகவும் , குற்றியலு. 47இல் சொல்லியபடி ‘நான்கு’ , ‘நால்’ ஆகவும் ,  குற்றியலு . 48இன்படி  ‘ஐந்து’ , ‘ஐ’   என்றும்  ஆகும்!

அஃதாவது-

மூன்று  + அகல் =  மூன்றகல்  ×
மூன்று  + அகல் =  முவ்வகல்  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று  + உழக்கு =  மூன்றுழக்கு  ×
மூன்று  + உழக்கு =  முவ்வுழக்கு  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி

நான்கு  + அகல் =  நான்ககல்  ×
நான்கு  + அகல் =  நாலகல்  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நான்கு  + உழக்கு =  நான்குழக்கு  ×
நான்கு  + உழக்கு =  நாலுழக்கு  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி

ஐந்து  + அகல் =  ஐந்தகல்  ×
ஐந்து  + அகல் =  ஐயகல்  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து  + உழக்கு =  ஐந்துழக்கு  ×
ஐந்து  + உழக்கு =  ஐயுழக்கு  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)


‘முவ்வுழக்கு’ என்பதற்கான விதியை மேலே பார்த்தோமல்லவா?

அதை எழுதிய எழுத்தாணிச் சூடு தணிவதற்குள் , “கொஞ்சம் பொறுங்கள் ! ‘மூவுழக்கு’ என்றாலும் தவறில்லை !” என்று கூற வருகிறார் தொல்காப்பியர் ! : -

 “ மூன்றன் முதனிலை  நீடலு முரித்தே
உழக்கென்  கிளவி  வழக்கத் தான !’  (குற்றியலு . 51)

‘மூன்றென்  முதனிலை’ – ‘மூன்று’ என்ற சொல்லின் முதல் எழுத்தாம் ‘மூ’ ,

‘நீடலும் உரித்தே’ – ‘மூ’ என்பது , ‘மு’ ஆகாது , ‘மூ’ வாகவே , நெடிலாய் நிற்பதும் உண்டு !

‘உழக்கு  என் கிளவி  வழக்கத்தான’ – ‘உழக்கு’  என்ற சொல் வரும்போது !

அஃதாவது –

மூன்று + உழக்கு = முவ்வுழக்கு √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
மூன்று + உழக்கு = மூவுழக்கு √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இளம்பூரணர் இங்கே “  ‘உழக்கு’ என்பதற்கு மட்டுமல்ல , ‘அகல்’ என்பதற்கும் கூடத்தான் ! ”  என்கிறர் !

அஃதாவது –

மூன்று + அகல் = முவ்வகல் √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + அகல் = மூவகல் √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

தமிழ்ப் புணர்ச்சிகளைத் தொடர்ந்து ஆய்ந்துவருவதால் ஒன்றை நான் சொல்லியாகவேண்டும் !

அஃதாவது , பேச்சுத் தமிழுக்கும் எழுத்துத் தமிழுக்கும் இடையே பெரிய வேறுபாடு இருக்கிறது !


‘மூன்று அகலை எடுத்துவா’ , ‘மூன்று அகல் , நல்லாருக்கா?’ என்றெல்லாம் பேசுகிறோம் ! அப்போது தமிழ்ப் புணர்ச்சிவிதி எங்கே போயிற்று ? ஏன் எழுதும்போது மட்டும் அவ்வளவு விதி ?

ஏனெனில் தமிழ் மொழி ஓலைச் சுவடிகளில் வளர்ந்த மொழி ! ஓலைச் சுவடிகளில் சொற்களைச் சேர்த்துச் சேர்த்துதான் எழுத முடியும் ! எனவேதான் அதற்குதக்கவாறு எழுத்திலணத்தை அமைத்துக்கொண்டனர் !


இஃது ஒரு காரணம் !

இன்னொரு காரணம் – தமிழ் , பாடலில் வளர்ந்த மொழி ! பாட்டுக்காகச் சொற்சேர்க்கை இறுக்கமாகத் தேவைப் பட்டது ! அதனால்தான் , ‘மூவகல்’ இருந்தாலும் ‘முவ்வகல்’ என்பதும் தேவைப் பட்டது !

இந்த இரு காரணங்களாலும்தான் பேச்சுத் தமிழுக்கும் எழுத்துத் தமிழுக்குமான இடைவெளி பெருகி , எழுத்துத் தமிழுக்கெனத் தனி  இலக்கணம் கற்கவேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுவிட்டது !


***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (147)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Wed Oct 16, 2013 7:27 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (147)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

‘அகல்’ , ‘உழக்கு’ – ஆகிய சொற்களோடு சில சொற்களைப் புணர்த்திக் காட்டினார் தொல்காப்பியர் !
இப்போது , ‘ஆறு’ என்ற சொல்லோடு இவற்றைப் புணர்த்துகிறார் ! :-

“ஆறென்  கிளவி  முதனீ  டும்மே ”  (குற்றியலு . 52)

‘ஆறென் கிளவி’ -  ‘ஆறு’ எனும் சொல் ,

‘முதல் நீடும்மே’ -  ‘ஆறு’ என்பதன்  ‘ஆ’ , ‘அ’எனக் குறுகாது , ‘ஆ’என்ற நெடிலாகவே இருக்கும் !

அஃதாவது-

ஆறு + அகல் = ஆறு அகல் ×
ஆறு + அகல் = ஆறகல் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + உழக்கு = ஆறு உழக்கு ×
ஆறு + உழக்கு = ஆறுழக்கு √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

அடுத்து , ‘ஒன்பது’ !

இதனுடன் , அளவு, நிறைப் பெயர்களைப் புணர்த்துகிறார் தொல்காப்பியர் ! :-

“ஒன்பா னிறுதி யுருபுநிலை திரியா
தின்பெறல் வேண்டுஞ் சாரியை மொழியே” (குற்றியலு. 53)

வேறு ஒன்றுமில்லை ! ‘இன்’ சாரியை  (Inflectional increment) பெறவேண்டும் என்கிறார் !

                                        அளவுப் பெயர்கள்
                 -----------------------------------

ஒன்பது + கலம் = ஒன்பதின் கலம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + கலம் = ஒன்பது கலம்  

ஒன்பது + சாடி = ஒன்பதின் சாடி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + சாடி = ஒன்பது சாடி ×

ஒன்பது + தூதை = ஒன்பதின் தூதை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + தூதை = ஒன்பது தூதை  ×

ஒன்பது + பானை = ஒன்பதின் பானை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + பனை = ஒன்பது பானை ×

ஒன்பது + நாழி = ஒன்பதின் நாழி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + நாழி = ஒன்பது நாழி ×

ஒன்பது + மண்டை = ஒன்பதின் மண்டை √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + மண்டை = ஒன்பது மண்டை ×

ஒன்பது + வட்டி = ஒன்பதின் வட்டி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + வட்டி = ஒன்பது வட்டி ×

ஒன்பது + அகல் = ஒன்பதி னகல் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + அகல் = ஒன்பது அகல் ×

ஒன்பது + உழக்கு = ஒன்பதி  னுழக்கு √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + உழக்கு = ஒன்பது உழக்கு ×

நிறைப் பெயர்கள்
-----------------------------------

ஒன்பது + கழஞ்சு = ஒன்பதின் கழஞ்சு √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + கழஞ்சு = ஒன்பது கழஞ்சு ×

ஒன்பது +தொடி = ஒன்பதின் தொடி √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + தொடி = ஒன்பது தொடி ×

ஒன்பது + பலம் = ஒன்பதின் பலம் √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + பலம் = ஒன்பது பலம் ×

இளம்பூரணர் , ‘ஒன்பதிற் றகல்’ என்றும் ஒன்றைச் சேர்க்கிறார் !

ஒன்பது + அகல் = ஒன்பதிற் றகல் √  (இன் – சாரியையின் ‘ன்’, ‘ற்’ஆகி இரட்டித்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி) (இளம்பூரணர் கூறியது)
ஒன்பது + அகல் = ஒன்பதி னகல் √  (இன் - சாரியை)(அல்வழிப் புணர்ச்சி) (தொல்காப்பியர் கூறியது)

ஆனால் , நச்சினார்க்கினியர் ‘ஒன்பதிற்றுக் கலம்’ என எல்லாவற்றோடும் ஒட்டுக என்கிறார் !

பார்த்தீர்களா?

‘ஒன்பதின் கலம்’ என்ற ஒரு புணர்ச்சியைத்தான் தொல்காப்பியர் சொன்னார் !
‘ஒன்பதிற் றகல்’ – என்பதையும் கொள்க என்றார் இளம்பூரணர் !

நச்சினார்க்கினியரோ ‘ஒன்பதிற்றுக் கலம்’ , ‘ஒன்பதிற்றுச் சாடி’, ‘ஒன்பதிற்றுத் தூதை’ , ‘ஒன்பதிற்றுப் பானை’ , ‘ஒன்பதிற்று நாழி’ , ‘ஒன்பதிற்று மண்டை’  .... ‘ஒன்பதிற்றுப் பலம்’ என்று கொள்க என்கிறார் !

காலம் தோறும் தமிழ்ப் புணர்ச்சியானது மாறியே வந்துள்ளது அல்லவா?

ஆனாலும் ஒரு வரம்புக்குள் நின்றுதான் மாறுகிறது என்பதைக் கவனிக்கவேண்டும் !


***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (148)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Thu Oct 17, 2013 8:41 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (148)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

முன் ஒரு நூற்பாவில் (குற்றியலு. 31) , ‘ஒன்று’ முதல் ‘ஒன்பது’ வரையான எண்கள் , ‘பத்து’ என்பதோடு  எப்படிப் புணர்ந்தன என்று பார்த்தோம் !

 அதுபோலத்தான் அவை , ‘நூறு’ என்பதோடும் புணரும் என்று இங்கு கூறுகிறார் ! :-

“நூறுமுன் வரினும் கூறிய  இயல்பே”   (குற்றியலு. 54)

இதன்படி –

ஒன்று + நூறு  =  ஒரு நூறு √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + நூறு  =  இரு நூறு √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)


ஆறு + நூறு  =  அறு நூறு √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + நூறு  =  ஆறு நூறு ×

ஏழு + நூறு  =  எழு நூறு √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஏழு + நூறு  =  ஏழு நூறு ×

எட்டு + நூறு  =  எண் ணூறு √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எட்டு + நூறு  =  எட்டு  நூறு ×

மீதி 3 , 4 , 5 ஆகிய எண்கள் ?

இவற்றுக்குத் தனி நூற்பாக்கள் கூறுகிறார் தொல்காப்பியர் ! :-

“மூன்ற  னொற்றே  நகார மாகும்”  (குற்றியலு. 55)

“நான்கு மைந்து  மொற்றுமெய் திரியா” (குற்றியலு . 56)

அஃதாவது-

மூன்று + நூறு = முந்நூறு √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + நூறு = முன்னூறு ×

நான்கு + நூறு = நானூறு √
நான்கு + நூறு = நாநூறு ×

ஐந்து + நூறு = ஐந் நூறு √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து + நூறு = ஐனூறு ×

அப்படியானால் , ‘ஐநூறு’ என்று எழுதுவது தவறா?

நீங்கள் கேட்பது என் காதில் விழுகிறது !

உங்களுக்காக வாதாட வருகிறார் இளம்பூரணர் -  “ஒற்றின்றி ஐநூறு என வரும் முடிபுங் கொள்க !” .
ஆக-

ஐந்நூறு √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி) (தொல்காப்பியர் காலம்)
ஐநூறு √(அல்வழிப் புணர்ச்சி) (இளம்பூரணர் காலம்)

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3872
மதிப்பீடுகள் : 2031

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

Page 8 of 29 Previous  1 ... 5 ... 7, 8, 9 ... 18 ... 29  Next

View previous topic View next topic Back to top


Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum