ஈகரை தமிழ் களஞ்சியம்



உறுப்பினராக இணையுங்கள்
உள்நுழைய இங்கு அழுத்தவும்
புதிய இடுகைகள்
மாப்பிள்ளை நியூஸ் ரீடராம்...!!
 ayyasamy ram

சிந்திக்க வைத்த செய்திகள் - தொடர் பதிவு
 ayyasamy ram

சின்னத்திரையோரம்: ஒளிவுமறைவின்றி ஓர் உரையாடல்
 Dr.S.Soundarapandian

‘ரூட்’ தெரிந்தவரே பெரிய பதவியை அடைகிறார் !
 Dr.S.Soundarapandian

மின்னஞ்சல் அனுப்பிய பெண் யார்? (ஒருபக்கக் கதை)
 Dr.S.Soundarapandian

என் அறிமுகம்
 ckavin

கூழாங்கற்கள்...!!
 ந.க.துறைவன்

தமிழ்நேசன் அவர்களுக்கு
 ssspadmanabhan

ராகுல், சோனியாவை தொடர்ந்து ‘மோடியை காணவில்லை’ என சுவரொட்டி வாரணாசியில் பரபரப்பு
 ayyasamy ram

கொடுமுடி கொடுத்த காந்தக்குரல்!
 T.N.Balasubramanian

ஒரு ஓட்டுக்கு எவ்வளவு டாலர் வாங்கறீங்க....?
 T.N.Balasubramanian

கொசு... உயிரை பறிக்கும் 'பிசாசு' இன்று உலக கொசு ஒழிப்பு தினம்
 ayyasamy ram

இன்று ரொக்கம் நாளை கடன்
 T.N.Balasubramanian

நல்ல நடிப்பு – கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

அதிசயம் – கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

‘புளூ வேல்’ கேமிற்கு மத்திய அரசு தடைவிதிப்பு
 Dr.S.Soundarapandian

மூட்டு வலிக்காரர்களுக்கு எள்ளுருண்டை ....
 ayyasamy ram

பூரானை அடிக்காதீர்கள்!
 ayyasamy ram

அந்த மராட்டிய டீச்சர(ஒருபக்கக் கதை)
 Dr.S.Soundarapandian

மத்திய அரசை கண்டித்து வரும் 22ல் வங்கி ஊழியர்கள் போராட்டம்
 ayyasamy ram

கோடநாட்டில் கண்காணிப்பு கேமரா பொருத்தமா? எஸ்.பி., விளக்கம்
 ayyasamy ram

தலைக்கனம் பிடித்த பண்டிதர்
 M.Jagadeesan

அரசு பள்ளியை தத்தெடுத்த மாவட்ட கலெக்டர்
 Dr.S.Soundarapandian

நாயகன், கையெழுத்து – கவிதை
 Dr.S.Soundarapandian

போதை குறையாமல் இருக்க….!!
 Dr.S.Soundarapandian

போடி, நீ தான் லூசு...!
 Dr.S.Soundarapandian

அரை சைபர் மார்க் வாங்கினவன்…!
 Dr.S.Soundarapandian

டீக்காரப் பொம்பளை ! (ஒரு பக்கக் கதை)
 Dr.S.Soundarapandian

வெளிச்சம் – ஒரு பக்க கதை
 Dr.S.Soundarapandian

ஓஷோவின் குட்டிக் கதைகள..
 Dr.S.Soundarapandian

ஏக்கம் – ஒரு பக்க கதை
 Dr.S.Soundarapandian

இன்று 63 வது ஆண்டில் பவானிசாகர் அணை
 Dr.S.Soundarapandian

மைசூரு தசரா விழா: அர்ஜூனா உள்பட 8 யானைகளுக்கும் நடைபயிற்சி
 Dr.S.Soundarapandian

‛வெற்றிக்காக எதையும் செய்கின்றனர்': தேர்தல் கமிஷனர் ராவத்
 M.Jagadeesan

படமும் செய்தியும்!
 Dr.S.Soundarapandian

இன்று முதல் மழை குறையும்: வானிலை மையம்
 ayyasamy ram

இந்தியாவுக்கு ஜப்பான் ஆதரவு: சீனா பாய்ச்சல்
 ayyasamy ram

முன்னாள் ஜனாதிபதி பிரதீபா மகளுக்கு ரூ.1 வாடகையில் நிலம்
 M.Jagadeesan

ஆரோக்கியத்தில் மெல்லோட்டத்தின் பங்கு
 T.N.Balasubramanian

ஓட்டுப்போட்ட அப்பாவி
 M.M.SENTHIL

வேதா இல்லம் எங்கள் குடும்ப சொத்து. -தீபா
 T.N.Balasubramanian

ஞானக் களஞ்சியம் ஔவையின் குறள்
 T.N.Balasubramanian

திரைப்பட நகைச்சுவை நடிகர் அல்வா வாசு உடல்நல குறைவால் காலமானார்
 M.Jagadeesan

வடக்கு வாழ்கிறது.. தெற்கு தேய்கிறது! தெரிந்தே புறக்கணிக்கப்படும் தென் மாவட்டங்கள்
 ayyasamy ram

ஆஸ்திரேலிய பாராளுமன்ற செனட் சபையில் பெண் எம்.பி., ‘பர்தா’ அணிந்து வந்ததால் பரபரப்பு
 ayyasamy ram

பெண் பத்திரிகையாளரை ஆபாசமாக சித்தரிப்பு: விஜய் ரசிகருக்கு முன்ஜாமீன் வழங்க ஐகோர்ட்டு மறுப்பு
 ayyasamy ram

அரசு பெட்ரோல் பங்க்குகளில் மலிவு விலை மருந்தகம்
 ayyasamy ram

7000 வருடங்களாக தொடர்ந்து நந்தியின் வாயில் இருந்து வழியும் நீர் – அறிவியலை கடந்த அதிசயம்
 M.Jagadeesan

எளிய முறையில் Tally பாடம் இனிய துவக்கம் - தமீம் tally
 T.N.Balasubramanian

நல்லதோர் வீணை செய்தே –
 ayyasamy ram

அமெரிக்க கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி துவங்கியாச்சு!
 ayyasamy ram

ஜெ., மரணம் குறித்து விசாரிக்க விசாரணை கமிஷன்
 ayyasamy ram

தாஜ்மகால் அழகுதான்…
 ayyasamy ram

ரகசியம் புத்தகம் PDF வடிவில் - The Secret Tamil Ebook
 paulnila

ஓட்டுக்குள் வீடு, வீட்டுக்குள்ளே யாரு? - விடுகதைகள்
 ayyasamy ram

ரூ.900 கோடிக்கு செல்லாத நோட்டு அனுப்பி வைப்பு
 ayyasamy ram

நைஜீரியாவில் போகோஹரம் அமைப்பின் பெண்கள் நடத்திய தாக்குதலில் 28 பேர் சாவு
 ayyasamy ram

பலத்த மழையால் சென்னை வந்த 2 விமானங்கள் திருப்பி விடப்பட்டன
 ayyasamy ram

மரமும், புயலும் நட்பாகி விட்டது; இனி தென்றல் தான் வீசும்
 ayyasamy ram

என்னவள்! – கவிதை –
 T.N.Balasubramanian

மின்னூல்கள் தரவிறக்கம்

























Admins Online

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(454)

Page 9 of 28 Previous  1 ... 6 ... 8, 9, 10 ... 18 ... 28  Next

View previous topic View next topic Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(454)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Mon Dec 31, 2012 8:44 pm

First topic message reminder :

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (1)

   - முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்                
  எம்.ஏ.(தமிழ்),எம்.ஏ(ஆங்கிலம்),பி.எட்.,டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி
  சென்னை-33

 தொல்காப்பியத்தின் முதல் நூற்பாவில்,
                                                                                 
 “ எழுத்தெனப் படுப
  அகரமுதல்  னகர இறுவாய்
  முப்பஃது என்ப “        எனக் காண்கிறோம்.

                             
 இதில்  இரண்டு நுட்பங்கள் உள்ளன.
                          
 1) முப்பது எழுத்துக்களைக் கணக்கிடும்போது,  அ,ஆ,இ,ஈ,உ,ஊ,எ,ஏ,ஐ,ஒ,ஓ,ஔ என்ற  12 உயிர்களைக் கூறி, க,ங,ச,ஞ,ட,ண,த,ந ,ப,ம,ய,ர,ல,வ,ழ,ள,ற,ன எனும் 18 உயிர்மெய்களைச் சேர்த்து ,மொத்தம் 30 என்று பலர் கூறுவர்.

இங்கு ஒரு திருத்தம். பதினெட்டு உயிர்மெய்களைச் சேர்க்கக் கூடாது; பதினெட்டு மெய்களையே கணக்கில் சேர்க்கவேண்டும். அஃதாவது, 12 உயிர்களையும் ,க்,ங்,ச்,ஞ்,ட்,ண்,த்,ந்,ப்,ம்,ய்,ர்,ல்,வ்,ழ்,ள்,ற்,ன் என்ற 18 மெய்களையும் கூட்டி
30 என்று கூறவேண்டும்.

உயிர்மெய்,உயிரும் மெய்யும் சேர்ந்து வருவது; அடிப்படை எழுத்து அல்ல.

அடிப்படை எழுத்துக்கள் உயிர்களும் மெய்களுமே.

2) ‘படுப’ என்ற சொல் நோக்கத்தக்கது. எழுத்து அஃறிணையாதலால், ‘படுவ’ என்றுதானே வரவேண்டும்? ‘ப’ பலர்பால் ஈறாயிற்றே? ‘வ’ அல்லவா பலவின்பால் ஈறு? அப்படியானால் தொல்காப்பிய மூலத்தைத் திருத்தவேண்டுமா?

குழப்பத்தை நீக்குகிறார்! “செய்யுளின்பம் நோக்கி வகரம் நீக்கிப் பகரம் இடப்பட்டது” என்பது அவர் விளக்கம். ‘நூற்பா’ ஆனாலும் ‘செய்யுளின்பம்’ தேவை ;அதற்காகவே தொல்காப்பியர் ‘படுப’ என்று எழுதினார் என்பதே இளம்பூரணர் தரும் தெளிவாகும்!
குழப்பம் நீங்கியது!


Last edited by Dr.S.Soundarapandian on Sat Sep 28, 2013 11:48 am; edited 7 times in total (Reason for editing : topic no.incorrect)
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down


தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (154)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Oct 27, 2013 1:14 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (154)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

‘ஒன்பது + ஆயிரம்’ எப்படிப் புணரும் ?


விடை :-

“ஆயிரம் வரினே யின்னாஞ் சாரியை
ஆவயி  னொற்றிடை  மிகுத லில்லை !”  (குற்றியலு . 70)

ஒருபஃது + ஆயிரம் = ஒருபதினாயிரம்  (இன் – சாரியை ; சந்தி ஒற்று வரவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இதில் , ‘ஃ’ கெடும் எனக் கூறப்படவில்லை ; ஆயினும் ,இதற்கு முந்தைய நூற்பாவில் (குற்றியலு . 69) , “நின்ற ஆய்தங் கெடுதல் வேண்டும்” என்பதை இங்கு இணைத்துக்கொள்ள வேண்டும் !

இருபஃது + ஆயிரம் = இருபதினாயிரம் (இன் – சாரியை; சந்தி ஒற்று வரவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

முப்பஃது + ஆயிரம் = முப்பதினாயிரம் (இன் – சாரியை; சந்தி ஒற்று வரவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நாற்பஃது + ஆயிரம் = நாற்பதினாயிரம் (இன் – சாரியை; சந்தி ஒற்று வரவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐம்பஃது + ஆயிரம் = ஐம்பதினாயிரம் (இன் – சாரியை; சந்தி ஒற்று வரவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

அறுபஃது + ஆயிரம் = அறுபதினாயிரம் (இன் – சாரியை; சந்தி ஒற்று வரவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எழுபஃது + ஆயிரம் = எழுபதினாயிரம் (இன் – சாரியை; சந்தி ஒற்று வரவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எண்பஃது + ஆயிரம் = எண்பதினாயிரம் (இன் – சாரியை; சந்தி ஒற்று வரவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி).

நச்சினார்க்கினியர் உரையால் –

நூறு + ஒருபதினாயிரம் = நூற் றொருபதினாயிரம் (110 ,000) (அல்வழிப் புணர்ச்சி).

நூறாயிரம் + ஒருபத்தீராயிரம் = நூறாயிரத் தொருபத்தீராயிரம் (112,000) (அல்வழிப் புணர்ச்சி).

மேல் வரிசை  ‘எண்பஃது’ என்பதோடு நின்றுவிட்டதைக் கவனியுங்கள் !

எண்பஃது = 80
ஒன்பஃது = 9 !

80க்கு அடுத்துத் 90 வரவேண்டுமே தவிர 9 வரக்கூடாது ! எனவேதான் ‘எண்பஃது’ என்ற எண்ணுடன் அப் புணர்ச்சி வரிசை நிற்கிறது !


 ‘ஒருபஃது’ – அளவுப் பெயர்களுடன் புணரும்போது –

“அளவு நிறையு மாயிய  றிரியா” (குற்றியலு . 71)

அஃதாவது , அளவு , நிறைப் பெயர்கள் மேலே கூறப்பட்ட முறையில் , ‘இன்’ சாரியை பெற்றுப் புணரும் ! –

ஒருபஃது + கலம் = ஒருபதின் கலம் (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருபஃது + கலம் = இருபதின் கலம் (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒருபஃது + சாடி = ஒருபதின் சாடி (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருபஃது + சாடி = இருபதின் சாடி (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒருபஃது + தூதை = ஒருபதின் தூதை (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருபஃது + தூதை = இருபதின் தூதை (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒருபஃது + பானை = ஒருபதின் பானை (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருபஃது + பானை = இருபதின் பானை (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒருபஃது + நாழி = ஒருபதினாழி (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருபஃது + நாழி = இருபதினாழி (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒருபஃது + மண்டை = ஒருபதின் மண்டை (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருபஃது + மண்டை = இருபதின் மண்டை (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒருபஃது + வட்டி = ஒருபதின் வட்டி (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருபஃது + வட்டி = இருபதின் வட்டி (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒருபஃது + அகல் = ஒருபதினகல் (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருபஃது + அகல் = இருபதினகல் (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒருபஃது + உழக்கு = ஒருபதினுழக்கு (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருபஃது + உழக்கு = இருபதினுழக்கு (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒருபஃது + கழஞ்சு = ஒருபதின் கழஞ்சு (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருபஃது + கழஞ்சு = இருபதின் கழஞ்சு (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒருபஃது + தொடி = ஒருபதின் தொடி (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருபஃது + கலம் = இருபதின் தொடி (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒருபஃது + பலம் = ஒருபதின் பலம் (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இருபஃது + பலம் = இருபதின் பலம் (இன் - சாரியை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இவற்றில் , ‘ஒருபதின் கலம்’ , ‘ஒருபதின் பலம்’ என வந்ததே அல்லாமல் , ‘ஒருபதிற் கலம்’ , ‘ஒருபதிற் பலம்’ என வரவில்லை என்பதைக் கவனியுங்கள் !

ஏனெனில் ,  ‘ஒருபதிற் கலம்’ என வல்லொற்று வந்தால் வேற்றுமைப் புணர்ச்சிப் பொருண்மை வருகிறது ! அல்வழிப் புணர்சியைத் தெளிவாகக் கொள்ளவே ‘ஒருபதின் கலம்’ என்று  நிற்கிறது !

மேல் நூற்பா (71) உரையில் , இளம்பூரணர் வருமாறு எழுதுகிறார் – “  ‘திரியா’ யென்றதனான் , ஒருபதிற்றுக் கலம் என்னும் முடிபிற்கு இன்னின்னகரம் இரட்டிய றகரமாகலும் , ஒருபதினாழி என்னும் முடிபின்கண் வருமொழி நகரம் திரிந்த வழி  நிலைமொழியின் நகரக் கேடும் கொள்க ! ”

இதன்படி –

ஒருபஃது + கலம்  →  இன் சாரியை → ஒருபஃது +இன் + கலம் → ஒருபதின் + கலம் → ‘ன்’ , ‘ற்ற்’ ஆதல் → ஒருபதிற்ற்கலம் → உகரச் சாரியை வரல் → ஒருபதிற்றுகலம் → ‘க்’சந்தி தோன்றல் → ஒருபதிற்றுக் கலம் !

ஒருபஃது + நாழி →   ‘இன்’சாரியை வரல் →  ஒருபதின் நாழி →  ‘நகரம் திரிந்தவழி’ → ஒருபதினாழி !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (155)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Tue Oct 29, 2013 9:41 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (155)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

குற்றியலுகரப் புணரியலில் அடுத்த நூற்பா ! :-

“முதனிலை  யெண்ணின்முன் வல்லெழுத்து வரினும்
ஞநம  தோன்றினும் யவவந்  தியையினும்
முதனிலை யியற்கை யென்மனார் புலவர்” (குற்றியலு . 72)

‘முதனிலை யெண்ணின் முன்’ -  ‘ஒன்று’ என்பதன் முன் ,

‘வல்லெழுத்து வரினும்’ -   க , ச , த , ப  ஆகிய எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட  சொற்கள் வந்து புணர்ந்தாலும் ,

‘ஞ , ந , ம     தோன்றினும்’ -  ஞ , ந , ம  ஆகிய எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட  சொற்கள் வந்து புணர்ந்தாலும் ,


‘ய ,வ  வந்து  இயையினும்’ -  ய , வ  ஆகிய எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட  சொற்கள் வந்து புணர்ந்தாலும் ,

‘முதனிலை இயற்கை என்மனார் புலவர்’ -  ‘ஒன்று’ முதல் ‘ஒன்பது’ வரையான எண்கள் முன்பு எப்படித் திரிந்தும் திரியாமலும் (குற்றியலு . 32 , 33 , 38 , 51 , 63) புணர்ந்தனவோ , அந்த முறைப்படிப் புணரும் என்பார்கள் புலவர்கள் !

இதன்படி –
ஒன்று + கல் = ஒரு கல் (பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + சுனை = ஒரு சுனை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + துடி = ஒரு துடி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + பறை = ஒரு பறை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + ஞாண் = ஒரு ஞாண்  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + நூல் = ஒரு நூல்  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + மணி = ஒரு மணி  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + யாழ் = ஓர் யாழ்  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்று + வட்டு = ஒரு வட்டு  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

தொல்காப்பியர் ‘ஒன்று’க்குத்தான் விதி சொன்னார் !

இளம்பூரணர் , “எனவே , வழிநிலை எண்ணாகிய இரண்டு முதலாகிய எண்கள் , அம் முதனிலை முடிபாகிய விகாரம் எய்தியும் , எய்தாது இயல்பாயும் முடியும்” என விளக்குகிறார் !

தொல்காப்பியச் ‘சூத்திரம்’ என்பது சுருக்கமாகத்தான் இருக்கும் ! அதற்கு விரிந்த பொருள் உண்டு என்பதை உரையாசிரியர்கள்தான் கூறவேண்டும் ! ஏனெனில் உரையாசிரியர்களுக்குத்தான் அந்தப் பரம்பரைக் கல்வி கிடைத்தது !

மேல் நூற்பாவிற்கு (72) , இளம்பூரணரும் நச்சினார்க்கினியரும் வரைந்த உரைகளால்  அறியப்படும் புணர்ச்சிகளை வருமாறு பிரித்து எழுதலாம் ! :-

இரண்டு + கல் = இருகல் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + கல் = இரண்டு கல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இரண்டு + சுனை = இருசுனை √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + சுனை = இரண்டு சுனை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இரண்டு + துடி = இருதுடி √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + துடி = இரண்டு துடி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இரண்டு + பறை = இருபறை √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + பறை = இரண்டு பறை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இரண்டு + ஞாண் = இருஞாண் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + ஞாண் = இரண்டு ஞாண் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இரண்டு + நூல் = இருநூல் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + நூல் = இரண்டு நூல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இரண்டு + மணி = இருமணி √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + மணி = இரண்டு மணி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இரண்டு + யாழ் = இருயாழ் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + யாழ் = இரண்டி யாழ் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இரண்டு + வட்டு = இருவட்டு √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + வட்டு = இரண்டு வட்டு √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + கல் = முக்கல் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
மூன்று + கல் = மூன்று கல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + சுனை = முச்சுனை √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
மூன்று + சுனை = மூன்று சுனை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + துடி = முத்துடி √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
மூன்று + துடி = மூன்று துடி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + பறை = முப்பறை √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
மூன்று + பறை = மூன்று பறை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + ஞாண் = முஞ்ஞாண் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
மூன்று + ஞாண் = மூன்று ஞாண் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + நூல் = முந்நூல் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
மூன்று + நூல் = மூன்று நூல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + மணி = மும்மணி √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
மூன்று + மணி = மூன்று மணி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + யாழ் = முவ்வியாழ் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
மூன்று + யாழ் = மூன்றி யாழ் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + வட்டு = முவ்வட்டு √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
மூன்று + வட்டு = மூன்று வட்டு √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நான்கு + கல் = நாற்கல் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நான்கு + கல் = நான்கு கல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நான்கு + சுனை = நாற்சுனை √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நான்கு + சுனை = நான்கு சுனை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நான்கு + துடி = நாற்றுடி √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நான்கு + துடி = நான்கு துடி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நான்கு + பறை = நாற்பறை √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நான்கு + பறை = நான்கு பறை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நான்கு + ஞாண் = நான்ஞாண் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நான்கு + ஞாண் = நான்கு ஞாண் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நான்கு + நூல் = நானூல் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நான்கு + நூல் = நான்கு நூல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நான்கு + மணி = நான்மணி √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நான்கு + மணி = நான்கு மணி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நான்கு + யாழ் = நால்யாழ் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நான்கு + யாழ் = நான்கி யாழ் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நான்கு + வட்டு = நால்வட்டு √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நான்கு + வட்டு = நான்கு வட்டு √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து + கல் = ஐங்கல் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஐந்து + கல் = ஐந்து கல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து + சுனை = ஐஞ்சுனை √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஐந்து + சுனை = ஐந்து சுனை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து + துடி = ஐந்துடி √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஐந்து + துடி = ஐந்து துடி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து + பறை = ஐம்பறை √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஐந்து + பறை = ஐந்து பறை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து + ஞாண் = ஐஞ்ஞாண் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஐந்து + ஞாண் = ஐந்து ஞாண் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து + நூல் = ஐந்நூல் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஐந்து + நூல் = ஐந்து நூல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து + மணி = ஐம்மணி √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஐந்து + மணி = ஐந்து மணி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து + யாழ் = ஐயாழ் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஐந்து + யாழ் = ஐந்தி யாழ் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து + வட்டு = ஐவட்டு √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஐந்து + வட்டு = ஐந்து வட்டு √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + கல் = அறுகல் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஆறு + கல் = ஆறு கல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + சுனை = அறுசுனை √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஆறு + சுனை = ஆறு சுனை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + துடி = அறுதுடி √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஆறு + துடி = ஆறு துடி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + பறை = அறுபறை √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஆறு + பறை = ஆறு பறை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + ஞாண் = அறுஞாண் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஆறு + ஞாண் = ஆறு ஞாண் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + நூல் = அறுநூல் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஆறு + நூல் = ஆறு நூல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + மணி  = அறுமணி √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஆறு + மணி = ஆறு மணி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + யாழ் = அறுயாழ் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஆறு + யாழ் = ஆறி யாழ் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + வட்டு = அறுவட்டு √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஆறு + வட்டு = ஆறு வட்டு √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

‘ஏழு’ குற்றியலுகரச் சொல் இல்லாததால் , இங்கு பேசப்படவில்லை .

எட்டு + கல் = எண்கல் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு + கல் = எட்டுக் கல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எட்டு + சுனை = எண்சுனை √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு + சுனை = எட்டுச் சுனை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எட்டு + துடி = எண்டுடி √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு + துடி = எட்டுத் துடி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எட்டு + பறை = எண்பறை √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு + பறை = எட்டுப் பறை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எட்டு + ஞாண் = எண்ஞாண் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு + ஞாண் = எட்டு ஞாண் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எட்டு + நூல் = எண்ணூல் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு + நூல் = எட்டு நூல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எட்டு + மணி  = எண்மணி √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு + மணி = எட்டு மணி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எட்டு + யாழ் = எண்யாழ் √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு + யாழ் = எட்டியாழ் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எட்டு + வட்டு = எண் வட்டு √(பகுதி திரிந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு + வட்டு = எட்டு வட்டு √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

( ‘எட்டு’ , ‘எண்’ ஆனதற்கு விதி – குற்றியலு . 38)


ஒன்பது + கல் = ஒன்பது கல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + சுனை = ஒன்பது சுனை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + துடி = ஒன்பது துடி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + பறை = ஒன்பது பறை √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + ஞாண் = ஒன்பது ஞாண் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + நூல் = ஒன்பது நூல் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + மணி  = ஒன்பது மணி √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + யாழ் = ஒன்பதி யாழ் √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + வட்டு = ஒன்பது வட்டு √(பகுதி திரியவில்லை) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

‘இரண்டியாழ்’ ,‘ மூன்றியாழ்’ – என்றெல்லாம் வந்ததற்கு விதி : குற்றியலு . 5 (நாம் முன்பே பார்த்துள்ளோம்) .
***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (156)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Fri Nov 01, 2013 10:06 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (156)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

குற்றியலுகரச் சொற்களின் புணர்ச்சிகளைப் பார்த்துவருகிறோம் !

‘ஒன்று’ எனும் சொல்லின் புணர்ச்சிகளைப் பார்த்துள்ளோம் ! இங்கு மேலும் இச் சொல்லின் வேறு புணர்ச்சிகளைப் பார்ப்போம் !

‘ஒன்று’ எனும் சொல் , உயிரெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொற்களுடன் புணரும்போது , முதலில் ‘ஒன்று’ , ‘ஒரு’ ஆகிப் (குற்றியலு . 33) பின் , ‘ஒ’ , ‘ஓ’ ஆகிப் , பிறகு  ‘ஓர்’ ஆகும் (குற்றியலு . 73 ; இந்த நூற்பாவைப் பிறகு பார்ப்போம்)

இதன்படி –

ஓர் + அடை = ஓரடை   (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஓர் + ஆடை =  ஓராடை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

‘இரண்டு’ என்பது , முன்னே (குற்றியலு . 72) சொன்னது போல , ‘இரண்டு’ என ஆகி அதே நிலையுடனும் , ‘இரு’ என்ற திரிந்த நிலையுடனும் புணரும் !பிற எண்களும் இம் முறைப்படியே புணரும் !  –

இரு + அடை = இருவடை  √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரு + ஆடை = இருவாடை √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இரண்டு + அடை = இரண்டடை √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
இரண்டு + ஆடை = இரண்டாடை √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + அடை  = முவ்வடை  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
மூன்று + ஆடை  = முவ்வாடை √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + அடை  = மூன்றடை  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
மூன்று + ஆடை  = மூன்றாடை √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நான்கு + அடை  = நாலடை   √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நன்கு + ஆடை  = நாலாடை  √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)


நான்கு + அடை  = நான்கடை   (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
நன்கு + ஆடை  = நான்காடை  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து + அடை  = ஐயடை  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஐந்து + ஆடை  = ஐயாடை √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஐந்து + அடை  = ஐந்தடை  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஐந்து + ஆடை  = ஐந்தாடை √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + அடை  = அறடை  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஆறு + ஆடை  = அறாடை  √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஆறு + அடை  = ஆறடை  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஆறு + ஆடை  = ஆறாடை √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எட்டு + அடை  = எண்ணடை  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு + ஆடை  = எண்ணாடை √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

எட்டு + அடை  = எட்டடை  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
எட்டு + ஆடை  = எட்டாடை  √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒன்பது + அடை  = ஒன்பதடை  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
ஒன்பது + ஆடை  = ஒன்பதாடை √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

இந் நூற்பா உரையில் , இளம்பூரணர் , “யா முதல் மொழி ஓர் யாழ் என வரும் ” என்றார் !

அஃதாவது –

ஒன்று + யாழ் = ஓர் யாழ்  √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
  = ஓரி யாழ்  × ( ‘ஒரு’ – குற்றியலுகரச் சொல் இல்லை என்பதால்)

மேலும் இளம்பூரணர் , “இரண்டு என்னும் எண்ணும் , மூன்று  என்னும் எண்ணும் செய்யுளகத்து ஈரசை முவசை எனவும் முதல் நீண்டு  வேறுபட முடியுமாறு கொள்க”! என்றார் !

அஃதாவது –

இரண்டு + அசை = இருவசை ×
        = இரண்டசை ×
       = ஈரசை √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + அசை = முவ்வசை ×
        = மூன்றசை ×
       = மூவசை √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

‘அவர்-கள்’ – இஃது , இரண்டசைச் சீர் ×
‘அவர்-கள்’ – இஃது , ஈரசைச் சீர் √

‘அவர்-களு- டன்’ – இது , மூன்றசைச் சீர் ×
‘அவர்-களு- டன்’ – இது , மூவசைச் சீர் √

தொடர்கிறார் இளம்பூரணர் – “முதனிலை நீளாதே நின்று உகரம் கெட்டு  ஒரடை , ஒராடை  , ஒர்யாழ் என வரும்  முடிபுங் கொள்க !”

அஃதாவது –

ஒன்று + அடை = ஓரடை √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
     = ஒரடை √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒன்று + ஆடை = ஓராடை √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
     = ஒராடை √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

ஒன்று + யாழ் = ஓர்யாழ் √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)
     = ஒர்யாழ் √(அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மேற் புணர்ச்சிகளில் சில நம் காலத்திற்குத் தேவையில்லாமல் இருக்கலாம் ; ஆனால் மொழி ஆய்விற்கு , குறிப்பாக வரலாற்றிலக்கணத்திற்குத்  (Historical grammar)  தொல்காப்பியர்  மற்றும் இளம்பூரணர் காட்டும் புணர்ச்சி இலக்கணங்கள் மிக மிகத் தேவை !

 ‘இந்த  நூற்பாவைப் பிறகு பார்ப்போம்’ என்றோமல்லவா ? அதனை இப்போது பார்ப்போம் ! :-

 “அதனிலை  யுயிர்க்கும்  யாவரு  காலையும்
  முதனிலை  யொகர மோவா கும்மே
 ரகரத்  துகரந்  துவரக்  கெடுமே”  (குற்றியலு . 73 )

‘அதனிலை’ -  ‘ஒன்று’ முதல் ‘ஒன்பது’ வரை உள்ள சொற்கள் நிலைமொழியாக நிற்கும்போது ,

‘யாவரு காலையும்’ – முன் நூற்பாவில் (குற்றியலு . 72) சொல்லப்பட்ட க , ச , த , ப , ஞ  , ந , ம , ய , வ  எழுத்துகளைப் போல  ‘யா’ என்ற எழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொற்கள் வந்து புணரும்போது ,

‘முதனிலை ஒகரம் ஓவாகும்மே’ -  ‘ஒரு’ என்பதன்  ‘ஒ’  , ‘ஓ’ ஆகி , ‘ஓரு’ ஆகும் !

‘ஒகரத்து உகரம் துவரக் கெடுமே’ – ‘ஒரு’ , ‘ஓர்’ ஆகும் !

இதற்கான எடுத்துக்காட்டுகளையும் , அவற்றைத் தொடர்ந்த இளம்பூரணரின் கூடுதல் இலக்கணங்களையும்தான்  மேலே பர்த்தோம் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (157)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sat Nov 02, 2013 5:22 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (157)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

தமிழகக் கல்வெட்டுகளிலும் , கணக்கு ஓலைச் சுவடிகளிலும்
, ‘மா’ என்ற அளவுப் பெயர் அடிக்கடி வரும் !

ஆகவே இதன் புணர்ச்சி பற்றிக் கூறத் தொல்காப்பியருக்கு ஒரு தேவை ஏற்பட்ட து ! இது ,தொல்கப்பியருக்கு முன்பே தமிழர்கள் ‘மா’ என்ற அளவைக் கைகொண்டார்கள் என்ற வரலாற்று உண்மையை நமக்குத் தெரிவிப்பது ஆகும் !

‘மா’வின் புணர்ச்சி பற்றிய தொல்காப்பியர் நூற்பா ! :-

“இரண்டுமுத  லொன்பா னிறுதி  முன்னர்
வழங்கியன்  மாவென் கிளவி  தோன்றின்
மகர  வளபொடு  நிகரலு  முரித்தே ”  (குற்றியலு . 74)

‘இரண்டு முதல்’  -  ‘இரண்டு’ என்னும்  எண்ணுப் பெயர் முதலாக ,

‘ஒன்பான் இறுதி முன்னர்’ -  ‘ஒன்பது’  எனும் சொல்வரை உள்ள சொற்களின் முன்பாக ,

‘வழங்கியன் மா என் கிளவி தோன்றின்’ -  குதிரை , மரம் முதலியவற்றைக் குறிக்கும்  ‘மா’ என்ற சொல்லை விட்டுவிட்டு , மக்களிடையே புழக்கத்தில் இருக்கும் ‘மா’ எனும் சொல் வந்து புணர்ந்தால் ,

‘மகரம் அளபொடு நிகரலும் உரித்தே’ -  குற்றியலு . 71இல்  ‘மண்டை’என்ற சொல்லோடு  ‘இரண்டு’ புணர்ந்தபோது  எப்படி  ‘இரண்டு’ , எனவும் ‘இரு’ எனவும் பகுதிச் சொல் ஆனதோ அதுபோல ஆகும் !

அஃதாவது –

இரண்டு + மா = இரண்டு மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  
 = இரு மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மூன்று + மா = மூன்று மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  
 = மும் மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நான்கு + மா = நான்குமா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  
 = நான் மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  

ஐந்து + மா = ஐந்து மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  
 = ஐம் மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  

ஆறு + மா = ஆறு மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  
 = அறு மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  

ஏழு + மா = ஏழு மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  
 = எழு மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  

எட்டு + மா = எட்டு மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  
 = எண் மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  

ஒன்பது + மா = ஒன்பது மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)  
 = ஒன்பதின் மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மேல் நூற்பா ‘இரண்டு’ என்றுதான் தொடங்குகிறது ! ஆகவே , ‘ஒன்று’க்கு  இவ்விதி பொருந்தாது என ஆகிறது !

இதனை உணர்ந்துகொண்ட இளம்பூரணர் , “ஒன்றற்கு  ஒருமா என்னும் முடிபேயன்றி  ஒன்றுமா என்னும்  முடிபு  இல்லையாயிற்று” என்றர் !

அஃதாவது –

ஒன்று + மா = ஒன்று மா ×
          =  ஒரு மா √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மேலே ‘ஏழு’ விட்டுப் போனதைக் கவனியுங்கள் !

இதன் புணர்ச்சியை நச்சினார்க்கினியர் தருகிறார் ! :-

ஏழு + மா = ஏழ் மா ×
        = எழு மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
      = ஏழு மா √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

‘எழுமா’ப் புணர்ச்சிக்கு நச்சினார்க்கினியர் குற்றியலு . 94ஐக் காட்டுகிறார் என்பது அறியத்தக்கது !

மேல் ‘மா’ என்பது முகத்தல் அளவை , நிறுத்தல் அளவை , பரப்பு அளவை ஆகிய மூன்றிலும் வரக்கூடியவையே என இளம்பூரணர் , நசினார்க்கினியர் உரைகள் காட்டுகின்றன !

இளம்பூரணர்
, “அங்கே எங்கே பார்க்கிறீகள் ?  இங்கே இலக்கண வகுப்புக்கு வாருங்கள்” எனக் கூப்பிட்டு ஓர் இலக்கணம் கூறுகிறார் !
அதைக் கேட்போம் ! – “ மிக்க எண்ணோடு குறைந்த எண் வருங்கால் உம்மைத் தொகையாகவும் , குறைந்த எண்ணோடு  மிக்கது வரிற்  பண்புத் தொகையாகவும் முடித்தார் என்க ”!

அஃதாவது –

‘ நூற்றுப் பத்து மா’ = நூறு மாவும் பத்து மாவும் -  உம்மைத் தொகை (Conjunctival compound) !

‘இருநூறு மா’ = இரண்டாகிய நூறு மா – பண்புத் தொகை (Qualitative compound) !

கணக்கு நேர் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (158)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Nov 03, 2013 11:02 am

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (158)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

குற்றியலுகரப் புணரியலில் நிற்கிறோம் !

‘ல்’ , ‘ன்’ ஆகிய ஈறுகளைக் கொண்ட சொற்களின் முன் ‘உம்’ , ‘கெழு’ ஆகிய சாரியைகள் புணர்வதைப் பேசுகிறார் தொல்காப்பியர் !

இது புள்ளிமயங்கியலில் வரவேண்டியதோ ? – எண்ணத் தோன்றுகிறது !

நச்சினார்க்கினியர் , “இது புள்ளி மயங்கியலுள் ஒழிந்துநின்ற செய்யுள் முடிபு கூறுகின்றது !” எனச் சரியாகத்தான் மதிப்பிட்டுள்ளார் !

ஆனால் ‘சூத்திரம் இடம் மாறி வந்துள்ளது’ என அவர் குறிப்பிடவில்லை !

குற்றியலுகரப் புணர்ச்சிகளைத் தெளிவாக்கச்  சில முற்றியலுகரங்களைக் கொண்ட  புணர்ச்சிகளைத் தொல்காப்பியர் காட்ட விரும்பினார் போலும் !

இதோ அந் நூற்பா ! :-

“லனவென  வரூஉம் புள்ளி யிறுதிமுன்
உம்முங்  கெழுவு  முளப்படப்  பிறவும்
அன்ன  மரபின்  மொழியிடைத்  தோன்றிச்
செய்யுட்  டொடர்வயின்  மெய்பெற  நிலையும்
வேற்றுமை  குறித்த  பொருள்வயி  னான”     (குற்றியலு . 75)  

இதற்கு இளம்பூரணரைப் பின்பற்றி வருமாறு உரை காணலாம் ! : -

‘ ல  ன    என  வரூஉம்  புள்ளி  இறுதி முன்’ -  ‘ல்’ , ‘ன்’  ஆகியவற்றை ஈறுகளாகக் கொண்ட  சொற்கள் முன் ,

‘உம்மும்  கெழுவும்  உளப்படப் பிறவும்’  -    ‘உம்’  , ‘கெழு’  ஆகிய  சாரியைகளும் , இவைபோன்ற சாரியைகளும் ,

‘அன்ன மரபின்  மொழியிடைத் தோன்றி’ -  ‘ல்’ , ‘ன்’  ஈறுகளைக் கொண்ட  சொற்களின் இடையே தோன்றி ,

‘செய்யுள் தொடர்வயின் மெய்பெற நிலையும்’ – பாடற் சீர்களில்  ‘ல்’ , ‘ன்’ மாறாது நிற்கும் !

‘வேற்றுமை குறித்த பொருள்வயி னான ’ -  வேற்றுமைப் பொருட் புணர்ச்சிக்கண் !

இதற்கு இளம்பூரணர் தரும் எடுத்துக்காட்டுகளை , நச்சினார்க்கினியர் விளக்கத்தோடு ஆராய்ந்து வருமாறு  தரலாம் ! :-

 ‘வானவரி வில்லுந் திங்களும்’ -  வானவரி வில்லிடைத் திங்களும் = வான வில்லின்கண் உள்ள சந்திரனும் .
வில்லுந் திங்களும் – வேற்றுமைப் புணர்ச்சி .

வான வரி – வான வில் (Rainbow)

உம் -  ‘இடை’ என்ற 7ஆம் வேற்றுமைச் சொல்லுருபுப் பொருளில் வந்ததால் , ‘உம்’மை  இடைச்சொல் எனாது , சாரியை எனப்பட்டது !

சாரியைக்குப் பொருண்மை  (Semantic value) உண்டு என்ற மொழியியல் உண்மை இங்கு பெறப்படுகிறது !

‘கல் கெழு கானவர்’ -  கல்லைக் கெழுமிய கானவர் = கல்லை உடைய கானவர் .

கெழு -  ‘உடைய’ என்ற 6ஆம் வேற்றுமைச் சொல்லுருப்பொருளில் நிற்கும் சாரியை !

கல்கெழு கானவர் – வேற்றுமைப் புணர்ச்சி .

‘கெழு’ என்றே ஓர் உரிச்சொல் உள்ளதே ?  ஆதலால் இதனை ஏன் உரிச்சொல் என்று சொல்லக்கூடாது ?

நல்ல வினா !

‘கெழு’ என ஓர் உரிச்சொல்  (உரியியல் . 5) உள்ளது ! அதற்குப் பொருள் ‘நிறன்’ (நிறம்)  ! அந்தப் பொருள் இந்த எடுத்துக்காட்டுக்குப் பொருந்தாதே ! ஆகவே இங்கே ‘கெழு’ உரிச்சொல்லாக நிற்கவில்லை ; சாரியையாகவே நிற்கிறது !

‘கிழவனும் போன்ம்’ – கிழவனைப் போலும் .

‘உம்’ – இச் சாரியைக்கு ‘ஐ’ என்ற இரண்டாம் வேற்றுமைப் பொருள் உள்ளது இங்கு !

‘கிழவனும் போன்ம்’  என்பதிலுள்ள உம்மை , உயர்வு சிறப்புப் பொருளில் இங்கு வரவில்லை என நச்சினார்க்கினியர் விளக்குகிறார் ! -  “இவ்வும்மை சிறப்பன்று” .

ல் , ன் -  ஆகிய ஈறுகளைக் கொண்ட சொற்களோடுதான் ‘கெழு’ என்ற சாரியை வருமா?

இதற்கு இளம்பூரணர் விடை கூறுகிறார்  - “பிற ஈற்றுள்ளும் இச் சாரியை பெற்று முடிவன கொள்க ; துறைகெழு மாந்தை , வளங்கெழு திருநகர் என வரும் ! ” .

‘துறை கெழு மாந்தை’ – நீர்த் துறைகளை உடைய மாந்தை நகர் . (துறை – என்ற பகுதியின் ஈறு திரியவில்லை)

‘வளங்கெழு  திருநகர் ’ -  வளம் உடைய திருநகர் .

(வளம் – என்ற பகுதியின் ‘ம்’ ஈறு திரிந்து ‘ங்’ ஆனது) .

மேலும் சில இலக்கண நுட்பங்களைக் கூறுகிறார் இளம்பூரணர் ! அவற்றை வருமாறு விளக்கலாம் !: -

பூ + கெழு + ஊரன் =  பூக்கே ழூரன் (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

(க் – சந்தி ; ‘கெ’ , ‘கே  ஆனது  எகர நீட்சி ;  ‘ழு’வின் ‘உ’ கெட்டு ,  ‘ஊ’ சேர , ‘ழூ’ ஆனது)

வளம் + கெழு + திருநகர் =  வளங்கேழ் திருநகர்  (வேற்றுமைப் புனர்ச்சி) .

( ‘ம்’ , ‘ங்’ ஆகத் திரிந்தது ; ‘கெழு’விலுள்ள ‘கெ’ நீண்டது ; ‘கெழு’வின் ஈற்றுகரம் கெட்டது) .

இன்னொரு நுட்பமும் இளம்பூரணர் கூறுகிறார் – “இச் சாரியைப் பேற்றின்கண் ஈற்று வல்லெழுத்து வீழ்க்க ! ”

அஃதாவது –
வளங்கேழ் திருநகர் √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
வளங்கேழ்த் திருநகர் ×  

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (159)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Wed Nov 06, 2013 8:48 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (159)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

குற்றியலுகரப் புணர்ச்சியின் இறுதிக் கட்டத்திற்கு வந்துள்ளோம் !

சில குறைச் சொற்களும்  (Defective words) , சில பண்புத் தொகைகளும் (Qualitative compounds) , சில வினைத்தொகைகளும் (Verb compounds) , தம் முன் தாம் வரும் சில எண்ணுப் பெயர்களும் மருவி நடப்பதால் , அவற்றை அப்படியே கொள்ளவேண்டும் !அவற்றின் புணர்ச்சி இலக்கணம் நமக்குத் தெளிவாகாது ! – சொல்பவர் தொல்காப்பியர் !

இளம்பூரணர் தரும் எடுத்துக்காட்டுகளை வருமாறு நல்கலாம் ! :-

குறைச் சொற்கள்
---------------------
(1)  ‘விண் விணைத்தது’ -   பொருள் விளக்கமாக இல்லை !

விண் – குறிப்புச் சொல் ; குறைச்சொல் .
  ‘கால் விண்விண் என்று தெறிக்கிறது’ , என்கிறோமல்லவா? அதே ‘விண்’தான் ! வலியை ஒருவகையில் குறிப்பால் தெரிவிக்கிறது அல்லவா ‘விண்’ ,அதனால்தான் அதனைக்  ‘குறிப்புச் சொல் ’ என்கிறோம் ! வேறு ஒன்றுமில்லை !

‘விண்ணென விசைத்தது’ = விண்ணென இசைத்தது – பொருள் தெளிவாகிறது !
‘விண்ணென’ என்பது , குறையாக ‘விண்’ என்று வந்ததால் , இது குறைச்சொல் !
எனவே –
    ‘விண்’ – மரூஉ !


  (2)  ‘ கார் கறுத்தது’ – பொருள் விளக்கமாக இல்லை !

கார் – தனியாக நிற்கும்போது ,பண்புச் சொல் ; தொடரில் குறைச் சொல் !
‘கார் எனக் கறுத்தது  ’- பொருள் தெளிவாகிறது !
எனவே –
    ‘கார்  ’ – மரூஉ !


(3) ‘ஒல் ஒலித்தது’ – பொருள் தெளிவில்லை !
ஒல் – இசையைக் குறிக்கும் , ‘இசைக்குறிப்புச் சொல்’ !
‘ஒல்லென ஒலித்தது’ – பொருளில் தெளிவு இருக்கிறது !
‘ஒல்லென ’ – என்று வரவேண்டியது ‘ஒல்’ என வந்ததால் , இது குறைச்சொல் !
எனவே –
   ‘ஒல்’ – மரூஉ !



பண்புத் தொகை  ( ‘பண்பு தொகு மொழி’)
---------------------
(4)  ‘கருஞ் சான்றான்’ – தெளிவான பண்புத் தொகையாக இல்லை !

ஏன் ?
இளம்பூரணர் கருத்துப்படி , ‘கரும்’ என்ற பண்புப் பெயர் , பாலைத் (ஆண்பாலை) தெரிவிக்கிறது ;ஆனால் இலக்கணப்படிப்  ‘பண்பு’ , பாலைத் தெரிவிக்காது !  
எனவே –
   ‘கருஞ் சான்றான்’ – மரூஉ !

வினைத் தொகை  ( ‘தொழில் தொகு மொழி’)
---------------------

(5)  ‘ கொல் யானை’ – பொருளில் தெளிவு இல்லை !

‘கொல்’ என்பது வினையைக்  (தொழிலை)காட்டுகிறது ! எனவே , வினை மறைந்து வருகிறது எனக் கூறமுடியாது ! ‘கொன்ற யானை’ என்று விரித்தால் , அதில் இறந்த காலம் சுட்டப்படுகிறது !  கொல்லும் யானையா ? கொன்ற யானையா? – தெளிவில்லை !

எனவே –
‘கொல்யானை’ – மரூஉ !

எண்ணுப் பெயர் தம் முன் தாம் வரல்
------------------------------------------------
(6)  ‘ஓரொன்று’ – பொருளில்  தெளிவில்லை !
‘ஓர் வீடு’ என்பதுபோல நின்றால் , ‘ஓர் ஒன்று’ என்பது ‘ஒன்று’ என்பதை மட்டும்தானே  குறிக்கும் ? எனவேதான் , தெளிவில்லை !
ஆனால் தொடரில்  , ‘ஓரொன்றாகக் கொடு’ என்றால் , பொருள் தெளிவாகிறது !
எனவே –
‘ஓரொன்று’ – தனியாக நிற்கும்போது , மரூஉ !

பிற
---------------
(7)  ‘முடியாதன உண்டான்’ – தெளிவில்லை !

‘முடியாதனவற்றை உண்டான் ’ – தெளிவாக இருக்கிறது !
‘முடியாதனவற்றை ’ ,  என்பதற்குப் பதிலாக ‘‘முடியாதன ’  என்று உள்ளதால் , இது குறைச் சொல் !
எனவே –
‘முடியாதன’ – மரூஉ !

(8) ‘கரியன்’ – பொருள் தெளிவில்லை !
ஏன் ?
‘கருமை + அன் ’ எனில் ,  ‘கருமையன் ’ என்றுதானே வரவேண்டும் ?

எனவே –
‘கரியன்’ – மரூஉ !

(9)   ‘கொள்ளெனக் கொண்டான் ’  - தெளிவில்லை !

‘கொள் என்று கொடுத்தான்’ – தெளிவு உள்ளது !
எனவே –
‘கொள்ளென’ – மரூஉ !

(10) ‘உண்டான்’ – மரூஉ !
எப்படி ?

‘உண் + ஆன் = உண்ணான் ’ என்றுதானே வரவேண்டும் ?
இடையிலே ‘ட்’ எப்படி வந்தது ?

“எப்படி வந்தது என்றால்  , புணர்ச்சிகளில்  பல நுட்பங்கள் உள்ளன ! நமக்கு மேலோட்டமாகத் தெரிந்த புணர்ச்சி இலக்கணத்தில் அமையவில்லையே என்று தலையைச் சொறிந்து கொண்டிருக்காதீர்கள் ! புணர்ச்சியி எழுத்துகள் மருவி வரும்போது – தழுவி வரும்போது இப்படியெல்லாம் வரவே செய்யும் ! அவற்றை நீங்கள் விளங்கிக் கொள்ளவேண்டும் ! ” – இதுவே தொல்காப்பியர் கூறவந்தது !

இதோ தொல்காப்பியர் நூற்பா ! நீங்களே சரிபார்த்துக் கொள்ளுங்கள் !  

“ உயிரும் புள்ளியு  மிறுதி யாகிக்
குறிப்பினும் பண்பினு மிசையினுந் தோன்றி
நெறிப்பட வாராக் குறைச்சொற் கிளவியும்
உயர்திணை யஃறிணை  யாயிரு  மருங்கின்
ஐம்பா லறியும்  பண்புதொகு மொழியும்
செய்யுஞ் செய்த வென்னுங் கிளவியின்
மெய்யொருங் கியலுந்  தொழிறொகு  மொழியும்
தம்மியல் கிளப்பிற்  றம்முற்  றாம்வரூஉம்
எண்ணின் றொகுதி யுளப்படப் பிறவும்
அன்னவை யெல்லா மருவின் பாத்திய
புணரிய  னிலையிடை யுணரத் தோன்றா ” (குற்றியலு . 76)

இளம்பூரணர் உரையைப் பின்பற்றி இதனை வருமாறு விளக்கலாம் ! –

‘உயிரும் புள்ளியும் இறுதியாகி’ – உயிரெழுத்தையும் மெய்யெழுத்தையும் ஈறாகக் கொண்ட  சொற்கள் ,

‘ குறிப்பினும் பண்பினும் இசையினும் தோன்றி’ – குறிப்பாலும் , பண்பாலும் , இசையாலும் பொருள் உணர்த்திநிற்கும் ,

‘நெறிப்பட வாராக் குறைச் சொற்கிளவியும்’ – விதிமுறைக்குக் கட்டுப்படாத குறைச்சொற்கள் ,

‘செய்யும் , செய்த என்னும் கிளவியின் மெய்யொருங்கியலும் தொழில்தொகு மொழியும் ’ -  ‘செய்யும்’ , ‘செய்த’ என்ற பெயரெச்சச் சொற்களால் நடக்கும் , வினை மறைந்த வினைத்தொகைச் சொற்கள் ,

‘தம் இயல் கிளப்பின்’ – ஆகியவற்றின் இயல்புகளும் ,

‘தம் முன் தாம் வரும்  எண்ணின் தொகுதி உளப்படப் பிறவும்’ – ஓர் எண்ணின் முன் இன்னோர் எண்ணைப் புணர்த்துப் பெற்ற எண்களும் ,

‘மருவின் பாத்திய’ – வழக்கால் மருவி நடந்துள்ளன எனக் கொள்ளவேண்டும் !

‘புணரியல் நிலையிடை உணரத் தோன்றா’ – புணர்ச்சி இலக்கணப்படி அவற்றை நோக்கினால் , விளங்காது !    

இதற்கான எடுத்துக்காட்டுகளை மேலே பார்த்துவிட்டோம் !

மேலே , ‘கார் என’ என்று வரவேண்டியது , தொடரில் ‘கார்’ என்று மட்டும் வந்து பொருள் உணர்த்தியதால் அதைக்  ‘குறைச்சொல் ’ என்கிறோம் எனக் கண்டோமல்லவா? இக் குறைச்சொல்லைத்தான் இளம்பூரணர் ‘உரிச்சொல் ’என்று குறிக்கிறார் !  ‘உரிச்சொற்கள், வேர்ச்சொற்களே ’ என்ற கருத்து தவறானது என்பது இதனால் தெளிவாகிறதல்லவா? வேர்தான் உரி எனில் , ‘கார்’ எதனுடைய வேர் என்ற கேள்வி எழும் !

மேலும் , ‘கார்’ என்ற சொல் , ஒரு பெயர்ச்சொல்தான்  (Noun)! பெயர்ச்சொல் எப்படி உரிச்சொல் ஆகும் ?
வினா எழுகிறதல்லவா?
‘கார்’ தனியாக நின்றால் , அது பெயர்ச்சொல் ! ‘காரென’ என்று வரவேண்டிய இடத்தில் ‘கார்’ என்று மட்டும் நின்றால் , அப்போதுதான் அது ‘குறைச் சொல்’ அல்லது ‘உரிச்சொல்’ என்று அழைக்கப்படும் !

புணரியல் , உயிர் மயங்கியல் , புள்ளி மயங்கியல் என்று எழுத்ததிகாரத்தில் பல இடங்களில் சொற்புணர்ச்சிகளைக் கூறிய பின் , சொல்லதிகாரத்திற்குப் போகப் போகும் நிலையில் தொல்காப்பியர் இதனைக் கூறுகிறார் ! அதனால் இச் சூத்திரத்தைப்  ‘புறனடைச் சூத்திரம் ’ என்பர் !
 

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (160)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sat Nov 09, 2013 12:54 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (160)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

குற்றியலுகரப் புணரியலியின் கடைசி நூற்பா ! : -

“கிளந்த வல்ல செய்யுளுட் டிரிநவும்
வழங்கியன் மருங்கின் மருவொடு திரிநவும்
விளம்பிய வியற்கையின் வேறுபடத்   தோன்றின்
வழங்கியன்  மருங்கி  னுணர்ந்தன  ரொழுக்கல்
நன்மதி  நாட்டத்  தென்மனார்  புலவர்”  (குற்றியலு . 77)

‘கிளந்த அல்ல செய்யுளுள் திரிநவும்’ -  கூறிய புணர்ச்சி விதிகளுக்கு மாறாகச் செய்யுளில் வருவனவும் ,

‘வழங்கியல் மருங்கின் மருவொடு திரிநவும்’ – பேச்சு வழக்கில் மருவி    வருவனவும் ,

‘விளம்பிய  இயற்கையின் வேறுபடத் தோன்றின்’ – நாம் பார்த்த புணர்ச்சி விதிகளுக்கு முரணாகத் தென்பட்டால் ,
‘நல்மதி நாட்டத்து வழக்கு இயல் மருங்கின் உணர்ந்தனர் ஒழுக்கல்’ – நல் அறிவு ஆராய்ச்சியால்  ஆய்ந்து , எப்படிக் கொள்ளலாம் என்று தெளிந்து அதன்படி கொள்க என்பர் புலவர் !  

இதற்கு இளம்பூரணர் தந்த  எடுத்துக்காட்டுகளை வருமாறு பிரித்தும் ஒப்பிட்டும்  விளக்கலாம் ! :-

நறவு + கண்ணி = நறவுக் கண்ணி  √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
நறவு + கண்ணி = நறவங் கண்ணி  √  (அம்  சாரியை பெற்று    வேறுபட வந்தது )(வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
(நறவு – தேன்; நறவுக் கண்ணி  , நறவங் கண்ணி  - தேனுள்ள பூக்கண்ணி)

கள்ளி  + கோடு  = கள்ளிக் கோடு √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
கள்ளி  + கோடு  = கள்ளியங் கோடு √   (அம்  சாரியை பெற்று    வேறுபட வந்தது ) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
(கள்ளி – கள்ளிச் செடி; கள்ளிக் கோடு, கள்ளியங் கோடு – கள்ளிச் செடியின் கிளை)

புன்னை  + கானல்  = புன்னைக் கானல் √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
புன்னை  + கானல்  = புன்னையங் கானல் √ (அம் – சாரியை பெற்று    வேறுபட வந்தது ) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
( கானால் – கடற்கரைச் சோலை ; புன்னைக் கானல் , புன்னையங் கானல் – கடற்கரைப் புன்னைச் சோலை )

பொன்  + திகிரி  = பொற் றிகிரி  √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
பொன்  + திகிரி  = பொன்னந் திகிரி  √  (அம்  சாரியை பெற்று    வேறுபட வந்தது ) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
( திகிரி – சக்கரம் ; பொற் றிகிரி , பொன்னந் திகிரி – பொன்னாலான சக்கரம் )

ஆரம்  + கண்ணி  = ஆரக் கண்ணி  √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
ஆரம்  + கண்ணி  = ஆரங் கண்ணி  √   (அம்  சாரியை பெற்று    வேறுபட வந்தது ) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
( ஆரம் – ஆர் மலர் ; ஆரக் கண்ணி , ஆரங் கண்ணி – ஆர் மலரால் ஆன கண்ணி )

கானல்  + பெருந்துறை  = கானற் பெருந்துறை  √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
கானல்  + பெருந்துறை  = கானலம்  பெருந்துறை  √   (அம்  சாரியை பெற்று    வேறுபட வந்தது ) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
(கானல்  - கடலை ஒட்டிய கழிமுகம் ; துறை – நீர்த் துறை ; கானற் பெருந்துறை , கானலம்  பெருந்துறை – கழிமுகத் துறைகள் )

வெதிர்  + கால்  = வெதிர்க் கால்  √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
வெதிர்  + கால்  = வெதிரத்துக்  கால்  √   (அத்துச் சாரியை பெற்று    வேறுபட வந்தது ) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
(வெதிர்  - மூங்கில் ; கால் – தண்டு ; வெதிர்க் கால், வெதிரத்துக்  கால் – மூங்கில் தண்டு)

முளா  + மா  = முளா மா  √  (அல்வழிப் புணர்ச்சி) ( ‘ஆமா ’ என வருதல் காண்க ; ஆமா – ஆவாகிய விலங்கு = பசு)
முளா  + மா  = முளவு மா  √   (உகரச்  சாரியை பெற்று    வேறுபட வந்தது ) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(முளா  - முள்ளம் பன்றி ; முளா மா, முளவு மா – முள்ளம் பன்றியாகிய விலங்கு)

அகம்  + செவி  = அகச் செவி  √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
அகம்  + செவி  = அஞ்செவி  √   (மரூஉ ) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
(அகம் – உள்ளே ; அகச் செவி ,  அஞ்செவி – உட் செவி)

அவ் + இடை = அவ்விடை  √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
அவ் + இடை = ஆயிடை  √  (மரூஉ) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(இடை – 7ஆம் வேற்றுமைச்  சொல்லுருபு)

தட + தோள் = தடந் தோள்  √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
தட + தோள் = தடவுத் தோள்  √  (உகரச் சாரியை பெற்று வேறுபட வந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(தட – உரிச்சொல் ; ‘அகலமான’ ; தடந் தோள் , தடவுத் தோள் – அகலமான தோள்)


தட + திரை = தடத்  திரை  √ (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
தட + திரை = தடவுத் திரை  √  (உகரச் சாரியை பெற்று வேறுபட வந்தது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(தட – உரிச்சொல் ; ‘அகலமான’ ; தடத்  திரை , தடவுத் திரை – அகலமான திரை)

அரு மருந்து + அன்னான் = அருமருந் தன்னான்  √ (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
அரு மருந்து + அன்னான் = அருமந்தான்  √  (மரூஉ)(வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
(அருமருந் தன்னான் , அருமந்தான் – அரிய மருந்து போன்றவன் )

சோழ + நாடு = சோழ நாடு  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
சோழ + நாடு = சோணாடு  (மரூஉ) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மலை + நாடு = மலை நாடு  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
மலை + நாடு = மலாடு  (மரூஉ) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

பொது + இல் = பொதுவில்  (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பொது + இல் = பொதியில்  (மரூஉ) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(பொதுவில் , பொதியில் – பொதுவாகிய இல்)

சாரியை முதலியன பெற்று ,ஏதாவது ஒரு வகையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட இலக்கண  முறைப்படி வந்தவற்றை ‘வேறுபட வந்தது’ எனவும் , இலக்கணத்திலிருந்து மிக விலகிப் புணர்ந்தவற்றை  ‘மரூஉ’ எனவும் மேலே காட்டியுள்ளேன் !

இத்துடன் குற்றியலுகரப் புணரியல் முடிகிறது !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (161)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Nov 10, 2013 9:08 am

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (161)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

குற்றியலுகரப் புணரியலில் பல புணர்ச்சி வித்தைகளைப் பார்த்தோம் !

இப்போது , ‘புணரியல்’ என்ற இயலைப் பார்க்கலாம் !

அஃதாவது ,  எழுத்ததிகாரத்தில்  பின்னோக்கிச் செல்கிறோம் !

எந்த இடத்தில் தொட்டாலும் நமக்கு இனிக்கவே செய்யும்  தமிழ் இலக்கணம் !

புணரியலில் , முதல் 7 நூற்பாக்களை நாம் முன்பே பார்த்துவிட்டோம் !

எனவே , நூற்பா எட்டிலிருந்து தொடங்குவோம் !

நூற்பா எண்கள் யாவும் , இளம்பூரணர் உரைப் பதிப்பில் தரப்பட்டவையாம் !
இப்போது நூற்பா ! :-

“நிறுத்த சொல்லுங் குறித்துவரு கிளவியும்
 அடையொடு தோன்றினும் புணர்நிலைக் குரிய”   (புணரி . 8)

‘நிறுத்த சொல்’ – என்றதும் , ‘சொல்லைக் கூட நிறுத்துத் தருகிறார்களா ?’ எனக் கேட்காதீர்கள் !

‘நிறுத்த சொல்’ – நிலை மொழி .

‘குறித்துவரு கிளவி’ – வந்து புணரும் சொல் .

 இந்த இரண்டும் அடைகளோடு வந்தாலும் , புணர்ச்சி இலக்கணப்படிப் புணர்வதற்கு ஏற்றவையே என்பது நூற்பாக் கருத்து !

1 . பதினாயிரம் + ஒன்று = பதினாயிரத் தொன்று .
பதினாயிரம் -  ‘பதின்’ , அடைச் சொல்! நிலை மொழி !

இது , நிலைமொழி அடையொடு வருவதற்கு உதாரணம் !

2 . அயிரம் + ஒருபஃது = ஆயிரத் தொருபஃது .
ஒருபஃது – ‘ஒரு’ என்ற அடை பெற்ற வருமொழி !
இது , வருமொழி அடையொடு வருவதற்கு எடுத்துக்காட்டு !

3 . பதினாயிரம் + ஒருபஃது =  பதினாயிரத் தொருபஃது .
இது , நிலை மொழியும் , வருமொழியும் அடை பெற்று வந்தற்கு  உதாரணம் !

இந்த நூற்பாவின் தேவை என்ன ?

‘பதினாயிரம் ’  என்ற இருபெயரொட்டுப் பண்புத் தொகையில் , ஏற்கனவே ஒரு புணர்ச்சி உள்ளது ! அதனோடு , பிற சொல்லை அது ஏற்குமா? – ஐயம் எழுதல் இயல்பு !

எனவே இந்த ஐயத்தை நீக்குவதற்கே  நூற்பா !

இந் நூற்பாவிற்கு இளம்பூரணர் எழுதிய உரை நுணுக்கத்தால் , நாம் சில இலக்கண நுட்பங்களை அறிய முடிகிறது !

அஃதாவது –

‘அடை’ என்பது உவமத் தொகை அல்லது இருபெயரொட்டுப் பண்புத் தொகையாக இருக்கவேண்டும் ; வேறு தொகைகளாக இருக்கக் கூடாது !

மேல் எடுத்துக்காட்டுகளுக்கு இந்த இலக்கணம் எவ்வாறு பொருந்துகிறது? பார்ப்போம் ! : -

‘பதினாயிரத் தொன்று’ – இதில் ,
‘பதினாயிரம்’ – ‘பத்தாகிய ஆயிரம்’ என விரிவதால் , இது இருபெயரொட்டுப் பண்புத் தொகை !
‘பதினாயிரத் தொன்று’ – ‘பதினாயிரமும் ஒன்றும்’ என விரிவதால் , இது உம்மைத் தொகை !

ஆனால் ,  
‘கருங்குதிரை + ஓடிற்று  =  கருங்குதிரை ஓடிற்று ’ எனப் புணர்ந்தால் , இங்கே , ‘கருங்குதிரை’யை ‘அடையொடு தோன்றிய சொல்’ என்று சொல்லக்கூடாது !  ஏனெனில் , ‘கருங்குதிரை’ , பண்புத் தொகை ; ‘ஒரு சொல்’  (Single entity)!

செங்காந்தள் + வாங்கினான் = செங்காந்தள் வாங்கினான் . இதில் , ‘செங்காந்தள்’ அடையொடு தோன்றிய சொல் அல்ல ! ஏனெனில் , ‘செங்காந்தள்’ , பண்புத் தொகை ! இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகை அல்ல !

வெள்ளைத் தொப்பி + வந்தாள் = வெள்ளைத் தொப்பி வந்தாள். இதில் ,  ‘வெள்ளைத் தொப்பி’ , அடையொடு தோன்றிய நிலைமொழி அல்ல ! ஏனெனில் , ‘வெள்ளைத் தொப்பி’ , அன்மொழித் தொகை ! ‘ஒரு சொல்’ !


வருபுனல் + குளிர்ந்தது = வருபுனல் குளிர்ந்தது .

இதில் , ‘வருபுனல்’ என்பதிலுள்ள ‘வரு’வை , அடை எனக் கூற முடியது ! ஏனெனில் , ‘வருபுனல்’ , வினைத் தொகை ! ‘ஒரு சொல்’ !

பால்வெள்ளை + தாள் = பால்வெள்ளைத் தாள் .

இதில்,  ‘பால்’ ,அடை அல்ல !  ‘பால் வெள்ளை’ என்பது , ‘பால் போன்ற வெள்ளை’ என விரிவதால் , உவமத் தொகை ! ‘ஒரு சொல்’ !

உண்ட சாத்தன் + வந்தான் =  உண்ட சாத்தன் வந்தான்   .
இதில் , ‘உண்ட’ என்பது , சாத்தனுக்கு அடை அல்ல !  ‘உண்ட சாத்தன் ’ , ‘ஒரு சொல்’ !  

இதைப்போன்றே ,
உண்டு சாத்தன் + வந்தான் =  உண்டு சாத்தன் வந்தான்   .
இதில் , ‘உண்டு’ என்பது , சாத்தனுக்கு அடை அல்ல !  ‘உண்டு சாத்தன் ’ , ‘ஒரு சொல்’ !  

இளம்பூரணரின் இந் நுட்பங்கள் புணர்ச்சி இலக்கணத்திற்குத்தான் பொருந்தும்  என்பதை அறிதல் வேண்டும் !

‘கருங் குதிரை’ - புணர்ச்சியில் ஈடுபடாது , இச் சொல் தனியாக நிற்குமானால் , ‘கரு’ என்பது குதிரைக்கு அடை (Adjective) தான் ! இதில் ஐயமில்லை !

ஆனால் , ‘கருங்குதிரை வந்தது’ என்ற புணர்ச்சியைப் பேசும்போதுதான் , ‘அடையடுத்த சொல் இப் புணர்ச்சியில் இல்லை ; ‘கருங்குதிரை’ ஒருசொல்தான் என்று கூறவந்தார் இளம்பூரணர் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (162)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Nov 10, 2013 3:10 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (162)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

மரூஉக்களைப் பற்றி நாம் குற்றியலுகரப் புணரியலில் பார்த்தது வசதியாகப் போயிற்று !

 புணரியலிலும் மரூஉ பற்றி ஒரு நூற்பா உள்ளது !

‘வெதிர்க்கால்’ என்பது ‘வெதிரத்துக் கால்’ என்று ‘அத்து’ச் சாரியை பெற்றுப் புணர்ந்தாலும் அதனையும் ‘மரூஉ’ என்றுதான் தொல்காப்பியர் பேசுகிறார் ! (குற்றியலு . 77 இளம். உரை) .

இதனை  ‘இலக்கணத்தொடு பொருந்திய மரூஉ ’எனலாம் !

இலக்கணக் குளறுபடி பெரிதாக இதில் இல்லை ! ஒரு சாரியை சேர்ந்துள்ளது ; அவ்வளவுதான் !

அதே நேரத்தில் , ‘அருமருந்தன்னான்’ என்பது , ‘அருமந்தான்’ என மருவும்போது , இதில் இலக்கணம் இல்லை ! சில எழுத்துகள் ஏன் காணாமற் போயின ? விடை இல்லை ! எனவே , இம் மரூஉ , ‘இலக்கண மில்லா மரூஉ’ எனப்படும் !
இப்படிப்பட்ட மரூஉக்களைத்தான் தொல்காப்பியர் ‘மருவின் தொகுதி’ என்கிறார் !

இந்த மருவின் தொகுதி தவிர , வேறுவகையான ஒரு மரூஉவும் உண்டு !

‘நாவின் நுனி’யை  , ‘நா நுனி’ என்றுதானே கூறவேண்டும் ?ஆனால் , ‘நுனி நா’ என்றுதானே வழங்குகிறது ?

இதைத்தான் , ‘மயங்கியல் மொழி’ என்றார் தொல்காப்பியர் !

‘நா நுனி’ என்பது , மாறிப் புணர்ந்து , ‘நுனி நா’ என்றாலும் , இதனையும் சொற்புணர்ச்சி என்றுதான் எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும் ! இதைத்தான் கூறவருகிறார் தொல்காப்பியர் ! :-

“மருவின் தொகுதி மயங்கியல் மொழியும்
உரியவை உளவே புணர்நிலைச் சுட்டே”   (புணரி . 9)

நுனிநாக்கில் இருந்த ‘நுனி நா’ என்ற எடுத்துக்காட்டை மேலே பார்த்தோம் ! இதைப் போன்றே ,
‘கண்மீ’  (= கண்ணின் மேற்பகுதி)என்பது , ‘மீகண்’ என வந்துள்ளது !

’இல்முன்’ (= இல்லின் முன்பாக) என்பது , ‘முன்றில்’ என வந்துள்ளது !

‘நகர்ப்புறம்’ ( = நகரத்தின் புறப்பகுதி) என்பது , ‘புறநகர்’ என வந்துள்ளது !

மேலே ‘அருமருந்தன்னான்’ என்பதே ‘அருமந்தான்’ என வந்துள்ளது என்றோமல்லவா?

இந்த ‘அருமந்தான்’ என்பதே , ‘அருமாந்த’ என்று வழக்கில் வந்தது!

‘அருமாந்த பிள்ளை! இப்படிக் கஷ்டப்படுதே !’ – புலம்புவார்கள் பெண்கள் ! ‘அருமருந்தன்ன பிள்ளை’ என்பதே , முடிவில் ‘அருமாந்த பிள்ளை’ என மருவி உள்ளது !

மரூஉக்களைத் தமிழ் இலக்கணம் தன் பிடியில் எடுத்துக்கொண்டதைப் பார்த்தீர்களா? இதுதான் இலக்கணத்தின் பணி !

                                     ***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (163)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Tue Nov 12, 2013 9:05 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (163)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

புணர்ச்சியில் பெரும்பாலும் ஏற்படுவது , எழுத்து மிகுதல் , சாரியை தோன்றல் என்ற இரண்டே !

விள + கோடு = விளங்கோடு  ( ங் , மிகுந்தது  ) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மக + கை = மகவின் கை (இன் , சாரியை வந்தது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

விள + குறிது  =  விளக்குறிது  ( க் , தோன்றியது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

பனை + குறை = பனையின் குறை  (இன் , சாரியை வந்தது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

இவை இளம்பூரணர் காட்டுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை !

மேலே , எழுத்து மிகுதலையும் , சாரியையும் தனித் தனியாகப் பார்த்தோம் !

ஒரே புணர்ச்சியிலேயே எழுத்தும் சாரியையும் மிகுமா ?

‘மிகுமே !’ – என்பவர் இளம்பூரணர் ! அவர் தந்த சான்றுகளை வருமாறு
பிரித்துக் காட்டலாம் ! :-

அவ் + கோடு = அவற்றுக் கோடு ( வற்றுச் சாரியை வந்தது ; க் , மிகுந்தது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)  
( புள்ளி.83இல் , ‘சுட்டு முதலாகிய ..’ என்ற நூற்பாவில் , ‘அவற்றுக் கோடு’ பார்த்தோமே , அதை நினைவுபடுத்திக் கொள்க !)

கலம் + குறை = கலத்துக் குறை ( அத்துச் சாரியை வந்தது; க் , மிகுந்தது)(வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)  

- இக் கருத்துகளைத் தாங்கிய தொல்காப்பிய நூற்பா வேண்டுமா? :-

“வேற்றுமை குறித்த புணர்மொழி நிலையும்
வேற்றுமை யல்வழிப் புணர்மொழி நிலையும்
எழுத்தே சாரியை யாயிரு பண்பின்
ஒழுக்கல் வலிய புணருங் காலை”  (புணரி . 10)

எவ்வளவு அழகு பாருங்கள் !

புணர்ச்சி என்றால் வேறு ஒன்றும் இல்லை  அப்பா ! ஒன்று , எழுத்து கூடும் ! அல்லது சாரியை கூடும் ! அவ்வளவுதான் ! – எனத் தொல்காப்பியர் தன்
மாணவர்களுக்குக் கூறிய பாங்கைப் பாருங்கள் !

மேலே இளம்பூரணர் குறிப்பிட்ட ‘விள’ மரத்தைக் காண ஆசையா ?
                   
                    [You must be registered and logged in to see this image.]

                        Courtesy – GoGreenGuyz. com

இது நம்மூர் விளா மரம்தான் ! ‘Wood apple’  என்பது இதுவே ! இதன் தாவரவியல்
பெயர் - Limonia acidissima  .

விளாங்காய் விதை மேல் இருக்கும் பசையானது நகை செய்பவர்களுக்குப் பசையாகப் பயன்பட்டுள்ளது ! விளாம்பழத்துச் சதையானது சோப்புப்போல் வீட்டுப் பொருள்களைத் தூய்மைப் படுத்த அந் நாளில் பயன்பட்டதாக அறிகிறோம் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (164)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Thu Nov 14, 2013 8:27 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (164)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

வேற்றுமைப் புணர்ச்சி குறித்துத் தொல்காப்பியர் , முன் நூற்பாவில் (புணரி . 10) , ‘வேற்றுமை குறித்த புணர் மொழி’ என்றார் !

இந் நூற்பாவில் , வேற்றுமை உருபுகள் இத்தனை என்றும் , அவற்றின் வரிசை இன்னது என்றும் கூறுகிறார் ! :-

“ஐஒடு  குஇன்  அதுகண்  ணென்னும்
அவ்வா  றென்ப வேற்றுமை யுருபே”  (புணரி . 11)

இந் நூற்பாவில் உள்ள வேற்றுமை உருபுகளை (Case markers) எண்ணிப் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள் ! :-

வேற்றுமை உருபுகள் மொத்தம் ஆறுதான் ! :-

ஐ        (இரண்டாம் வேற்றுமை)
ஒடு (மூன்றாம் வேற்றுமை)
கு (நான்காம் வேற்றுமை)
இன் (ஐந்தாம் வேற்றுமை)
அது (ஆறாம் வேற்றுமை)
கண் (ஏழாம் வேற்றுமை)

( முதல் வேற்றுமை – எழுவாய் வேற்றுமை ; 8ஆம் வேற்றுமை – விளி வேற்றுமை)

மேல் 6 வேற்றுமை உருபுகளில் கு , கண் ஆகிய இரண்டும்தான் வல்லெழுத்தை முதலாகக் கொண்டவை !

எனவே இந்த இரண்டும் (கு , கண்) , புணரும்போது , சந்தியாக வல்லெழுத்தோ மெல்லெழுத்தோ மிக்கு வரும் என்று அடுத்துக் கூறுகிறார் ! :-

“வல்லெழுத்து முதலிய வேற்றுமை யுருபிற்
கொல்வழி யொற்றிடை மிகுதல் வேண்டும் !” (புணரி . 12)

இதற்கு இளம்பூரணர் தந்த எடுத்துக்காட்டுகளை வருமாறு பிரித்துக் காட்டலாம் ! :-

ஊர் + கு = ஊர்க்கு √   (கு- நான்காம் வேற்றுமை உருபு ; க் – வல்லெழுத்துச் சந்தி)(வேற்றுமைப் புணர்ர்ச்சி)
 = ஊர்கு ×

நீர் + கு = நீர்க்கு √  (கு- நான்காம் வேற்றுமை உருபு ; க் – வல்லெழுத்துச் சந்தி) (வேற்றுமைப் புணர்ர்ச்சி)
 = நீர்கு ×

ஊர் + கண் = ஊர்க்கண் √   (கண்- 7ஆம் வேற்றுமை உருபு ; க் – வல்லெழுத்துச் சந்தி)(வேற்றுமைப் புணர்ர்ச்சி)
 = ஊர்கண் ×

நீர் + கண் = நீர்க்கண் √  (கண்- 7ஆம் வேற்றுமை உருபு ; க் – வல்லெழுத்துச் சந்தி) (வேற்றுமைப் புணர்ர்ச்சி)
 = நீர்கண் ×
தம் + கண் = தங்கண் √   (கண்- 7ஆம் வேற்றுமை உருபு ; ங் – மெல்லெழுத்துச் சந்தி)(வேற்றுமைப் புணர்ர்ச்சி)
 = தம்கண் ×


எம் + கண் = எங்கண் √   (கண்- 7ஆம் வேற்றுமை உருபு ; ங் – மெல்லெழுத்துச் சந்தி)(வேற்றுமைப் புணர்ர்ச்சி)
 = எம்கண் ×

இந் நூற்பா உரையில் இளம்பூரணர் சில கூடுதல் இலக்கணங்களைத் தருகிறார் ! அவற்றை வருமாறு பிரித்து ஆயலாம் ! :-

அரசர் + கண் = அரசர்க்கண் √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=அரசரிடத்தில்)
= அரசர்கண் √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)


பார்ப்பார் + கண் = பார்ப்பார்க்கண் √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=பார்ப்பார்களிடத்தில்)

= பார்ப்பார்கண் √  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

பொன் + கண் =  பொற்கண்   (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=பொன்னில்)


பொன் + கு = பொற்கு   (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=பொன்னுக்கு)


ஆங்கு + கண் = ஆங்கண் (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=அவ்விடத்தில்)


ஈங்கு + கண் = ஈங்கண் (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=இவ்விடத்தில்)


ஊங்கு + கண் = ஊங்கண் (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=உவ்விடத்தில்; அவ்விடத்திற்கும் இவ்விடத்திற்கும் நடுவே உள்ள இடம்)

அவன் + கு = அவற்கு  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=அவனுக்கு)

இவன் + கு = இவற்கு  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=இவனுக்கு)

நும் + கண் = நுங்கண்  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=நும்மிடத்தில்)

கொற்றன் + கு = கொற்றற்கு  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=கொற்றனுக்கு)

சாத்தன் + கு = சாத்தற்கு  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=சாத்தனுக்கு)

அவன் + கண் = அவற்கண் ×  
அவன் + கண் = அவன்கண் √ (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (=அவனிடத்தில்) ( ‘அவன்கண் விடல்’ என்ற திருக்குறள் காண்க !)

சாத்தன் + கண் = சாத்தற் கண் ×
சாத்தன் + கண் = சாத்தன் கண் √ (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (= சாத்தனிடத்தில்)

‘அவற்கு’ என்று வரும்போது , ‘அவற்கண்’ என வரும் என்றுதானே நினைக்கத் தோன்றும் ?

ஆனால் அப்படி வராது என்கிறார் இளம்பூரணர் !

இதில் மொழி நுட்பம் உள்ளதா?

உள்ளது !

‘அவற்கண்’ – எனில் , ‘அவனுடைய கண்’ என்றும் ‘அவனுக்குக் கண்’ என்றும் பொருள் திரள வாய்ப்பு ஏற்படுகிறது !

எனவே , தெளிவைத் தருவதற்காக ‘அவன் கண்’ என்று போட விழைந்தனர் !

இதே முறையில்தான் ‘சாத்தற் கண்’ என்றால் , ‘சாத்தனுடைய கண்’ என்றோ ‘சாத்தனுக்குக் கண்’ என்றோ பொருள்வர வாய்ப்பு ஏற்படும் ! இதைத் தவிர்ப்பதற்கே ‘சாத்தன் கண்’ !

சூட்சுமம் புரிந்ததா?

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (165)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Fri Nov 15, 2013 10:50 am

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (165)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

இப்போது ஆறாம் வேற்றுமை உருபு எப்படிப் புணரும் என்பதற்கு நூற்பா ! :-

“ஆற னருபி னகரக் கிளவி
ஈறாகு அகரமுனைக் கெடுதல் வேண்டும் ! ” (புணரி . 13)

‘ஆறன் உருபின் அகரக் கிளவி’ - ‘அது’ எனும் 6ஆம் வேற்றுமை உருபின் ‘அ’ ,

‘ஈறாகு அகர முனை’ - சொல்லின் ஈற்றில் உள்ள ‘அ’ என்ற எழுத்தைப் பார்த்துக் ,

‘கெடுதல் வேண்டும்’ - கெடும் !

இதற்கு இளம்பூரணர் சான்றுகள் – தமது , நமது, எமது , தனது , எனது , நினது .

அஃதாவது –
தம + அது = தமது (நிலைமொழி ஈற்று ‘ம’வின் அகரத்தின் முன் , ‘அது’ வின் அகரம் நிற்காது !)

‘தம’ எங்கிருந்து வந்தது?

‘நெடுமுதல் குறுகி விகாரப்பட்டு நின்ற மொழி ’ என்று விடை கூறுகிறார் இளம்பூரணர் !

அஃதாவது-

தாம் → நெடுமுதல் குறுகி → தம் → விகாரப் பட்டுத் → தம !

‘தம’ வந்த வழி கண்டாயிற்றா?

இதனைப் போன்றே –

நாம் → நெடுமுதல் குறுகி → நம் → விகாரப் பட்டு → நம → + அது = நமது !

யாம் → நெடுமுதல் குறுகி → எம் → விகாரப் பட்டு → எம → + அது = எமது !

தான் → நெடுமுதல் குறுகித் → தன் → விகாரப் பட்டுத் → தன → + அது = தனது !

யான் → நெடுமுதல் குறுகி → என் → விகாரப் பட்டு → என → + அது = எனது !

நீ → நெடுமுதல் குறுகி → நின் → விகாரப் பட்டு → நின → + அது = நினது !


இவ்வளவு எதற்கு ? ‘தம் + அது = தமது’ எனக் காட்டியிருக்கலாமே ?

நல்ல கேள்வி !

இப்படிக் காட்டியிருந்தால் ,

‘தம் + அது = தம்மது ’ என்றுதான் கூறவேண்டியிருக்கும் !

இதனைத் தவிர்ப்பதற்கே , ‘தாம்’ என்பதிலிருந்து கொண்டுவர வேண்டியிருக்கிறது !

‘தாம்’ என்பதிலிருந்தே ‘தம்’ வந்தது (உருபியல் . 16) என பின்னால் காட்ட உள்ளார் தொல்காப்பியர்!

ஆகவே , மிகப் பழைய ஓர் இலக்கண மரபிற்கு உட்பட்டுத்தான் தொல்காப்பியர் இலக்கணம் கூறிவருகிறார் என்பது தெளிவாகிறது !

தமிழ் வரலாற்றிலக்கணம் வகுக்க இதுவே உதவும் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (166)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Fri Nov 15, 2013 6:30 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (166)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

வேற்றுமை உருபானது , ஒரு பெயருடன் எப்படிப் புணரும் ? :-

“வேற்றுமை வழிய பெயர்புணர் நிலைய ” (புணரி . 14)

‘வேற்றுமை , வழிய ’ - வேற்றுமை உருபானது , பெயரின் பின்னே வரும்,

‘பெயர்புணர் நிலையே’ – பெயர்களுடன் புணரும்போது !

சாத்தன் + ஐ = சாத்தனை ( இரண்டாம் வேற்றுமை உருபு புணர்ந்தது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

சாத்தன் + ஒடு = சாத்தனொடு ( மூன்றாம் வேற்றுமை உருபு புணர்ந்தது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

‘சாத்தன்’ எடுத்துக்காட்டு இளம்பூரணர் காட்டியது .

வேறு காட்டுகள் : -

பாரி + ஐ = பாரியை (ஐ – இரண்டாம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
பாரி + ஒடு = பாரியொடு (ஒடு – மூன்றாம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
பாரி + கு = பாரிக்கு (கு – நான்காம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
பாரி + இன் = பாரியின் (இன் – ஐந்தாம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
பாரி + அது = பாரியது (அது –ஆறாம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
பாரி + கண் = பாரிக்கண் (கண் –ஏழாம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

‘பாரி வந்தான்’ : இதில் ‘பாரி’ , எழுவாய் வேற்றுமை(முதல் வேற்றுமை) கொண்டது. ‘பாரி வந்தான்’ என்பதன் இடையே எந்த வேற்றுமைப் பொருளும் இல்லை ; எனவே ‘பாரி வந்தான்’ எனபது அல்வழிப் புணர்ச்சி !

‘பாரீ வருக’ : இதில் ‘பாரீ’ , விளி வேற்றுமை(எட்டாம் வேற்றுமை) கொண்டது . ‘பாரீ வருக’ என்பதன் இடையே எந்த வேற்றுமைப் பொருளும் இல்லை ; எனவே ‘பாரீ வருக’ என்பது அல்வழிப் புணர்ச்சி !

மேலே வந்த ‘சாத்தன்’ , ‘பாரி’ ஆகியன இயற் பெயர்கள் (Proper nouns)!

வேறுவகைப் பெயர்களுக்கும் இவ்விதி பொருந்துமா ?

நிச்சயமாக !

பண்புப் பெயருக்கு (Qualitative noun)எவ்வாறு பொருந்துகிறது என்று பார்ப்போமே ! :-

நீதி + ஐ = நீதியை (ஐ – இரண்டாம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
நீதி + ஒடு = நீதியொடு (ஒடு – மூன்றாம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
நீதி + கு = நீதிக்கு (கு – நான்காம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
நீதி + இன் = நீதியின் (இன் – ஐந்தாம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
நீதி + அது = நீதியது (அது –ஆறாம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
நீதி + கண் = நீதிக்கண் (கண் –ஏழாம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

‘நீதி வென்றது’ : இதில் ‘நீதி’ , எழுவாய் வேற்றுமை(முதல் வேற்றுமை) கொண்டது. ‘நீதி வென்றது’ என்பதன் இடையே எந்த வேற்றுமைப் பொருளும் இல்லை ; எனவே ‘நீதி வென்றது’ எனபது அல்வழிப் புணர்ச்சி !

‘நீதியே வருக’ : இதில் ‘நீதியே’ , விளி வேற்றுமை(எட்டாம் வேற்றுமை) கொண்டது . ‘நீதியே வருக’ என்பதன் இடையே எந்த வேற்றுமைப் பொருளும் இல்லை ; எனவே ‘நீதியே வருக’ என்பது அல்வழிப் புணர்ச்சி !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (167)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sat Nov 16, 2013 12:47 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (167)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

முன் இரு கட்டுரைகளில் வேற்றுமையோடு புணரும் ‘பெயர்’ (Noun) பற்றிப் பேசினோம் !

‘அப்படியானால் பெயர் எத்தனை வகைப்படும் ?’ என்று ஒரு மாணவன் தொல்காப்பியரைக் கேட்டிருக்கவேண்டும் !

அவனுக்கு விடை கூறினார் தொல்காப்பியர் ! :-

“உயர்திணைப் பெயரே யஃறிணைப் பெயரென்
றாயிரெண் டென்ப பெயர்நிலைச் சுட்டே ” (புணரி . 15)

பெயர் இரண்டு வகைப்படும் ! :-

1 . உயர்திணைப் பெயர் (Nouns of Human class)
2 . அஃறிணைப் பெயர் ( Nouns of Non – human class)


1 . உயர்திணைப் பெயர்கள் - ஆடூஉ (ஆண்) , மகடூஉ (பெண்) முதலியன .
2 . அஃறிணைப் பெயர்கள் - ஒன்று , பல முதலியன .

மேல் எடுத்துக்காட்டுகள் இளம்பூரணர் தந்தவை !

மேலும் சில பெயர்களை நாம் சுட்டலாம் !

1 . தலைவன் , தலைவி , அமைச்சர் , பாணன் , ஆய்வாளன் , ஆசிரியர் , தொழிலாளி , சிற்பி , மாணவன் – எல்லாம் உயர்திணைப் பெயர்களே !

2 . ஆடு , கோழி , கல் , தங்கம் , மரம் , அறம் , அன்பு , காதல் , மகிழ்ச்சி , துன்பம் – எல்லாம் அஃறிணைப் பெயர்களே !

முன் கட்டுரைகளில் , பெயர்களின் பின்னே வேற்றுமை உருபுகள் வருவதைப் பார்த்தோமல்லவா?
அதுபோலவே , சாரியைகளும் பெயர்களின் பின்னே வருவதை அடுத்துச் சுட்டுகிறார் ! : -

“அவற்றுவழி மருங்கிற் சாரியை வருமே” (புணரி . 16)

அஃதாவது –

ஆடூஉ + இன் + கை = ஆடூவின் கை (இன் - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

பல + வற்று + கோடு = பலவற்றுக் கோடு (வற்று - சாரியை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மேல் இரண்டும் இளம்பூரணர் தந்த எடுத்துக்காட்டுகள் ! :-

மேலும் சில ! –

காதலி + இன் + அது = காதலியினது (இன் – சாரியை ; அது – 6ஆம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

வீடு + இன் + ஐ = வீட்டினை (இன் – சாரியை ; ஐ – 2ஆம் வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

புளி + அம் + பழம் = புளியம் பழம் (அம் – சாரியை ) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

சரி ! வேற்றுமை உருபும் பெயருக்குப் பின்னே வரும் ; சாரியையும் பெயருக்குப் பின்னே வரும் !

அப்படியானால் , இரண்டும் ஒரே நேரத்தில் பெயருக்குப் பின்னால் வருமா?

வரும் !

சிற்பி + இன் + அது = சிற்பியினது (இன் – சாரியை ; அது – 6ஆம் வேற்றுமை உருபு)

தங்கம் + அத்து + இன் + விலை = தங்கத்தின் விலை (அத்து – சாரியை ; இன் – 5ஆம் வேற்றுமை உருபு)

வேற்றுமை உருபும் சாரியையும் ஒரே நேரத்தில் பெயரின் பின்னே வரும்போது , எது முன்னே வரும் ? எது பின்னே வரும் ?

சாரியை முன்னே வரும் ; வேற்றுமை உருபு பின்னே வரும் ! : -

தாய் + இன் + அது + அன்பு = தாயினது அன்பு (இன் – சாரியை ; அது – வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மரம் + அத்து + ஒடு + முட்டியது = மரத்தொடு முட்டியது (அத்து – சாரியை ; ஒடு – வேற்றுமை உருபு) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

தமிழ்ச் சொற்களை எப்படி அக்கு வேறு ஆணி வேறாகக் கழற்றி விளக்குகிறார் தொல்காப்பியர் பார்த்தீர்களா?

வியப்பு ! வியப்பு !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (168)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Nov 17, 2013 9:48 am

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (168)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

சாரியை
பர்றி முன் கட்டுரையில் சிறிது பார்த்தோம் !

சாரியைகள் எத்தனை ? அவை யாவை ?

விடை கூறினார் தொல்காப்பியர் ! :-

“அவைதாம்
இன்னே வற்றே யத்தே யம்மே
ஒன்னே யானே யக்கே யிக்கே
அன்னென் கிளவி யுளப்படப் பிறவும்
அன்ன வென்ப சாரியை மொழியே” (புணரி . 17)

சாரியைகள் பல
! தொல்காப்பியர் 9ஐ மட்டும் குறிப்பிட்டு , ‘இன்னும் பல உள’ என முடிக்கிறார் !

தொல்காப்பியர் கூறிய 9 சாரியைகளை எடுத்துக்காட்டுகளுடன் வருமாறு தரலாம் : -

1 . இன் – சாரியை ( ‘நிலவினை ’) (நிலவு + இன் + ஐ )
2 . வற்று – சாரியை ( ‘எல்லாவற்றையும் ’) (எல்லா + வற்று + ஐ + உம் )

3 . அத்து – சாரியை (‘மரத்துப்பால்’) (மரம் + அத்து + பால் )

4 . அம் – சாரியை ( ‘புன்னையங்காடு’) (புன்னை + அம் + காடு )

5 . ஒன் – சாரியை ( ‘கோஒனை’) (கோ + ஒன் + ஐ )

6 . ஆன் – சாரியை ( ‘பொருள்வயினானும்’) (பொருள்வயின் + ஆன் + உம் )

7 . அக்கு – சாரியை ( ‘தாழக்கோல்’) (தாழ் + அக்கு + கோல் )

8 . இக்கு – சாரியை ( ‘ஆடிக்குக் கொண்டான்’) (ஆடி + இக்கு + கொண்டான் )

9 . அன் - சாரியை (‘அதனை’) (அது + அன் + ஐ )


இளம்பூரணர் சில சாரியைகளைக் கூடுதலாகக்
காட்டுகிறார் ! அவர் தந்த சாரியைகளையும் அவற்றுக்கு எடுத்துக்காட்டுகளையும் வருமாறு நல்கலாம் ! :-

1 . தம் – சாரியை ( ‘அவர்தம்மால் ஆகாது’) (அவர் + தம் + ஆல்)
2 . நம் – சாரியை ( ‘எல்லார்நம்மையும்’) (எல்லார் + ந்ம் + ஐ + உம்)
3 . நும் – சாரியை ( ‘எல்லீர்நும்மையும்’) (எல்லீர் + நும் + ஐ + உம்)
4 . கெழு – சாரியை ( ‘கான்கெழு நாடன்’) (கான் + கெழு + நாடன்)
5 . ஏ – சாரியை ( ‘நாலே கால்’) (நால் + ஏ + கால்)
6 . ஐ – சாரியை ( ‘மற்றையவர்’) ( மற்று + ஐ + அவர்)

இந்த இரு பட்டியல்களிலும் சேராத வேறு சாரியைகளும் உள ! :-

1 . அ – சாரியை ( ‘தனக்கு’) (தன் + அ+ கு)
2 . அல் – சாரியை ( ‘தொடையல்’) (தொடை + அல்)
3 . ஆம் – சாரியை ( ‘கூட்டாஞ் சோறு’) (கூட்டு + ஆம் + சோறு)
4 . உ – சாரியை ( ‘சாத்தனுக்கு’) (சாத்தன் + உ + கு)
5 . கு – சாரியை ( ‘காண்குவன்’)(காண் + கு + அன்)
6 . ன் – சாரியை ( ‘ஆனை ’) (ஆ + ன் + ஐ)

மேல் பட்டியலால் , சாரியை என்பது சொல்லின் நடுவேயும் வரும், ஈற்றிலும் வரும் என்பதை அறியலாம் !

மேல் நூற்பா உரையில் சுவையான ஆய்வு ஒன்றையும் தருகிறார் இளம்பூரணர் !

‘குலையலங் காந்தள்’ – என்பது தொடர் !

இதனைப் பார்த்ததும் , ‘அலம்’ என்ற சாரியை இடையே உள்ளது போலத்தான் தெரிகிறது ! ‘அலம்’ , சாரியையா?

‘அலம்’ , சாரியை இல்லையாம் !

‘அலங்கு காந்தள்’ என்பதே விகாரம் அடைந்து ‘அலங்காந்தள்’ என வந்ததாம் ! இளம்பூரணர் கேள்வியும் கேட்டுப் பதிலும் சொல்லுகிறார் !

தொல்காப்பியம்தான் சுவை என்பதில்லை ; இளம்பூரணமும் சுவைதான் !

அலங்கு காந்தள் – அசையும் காந்தள் .
அலங்கு காந்தள் – வினைத் தொகை (Verb compound).

தொல்காப்பியர் கூறிய சில சாரியைகளை நன்னுல் ஆசிரியர் பவணந்தி முனிவர் மாற்றியுள்ளார் ! மாற்றங்களில் சில ! : -

தொல்காப்பியத்தில் – ‘வற்று’ ; நன்னூலில் ‘அற்று’ !
தொல்காப்பியத்தில் – ‘அக்கு’ ; நன்னூலில் - ‘அ ’!
தொல்காப்பியத்தில் – ‘இக்கு ’; நன்னூலில் - ‘கு’ !
தொல்காப்பியத்தில் – ‘ஒன் ’ ; நன்னூலில் – கைவிடப்பட்டது!


இன்னும் நாம் தமிழக வட்டார வழக்குகளை (Dialects)ஆய்ந்தோமானால் பல புதுச் சாரியைகளை அறியலாம் !

சரி! எந்தெந்த இடத்தில் என்னென்ன சாரியை வரும் என்று விதி உள்ளதா?

உள்ளது ! உருபுப் புணரியலில் தொல்காப்பியர் கூறியுள்ளார் ! அவற்றை அம்முறை வரும்போது பார்ப்போம் !

***

avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (169)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Nov 17, 2013 5:25 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (169)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

தொல்காப்பியர் 9 சாரியைகளைக் கூறியதை முந்தைய ஆய்வில் பார்த்தோம் !

அதில் முதலாவது – ‘இன்’ சாரியை !

அதைக் கையில் எடுக்கிறார் தொல்காப்பியர் ! : -

“அவற்றுள்
இன்னி னிகர மாவி னிறுதி
முன்னர்க் கெடுத லுரித்து மாகும் !” (புணரி . 18)

‘இன்னின் இகரம்’ - ‘இன்’ என்பதன் ‘இ’ ,

‘ஆவின் இறுதி’ - ‘ஆ’ என்ற சொல்லின் ஈறாகிய ‘ஆ’ முன்,

‘கெடுதலும் உரித்தும் ஆகும் ’ – கெட்டும் வரும் , கெடாமலும் வரும் !

இதற்கு இளம்பூரணரும் , நச்சினார்க்கினியரும் தந்த எடுத்துக்காட்டுகளை வருமாறு காட்டலாம் ! : -

ஆ + இன் + ஐ = ஆனை ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
ஆ + இன் + ஐ = ஆவினை ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெடாமல் வந்தது; வ் – உடம்படு மெய்) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

ஆ + இன் + ஒடு = ஆனொடு ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
ஆ + இன் + ஒடு = ஆவினொடு ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெடாமல் வந்தது; வ் – உடம்படு மெய்) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

ஆ + இன் + கு = ஆற்கு ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
ஆ + இன் + ஐ = ஆவிற்கு ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெடாமல் வந்தது; வ் – உடம்படு மெய்) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

ஆ + இன் + இன் = ஆனின் ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
ஆ + இன் + இன் = ஆவினின் ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெடாமல் வந்தது; வ் – உடம்படு மெய்) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

ஆ + இன் + அது = ஆனது ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
ஆ + இன் + ஐ = ஆவினது ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெடாமல் வந்தது; வ் – உடம்படு மெய்) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

ஆ + இன் + கோடு = ஆன்கோடு ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெட்டது) (வேற்றுமைப்
புணர்ச்சி)
ஆ + இன் + கோடு = ஆவின்கோடு ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெடாமல் வந்தது; வ் –
உடம்படு மெய்) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

நூற்பாவில் ஒரு பெருத்த சந்தேகத்தை எழுப்பியிருக்கிறான் ஒரு மாணவன் இளம்பூரணரிடம் !

நூற்பாவில் ‘மாவின் இறுதி’ என்றுதானே உள்ளது? நீங்கள் ‘ஆவின் இறுதி’ என்று பொருள் சொல்கிறீர்களே ? – இதுதான் மாணவன் வினா!

இளம்பூரணர் – “நீ சொல்வது சரிதான் ! நூற்பாவின் ‘இகர மாவினிறுதி’ என்பதை , ‘இகரம் ஆவின் இறுதி’ என்றும் பிரிக்கலாம் ; ‘இகரம் மாவின் இறுதி’ என்றும்
பிரிக்கலாம்தான் ! நீ சொல்வதுபோலப் பிரித்தாலும் , அதற்கும் நான் கூறிய உரை
பொருந்தும் ! ” எனச் சொல்லிவிட்டுச் சில காட்டுகளைக் காட்டியிருக்கவேண்டும் !

அவை –

மா + இன் + ஐ = மானை( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
மா + இன் + ஐ = மாவினை ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெடாமல் வந்தது; வ் – உடம்படு மெய்) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மா + இன் + கோடு = மான்கோடு( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
மா + இன் + கோடு = மாவின்கோடு ( ‘இன்’னின் ‘இ’ கெடாமல் வந்தது; வ் – உடம்படு
மெய்) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மேலே கண்ட ‘ஆவின் இறுதி’ , ‘மாவின் இறுதி’ப் பிரிப்புகள் செம்பதிப்பு (Critical Edition) நோக்கில் குறிப்பிடத் தக்கன ! இரண்டுவகைப் பிரிப்புகளுக்கும் இளம்பூரணர்
உரை கூறினாலும் , அவர் முதலில் சொன்ன ‘ஆவின் இறுதி’ என்ற பிரிப்பையே அவர் ஆதரித்துள்ளார் என அறியவேண்டும் !

‘இன்’னின் ‘இ’ கெடுதல் பற்றி மேலே பார்த்தோம் !

அடுத்து , ‘இன்’னின் ‘ன்’ என்பது , ‘ற்’ ஆவது பற்றிப் பேசுகிறார் ! :-

“அளபாகு மொழிமுத நிலைஇய வுயிர்மிசை
னஃகான் றஃகா னாகிய நிலைத்தே” (புணரி . 19)

‘அளபாகு மொழிமுதல்’ - அளவுப் பெயர்ச் சொல்லின் முதலில்,

‘நிலைஇய உயிர்மிசை’ - நிற்கும் உயிர்க்குமுன் நின்ற,

‘னஃகான் , றஃகான் ஆகிய நிலைத்தே’ – ‘இன்’னின் ‘ன்’ , ‘ற்’ ஆகும் !

அஃதவது –

பத்து + இன் + அகல் = பதிற்றகல் (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(அளவுப் பெயராம் ‘அகல்’ என்பதிலுள்ள ‘அ’ முன்பாக நின்ற ‘ன்’ , ‘ற்’ ஆனது )

பத்து + இன் + உழக்கு = பதிற்றுழக்கு (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
(அளவுப் பெயராம் ‘உழக்கு’ என்பதிலுள்ள ‘உ’ முன்பாக நின்ற ‘ன்’ , ‘ற்’ ஆனது )

அளவுப் பெயர்கள் அல்லாமல் வேறு பெயர்கள் வந்தாலும் ‘ன்’ , ‘ற்’ ஆவது உண்டு
என்கிறார் இளம்பூரணர் ! அவர் தந்த உதாரணம் ! –

பத்து + இன் + ஒன்று = பதிற்றொன்று (அல்வழிப் புணர்ச்சி)
பத்து + இன் + ஏழு = பதிற்றேழு (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

நன்னூலில் , ‘பத்து + இற்று + ஒன்று = பதிற்றொன்று ’ என்று காட்டி , ‘இற்று’
என்ற ஒரு புதுச் சாரியையை
த் தந்தார் பவணந்தி முனிவர் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (170)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Mon Nov 18, 2013 9:32 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (170)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

முன் ஆய்வில் ‘இன்’ சாரியை
! இப்போது – ‘வற்று’ச் சாரியை! : -

“வஃகான் மெய்கெடச் சுட்டுமுத லைம்முன்
அஃகா னிற்ற லாகிய பண்பே” ! (புணரி . 20)

‘வஃகான் மெய்கெட’ – ‘வற்று’வின் , ‘வ்’ கெட ,

‘சுட்டு முதல் ஐ முன்’ - ‘அவை’யின் ‘ஐ’ முன்பாக ,

‘அஃகான் நிற்ற லாகிய பண்பே’ - ‘வற்று’வின் முதல் ‘வ்’ போனபின் , ‘அ’ நிற்கும்!

அஃதாவது –

அவை + வற்று + ஐ → ‘வ்’ கெட → அவை + அற்று + ஐ → ‘ய்’ உடம்படு மெய் சேர → அவையற்றை (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
இவை + வற்று + ஐ → ‘வ்’ கெட → இவை + அற்று + ஐ → ‘ய்’ உடம்படு மெய் சேர → இவையற்றை (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
உவை + வற்று + ஐ → ‘வ்’ கெட → உவை + அற்று + ஐ → ‘ய்’ உடம்படு மெய் சேர → உவையற்றை (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

அவை + வற்று + கோடு → ‘வ்’ கெட → அவை + அற்று + கோடு → ‘ய்’ உடம்படு மெய் சேர → அவையற்றுக் கோடு (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
இவை + வற்று + கோடு → ‘வ்’ கெட → இவை + அற்று + கோடு → ‘ய்’ உடம்படு மெய் சேர → இவையற்றுக் கோடு (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
உவை + வற்று + கோடு → ‘வ்’ கெட → உவை + அற்று + கோடு → ‘ய்’ உடம்படு மெய் சேர → உவையற்றுக் கோடு வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மேலே உள்ளவை , இளம்பூரணர் தந்த எடுத்துக்காட்டுகளுக்கு நாம் கண்ட விளக்கம் !

இளம்பூரணர் தம் உரையில் , இன்னொரு புணர்ச்சி முறையும் கூறுகிறார் !

‘அவை’ என்று நிலைமொழி இல்லாமல் , ‘அவ்’ என இருந்தால் ?

இளம்பூரணர் கூறக் கேட்கலாமே ?

“சுட்டு முதலாகிய ஐ என் இறுதி ஐகாரத்தோடு நில்லாதவழி , வற்றின் வகரம் , அகரம் நிற்கக் கெடாது வற்றாயே நிற்றல் கொள்க ! ” என்கிறார் இளம்பூரணர் !

அஃதாவது , ‘அவை’ என்பதற்குப் பதில் ‘அவ்’ என்று நிலைமொழி இருந்தால் , ‘வற்று’ச் சாரியையில் எந்த மாற்றமும் இருக்காது!

அவ் + வற்று + ஐ → ‘வ்’ கெட → அ + வற்று + ஐ = அவற்றை .

இதன்பின் ஒரு வினாவை வைக்கிறார் இளம்பூரணர் !

அவர் வினாவை நம் நடையில் இப்படித் தரலாம் ! - “இதனைச் ‘சுட்டு முதலாகிய ஐ என் இறுதி ஐகாரத்தோடு நில்லாதவழி’ எனக் கூறுவானேன் ? ‘திரிந்ததன் திரிபு பிறிது’ என்ற உத்திப்படியே ‘அவ்’ என்ற நிலைமொழியைப் பெறலாமே ? ’என்று கேட்கிறீர்களா? ” எனக் கேட்டுவிட்டு அவரே விடையும் கூறுகிறார் !

இளம்பூரணர் விடையை வருமாறு நம் நடையில் காட்டலாம் -

“ ‘சுட்டு முதல் ஐம்முன் ’ என்று தொல்காப்பியர் கூறிவிட்டதால் , ‘அவ்’ என்பதை உத்தியால் கொள்ள முடியாது !”

என்ன அது ‘திரிந்ததன் திரிபு பிறிது ’ ?

அவை → திரிந்து → அவ் → திரிந்து → அ

அஃதாவது ‘அவை’ என்பது , திரிந்து திரிந்து பிறிதொன்றாக ஆகியுள்ளதல்லவா? இதனைத்தான் , ‘திரிந்ததன் திரிபு பிறிது’ என்கின்றனர் ! வேறு ஒன்றுமில்லை !

இந்த உத்திப்படி ‘அ’ வந்துவிடவே , ‘அ + வற்று + ஐ = அவற்றை’ என்று புணர்ச்சியைக் காட்டிவிடலாமே ? – என்றுதான் அவர் வினா எழுப்பி , அதற்கு மேலே நாம் பார்த்த விடையையும் கூறினார் இளம்பூரணர் !

தொல்கப்பிய நூற்பாவின் ஒவ்வோர் எழுத்துக்கும் நாம் கொடுக்க வேண்டிய மதிப்பையும் , உரை உத்திகளை (Techniques) எந்த அளவுக்குப் பயன்படுத்தலாம் என்பதயும் இளம்பூரணர் கூறிய விளக்கத்தால் நாம் நன்கு அறிகிறோம் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (171)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Fri Nov 22, 2013 8:09 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (171)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

தொல்காப்பியர் கூறிய  9 சாரியைகளில்  ‘ன்’ ஈற்றுச் சாரியைகள் நான்கு !

அவை – இன் , ஒன் , ஆன் , அன்  !

இந்த நான்கும்  தமது ஈறு திரிந்து எப்படி வரும்  என்று காட்டுகிறார் அவர் ! : -

“னஃகான்  றஃகா  னான்க   னுருபிற்கு” (புணரி . 21)

’னஃகான் , றஃகான்’ -  ‘ன்’ , ‘ற்’  ஆகும் ,

‘நான்கன்  உருபிற்கு’ -  ‘கு’ எனும்  வேற்றுமை உருபு புணரும்போது !

இதன்படி –

விள + இன் + கு =  விளவிற்கு   (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

கோ + ஒன் + கு =  கோஒற்கு   (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

ஒருபது + ஆன் + கு = ஒருபாற்கு  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

அது + அன் + கு =  அதற்கு   (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மேலே  ‘ஆன்’ சாரியைக்கு ஒரு புணர்ச்சி கூறினாரல்லவா ?

அதே ‘ஆன்’ சாரியைக்கு வேறு ஒரு வேலை இருப்பதைக் காட்டுகிறார் தொல்காப்பியர் ! :-

“ஆனி   னகரமு  மதனோ  ரற்றே ’ -  ‘ஆன்’ சாரியையின்  ‘ன்’  , முன்னே (புணரி . 21) கூறியது போன்றே  ,  ‘ற்’  ஆகும் !
நாண்முன்  வரூஉம்  வல் முதல் தொழிற்கே”  -   நாளைக் குறிக்கும் பெயர் முன் , வல்லெழுத்தை  முதலாகக் கொண்ட  வினைச் சொற்கள்  வந்து  சேர்ந்தால் !

நாளைக் குறிக்கும் பெயர்கள் -  பரணி , கார்த்திகை முதலியன .

நூற்பாப்படி –

பரணி + ஆன் + கொண்டான் =  பரணியாற் கொண்டான்  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

இளம்பூரணர்  தரும்  கூடுதல்  உரையால் -  நாட்பெயர் அல்லாத  பெயர்களின் முன் ,  வல்லெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட  வினைச் சொல் வந்து   சேரின்  ,  ‘இன்’  என்பதன் , ‘ன்’னும்  , ‘ற்’  ஆகும் ! -

பனி +  இன் + கொண்டான்  =  பனியிற் கொண்டான்  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மேலும் ஆய்கிறார் இளம்பூரணர் !

மேலே , வினைச்சொற்கள் வந்து புணர்ந்ததைத்தானே பார்த்தோம் ?  அதற்குத்தானே , ‘ன்’ ,  ‘ற்’ ஆகும் எனக்  கண்டோம் ?

ஆனால்  இளம்பூரணர் ,  பெயர்ச்சொல் வந்து  புணர்ந்தால் ,  ‘ன்’  ஆனது ‘ற்’  ஆகவும் செய்யும் , ஆகாமலும் இருக்கும் என்கிறார் !    

ன் →  ற்    ஆவதற்கு  எடுத்துக்காட்டு -  
பறம்பு  + இன்  + பாரி = பறம்பிற் பாரி   (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)  

ன்    →  ற்  ஆகாததற்கு  எடுத்துக்காட்டு  -  
வண்டு  + இன் + கால்  =  வண்டின் கால்

(பாரி ,  கால்  -  இரண்டும் பெயர்ச் சொற்கள்)

‘பெயர்ச்சொல் வந்து புணர்ந்தாலும் ’ என்று  ஒரு  விதிக்குள் நுழைந்தாரே  இளம்பூரணர் , அது  எப்படியாம்?

‘ஞாபகம் கூறல்’  என்ற  உத்திப்படியாம் !

‘ஞாபகம் கூறல்’ என்றால் ?

விளக்கம் காண்போம் !

மேல் நூற்பாவில்  (புணரி . 22)  ,  ‘ஆனின்  னகரமும்’  என்பதில் உள்ள ’உம்’மை ,  இறந்ததும் தழுவிற்று ! ஆனால் இரு வேறு பொருள்கள் !

இறந்தது தழுவியபோது (முன்னே நூற்பா 21இல் சொல்லப்பட்டதோடு தொடர்புபடும்போது)  , நாட் பெயர்முன்  வல்லெழுத்தை  முதலாகக் கொண்ட  வினைச் சொல் வரும்போது ,  ‘ன்’ , ‘ற்’  ஆன பொருள் !

எதிரது தழுவியபோது  (பின்னே நூற்பா 22 இல் சொல்லப்பட்டதோடு தொடர்புபடும்போது) , நாளைக் குறிக்காத பெயர்முன் , வல்லெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட   சொல் வரின் , ‘ன்’ , ‘ற்’  ஆன பொருள் !

இந்த இரண்டு பொருள் அல்லாது , மூன்றாவதாக , வருமொழி வினைச் சொல்லே இல்லாது , பெயர்ச்சொல்லாக இருந்தாலும் , ‘ன்’ , ‘ற்’  ஆகச்  சில இடங்களில் மாறும் ; சில இடங்களில் மாறாது  ‘ன்’  ஆகவே நிற்கும் ! (சான்றுகளை மேலே கண்டோம் !)

மேல் இரண்டு பொருள்களைத் தவிர மூன்றாவது பொருள் எடுத்தால் ?

அப்படி எடுப்பதே ‘ஞாபகம் கூறல்’ !

ஞாபித்தல் – வியாபித்தல் ; பரவல் .
ஒரு சொல்லுக்கு இரண்டு மூன்று பொருள்களைக் கண்டு கூறும் உத்தி – ஞாபகம் கூறல் !  

‘பையன் அடுக்கிக் கட்டுகிறான்’ – என்றால் , ‘அவன் தீப்பெட்டித் தொழிற்சாலையில் வேலை பார்க்கிறான்’ என்று ஒரு  பொருள் எடுக்கலாம்! ‘வங்கியில் வேலை செய்கிறான்’  என இரண்டாம் பொருள் எடுக்கலாம் ! ‘புத்தகக் கடையில் வேலை பார்க்கிறான்’ என்று மூன்றாவது பொருளும் ,  ‘ஞபகம் கூறல் ’என்ற உத்திப்படி எடுக்கலாம் !

முன்னே சொன்ன கருத்து இப்போ ஞாபகம்  வருகிறதா?

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (172)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sat Nov 23, 2013 10:00 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (172)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

தொல்காப்பியர் அடுத்து ‘அத்து’ச் சாரியை கூற வருகிறார் !

“ அத்தி  னகர  மகரமுனை  யில்லை  ”  (புணரி . 23)

‘அத்தின் அகரம்  அகர முனை இல்லை’ -  ‘அத்து’ச்  சாரியையின்  ‘அ’ ,  
‘அகர முனை இல்லை’ -  ‘அ’வை  ஈறாகக் கொண்ட  சொல் முன்னே , கெடும் !

இதன்படி –

மக + அத்து + கை  =  மகத்துக் கை  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

‘மக’  என்பது , ‘மகம்’  என்ற சொல்லின் திரிபு அல்ல !

மக =  மகன்  அல்லது  மகளைக் குறிக்கும்  பெயர்ச் சொல் !

மகத்துக் கை -  ‘மகனின் கை’ அல்லது ‘மகளின் கை’

‘அத்து’ பற்றிச் சொன்னது போலவே அடுத்து ‘இக்கு’ பற்றிப் பேசுகிறார்  தொல்காப்பியர்! –

“இக்கி  னிகர  மிகரமுனை  யற்றே”  (புணரி . 24)

‘இக்கின்  இகரம்’  -  ‘இக்கு’ச்  சாரியையின்  ‘இ’ ,

‘இகர முனை அற்றே’ -  ‘இ’யை ஈறாகக் கொண்ட  சொல்முன் வந்தால் , கெடும் !

அஃதாவது –

ஆடி + இக்கு  + கொண்டான்  =  ஆடிக்குக்  கொண்டான்   (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

‘ஆடி’ என்பது வினையெச்சம் அல்ல! பெயர்ச் சொல் !
ஆடிக்குக் கொண்டான் -  ஆடி மாதத்தில் கொண்டான் !

மேலே ‘இக்கு’ச் சாரியை , இகரத்தின் முன் வந்தால் எப்படிப் புணரும் என்று காட்டினார்  தொல்காப்பியர்!

அடுத்து , அதே ‘இக்கு’ , ஐகாரத்தை ஈறாகக் கொண்ட சொல் முன் வந்தால் எப்படிப் புணரும் என்று காட்டுகிறார் ! : -

“ஐயின்  முன்னரு மவ்விய  னிலையும்”  (புணரி . 25)

 ‘ஐயின்  முன்னரும்’ -  முன்னே சொன்ன ‘இக்கு’ச் சாரியையின்  ‘இ’ ,  ‘ஐ’யை  ஈறாகக் கொண்ட  சொல் முன் வந்தாலும்,

‘அவ்வியல் நிலையும்’  -  அதே முறைப்படிக் கெடும் !  

இதன்படி –

சித்திரை  + இக்கு + கொண்டான் =  சித்திரைக்குக் கொண்டான் (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

சித்திரைக்குக் கொண்டான் – சித்திரை மாதத்தில் கொண்டான் !

தொல்காப்பியர் ‘இக்கு’ என்று சாரியையைக் கொண்டாரல்லவா? நன்னூலார் , அதிலுள்ள ‘கு’தான் பயன்பட்டுக்கு வருகிறது என்று கருதி  ‘கு’தான் சாரியை என்று கூறியுள்ளார் !

தொல்காப்பியர் கால ‘இக்கு’ , நன்னூல் காலத்தில் ‘கு’ ஆனது ! இதுபற்றி முன்பும் பார்த்துள்ளோம் !

அகர ஈற்றுச் சொல்முன் , இகர  ஈற்றுச் சொல்முன் , ஐகார ஈற்றுச் சொல்முன்  சாரியைகள் எப்படிப் புணரும் என மேலே பார்த்தோம் !

அடுத்து , எந்த ஈறானலும் அதற்கு முன் ‘கு’ வந்தால் எப்படிப் புணரும்  எனக் காட்டுகிறார்  தொல்காப்பியர் ! –

“எப்பெயர் முன்னரும் வல்லெழுத்து  வருவழி
அக்கி  னிறுதிமெய்  மிசையொடுங்  கெடுமே
குற்றிய  லுகர முற்றத் தோன்றாது  ”  (புணரி . 26)

‘எப்பெயர் முன்னரும் வல்லெழுத்து வரும் வழி’ -  எந்த ஈற்றெழுத்தைக் கொண்டாலும் அந்தப் பெயர்ச் சொல்முன் ,

‘அக்கின்  இறுதி மெய்  மிசையொடும் கெடும் ’ – ‘அக்கு’ என்பதிலுள்ள மெய்யான ‘க்’கும் அதற்கடுத்த மெய் ‘க்’கும் கெடும் ;

‘குற்றியலுகரம்  முற்றத் தோன்றாது’ -  ‘அக்கு’ என்பதன் ‘கு’ , முழுவதும் கெடும் !  

அஃதாவது –

குன்று + அக்கு + கூகை =  குன்றக் கூகை  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

கூகை – ஆந்தை ; குன்றக் கூகை – குன்றிலுள்ள ஆந்தை .

மன்று + அக்கு + பெண்ணை = மன்றப் பெண்ணை (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மன்று – மன்றம் ; ஊர்ப் பொது இடம் ; மன்றப் பெண்ணை – ஊர்ப் பொதுவிடத்துப் பெண்ணை மரம் ; பெண்ணை மரம் – பனை மரம்.

ஈமம்  + அக்கு  + குடம்  = ஈமக் குடம்   (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

ஈமம் – பிணம் ; ஈமக் குடம் – பிணத்தை வைத்த குடம் ; முதுமக்கள் தாழி .

அரசு + அக்கு + கன்னி = அரசக் கன்னி (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

அரசக் கன்னி – அரச குலக் கன்னி

தமிழ் + அக்கு + கூத்து = தமிழக் கூத்து (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

தமிழக் கூத்து – தமிழில் எழுதப்பட்ட தமிழ் நாட்டுக் கூத்து .

மேல் புணர்ச்சிகளில் , நன்னூலார் ‘அக்கு’ தேவையில்லை , ‘அ’ போதும் எனக் கருதி அகரச் சாரியையாகவே கொண்டார் !

மேல் நூற்பாவில் (புணரி .26)  , வல்லெழுத்தை முதலாகக் கொண்ட சொற்கள் வந்து புணரும்போது மட்டும் பொருந்தக்கூடிய விதி கூறப்பட்டதைக் காண்க !

இங்கு ,  - தமிழ நூல் , தமிழ யாப்பு , தமிழ வரையர் !

விளக்கம் –

தமிழ் + அக்கு + நூல் =  தமிழ நூல்  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)  
தமிழ நூல்  - தமிழில் எழுதப்பட்ட நூல்

தமிழ் + அக்கு + யாப்பு =  தமிழ யாப்பு  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
தமிழ யாப்பு  - தமிழில் எழுதப்பட்ட யாப்பு நூல்  

தமிழ் + அக்கு + அரையர் =  தமிழ வரையர்  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி) (வ் – உடம்படு மெய்)
தமிழ வரையர்  - தமிழ்நாட்டு  அரசர்.

இளம்பூரணர் குறித்த ஈமக் குடத்தைப் பார்க்க ஆசையா?

 
     [You must be registered and logged in to see this image.]

                                             Courtesy - [You must be registered and logged in to see this link.]
- இதுதான்  ஈமக் குடம் எனப்படும் முதுமக்கள் தாழி !

 பழந் தமிழகத்தில் இறந்த வீரர்களின் உடல்களை வைத்துப் புதைக்கும் பெரிய குடம் ! (புறநானூறு 256 உரை)

அந்த நாளிலேயே மட்பாண்டம் செய்வதில் வித்தை காட்டியவர்கள் தமிழர்கள் என்பதற்கு இஃது ஒரு சான்று !
                                                       ***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (173)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Nov 24, 2013 11:02 am

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (173)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

இப்போது ‘அம்’ சாரியை ! : -

“அம்மி  னிறுதி  கசதக் காலைத்
தன்மெய்  திரிந்து  ஙஞந  வாகும்”  (புணரி . 27)

‘அம்மின் இறுதி’  -  ‘அம்’ சாரியையின்  இறுதியாகிய ‘ம்’ ,

‘கசதக் காலை’ -  க , ச , த ,  ஆகிய  எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட  சொற்கள் வந்து புணரும்போது ,  

‘தன் மெய் திரிந்து  ஙஞந  வாகும்’ – ‘ங்’ , ‘ஞ்’ , ‘ந்’ ஆகும் !

இதன்படி –

புளி + அம் + கோடு  =  புளியங் கோடு  (  ய், உடம்படு மெய் ; ம் ,  ங்  ஆனது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

புளி + அம் + செதிள்  =  புளியஞ் செதிள்  (  ய், உடம்படு மெய் ; ம் ,  ஞ்  ஆனது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

புளி + அம் + தோல்  =  புளியந் தோல்  (  ய், உடம்படு மெய் ; ம் ,  ந்  ஆனது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

இங்கு , இளம்பூரணர் சில இலக்கண நுணுக்கங்களைத் தருகிறார் ! –

“அம்மின் இறுதி மகரமே யன்றித் , தம் , நம் , நும் , உம்  என்பவற்றின்  இறுதி  மகரமும் திரியுமென்பது கொள்க  ”

இதற்கு அவரது எடுத்துக்காட்டுகளை வருமாறு விளக்கலாம் ! –

எல்லார் + தம் + ஐ + உம் = எல்லார் தங்கையும்  ( ம் , ங்  ஆனது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

எல்லார் + நம் + ஐ + உம் = எல்லார் நங்கையும்  ( ம் , ங்  ஆனது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

எல்லார் + நும் + ஐ + உம் = எல்லார் நுங்கையும்  ( ம் , ங்  ஆனது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

வில் + உம் + திங்கள் + உம் = வில்லுந் திங்களும்  (ம் , ந் ஆனது) (அல்வழிப் புணர்ச்சி)

மேலேஎ வந்த நான்கு சொற்களின் ஈற்றில், ‘உம்’ வந்ததல்லவா? இதனை மொழியியலில் Enclitic என்பர் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

Re: தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(454)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sun Nov 24, 2013 9:43 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (175)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

‘அம்’ பற்றி மேலும் ஒரு நூற்பா ! :-

“மென்மையு மிடைமையும் வரூஉங் காலை
இன்மை  வேண்டு மென்மனார் புலவர்”  (புணரி . 28)

‘மென்மையும்  இடைமையும் வரூஉம் காலை’ -  மெல்லின எழுத்துகளையும் இடையின எழுத்துகளையும் முதலாகக் கொண்ட  சொற்கள் வந்து புணரும்போது ,

‘இன்மை வேண்டும்’ -  ‘அம்’மின் இறுதியாகிய  ‘ம்’ கெடும் !

இதற்கிணங்க –

புளி + அம் + ஞெரி =  புளிய ஞெரி  (ய் , உடம்படு மெய் ;  ம் , கெட்டது)  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
 
புளி + அம் + நுனி =  புளிய நுனி  (ய் , உடம்படு மெய் ;   ம் , கெட்டது)  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

புளி + அம் + முரி =  புளிய முரி  (ய் , உடம்படு மெய் ;   ம் , கெட்டது)  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

புளி + அம் + யாழ் =  புளிய யாழ்  (ய் , உடம்படு மெய் ;   ம் , கெட்டது)  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

புளி + அம் + வட்டு =  புளிய வட்டு  (ய் , உடம்படு மெய் ;   ம் , கெட்டது)  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

ஞெரி , முரி – இரண்டுக்கும்  துண்டு (piece) என்பது பொருள்!


மெல்லெழுத்தையும் இடையெழுத்தையும் தலையிலே கொண்ட சொற்கள் வந்து புணர்ந்ததற்கு எடுத்துக்கட்டுகள் மேலே கண்டவை !

இளம்பூரணர் உயிர் எழுத்தை முதலாகக் கொண்ட  சில சொற்கள் வந்து புணரும்போதும் இதே விதியைக் கொள்ளலாம் என அனுமதிக்கிறார் !  ‘புளிய விலை’ – அவர் தந்த எடுத்துக்காட்டு !

இதன்படி-

புளி + அம் + இலை = புளிய விலை (ய் , உடம்படு மெய் ; ம் , கெட்டது ; வ் , உடம்படு மெய்)

‘புளிய விலை’ – என்ற முடிவைக் கொண்டாரல்லவா இளம்பூரணர் ? இதனை அவர்  ‘உரையிற் கோடல்’ என்ற உத்தியால் கொண்டதாகத் தெரிவிக்கிறார் !

உரையிற் கோடல் – உரையில் கொள்ளுதல் .  

மூல நூற்பாவில் ஆசிரியன் சில விதிகளைச் சொன்னாலும் , உரை எழுதும் உரையாசிரியருக்கு என்று சில உரிமைகள் (Licence)  உண்டு ! அந்த உரிமைகள் இல்லாவிட்டால் உரையாசிரியனால் சிறந்த உரையைத் தர இயலாது ! மாணவர்கள் கேட்கும் வினாக்களுக்கு விடை கூற இயலாது !

இதனை ஏற்பதற்குக் கடினமாக உள்ளதா?

‘பையை எடுத்துக்கொண்டு போய் அவரைக்காய் வாங்கி வாருங்கள் !’ என்று மனைவி கூறினாள் ! கணவன் பையை எடுத்துச்செல்ல மறந்துவிட்டான் ! அவரைக்கய் வாங்கிய பிறகுதான் அது நினைவுக்கு வந்தது ! என்ன செய்தார் அவர்? சடக்கென்று மேல் துண்டில் பிடித்து ஒரு முடிச்சாகக் கட்டிக்கொண்டு வந்துவிட்டார் !  

மனைவி சொன்னது – விதி !

கணவர் செய்தது – ‘உரையிற் கோடல்’ !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

Re: தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம்(454)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Tue Nov 26, 2013 7:52 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் -173 க்குப் பின் வந்துள்ள  175 ஐ , 174 என்று கொள்ளவும் . 175 பின் தொடர்கிறது.
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (175)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Wed Nov 27, 2013 10:04 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (175)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

அடுத்தது ‘இன்’ !  :-

“இன்னென  வரூஉம்  வேற்றுமை  யுருபிற்
கின்னென்  சாரியை  யின்மை வேண்டும்” !   (புணரி . 29)

‘இன் என வரும் வேற்றுமை உருபிற்கு’ -  ‘இன்’  எனும் 5ஆம் வேற்றுமை உருபு வந்து  புணர்ந்தால் ,

‘இன் என் சாரியை இன்மை வேண்டும்’ -  ‘இன்’ சாரியை கெடும் !

விள + இன் + இன் =  விளவின்  ( இன் – சாரியை கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

பலா + இன் + இன் =  பலாவின்  ( இன் – சாரியை கெட்டது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

ஆயினும் , இளம்பூரணர் , சில இடங்களில் இந்த விதிக்கு  முரணாகவும்  புணர்ச்சி  ஏற்படுவதுண்டு எனக் கூறி , அதற்குப் , ‘பாம்பினிற் கடிது தேள்’  என்று எடுத்துக்காட்டும் சொன்னார் !

பாம்பு + இன் + இன் + கடிது  =  பாம்பினிற் கடிது  (இன் – சாரியை கெடவில்லை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

இதன் பின் , எல்லாச் சாரியைகளுக்கும் பொருந்துமாறு ஒரு விதியை முன் வைக்கிறார் தொல்காப்பியர் ! : -

பெயருந் தொழிலும் பிரிந்தொருங் கிசைப்ப
வேற்றுமை யுருபு  நிலைபெறு வழியும்
தோற்றம் வேண்டாத் தொகுதிக் கண்ணும்
ஒட்டுதற் கொழுகிய வழக்கொடு சிவணிச்
சொற்சிதர் மருங்கின் வழிவந்து விளங்கா
திடைநின்  றியலுஞ் சாரியை யியற்கை
உடைமையு மின்மையு மொடுவயி  னொக்கும்  (புணரி . 30)


‘பெயரும் தொழிலும் பிரிந்து ஒருங்கு இசைப்ப’ – பெயர்ச்சொல்லும் , வினைச்சொல்லும் புணரும்போதும் , பெயர்ச்சொல்லும் பெயர்ச்சொல்லும் புணரும்போதும் ,

‘வேற்றுமை உருபு நிலைபெறு வழியும்’ -  வேற்றுமை உருபானது நின்று வெளிப்படத் தோன்றுவது உண்டு ;

‘தோற்றம் வேண்டாத் தொகுதிக் கண்ணும்’ – அப்படி  வெளிப்படையாகத் தோன்றாது மறைதலும் உண்டு ;

‘ஒட்டுதற்கு ஒழுகிய வழக்கொடு சிவணி’ -  சாரியை வரவேண்டும் என்ற விதி , மரபு , இருந்தால் மட்டும் அதற்கு இயைய ,  
‘சொற்சிதர் மருங்கின் வழிவந்து விளங்கா
இடை நின்று இயலும் சாரியை இயற்கை’ -  சாரியை பெறும் சொற்களைப் பிரித்தால் , சாரியையானது நடுவே நிற்கும் ;

‘உடைமையும் இன்மையும் ஒடு வயின் ஒக்கும்’ -  ‘ஒடு’ வேற்றுமை உருபு புணரும்போது , ‘இன்’ சாரியை வரவும் செய்யும் , வராமலும் இருக்கும் !

இதற்கு இளம்பூரணர் தந்த எடுத்துக்காட்டுகளை வருமாறு விளக்கலாம் ! : -

1 . பெயரும் தொழிலும் சாரியை பெற்றுப் புணர்ந்தது –

விள + இன் + ஐ  + குறைத்தான் =  விளவினைக் குறைத்தான்  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
விள – பெயர் ; இன் – சாரியை ; ஐ – 2ஆம் வேற்றுமை உருபு ; குறைத்தான் – தொழில் (வினை)  


விள + இன் + ஐ  + கொண்டவன் =  விளவினைக் கொண்டவன்  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
விள – பெயர் ; இன் – சாரியை ; ஐ – 2ஆம் வேற்றுமை உருபு ; கொண்டவன் – வினையாலணையும் பெயர் .

2 . பெயரும் வினையும் சாரியை பெற்று , வேற்றுமை உருபு பெறாததற்கு –

நிலா + அத்து  + கொண்டான் =  நிலாவத்துக் கொண்டான் (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
நிலா – பெயர் ; கொண்டான் – வினை ; அத்து – சாரியை ;   வேற்றுமை உருபு வெளிப்பட  வரவில்லை .

3 . பெயரும் பெயரும் சாரியை பெற்று , வேற்றுமை உருபு பெறாததற்கு –
நிலா + அத்து  + கொண்டவன் =  நிலாவத்துக் கொண்டவன் (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
நிலா – பெயர் ; கொண்டவன் – வினையாலணையும் பெயர் ; அத்து – சாரியை ;   வேற்றுமை உருபு வெளிப்பட  வரவில்லை .

4 . சாரியை பெறும் வழக்கு இல்லாத நிலையில்  , அதைப் பெறாது வருவதற்கு எடுத்துக்காட்டு –

நிலா + கதிர் = நிலாக் கதிர்  (சாரியை வரவில்லை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
நிலா + முற்றம் = நிலா முற்றம்  (சாரியை வரவில்லை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

5 . சாரியை பெரும்பாலும் நடுவிலேதான் வருமெனினும் , இறுதியிலே வருவதும் உண்டு –

எல்லா + நம் + ஐ + உம் = எல்லா நம்மையும்

  ஈற்று உம்மையை  ‘இது முற்றும்மை ; சாரியை இல்லை’ என்று சிலர் கருதியுளர் !

இளம்பூரணர் மட்டுமல்ல , நச்சினார்க்கினியரும் ஈற்று ‘உம்’மையைச் சாரியை என்றுதான் கொண்டார் ! அவர்கள் கொண்டது சரிதான் !

சாரியையா ? முற்றும்மையா ? தீர்மானிப்பது எப்படி ?
பயிலக்கூடிய தொடர்தான் தீர்மானிக்கும் !

‘எல்லாநம்மையும்  விசாரித்தனர்’ –  முதல் உம்மை, எச்ச உம்மை ! ( ‘பிறரையும் விசாரித்தனர்’ என்ற பொருள் வருவதைக் கவனிக்க) .

‘நாற்பது பேர் இருக்கிறோம்; எல்லா நம்மையும் அழைத்துள்ளனர்’ – உம்மை , முற்றும்மை .

‘மற்றவர்களை அழைக்காவிட்டலும் எல்லா நம்மையும் அழைப்பார்’ – இரண்டாம் உம்மை , சாரியை !

6 . ‘ஒடு’ உருபு புணரும்போது சாரியை வரலாம் , வராமலும் போகலாம் –
பூ + இன் + ஒடு = பூவினொடு  (வ் , உடம்படுமெய் ; இன்  சாரியை வந்தது) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)
பூ +  ஒடு = பூவொடு  (வ் , உடம்படு மெய் ; இன்  சாரியை வரவில்லை) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (176)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Sat Nov 30, 2013 12:21 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (176)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

அடுத்து , ‘அத்து’ச் சாரியை பற்றியும் ‘வற்று’ச் சாரியை பற்றியும் ஒரு நூற்பாவில் விளக்குகிறார் ! :-

“அத்தே வற்றே  யாயிரு  மொழிமேல்
ஒற்றுமெய்  கெடுத றெற்றென் றற்றே
அவற்றுமுன் வரூஉம் வல்லெழுத்து மிகுமே ” (புணரி . 31)

‘அத்தே வற்றே  ஆயிரு மொழிமேல்’ -  ‘அத்து’ , ‘வற்று’ ஆகிய சாரியைகளின் முன் ,

‘ஒற்று மெய் கெடுதல் தெற்றென்றற்று’ -  வந்த மெய்யும் , மெய் மீது உயிரிருந்தால் மெய்யும் அந்த உயிரும் கெடும் !

‘அவற்று முன் வல்லெழுத்து மிகுமே’ -  இந்த இரு சாரியைகளின் முன் ,  வல்லெழுத்துச் சந்தி எழுத்து வரும் !

இதற்கு இளம்பூரணரின் எடுத்துக்காட்டுகள் , விரிவாக ! –

கலம் + அத்து + குறை = கலத்துக் குறை (ம் – கெட்டது , க் - சந்தி) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

அவை + வற்று + கோடு = அவற்றுக் கோடு (வை – கெட்டது , க்- சந்தி) (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

மேலே வந்த ‘கலம்’ என்பதன் விகாரம் ‘கலன்’ ; இக்  ‘கலன் ’ நிலைமொழியாக வந்தாலும் , அப்போதும் ‘கலன் + அத்து + குறை  =  கலத்துக் குறை’  என்றுதான் ஆகும் என்கிறார் இளம்பூரணர் !

‘அத்து’ச் சரியைப் புணர்ச்சியில் , நிலைமொழி ஈறு கெடாமையும் உண்டு என்கிறார் இளம்பூரணர் ! :-

வெயில் + அத்து + கொண்டான் = வெயிலத்துக் கொண்டான் (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

(நிலை மொழியின் ‘ல்’ கெடவில்லை; ‘அ’வுடன் சேர்ந்து ‘ல’ ஆகியுள்ளது)

விண் + அத்து + கொண்டான் = விண்ணத்துக் கொண்டான் (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

(நிலை மொழியின் ‘ண்’ கெடவில்லை; இரட்டித்து , ‘அ’வுடன் சேர்ந்து ‘ண’ ஆகியுள்ளது)

’அத்தின் அகரம் அகரமுனை இல்லை’ (புணரி . 23) என்று முன் நாம் பார்த்த நூற்பாவுக்கு மேலும் ஓர் ஒட்டுச் செய்தியை இளம்பூரணர் தருகிறார் !
அஃதாவது ,
‘அ’ என்ற எழுத்தின் முன்னால் ‘அத்து’ வரும்போதுதான் அத்தின் ‘அ’ கெடும் என்பதில்லை !  வேறு உயிர் ஈற்றின் முன்னும்  அத்தின் ‘அ’ கெடும் என்கிறார் இளம்பூரணர் ! அதற்கு அவரின் எடுத்துக்காட்டு -  ‘அண்ணாத் தேரி’ !

அண்ணா + அத்து + தேரி = அண்ணாத் தேரி  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

‘அண்ணா’வின் ஈறு ‘ஆ’ ; இதன் முன் ‘அத்து’ வந்தாலும் , அத்தின் ‘அ’ கெட்டதைக் காணலாம் !

அண்ணா – ஓர் ஊரின் பெயராக இருக்கலாம்  என எழுதியுள்ளனர்.

தேரி – மணல் குன்று (Sand hill)

அண்ணாத் தேரி – அண்ணா என்ற ஊரிலுள்ள மணற் குன்று .

‘அத்து’ என்பதிலுள்ள ‘அ’ , நிலைமொழி ஈறான ‘அ’ முன் கெடும் என்று பார்த்தோம் !

அப்படிக் கெடாது வரும் இடங்களும் உள ; ஏமாந்துவிடாதீர்கள் என்று எச்சரிக்கிறார் இளம்பூரணர் ! அவர் தந்த சான்று –  ‘விளவத்துக் கண்’ .

விள + அத்து + கண் = விளவத்துக் கண்  (வேற்றுமைப் புணர்ச்சி)

இங்கு , நிலைமொழி ஈறு ‘அ’தான் ! தொல்காப்பிய விதிப்படி (புணரி ,23) , இந்த ‘அ’முன் , அத்தின் ‘அ’ கெடவேண்டும் ! ஆனால் கெடாமல் , வகர உடம்படுமெய் பெற்று , விளவத்துக் கண் என்று வந்துள்ளது !

‘விள’ -  இச் சொல் குழப்பத்தைத் தரும் !

‘விள’ , மரத்தையும் , ஊர்ப்பெயரையும் குறிக்கும் ! இடம் நோக்கிப் பொருள் கொள்ளவேண்டும் !

 விள மரம் எப்படி இருக்கும் என்று படத்துடன் முன் கட்டுரை ஒன்றில் நாம் பார்த்துள்ளோம் !

‘விள’ என்பது ஊரையும் குறிக்குமா? – ஐயமா?

விளவங்கோடு – இருக்கிறதே ?  

இப்படியெல்லாம் , இளம்பூரணர் , இலக்கணத்தை வாரி வழங்குவதால்தான் , ‘தொல்காப்பியம்’ என்பதுபோல , இளம்பூரணர் உரையை ‘இளம்பூரணம்’ என்கிறோம் !

***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (177)

Post by Dr.S.Soundarapandian on Tue Dec 03, 2013 8:39 pm

தொடத் தொடத் தொல்காப்பியம் (177)

-முனைவர் சு.சௌந்தரபாண்டியன்
எம்.ஏ.(தமிழ்), எம்.ஏ.(ஆங்கிலம்), பி.எட்., டிப்.(வடமொழி),பி.எச்டி.
சென்னை-33

இப்போது , எழுத்துச் சாரியை ! : -

“காரமுங் கரமுங் கானொடு சிவணி
நேரத் தோன்று மெழுத்தின் சாரியை”  (புணரி . 32)

அஃதாவது –

‘காரமும் கரமும் கானொடு சிவணி  - ‘காரம்’ , ‘கரம்’ , ‘கான்’ ஆகியன ,

‘நேரத் தோன்றும் எழுத்தின் சாரியை’ – எழுத்துச் சாரியைகளாக வரும் !

இதற்கு எடுத்துக்காட்டு எதுவும் தரவில்லை ! – இளம்பூரணரும் தரவில்லை , நச்சினார்க்கினியரும் தரவில்லை !

எல்லோருக்கும் தெரிந்ததுதான் என விட்டிருப்பர் !


 ‘ஆகாரம் ’ -   ‘ஆ ’வைக் குறிக்கும் !

இங்கே ‘காரம்’  , எழுத்துச் சாரியை !


 ‘மகரம் ’ -   ‘ம ’வைக் குறிக்கும் !

இங்கே ‘கரம்’  , எழுத்துச் சாரியை !


 ‘ணஃகான் ’ -   ‘ண ’வைக் குறிக்கும் !

இங்கே ‘கான்’  , எழுத்துச் சாரியை ! (ஃ - சந்தி)


‘அஃகேனம் ’ -   ‘ஃ ’எழுத்தைக் குறிக்கும் ! (ஃ , க் - சந்திகள்)


இங்கே ‘ஏனம்’  , எழுத்துச் சாரியை !


இளம்பூரணர் , தம் உரையில் , ‘ஆனம்’ , ‘ஏனம்’ , ‘ஓனம்’ என்ற மூன்று எழுத்துச் சாரியைகளைத் தெரிவிக்கிறார் ! எடுத்துக்காட்டுகளைச் சொல்லவில்லை !

இம் மூன்றில் ‘ஏனம்’ சாரியை பற்றி மேலே பார்த்துவிட்டோம் ! மீதி இரண்டு சாரியைகள் மேலாய்வுக்கு உரியனவாக உள்ளன!

‘ஆனம்’  ‘அ’வையும் , ‘ஓனம்’ ‘ஒ’வையும் குறித்திருக்கலாம் என்று ஒரு கருத்து உண்டு !

நன்னூலில் (126) , ‘அ’ ஓர் எழுத்துச் சாரியை எனக் கூறப்பட்டுள்ளது !

அஃதாவது , க்  , ச் , ட் , த் , ப் , ற்  - ஆகிய மெய்களைக் குறிக்க இலக்கணத்தில் ‘க ச ட த ப ற  மெல்லினமாம்’   என்றுதானே எழுதுகிறார்கள்? அப்போ அங்கே ‘அ’ எனும் சாரியை சேர்த்துத்தானே ( க் + அ = க , என்றாங்கு) கூறுகிறார்கள்? இதைத்தான் நன்னூல் கூறுகிறது !

இங்கே , இராமாநுசர் (நன் . 126) கருத்து குறிப்பிடத் தக்கது !அதை வருமாறு விளக்கலாம் ! :-

1 .‘அ’வைக் குறிக்க ‘ஆன’ என உச்சரிக்கப்பட்டது ; எழுத்துச் சாரியை – ‘ஆன’ !

2 .‘எ’யைக் குறிக்க ‘ஏன’ என உச்சரிக்கப்பட்டது ; எழுத்துச் சாரியை – ‘ஏன’ !

3 .‘ஒ’வைக் குறிக்க ‘ஓன’ என உச்சரிக்கப்பட்டது ; எழுத்துச் சாரியை – ‘ஓன’ !

4 .‘ஐ’வைக் குறிக்க ‘ஐயன’ என உச்சரிக்கப்பட்டது ; எழுத்துச் சாரியை – ‘அன’ !

5 .‘ஔ’வைக் குறிக்க ‘ஔவன’ என உச்சரிக்கப்பட்டது ; எழுத்துச் சாரியை – ‘அன’ ! (வ்-உடம்படு மெய்)

இலக்கண நூற்களில் , ‘ககர இகரம்’ என்றால் ‘கி’ ஆகும் ! இங்கே வந்துள்ள ‘கர’ , ‘கரம்’ என்பதன் திரிபுதான் !  இரண்டும் எழுத்துச் சாரியைகள்தான் !

இதே போலத்தான் ‘மகர உகரம்’ – ‘மு’ !

‘பகர உகரம்’ – ‘பு’ !

‘பகர ஊகாரம்’ – ‘பூ’ !
- இப்படியே பிற எழுத்துகளுக்கும் ஒட்டிக் கொள்க!

இலக்கணங்களில் ‘உப்பகாரம்’ என்பது – ‘பு’!
‘பவ்வீ’ என்பது – ‘பீ ’
‘உச்சகாரம்’ என்பது – ‘சு’!

இங்கு  எழுத்துச்சாரியை , சொற்சாரியை ஆகிய இரு கலைச் சொற்களை (Technical terms) நான் விளக்கவேண்டும் !
எழுத்துச் சாரியை வேறு , ஓர் எழுத்து சாரியையாக வருவது வேறு !

ஆன் – இதில் ஒரே ஒரு எழுத்தாகிய  ‘ன்’ சாரியையாக வந்துள்ளது ; இஃது எழுத்துச் சாரியை அல்ல; சொற்சாரியை !

பண்ணுவாள் – இதன் நடுவே ஒரே ஒரு எழுத்தாகிய  ‘உ’ சாரியையாக வந்துள்ளது ; இஃது எழுத்துச் சாரியை அல்ல; சொற்சாரியை !

எழுத்தைக் குறிக்கப் பயன்பட்டால்தான் அச் சாரியை எழுத்துச் சாரியை !

  இதுவரை நாம் பார்த்தவை எழுத்துத் தமிழுக்கானவை !

இனிப் பேச்சுத் தமிழில் எப்படி உச்சரிக்கிறோம் ?

‘அ’வை , ‘ஆனா’ என்றுதானே கூறுகிறோம்?  இங்கே எழுத்துச் சாரியை – ‘ஆனா’ !

‘ஆ’வை , ‘ஆவன்னா’ என்றுதானே கூறுகிறோம்?  இங்கே எழுத்துச் சாரியை – ‘அன்னா’
! (வ்- உடம்படு மெய்) .

‘க’வைக் , ‘கானா’ என்றுதானே கூறுகிறோம்?  இங்கே எழுத்துச் சாரியை – ‘ஆனா’ !

‘கா’வைக் , ‘காவன்னா’ என்றுதானே கூறுகிறோம்?  இங்கே எழுத்துச் சாரியை – ‘அன்னா’ !
(வ் – உடம்படு மெய்)
- இவை மேலாய்வுக்கு உரியனவே !


மொழியியலில் சாரியையை Empty morph குறிப்பர் !


***
avatar
Dr.S.Soundarapandian
கல்வியாளர்


நிகழ்நிலை
இணையாநிலை

பதிவுகள் : 3522
மதிப்பீடுகள் : 1835

View user profile http://ssoundarapandian.blogspot.in

Back to top Go down

Page 9 of 28 Previous  1 ... 6 ... 8, 9, 10 ... 18 ... 28  Next

View previous topic View next topic Back to top


Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum