எல்லோரிடமும்
சிரித்துப் பேசும்
உன்னைப் பிடிக்கவில்லை
எனக்கு...

ஒவ்வொரு பார்வையிலும்
உன்னை உள்வாங்கி
என்னை வளர்த்தேன்-
இதயம் நனைத்தேன்

தன்னைத் தன்னுள் தேடல்-தத்துவம்
தன்னைப் பெண்ணுல் தேடல்-காதல்

இது-
பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்
ஒன்றுதான்

உன்னை எதிரெதிர்
சந்திக்க முடியாதுதான் என்னால்
இருந்தும்...

உன் மூச்சு கலந்த காற்று
உன் படிமம் சுமந்த பூமி
மற்றும் பொருட்கள்
என
எதையும் நினைக்க மறுத்தேனில்லை...
நேசிக்க மறந்தேனில்லை...

காதல் பற்றி ஒருவார்த்தைப்
பேசியதில்லைதான் உன்னிடம்...
நீயும்தான்...

ஆனால்
நம்மிருவருள்ளும் அது
இருந்ததென்னவோ உண்மைதான்...

பிறகேன் பிடிக்கவில்லை
என்கிறாயா?

எல்லோரிடமும்
சிரித்துப் பேசுவதால்தான்

இருபத்தோராம் நூற்றாண்டு இது-
இன்னுமா மாறவில்லை நீங்கள்?

கேட்பாய் நீ.
என்ன செய்ய?

எந்த நூற்றாண்டை இருந்தாலென்ன?
ஓரிடத்தில் ஊன்றப்பட்ட விதை
உள்நோக்கித்தானே வேர்களை வீசும்!

விரலோடுதானே நகமிருக்கும்
வீணையொடுதானே தந்தியிருக்கும்
இரவில் மட்டும்தானே நிலா வரும்
பகலில் மட்டும்தானே சூரியன் உதிக்கும்

நீ சொல்வதுபோல்
நூற்றாண்டு மாறுவதுபோல்
இயற்கை(யும்) மாறினால்

எனக்கு மட்டுமன்று
யாருக்கும் நல்லதன்று!

மிகவும் அருமை ரா ரா,.

எந்த நூற்றாண்டை இருந்தாலென்ன?
ஓரிடத்தில் ஊன்றப்பட்ட விதை
உள்நோக்கித்தானே வேர்களை வீசும்!

விரலோடுதானே நகமிருக்கும்
வீணையொடுதானே தந்தியிருக்கும்
இரவில் மட்டும்தானே நிலா வரும்
பகலில் மட்டும்தானே சூரியன் உதிக்கும்

நீ சொல்வதுபோல்
நூற்றாண்டு மாறுவதுபோல்
இயற்கை(யும்) மாறினால்

எனக்கு மட்டுமன்று
யாருக்கும் நல்லதன்று!

மேர்க்கோல் காட்டி இருக்கும் வரிகள் எனக்கு ரொம்ப பிடித்தது.
படிக்கும்போதே சிரித்தேன்... கோவத்துடன் காதலும் கலந்து சொல்வதை போலே ஒரு உணர்வு என்னுள்...

நல்ல கவிதை.

நன்றி உமா...
என்னை அறியாமல் சில எழுத்துப் பிழைகள்
வருவதை மன்னிக்கவும் நண்பர்களே...

RaRa3275 wrote:நன்றி உமா...
என்னை அறியாமல் சில எழுத்துப் பிழைகள்
வருவதை மன்னிக்கவும் நண்பர்களே...

பிழைகள் இருப்பின் சொல்கிறோம் ரா ரா அவர்களே.

நன்றாக உள்ளது

அன்பு அதிகம் ஆனால் பொறாமை கர்வம் தனக்கே என்கிற கேட்ட குணங்களும் வந்துவிடுமாம் உங்கள் வரிகளில் தெரிகிறது

எந்த நூற்றாண்டை இருந்தாலென்ன?
ஓரிடத்தில் ஊன்றப்பட்ட விதை
உள்நோக்கித்தானே வேர்களை வீசும்!

விரலோடுதானே நகமிருக்கும்
வீணையொடுதானே தந்தியிருக்கும்
இரவில் மட்டும்தானே நிலா வரும்
பகலில் மட்டும்தானே சூரியன் உதிக்கும்

நீ சொல்வதுபோல்
நூற்றாண்டு மாறுவதுபோல்
இயற்கை(யும்) மாறினால்

எனக்கு மட்டுமன்று
யாருக்கும் நல்லதன்று!

எத்தனை நூற்றாண்டு வந்தாலும் அன்பில் மாற்றம் இல்லையே
அருமையான வரிகள்

எந்த நூற்றாண்டை இருந்தாலென்ன?
ஓரிடத்தில் ஊன்றப்பட்ட விதை
உள்நோக்கித்தானே வேர்களை வீசும்!

விரலோடுதானே நகமிருக்கும்
வீணையொடுதானே தந்தியிருக்கும்
இரவில் மட்டும்தானே நிலா வரும்
பகலில் மட்டும்தானே சூரியன் உதிக்கும்

நீ சொல்வதுபோல்
நூற்றாண்டு மாறுவதுபோல்
இயற்கை(யும்) மாறினால்

எனக்கு மட்டுமன்று
யாருக்கும் நல்லதன்று!







நமக்கான நந்தவனம் நடந்து வருகிறது...
நம்பிக்கையோடு நடப்போம்...
நாளைகளை நாமே வெல்வோம்!

எனக்கு மிகவும் பிடித்த வரிகள் .சூப்பர்

நன்றி ஹிஷாலீ...

நன்றி இளமாறன்...

நன்றி ஜாகீதாபானு...

உமா அவர்களே...