கூரைக் கண்ணீரால்
குழிகளைக் கொப்பளிக்கும்
மண்வாசல் தாழ்வாரம்

வெண்ணிறப் பூக்களையும்
கோந்துப் பிசினையும்
சேர்ந்து சிந்தும்
முன்வாசல் முருங்கைமரம்

மார்கழியின் குளிர் காலைகளை
மேனி மீது இதமாய் அப்பும்
முன்புறத் திண்ணைகள்

தண்ணீர் இறைத்துத்
தலையோடு குளித்து மகிழ
வாளிக்கயிற்றோடு வாழும்
கிணற்று உருளை

இரவுக்காட்சியைப் பார்க்க ஏதுவாய்
திருட்டுத்தனமாய்ப்
படுக்கையைச் சுருட்டிவைக்கும்
கட்டைச் சுவர்

பங்கிடாமல் தின்பதற்காகப்
பப்பாளியாயைப்
பதுக்கிவைக்கும் வைக்கோல்போர்

கன்றுக் குட்டிகள் வாலாட்டித்
துள்ளியோடும்
மாட்டுத் தொழுவம்

கனகாம்பரமும்
மல்லிகையுமாகப்
புதர்மண்டிக் கிடக்கும்
தோட்டத்துச் செடிகள்

சிரிப்போடும் வெட்கத்தோடும்
அழகுப் பெண்களை
அழைத்துவரும்
மருதாணிச் செடிகள்

இதில்
எதுவுமே இல்லை இப்போது

வாசல் மண்ணைப்
புதைத்துவிட்ட
சிமெண்ட் தரை

தட்டாமலே பூக்கள்
கொட்டி
மனம் வழிந்த
தோட்டச் செடிகளுக்குப் பதிலாகத்
தொட்டிப் பூச்செடிகள்

தொட்டதற்கெல்லாம் சுவிட்சுகள்
எல்லாம்
எலக்ட்ரிகல் மற்றும் எலெக்ட்ரானிக்ஸ் மயம்

ப்ச்...
காலர் உயர்த்திக் காட்டும்
மாடர்ன் வீட்டில் என்ன
"......" இருக்கு?...
போங்கப்பா...

கடைசி வரியில் அதிர்ச்சி குடுத்துட்டீங்க

கவிதை ரொம்ப ரொம்ப சூப்பர்

மரபு கருதி பிள்ளை மனசோட அந்த வார்த்தையை ராரா ஸ்வாகா செய்துட்டார்.

பழயன போய் புதியன புகுந்தாலும் - பழயன நினைவுகள் அருமை நண்பா.

மரபும் மரியாதையும் கருதித்தான் பயன்படுத்தவில்லை...
இருந்தாலும் அந்தக் கோபத்தைக் காட்டவே மறைந்தது எழுத்து...
எனவே மன்னிக்கவும் நண்பர்களே...

நன்றி ஜாகீதாபானு அவர்களே...

நன்றி நண்பர் கொலவெறி அவர்களே...

எல்லோருக்கும் இருப்பதுதான் இந்த பிள்ளை மனசு...

இன்னும் வரப்போகிற எதிா்கால சந்ததிக்கு நமக்கு கிடைத்த இந்த மாதிாியான அனுபவங்கள் முற்றிலும் இனி கிடைப்பது அாிதாகி விடும் என கருதகிறேன்.

கவிதை

இப்போதே இருந்த இடம் தெரியவில்லை...இனி வரும்காலத்தில்

சுவடே இருக்காது சார்லஸ் அவர்களே...

ப்ச்...
காலர் உயர்த்திக் காட்டும்
மாடர்ன் வீட்டில் என்ன
ம...ரா இருக்கு?...
போங்கப்பா...

என்னாது (மலரா?) காலத்திற்கேற்ற மாற்றங்கள் அரங்கேறிக்கொண்டு தான் இருக்கும். நம்மால் என்ன செய்ய முடியும். கவிதை அருமை

கவிதை நன்று ... நாம் மறந்து போன .. நமது வாரிசுக்கு கிடைக்காதா நிராய பொருள்கள் நம் மனதுக்குள் ஏக்கங்களாய் ...

ஆனால் . ஒன்று சொல்லியே ஆகவேண்டும் ... உங்கள் முன் கோபம் உங்கள் வார்த்தைகளை தடுமாற வைக்கிறது ...100 கும் மேற்பட்டோர் படிக்கும் ரசிக்கும் கவிதையில் இப்படி எழுத வேண்டாம் என்றே எண்ணுகிறேன் ... நம்மால் முடியாவிட்டாலும் நல்லவைகளை மட்டுமே படிபவர்களுக்கு கொடுப்போம் ...

அதனால்தான் மறைத்து தவிர்த்தேன். இருந்தும் மன்னிக்கவும்.மன்னிக்கவும்.

மாற்றம் செய்துவிட்டேன்...மன்னிக்கவும் நண்பர்களே...

பாராட்டுக்கும் குட்டுக்கும் நன்றி இளமாறன் அவர்களே...